De frustratie die weer goed kwam!

Beste lezers,

Gisterenavond lieten mijn ouders me de pluches zien die ik voor kerst zou krijgen! (En nee, jullie krijgen geen sneak preview) Ik had wel verwacht dat de pluches die ze gereserveerd hadden op mijn “weeb stuff”-wishlist (zie hieronder) er tussen zouden zitten, maar het waren alleen maar wat spullen van Gator (de lokale merchandise winkel in de stad) en ze hadden het excuus dat die pluches pas later zouden komen. Maakt op zich niet uit, dan komen ze later….. Maar de pluches van Gator zijn wel echt te gek. Zo krijg ik een pluche van……. Nee, ga ik niet zeggen! En ook geen plaatjes! Jullie moeten het doen met de plaatjes van de pluches die later komen! Nanananana! Jullie zien t wel over een week! En volgende week is het kerstweek bij TriUnity!

Ik heb nu al zin in kerst! Maar omdat ik niet de pluches krijg die ik zou willen hebben had ik al meerdere opties overwogen om aan het verplichte kerstgedoe te ontkomen met mijn familie! Ik zat er al over te denken om me voor te doen als expat en dan naar de VAE te gaan! Ik zat erover te denken naar Londen te gaan met mijn begeleider, maar dat gaat zeer moeilijk worden aangezien ik geen geld (en geen tijd) heb om kerst te ontduiken zoals ik dat wil! Maar waarom zou ik dat überhaupt willen?

Dus daarom heb ik mijn moeder gisterenavond gevraagd om een deel van de serie “Van Nul tot Nu” (een stripserie over de geschiedenis) maar te kopen voor mij, die wil ik echt heel graag ! En ik laat even in het midden of ze ze gekocht hebben, want ik weet het zelf ook nog niet! Het enige wat ik weet is dat ik in plaats van die Kane en Aukje-pluches nu andere pluches krijg die helemaal niet op mijn wishlist stonden! Maar die wel leuk zijn, maar die zie jullie nog wel eens (waarschijnlijk of ’s avonds op 24 dec of rond 16.00 uur op 25 dec hier op het blog)! Ik mag daar niet teveel over bloggen want anders is volgens mijn ouders “de verrassing eraf” of zo, terwijl ik niet eens meer weet welke pluches ik krijg!

Maar mijn ouders zijn niet alleen maar slecht hoor, er zijn ook veel leuke dingen op hen aan te merken. Zoals dat ze me niet op mijn 18e het huis uit geschopt hebben omdat “ik nu 18 ben en het allemaal zelf kan regelen”, maar dat ze slow en steady helpen mij naar volwassenheid te begeleiden! Ik ben nu 23 en woon nog steeds bij mijn ouders! Ook is mijn vader niet zo’n masculiene man (zoals de vader van een van mijn denkbeeldige vrienden) die gelooft dat de diensttijd van een jongen echt een man maakt! Mijn vader vindt zelfs dat legers afgeschaft moeten worden omdat “legers leiden alleen maar tot oorlog en meer oorlog! Kijk maar naar Oekraïne!” en mijn vader houdt wel van kunst en cultuur, maar mijn ouders zijn gelukkig niet zo dat ze me tegen wil en dank in meenemen naar allerlei culturele shizzle (zoals missen en klassieke concerten) omdat het “goed is voor mijn culturele ontwikkeling!” Hoewel ik musea dan wel weer heel interessant vindt (vooral over archeologische dingen en geschiedenis)! Ook zijn mijn ouders niet zo dat ik op een sport moet en op een muziekinstrument en nog ook goede cijfers voor alles moet halen zodat ze met me kunnen pronken! Ook mag ik nog gewoon knuffels van ze kopen ook al ben ik de 18 alweer ruim 5 jaar gepasseerd! Als ik ouders had zoals ik hierboven allemaal beschreef was ik waarschijnlijk geëindigd zoals de arme stakker op de onderstaande foto!

Arme stakker!

Kortom, mijn ouders zijn top! Natuurlijk is er ook genoeg om over te zeiken, maar dat doe ik nu maar even niet!

En, nu even wat anders, vandaag kwam mijn broertje afscheid nemen, want hij gaat maandag naar Japan om daar tot het nieuwe jaar te blijven (8 januari is hij terug!) en ik moet zeggen; ik ben best wel jaloers! Ik wil daar ook nog een keer heen! Maar ik weet ook wel dat dit zijn grote droom is (een beetje zoals New York City dat voor mij was!) en ik ben ook best wel blij voor hem! Ik hoop dat ie een leuke tijd heeft daar en dat hij veel leuke anime-merchandise koopt! En veel leuke dingen ziet!

Ik op Times Square, mijn droom waargemaakt!

Ik probeer mijn ouders ook zo ver te krijgen dat we weer een keer naar een land buiten Europa (zoals de VS of Japan) op vakantie gaan! Maar mijn ouders zijn zulke mensen die liever in een huisje aan de Costa Wel Voldel Sol gaan zitten en dan de hele dag op het strand gaan liggen bakken om ’s avonds in een restaurant Tapas te gaan eten, of in een huisje in Frankrijk in een niet zo toeristische omgeving waarin binnen een straal van 10km geen GameStop of soortgelijke winkel te vinden is! Dus die kans is denk ik 0, het duurde me ook al heel lang om ze naar de andere kant van de Atlantische plas mee te krijgen dus……

Maar ik ben wel blij dat ze de volledige serie van “Van Nul tot Nu” hebben gereserveerd op mijn verjaardagswishlist! Dan krijg ik die dus of voor kerst of mijn verjaardag, en die vallen heel, heel HEEL dicht op elkaar!

Maar ik ga niet zeggen wat ik voor kerst krijg! Doe ik niet!

En als je het wil weten? Heb je PECH!

Fijne dag verder,

Lucas

P.S. John Swan!


4 gedachten over “De frustratie die weer goed kwam!

Voeg uw reactie toe

  1. Hallo lieve zoon van een vrek, je conclusies over mijn vrekschap zijn helaas niet terecht. Door even wat meer wachttijd hebben we geld voor plushes EN boeken… daarmee wordt eea verklaard, denk ik. Veel plezier met mijn naam en faam te grabbel te gooien… denk dat ik volgend jaar maar eens 3 geesten langstuur om je hebberigheid een beetje bij te laten sturen ( hoop dat je de humor hiervan inziet)…

    Geliked door 1 persoon

    1. Dank je voor je boek van een comment! We zullen het in overweging nemen en misschien even een drillsergeant langsturen om je op te halen voor de dienstplicht – Joshua Isimo, zoon van generaal Isimo (die nieuwe pluche van mij, weet je wel, uit Düsseldorf!)

      Geliked door 1 persoon

Plaats een reactie

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