Beste lezers,
Zoals jullie weten ga ik donderdag naar Londen, en daarom wilde ik vandaag eigenlijk de hele dag chillen en De Sims doen, maar dat mocht niet van de begeleiding bij TriUnity, en dat vind ik best jammer! Want ik had zo’n leuk idee voor De Sims, waar ik gisteren al wel trouwens aan aan het werken was, maar voor ik goed en wel echt kon spelen, moest ik helaas naar bed, en dat vond ik jammer! Waarom kon ik niet nog heel even opblijven om met mijn nieuwe Sims-verhaal te spelen, maar moet ik altijd meteen naar bed als mijn ouders ook gaan? Ik kan niet wachten tot ik op mezelf woon! Maar goed, ik dacht dat vandaag dus in te halen bij TriUnity, maar dat mocht ook niet van de begeleiders, en dat vind ik best jammer, want ik had zo’n goede backstory verzonnen bij het Sims-gezin waarmee ik nu speel! Daarover straks meer! Ach wat, ik schrijf nu al even mijn concept van de backstory op!
Backstory van Luke, Lillie, Ron en Riley Lewis
Luke’s Jeugd en Dromen Luke Lewis groeide op in de schaduw van zijn vader, Terrence Lewis, een beruchte schurk en leider van de LAMOS-organisatie. Al vanaf jonge leeftijd probeerde Terrence zijn zoon klaar te stomen om in zijn voetsporen te treden, met de verwachting dat Luke ook een schurk zou worden en de familie-erfenis zou voortzetten. Terrence was streng, manipulatief en zag het kwaad als de enige weg naar succes. Maar Luke was anders. Hij was gefascineerd door popcultuur, vooral door videogames, boeken en films die draaiden om helden, avontuur en fantasie. Zijn grootste idool was Marth uit Fire Emblem, een nobele held die hij als zijn persoonlijke voorbeeld zag.
In plaats van te dromen van macht en chaos, zoals zijn vader dat wilde, wilde Luke “de volgende Tolkien of Rowling” worden. Hij spendeerde zijn tijd met het schrijven van fantasyverhalen, het spelen van Fire Emblem en The Sims, en zich verliezen in boeken vol magie en mythische werelden. Terwijl zijn vader dit verachtte, groeide Luke’s passie alleen maar sterker. Hij had geen interesse in het pad van zijn vader; hij wilde een auteur worden en mensen raken met zijn verhalen.
Ontmoeting met Lillie Op de middelbare school ontmoette Luke zijn jeugdvriendin Lillie. Ze was net zo’n geek als hij, een meisje met een voorliefde voor indiegames, cosplay en fantasyboeken. Ze deelden dezelfde liefde voor heldhaftige karakters, epische verhalen, en zij had een scherp oog voor het ontwikkelen van games. Samen vormden ze een hechte band, waarbij ze urenlang spraken over hun favoriete games en samen dachten aan werelden die ze zelf konden creëren. Lillie’s creativiteit inspireerde Luke om zijn schrijfwerk nog serieuzer te nemen.
Al snel werden ze meer dan alleen vrienden. Hun liefde voor elkaar groeide terwijl ze samen nerdige dromen najoegen. Ze werden verliefd op elkaars talent en passie, en het duurde niet lang voordat ze besloten om samen een leven op te bouwen. Ondanks Terrence’s afkeuring voor hun relatie en hun gedeelde “onserieuze” interesses, besloten Luke en Lillie dat ze hun eigen pad zouden volgen.
De Trouwerij en de Vlucht Toen Luke en Lillie in het geheim trouwden, was dat de druppel voor Terrence. Hij was woedend dat zijn zoon zo’n zwakte had getoond en besloot een klopjacht te starten om Luke en Lillie te dwingen terug te keren en alsnog in zijn voetsporen te treden. Het stel moest vluchten, bang voor de macht van Terrence en zijn handlangers van LAMOS. Hun vlucht bracht hen door heel Europa: van het Verenigd Koninkrijk naar Frankrijk, Zwitserland, Italië en uiteindelijk Duitsland. Het was een chaotische tijd, maar hun liefde voor elkaar hield hen sterk, zelfs terwijl ze van stad naar stad trokken om uit de handen van Terrence te blijven.
De Geboorte van Ron Negen maanden nadat ze Duitsland hadden bereikt, vluchtten Luke en Lillie naar Nederland, omdat Terrence’s handlangers hen op het spoor waren gekomen in Berlijn. Terwijl ze de grens naar Nederland overstaken, begon Lillie plotseling weeën te krijgen. Ze stopten in Nijmegen, bij het Canisius-Wilhelmina Ziekenhuis (CWZ), waar Lillie diezelfde nacht beviel van hun eerste zoon. Ze noemden hem Ron, naar Ron Stoppable uit Kim Possible, een van Luke’s favoriete helden uit zijn jeugd, een symbool van moed en vriendschap, precies wat hij hoopte dat zijn zoon zou worden.
Het Leven in het Slankie Hotel Na de geboorte van Ron vonden Luke en Lillie onderdak in het fictieve Slankie Hotel, een chique vijfsterrenhotel in Nijmegen, waar ze onder de radar konden blijven. Het leven was verre van luxe; Luke verdiende weinig geld door stukjes te schrijven voor de lokale krant en Lillie’s werk als indiegame-ontwikkelaar liep niet bepaald storm. Maar ondanks de beperkte middelen, bleven ze vasthouden aan hun dromen.
