Dagje Den Haag met mijn begeleider!

Beste lezers,

Ik ben net terug van mijn dagje Den Haag met mijn begeleider, voordat ik met mijn ouders (die me kwamen ophalen!) terugreed naar huis hebben we eerst de begeleider even naar huis gebracht, en daarna ben ik zelf naar huis gegaan. Maar deze dag zat vol verassingen en onverwachte wendingen! Maar hoe dan?

Toen we na een treinreis van 2,5 uur aankwamen in Den Haag, gingen we natuurlijk naar de eerste stop op ons dagje; de Game Mania! Daar kwam ik een boel leuke plushies tegen, maar ik had een deal met mijn ouders (die ik later weer verbrak, daar zo meer over). Maar het was iets na twaalven, dus lunchtijd, en ik wilde naar de Subway. Mijn begeleider vond dat in eerste instantie niks, want hij wilde liever “een echte lunch”, maar ik wilde per se naar de Subway en daar gingen we. Daar had ik een broodje chicken Teriyaki, en mijn begeleider had iets met beef of zo! Blijkbaar kom ik in Den Haag altijd een Subway tegen om een of andere reden.

Hoewel ik geen plushie heb gekocht (bij de Game Mania althans) heb ik wel een nieuw Switch-spel gekocht! A Story of Seasons: A Wonderful Life ! Ik zag dat spel een keer op de site van de Nedgame en toen was het nog niet uit, maar ik wilde het wel graag spelen/hebben! Mijn begeleider vond het een impulsaankoop, maar er kleeft dus een staartje aan. Dat ik het nu kocht was niet zo vreemd!

Daarna zijn we doorgelopen want mijn begeleider moest een cadeau hebben voor zijn neefje, die 8 wordt en die is dol op LEGO! (8-jarigen van nu met hun verwende nestengedrag! In mijn jeugd waren 8-jarigen gewoon geinteresseerd in Pokémon en kreeg je voor je verjaardag gewoon een paar pakjes Pokémonkaarten of Pokémon-poppetjes en nu is het normaal om dure LEGO-sets van honderden euro’s te kopen! Verwende kutkoters!) Dus ik suggereerde Pokémon-dingen, maar dat voorstel werd keihard afgewezen! Jammer, ik had graag mijn innerlijke weeb een leuke Pokémon-plushie willen aanwijzen! Daarna gingen we overigens naar de Rituals, want ik kreeg opeens de gedachte dat ik mijn ouders nog moest bedanken voor de reis naar Italië! Ik wilde voor mijn vader eigenlijk een megagrote KK Slider-pluche kopen, want hij vindt dat karakter zo leuk, maar uiteindelijk kocht ik een kaart en een paar soken met het Meisje met de Parel erop voor hem, maar dat was pas later!

Op een gegeven moment kwamen we in een gamestore en daar zag ik een pluche die ik graag wilde hebben, maar ik herinnerde de deal met mijn ouders, en dus moest ik even mijn financiële adviseur (mijn vader) bellen om te vragen of het mocht! Maar ik kreeg steeds VoiceMail……. En toen we wat zaten te drinken belde mijn vader terug en zei hij dat het mocht! Bedankt pa! Dus weer terug naar die Gamestore en plushie kopen, en daarna gingen we naar het Mauritshuis, waar we toevallig langskwamen en het mij wel een leuk idee leek om het Meisje met de Parel even hallo te zeggen! En ik had op elk schilderij wel commentaar (en grapjes)! Hieronder zijn er een paar uitgelicht!

En in het Mauritshuis heb ik ook een cadeautje voor paps gekocht, daarna zijn we trouwens ergens bij een pizzatent neergestreken waar ik een calzone en mijn begeleider een pizza hebben genoten…….

En toen was het weer tijd om naar huis te gaan! In de trein terug lekker muziek geluisterd en zo.

Pffffff…… Den Haag was leuk, maar als ik naar de Randstad ga voelt het toch een beetje als een reis naar het buitenland! Hebben jullie dat gevoel ook bij bepaalde regio’s en zo ja, welke? Laat het me weten in de reacties!

Fijne dag verder,

Lucas

P.S. De nieuwe knuffel heet trouwens Joshua Isimo omdat hij in mijn verhalen de zoo is van het karakter Isimo uit het boek/ de film “De Club van Lelijke Kinderen”, morgen komt er een parodie over hem online op het liedje Trompetisto van Sjaak!