Woordsaladeblog!

Beste lezers,

Ik heb heel erg veel zin om De Sims te spelen, want ik zit weer eens vol met ideeën, maar helaas, dat mag pas om 15.00 uur, van dat addergebroed wat zich de begeleiders van TriUnity noemen! En dat vind ik erg jammer want ik had net zo’n leuk verhaal bedacht wat ik vanmiddag wil gaan uitwerken, met de Sims waar ik het gister over had, al heb ik voor Sean wel een andere knuffel gebruikt dat die ik eigenlijk in gedachten had, namelijk onderstaande!

Maar goed…. Zoals je ziet heb ik vandaag drie knuffelpoppen meegenomen, en ik heb dus best wel geluk dat mijn moeder erachter kwam dat ik er stiekem drie had meegenomen in plaats van 2! Zeg maar dat ik er een verdonkeremaand had, (dat wil zeggen, verborgen!) en dat mijn moeder dat pas zag toen we in de auto zaten, en toen was het al te laat! Ik heb ook een nieuw verhaal bedacht met deze drie knuffels, waarbij Riley (het meisje op de foto) wordt ontvoerd door N Harmonia (van Pokémon) en haar broer Ash en dus Sean haar moeten redden uit zijn klauwen! N is namelijk heel erg verliefd op Riley, maar zij is eigenlijk verliefd op Sean en dus niet op N en dus krijgen we dan een beetje een geval zoals in het boek Obsessie van Joost Heyink (ja, dan moet je dat boek gelezen hebben! Klik op de link om het te kopen!) Waarbij N Riley opsluit in zijn penthouse in Brussel en Ash en Sean dus een zoektocht moeten doen over de wereld op zoek naar Riley! Ik moet het plot en de details nog uitwerken, maar in ieder geval vormt het de basis voor een point and click adventure game die ik nu aan het maken ben!

Over point and click adventures gesproken, ik ben vandaag ook weer verdergegaan met die cursus met Unity en ik heb vandaag (vorige keer ging ik wat aankloten met de UI van de game) geleerd hoe je een dialoog moet programmeren tussen het hoofdpersonage en een NPC, ik heb geëxprimenteerd met een Wereldbol easter egg die ook in het definitieve product komt, maar dan nog met muziek eronder! En welke muziek, vraag je je dan misschien af? Nou, deze natuurlijk…..

Maar goed, ik ben vandaag dus gewoon weer lekker bezig met mijn Unity-projecten, mijn verhalen, mijn blogs en straks ook mijn Sims, en natuurlijk mijn klierige grappen, vanmorgen had ik al zo’n bui waarin ik eigenlijk het liefst mensen wou trollen, en blijkbaar wist mijn moeder dat het zo’n dag ging worden! Maar goed, net heb ik mensen dus getrolled met Wereldbol, en mijn moeder hoorde al een “vuil lachje” uit mijn kantoor komen, werd niet in dank afgenomen door mijn moeder ! Maar goed, vanavond komt ook mijn neef langs en die kan ik altijd goed trollen! En vanavond ga ik ook weer lekker sporten! Eens zien wat ik en mijn sportmaatje nu weer gaan bespreken!

Zo meteen mag ik ook weer De Sims gaan doen, met het gezin wat ik hierboven omschreef! Of nou ja, eigenlijk eerder een huishouden! Maar goed, ik mag ten miste zo meteen weer De Sims gaan doen! Want als ik niet bij TriUnity zat, maar op een gewone opleiding of een echte baan, dan moest ik gewoon mijn lessen volgen (ook al waren die niet heel interessant) of mijn uren draaien tot sluitingstijd en kon ik daarna pas gaan Sims spelen! Maar weet je wat ik me nu afvraag? Waarom veel mensen (zoals mijn vader en opa) zeggen dat ik “gewoon” mijn studie Boekhouden af had moeten maken en moet streven naar dingen als een goede baan, een groot huis in een bosrijke omgeving, een ideale partner (zoals de stereotype “rondborstige blondine”) , een dure auto en zo in plaats van dingen die me echt gelukkig maken zoals mijn passies volgen (Creatief Schrijven en Game Development met Unity), een penthouse (of appartement) in de stad, een partner die er niet alleen mooi uitziet, maar me ook nog kan ondersteunen in mijn creatieve werk en met wie ik gedeelde interesses en leuke discussies kan hebben, en een gaming rig (game-pc)! Waarom vinden mensen dat ik moet streven naar diezelfde “rat race” doelen als waar hun naar streven en mijn dromen moet laten gaan? Dat past niet bij mij! Ik bedoel; mijn neef ziet De Sims gewoon als tijdsverdrijf dat je veel beter kan besteden aan studie of zo, terwijl ik De Sims wel als iets nuttigs/productiefs zie want daarin komen mijn ideeën tot uiting en kan ik nieuwe verhalen bedenken!

Gelukkig zijn er ook mensen die me wel ondersteunen in mijn wensen en ambities, zoals mijn moeder, oma, opa van moederskant en de mensen hier bij TriUnity! (Nogmaals, sorry dat ik jullie addergebroed noemde!)

Dus voor mij is de Sims (en soortgelijke games) meer dan een spelletje! Het is een manier van leven!

Sorry voor deze woordsalade die ik hier op dit blog heb gedumpt!

Fijne dag verder

Lucas

P.S. Net lag ik even te ontspannen met videogamemuziek! En dan heb ik nu voor jullie….. Videogamemuziek!