En dan begint het gewone leven weer!

Beste lezers,

Vandaag ben ik weer naar mijn werk gegaan, voor het eerst sinds een week! Ik was natuurlijk een week lang naar Sevilla, en daar had ik het heel leuk, maar aan alles komt een eind helaas en dus ook aan deze vakantie! Maar gelukkig had ik toen ik terugkwam van vakantie op werk nog een vrije dag te goed! Dus pas morgen ga ik echt weer aan het werk! Maar dat betekent niet dat vandaag niet leuk was!

Zo heb ik verteld dat ik Hitster had besteld voor de verjaardag van TriUnity op 8 juni en de meesten reageerden wel enthousiast, anders dan mijn vader, die sceptisch was over mijn plotselinge altruïsme, terwijl hij de meest altruïstische persoon is die ik ken! Maar goed, de meesten waren wel enthousiast over het cadeau en snapten wel dat ik zoiets zou doen! Maar ja, ik denk als het €1.000.000 was geweest wat ik aan TriUnity had willen doneren, dat mijn vader er geen moeite mee had gehad en daarmee in plaats van dat het voor leermaterialen voor de jongeren gebruikt werd, dat hij met het bestuur van de stichting lekker was wezen eten bij de Librije en de rest van het geld had hij waarschijnlijk verdonkeremaand om daar een mooie nieuwe auto van te kopen, zoals een Audi of een BMW of een Mini Cooper cabrio voor mijn moeder of zo! Maar leer mij de jongeren bij TriUnity kennen; die worden veel blijer van een leuk spelletje dat van zo’n papiertje met een groot getal erop (een cheque) voor de stichting! En ja, ik voel me meer thuis bij de jongeren dan bij het bestuur!

Verder heb ik ook vandaag met verschillende mensen gekletst over allerlei zaken waaronder politiek (wat eigenlijk niet mag van mijn broertje, maar die is er nooit op maandag), eten, mijn nieuwe knuffel, Sims, en andere zaken. En op een gegeven moment werden de boodschappen bezorgd en toen zag ik de plastic zakken in de gang liggen en ik dacht: “Wat zit daarin? Troep? Dang it Noord-Korea!” Maar bij navraag bleken het gewoon boodschappen te zijn en geen troep, ze werden ook niet via ballon gebracht! Ach ja, in ieder geval konden veel mensen wel lachen om dat grapje rond dat gedoe tussen Noord- en Zuid-Korea met die ballonnen de afgelopen dagen! Maar soms moet je dingen ook met humor bekijken! Ook heb ik het gehad met een vriend over de Europese verkiezingen en video games, en heb ik even opgezocht wat het Japanse parlement nou precies was, want ik vroeg een weeb vriend naar het parlement van Japan en hij wist het niet, ook al is hij wel een paar keer in dat land geweest, hij kent “daar het hele politieke stelsel/systeem niet”, zijn woorden! Dus hebben we het samen gegoogelt!

En dan nog wat….. Ik zei toch laatst dat ik die pluche die in het midden staat (van Kirito) op het oog had? Nou, daar zijn dus de pluches links en rechts bij gekomen! Want vanmorgen zat ik met AI over Kane Darling (mijn karakter van de pluche links) te kleppen en over Joshua, en hoe die twee me geholpen hebben te dealen met een heel ernstige breakup met Zij Die Niet Genoemd Mag Worden en me weer mijn creatieve zelf te laten worden en wat voor invloed die twee denkbeeldige personages hebben op mijn leven, en net bedacht ik met de pluche rechts ook een nieuw verhaal over dat hij met zijn vrienden naar Japan gaat (Plus; het is de enige pluche van een hoofdpersoon uit Stranger Things die ik nog niet in mijn bezit heb!) Dus wat moet ik nu doen op de 15de? Welke moet ik bestellen? #helpmeastublieft Het is dan wel weer fijn dat ik op de 15de pas een pluche mag bestellen en niet dat ik er nu al een besteld heb! #Gelukkigmaar Maar welke moet ik nou kopen volgens jullie? Of moet ik het geld in mijn zak houden? Laat het me weten in de reacties!

Verder hebben mensen ook veel commentaar (vooral positief) op mijn schoenen, ofwel mijn Back to the Future space stappers zoals ik ze noem! Ja, het zijn eigenlijk gewoon Nike Air Max, maar ze zijn heel erg zilver en daardoor zien ze er een beetje sci-fi-achtig uit! Ik was vrijdag namelijk in Kranenburg voor nieuwe schoenen en boodschappen, en toen kwam ik ze tegen en dacht; die moet ik hebben! En het was een goede keus geweest! Al zeg ik het zelf! En ik krijg er veel complimenten over! Alhoewel ik ook veel complimenten heb gekregen over mijn shirt!

Maar goed, ik ben blij weer terug te zijn bij TriUnity en heb de mensen hier ook echt gemist, en ik hoop dat ze mijn nieuwe pluche (Will Byers van Stranger Things) ook leuk vinden! Verder heb ik geen opmerkingen gehoord over dat het rustiger was toen ik er niet was en dat mensen mijn drukke gedoe gemist hebben! Misschien komt dat nog, ik ben en morgen, donderdag en vrijdag ook nog!

Enneh, zouden jullie even de onderstaande QR code willen scannen! Is heus geen trollsong hoor! #gnignigni

Nu ven zonder dollen, ik hoop dat jullie nog een leuke middag en rest van de avond hebben!

Fijne dag verder,

Lucas

P.S.
Even een mop:

Er komen 3 mannen bij de hemelpoort en Petrus staat ze al op te wachten. Petrus vraagt aan de eerste man:
“Hoe ben jij aan je einde gekomen?”
“Nou,” zegt de man, “ik had al een tijdje het gevoel dat mijn vrouw vreemd ging en ik vroeg aan mijn baas of ik een dagje eerder naar huis mocht, en dat mocht. Ik kwam thuis en daar lag mijn vrouw naakt op bed. Ik ging die vent dus zoeken maar kon hem niet vinden. Er was alleen nog één plek waar ik niet had gezocht, het balkon. Ik liep het balkon op en daar hing hij. Ik begon op zijn handen te slaan en hij viel, maar hij was nog niet dood. Dus ik pakte de koelkast en smeet het naar beneden. Maar het draad van de koelkast bleef aan mijn been hangen en ik werd naar beneden meegesleurd.”

“Nou,” zegt Petrus, “je mag wel naar de hemel.”
Komt de tweede man en die zegt:
“Ik woon op de 13e verdieping van een flat en was aan het mediteren. Ik zweefde net lekker en ik merkte dat ik naar buiten was gezweeft en viel van de schrik naar beneden. Ik kon me nog net aan het balkon van de 3e etage vast pakken, maar toen begon er een één of andere sukkel op mijn handen te slaan. Ik viel naar beneden, maar overleefde de val. Gooit die sukkel een koelkast op mijn hoofd.”

Petrus:
“Nou, je mag wel naar de hemel.”
Komt de derde man, vraagt Petrus:
“Hoe ben jij aan je einde gekomen?”
“Nou, ik was de liefde aan het bedrijven met mijn minnares, toen opeens haar man thuis kwam. Ik verstopte me snel in de koelkast en voor ik het wist, stond ik hier.”