De Geboorte van Riley Een jaar na de geboorte van Ron werd hun tweede kind, een dochter, geboren in hetzelfde hotel. Ze leek sprekend op Asuna Yuuki uit Sword Art Online, een personage waar zowel Luke als Lillie veel bewondering voor hadden. Ze noemden haar Riley, een verwijzing naar het karakter uit Inside Out, een meisje dat haar emoties in balans moest houden terwijl ze door het leven navigeerde—precies zoals Luke en Lillie dat deden tijdens hun jarenlange vlucht.
Luke’s Succes Ondanks de chaos en het constante gevaar, bleef Luke schrijven. Hij werkte jarenlang aan zijn fantasyroman, een verhaal dat hij altijd al had willen vertellen. In 2016, na jaren van doorzettingsvermogen, werd zijn droom werkelijkheid. Zijn fantasyboek werd een internationale bestseller en hij brak eindelijk door als de auteur die hij altijd had willen zijn. Met het geld en de erkenning die hij verdiende, kon hij eindelijk de rust en stabiliteit bieden die zijn gezin zo hard nodig had.
Het Strandhuis op Medici Met zijn nieuwe succes verhuisde Luke met zijn gezin naar een prachtig strandhuis op het fictieve eiland Medici, gelegen aan de Middellandse Zee. Het was een idyllische plek, ver weg van de zorgen en het gevaar dat hen jarenlang had achtervolgd. Hier, omringd door de oceaan en de schoonheid van het eiland, kon het gezin Lewis eindelijk het leven leiden waar ze altijd van hadden gedroomd.
Terrence’s Wending Ondertussen, terug in de schaduw, had Terrence alles gevolgd. Toen hij zijn zoon op televisie zag tijdens een talkshow, pratend over zijn bestseller en zijn liefde voor verhalen, begon iets in hem te veranderen. Hij kon niet langer ontkennen dat Luke succes had gevonden—en op een manier die Terrence nooit voor mogelijk had gehouden. Hoewel hij zijn zoon lange tijd had veracht om zijn keuzes, voelde Terrence nu een gevoel van trots opkomen. Hij had misschien niet de controle over Luke’s leven gekregen, maar zijn zoon had op zijn eigen manier grootse dingen bereikt. En dat, besefte hij, was misschien wel net zo bewonderenswaardig.
Zo eindigde hun familieverhaal, niet met wraak of bitterheid, maar met acceptatie en een zekere trots op wat ieder had bereikt.
Zo je leest heb ik al een behoorlijke backstory bedacht met hulp van AI, dit verhaal heb ik trouwens bedacht met mijn oppas, toen ik 7 a 8 jaar oud was, we verzonnen altijd verhalen over Ron en Riley, of zoals ze toen heetten Taksi en Sisi, en wat zij meemaakten, Luke en Lillie waren toen nog niet echt grote rollen in het verhaal, omdat de verhalen zich vooral richtten op Ron en Riley en hun belevenissen! Die oppas verhuisde later naar Amsterdam, ik bleef haar nog wel zien de eerste jaren, maar nu heb ik haar al een aantal jaar niet gezien! Ook de verhalen zijn wat serieuzer geworden van toon (zoals met die vlucht en dergelijke) omdat ik wat volwassener ben geworden! Maar goed….. In Amsterdam woont een vrouw en die kan je hier meer over vertellen!
Maar goed…. Nu andere zaken, TriUnity heeft dan misschien begeleiders die af en toe willen dat ik mijn werk doe, en een paar kleine andere minpunten! Maar het heeft veel meer pluspunten, zoals dat hier heel veel geeks, weebs, Potterheads, gamers en dergelijke rondlopen waardoor ik me echt op mijn plek voel! Op de middelbare school was dat wel anders, daar waren veel meisjes echte “girly-girls” (zeg maar van die rijke, populaire “queen bee” achtige meisjes zoals je die wel kent uit films en series) en veel jongens echte sportfanaten, en daar paste ik als geek juist helemaal niet tussen!
Ook de lesstructuur bij TriUnity is anders en veel relaxter, waar ik op de middelbare school op school de hele dag door, tot 15:30 uur les kreeg en thuis ook nog eens huiswerk moest maken, hoef ik bij TriUnity maar een uurtje per dag aan mijn “werk” te zitten (Unity-programmeren, wat stiekem best heel leuk is, ik ben nu bezig met een point and click adventure gebaseerd op mijn aankomende boek “De Kelk van Diyonisus” over Lucas en Joshua, meer info daarover volgt nog!) en mag ik de rest van de dag gewoon dingen doen die ik leuk vind, zoals bloggen, internetten en series kijken (en Sims spelen vanaf 15.00 uur)! Waar ik op de middelbare school gewoon de hele dag lessen had en ook nog af en toe dingen als gym of sportdag! Iets dat ik bij TriUnity niet heb! Sporten is leuk, maar dan wel op mijn eigen tempo! En daarom vind ik het fitnessen wat ik met mijn sportmaatje doe (vanavond ga ik trouwens weer fitnessen!) eigenlijk best wel leuk, en ik sport niet voor spieren of om calorieën te verbranden! Nee, ik sport/fitness first en foremost, om gewoon mijn gedachten even kwijt te kunnen, net als waarom ik blog!
Oh ja, trouwens, ik heb ook een pluche van Ron uit mijn verhaal, hier is een foto!
Wat ik eigenlijk wil zeggen, TriUnity is een geweldige plek om te zijn! Al is het niet de bedoeling dat ik daar de hele dag uit mijn neus zit te eten!
Fijne dag verder,
Lucas
P.S. En voor de mensen die er om vragen….. Hier is ie weer, de VOGEL!
Luc's hoekje online 
Plaats een reactie