Beste lezers,
Vandaag heb ik, naast dat mijn Pocahontas-knuffel is verstuurd en dat ie morgen bij mij wordt bezorgd (hopelijk kan de huishoudhulp het pakketje aannemen of anders mijn moeder en anders de buren!), nog iets anders te vieren; namelijk….. MIJN BLOG IS JARIG! Ja, echt, het is vandaag al weer 2 jaar geleden dat ik begonnen ben met iedere dag een blogje bij te houden en natuurlijk moet dat gevierd worden; en omdat mijn blog weer een jaartje ouder is geworden heb ik voor de gelegenheid ook een plushie gekocht! Namelijk die van Asuna uit SAO, ofwel; Riley Lewis!
Maar goed…. Ik ben dit blog niet zo maar begonnen, ik ben het namelijk begonnen omdat het mijn droom is schrijver te worden en dan mooie verhalen te schrijven over de belevenissen van mijn Sims-personages! Het begin kwam toen ik een keer een paar oude verhalen uit mijn jeugd liet lezen aan mijn begeleiders bij TriUnity en die waren zo onder de indruk dat ze vonden dat ik linea recta (tot grote verontwaardiging en spijt van mijn ouders) moest stoppen met mijn studie boekhouden (ook al “kan ik daar veel geld mee verdienen” volgens mijn moeder, maar veel geld maakt niet gelukkig, ik heb liever dan wat minder geld, maar kan toch mijn passies uitoefenen! En kijk nou zelf naar de mensen die veel geld hebben, zijn dat blije mensen? Nee, dat zijn zonder uitzondering cynisten die vinden dat ze anderen mogen bedotten en kleineren zolang het hun maar geld oplevert, zoals Trump en Musk! Maar ik dwaal een beetje van de topic af….) en en cursus Creatief Schrijven te doen!
En dat bleek een gouden greep te zijn! Nadat ik op de middelbare school mijn schrijftalenten verborgen hield omdat het niet “cool” en “niet goed genoeg” was (volgens de andere jongens, die verhalen eigenlijk alleen leuk vonden als ze vol Michael Bay-achtige cliché-achtige actie en vol stereotype “stoere”personages zaten, dus mijn verhalen over alledaagse personages die wonderlijke avonturen meemaakten (zoals Lucas Hearsay en de Pokémon-klas) vonden ze maar niks, kijk naar GTA en New Kids als voorbeelden van wat zij leuk vonden!) kon ik het nu open en bloot aan anderen vertellen en laten zien wat ik had bedacht (en rond diezlfde tijd begon ik ook knuffels van de diersoort Homo sapiens te sparen, dus poppetjes van anime, tv-series, films en games, in plaats van louter Pokémon!) en dus begon ik aan die cursus Creatief Schrijven! Een van de eerste opdrachten was een schrijversdagboek te beginnen waarin ik iedere dag wat schreef, en, toen dacht ik bij mezelf: “Waarom kan dat niet op internet? Ik wil al een tijdje een eigen blog beginnen! Mijn vader kan me vast daarbij helpen!” en toen heb ik met mijn vader een WordPress-blog opgezet onder de naam Luc’s Hoekje Online (die naam bedenken was wel moeilijk, het moest een pakkende, doch veelzeggende naam zijn!) en TADAA dit blog was geboren!
De keuze voor een WordPress blog was, omdat ik social media eigenlijk na de dood van Hyves sowieso al een beetje de verkeerde kant op vond gaan met hun bubbels en algoritmes en polarisatie en zo, maar ik wilde toch mijn belevenissen met de wereld delen! En daarom was een WordPress-blog een goed alternatief! Dat is eenrichtingsverkeer en daarbij stuur ik alleen iets en kunnen mensen wel reacties geven… Maar heb ik nog steeds in de hand of ik mijn reacties laat zien of niet!
Maar goed… Ik heb dus nu al best wel een tijdje een blog, en deel daar ook best wel vaak mijn gedachten op, zoals net met mijn moeder en dat hele boekhouden! Volgens mij geloven mijn ouders (en velen met hen) dat een huisje boompje beestje leven nog steds iets voor mij is, mijn neef vraagt op feestjes en als ik hem zie ook altijd of ik al “aan de vrouw ben” en dat vind ik maar irritant! Ook de maaiveldcultuur die onder jongeren op de middelbare school heerst, met name op intellectuele talenten als schrijven, leren of wetenschap, vind ik maar benauwend, en dat terwijl jongeren die goed kunnen zingen, acteren, dansen, sporten of die in een bandje spelen (de schoolband bijvoorbeeld) op handen worden gedragen! Was ook zo bij mij op school , nadat het uit was met mijn ex-vriendin toen was de populairste jongen in mijn klas een ontzettende jock die het alleen maar over voetbal kon hebben (en toevallig ook haar nieuwe vriend was), en ik leefde met de andere nerds een beetje in de marge en wilde ondertussen wraak op haar door haar naar de Pitcairneilanden te sturen (gelukkig bestond dit blog toen nog niet anders zou dit een tijdlang een haatblog op haar gericht zijn!) Hoewel ik ook een talent had; namelijk verhalen schrijven over mijn Sims-personages!
Gelukkig ben ik sinds 2017 van school af en zit ik nu bij TriUnity waar ik echt aan mijn talenten werk! Zoals schrijven en Unity (game development)! En zo is mijn blog dus ontstaan en daarmee alle creativiteit, grappen, trollacties (Didididam….. #gnignigni), Weetjeshoekjes en andere dingen die erbij komen kijken, en daarom, beste lezers, ben ik heel blij dat ik ooit ben begonnen met bloggen op dit blog!
Maar goed, mijn blog is dus jarig…. Wie wil er taart, of Bossche Bollen?
En natuurlijk, om het te vieren; EUROPAPA VAN JOOST KLEIN!
En dan komt morgen die Pocahontas-pluche…. Het lijkt wel alsof Augustus een feestmaand is voor mij!
Maar goed… Op nog een mooi jaar vol mooie blogs! Trouwens, om het verder te vieren, ga ik zaterdag nog een top 10 van mijn favoriete knuffels posten!
Fijne dag verder,
Lucas
P.S. Vanmiddag, rond lunchtijd, zaten mijn ouders heel druk bezig met werk, en ik wilde dus iets overleggen over dat pakketje wat morgen zou komen (die Pocahontas-pluche) en ik wilde lunchen! Natuurlijk ging ik niet de bekende “DOE DAT MAAR IN DE KROEG!”-opmerkingen maken die ik altijd maak als het om werk gaat met mijn ouders! Dat is alleen als het na 17.00 uur is en ze over werk praten waar ik bij ben! Want vlogens mij gaat 99.9% van de gesprekken in de kroeg over werk… of politiek… of voetbal!
Maar goed, een foto van de Pocahontas-pluche!
Luc's hoekje online 