Vandaag voelt voor mij als donderdag!

Beste lezers,

Ik weet niet hoe, of waarom, maar vandaag voelt voor mij als donderdag, dat is raar, omdat het vandaag maandag is! Maar het kan ermee te maken hebben dat 1. ik aan vakantie toe ben en 2. ik ben begonnen met een nieuw programmeerproject. Ja, jullie lezen het goed, ik ben begonnen met een nieuw programmeerproject, namelijk het leren van programmeren van games in de Unity-engine! Wat dat is leg ik nog wel een keer uit maar het komt er dus op neer dat ik mijn eerste stappen heb gezet in de wereld van (indie-)gamedevelopment!

Daarmee gaat dus een van mijn dromen in ontwikkeling; die van gameontwikkelaar worden. En die andere jeugddroom van mij; schrijver worden dan? Daar ben ik ook hard voor aan het knokken! Alleen is mijn boek “De Club van Wijchenaren” nog steeds niet af! Ja, het verhaal is af, maar er moeten nog illustraties bij! Dus die droom is zeker ook niet verloren! Wat ik wel gek vind is dat sommige mensen om mij heen (lees: mijn neef) nog steeds vinden dat ik mijn dromen om gamedevloper en schrijver te worden moet laten varen en ik me moet richten op een studie die echt tot iets (lees: een goede baan) leidt zoals boekhouden of zo en ik moet streven naar een koophuis, een vaste relatie, kinderen, een auto, en dat soort dingen en dat ik me moet interesseren in dingen als alcohol en uitgaan en sport (met name voetbal) in plaats van De Sims en het verzamelen van pluches! Terwijl zo’n huisje-boompje-beestje leven echt niet bij me past. Laat ik het zo zeggen; ik voel me veel meer op mijn plek in een appartement in een grote stad (daarom ben ik nu ook zo blij met dat Sims-pakket wat laatst is uitgekomen!) als alleenstaande dan met een uitgebluste relatie in een koophuis in een gat van niks wat je alleen voorbij hoort komen tijdens de verkeersinformatie op de radio!

En toch denkt mijn neef dat dat nog steeds het beste voor mij is; met een saaie baan (waarmee ik wel verdien) in een koophuis en een vrouw en kinderen en een hond. Terwijl ik niet een type ben die voor zo’n leven gemaakt is! (Ik weet het, in de 1950’s zouden ze me vervloeken!) Ik wil veel liever gewoon mijn leven leven en zien waar het leven me brengt! En bovendien voel ik me veel meer op mijn gemak in de stad dan in een klein dorp, een tegenstelling die al wel eens vaker conflicten heeft veroorzaakt! (Met Zij-die-niet-genoemd-mag-worden, Jeweetwel, die ene!) Zij was juist altijd heel moe en droomde juist van een leven in een saai boerendorpje met heel veel dieren om haar heen! (Die vond ze voorspelbaarder dan mensen en een stuk aardiger!)

En bovendien; die neef die heeft ook hele onrealistische verwachtingen, zo doet hij een studie Sportkunde omdat hij (zo vermoed ik) nog steeds droomt om profvoetballer te worden en denkt dat dat zijn kansen vergroot terwijl de kans erg klein is dat je überhaupt profvoetballer kan worden en bovendien is het een van de meest meritocratische beroepen en hangt het hele scoutinggebeuren van die sport aan elkaar van nepotisme, bijgeloof en drogredenen, althans, dat heb ik gelezen op Reddit! Dus tegen die neef zeg ik; kies liever een ander beroep, waarmee je wel kans hebt op succes! (Ja, ik weet het, dit vindt hij ook van mij en mijn dromen!)

Ik vraag me ook af waarom mijn klasgenoten en zelfs de leraren me op de basisschool raar vonden omdat ik later schrijver of videogamedeveloper wilde worden in plaats van bijvoorbeeld politieagent/Pokémontrainer/profvoetballer/circusdirecteur/dierenoppasser/brandweerman/dokter
/superheld/astronaut/soldaat/piloot/chauffeur/ridder/piraat/ of van die andere droomberoepen die basisschoolkinderen graag willen worden wilde worden! Dat vraag ik me gewoon af! Maar ja, ik was dan ook wel een apart mannetje, zo vond ik speeltuinen niks en de spelletjes die mijn medekinderen deden ook niet en was ik een computernerd en liefhebber van grote steden wiens speeltuin het WWW en later de grote stad waren!

Meer heb ik niet te zeiken vandaag, behalve dat het vandaag dus als een donderdag voelt en ik denk dat het morgen alweer vrijdag is, terwijl het maandag is en ik donderdag (en dan ook echt donderdag) naar DÜsseldorf ga voor kerstinkopen!

Fijne dag verder,

Lucas

P.S. Ik ben vandaag ook begonnen in een nieuw boek, het heet Eigen welzijn eerst en gaat over waarom de middenklasse vroeger progrssief was, terwijl diezelfde middenklasse nu conservatieve tendensen vertoont!