Mijn humor wordt niet meer gewaardeerd…

Beste lezers,

Net ging het luchtalarm af (wat een teringherrie was dat zeg!) en toen rende ik de kamer in en zei ik: “Het is lucnhtijd! Het is lunchtijd! Haal de broodjes frikandel!” en toen stopte mijn broertje me en vroeg hij me waarom ik dat deed, en ik zei dat ik dat deed omdat het luchtalarm af ging en ik dan altijd dit soort grapjes maak! Bovendien konden mensen niet meer lachen om mijn “Russen“-grap die ik normaal maakte als het luchtalarm afging elke eerste maandag van de maand en dus probeerde ik wat nieuw materiaal uit! Dat werd me niet in dank afgenomen en mijn broertje wees me op de lunchregels hier bij TriUnity! Kom op, het was gewoon een grapje, humor wordt blijkbaar niet meer gewaardeerd en ik vraag me af waarom mensen zoals mijn broertje alles zo serieus nemen, want het was gewoon maar een grapje! Net zoals dat grapje met die Tikkie voor dat Europa-shirt aan mijn neef, die vatte dat ook heel serieus op en toen heb ik de Tikkie zelfs moeten verwijderen!

En ik had vanochtend ook ruzie met mijn moeder omdat ik niet op wilde schieten om naar TriUnity te gaan, vooral niet omdat zij wilde dat ik mijn bord opruimde na het eten, maar dat hoorde ik niet omdat ik keihard Driftveil City aan het luisteren was op mijn oortjes! En toen heeft ze het maar zelf gedaan en zat ze op mij te mopperen. Ik dacht toen: “Wees blij dat je mij als zoon hebt, want je kon ook mijn ex-vriendin als dochter hebben!” En ik denk niet dat mijn ouders het leuk vonden als mijn ex-vriendin hun dochter was! Dan mocht er bijvoorbeeld geen of weinig vlees gegeten worden, terwijl ik weet dat mijn ouders daar best wel van houden, en stond er iedere avond Hollandse pot op tafel, of Knorr wereldgerechten, want iets anders lustte ze niet. Ook hadden ze dan waarschijnlijk niet de positieve energie die ik altijd in huis breng, met mijn grappen en positieve energie, dan zou de sfeer in het huis veel negatiever en minder op Amerika gericht zijn! (Zij zeurde altijd over van alles en nog wat en dat het in China en Rusland en Noord-Korea beter geregeld was!) En zouden er waarschijnlijk geen honden en weinig katten in huis zijn, maar wel veel konijnen (haar lievelingsdieren) en zou mijn, ik bedoel; haar kamer, niet zo veel gevuld zijn met pluches en andere hebbedingetjes, maar ja, dan hingen alle muren weer vol met posters van boybands en andere popidolen die zij leuk vond! Zoals One Direction en O’G3NE en zo! Maar dan hadden ze wel iemand als kind die altijd naar de regels luisterde en altijd deed wat haar werd opgedragen! Maar, mama, zou je echt zo iemand als kind willen hebben? Ik (met mijn unieke persoonlijkheid) ben toch veel leuker dan zo’n mainstreamtype? Bovendien had papa dan niemand gehad met wie hij zijn liefde voor tekenen en computers had kunnen delen in de tijd dat hij een jonge vader was! Want dat is wel uniek voor mij, mijn creativiteit en kennis van computers! Maar aan de andere kant hadden ze er dan wel weer iemand die er ’s avonds bij kwam zitten bij het tv-kijken! Maar of dat nou alles is…. En dan hadden ze op een gegeven moment naar het noorden van het land (Friesland, Drenthe, Groningen, Twente, de Achterhoek, dat soort plekken) moeten verhuizen en op een boerderij moeten gaan wonen omdat mijn ex-vriendin (in dit scenario hun dochter) dat zo graag wilde……..

En trouwens, ik ga vanavond ook weer sporten, daar heb ik zin in, want ik wil mijn sportmaatje aan een aantal nieuwe knuffels voorstellen en ik wil hem vertellen hoe het in Brussel was! En ik ga ook nog een paar andere dingen met hem bespreken, zoals de onderstaande kaart, en waar die voor dient!

En natuurlijk gaan Akira en Yuka ook mee! Want ik wil Akira wel laten zien natuurlijk!

Ik hoop dat mensen mijn humor in de toekomst wel weer gaan waarderen!

Fijne dag verder,

Lucas

P.S. Het scenario wat ik in deze blog geschetst heb is een What If….-scenario in de stijl van het boek Wat Als…?. Dat boek vind ik zelf heel leuk en ik lees het dan ook graag vaak! En die scenario’s in dat boek zijn best goed uitgewerkt! Hier kun je het kopen!