Lanzarote-dagboek Dag 4

Beste lezers,

Vandaag was weer een leuke dag op Lanzarote, en het leuke was; omdat mijn ouders de hele dag op het srand lagen mocht ik lekker De Sims doen. De hele dag! Dat had ik niet verwacht van mijn ouders, normaal willen ze altijd dat ik mee ga dingen doen, maar vandaag waren ze, in hun woorden “vrij relaxed”! Dat ben ik niet zo van hun gewend op vakantie! Maar het zij zo!

Ondanks dat ik mijn dag vooral Sims-spelend heb doorgebracht kreeg ik wel ideeën voor twee nieuwe boeken; het eerste is een idee voor mijn versie van de boekenserie “Het leven van een Loser” (met tekeningen gemaakt door mijn vader) , over mijn denkbeeldige vriend Terrence die een dagboek schrijft over zijn gebeurtenissen! En een ander boek, namelijk een eigen versie van Ober, er zwemt een kwal door mijn soep, maar dan voor volwassenen en jongeren over eten en eetgewoonten in andere culturen! Dat idee over dat dagboek van Terrence kreeg ik omdat ik toevallig een luisterboek van de eerder genoemde boekenserie aan het luisteren was, en het tweede idee kreeg ik omdat ik met mijn ouders een discussie had over in welke landen het onbeleefd is je bord leeg te eten! Het bleek dat het in China, Japan, India en delen van het Midden-Oosten als onbeleefd wordt gezien je bord leeg te eten omdat dat daar wordt gezien als een teken van gulzigheid, terwijl wij in het westen het juist zien als een teken dat het eten lekker was! Vreemde wereld hoor!

Ook kreeg ik net het idee om een wiki op het platform FANDOM te beginnen over Likybincity (ook wel bekend als mijn Sims-wereld en Sims-verhalen)! Wat zouden jullie daarvan vinden? Een database waar alles over mijn personages te vinden is, al hun verhalen, backstories en wat allemaal nog meer! Zouden jullie dat leuk vinden? Laat het me weten in de reacties!

En laat me ook weten welke van de twee boek-ideeën die ik hierboven heb genoemd het leukste is volgens jullie!

Fijne avond verder,

Lucas

P.S. Net zaten mijn ouders tv te kijken, maar ze konden niks leuks vinden om te kijken, en toen zei ik dat dat al sinds de jaren 90/begin jaren 2000 een probleem is: “1000 channels and nothing to watch” is een veelgebruikte uitspraak over tv in de USA!