Waarom ik trots ben op mezelf!

Beste lezers,

Het is vandaag vrijdag, en ik zou nu een Weetjeshoek moeten schrijven, maar ik heb helaas geen onderwerp voor een Weetjeshoek en ik heb vanmorgen ook niet de tijd gehad om Het Klokhuis te bingewatchen om zo een onderwerp voor mijn wekelijkse Weetjeshoek te weten te komen! (Ik noem Het Klokhuis ook wel eens “de tv-variant van Luc’s Weetjeshoek”) Maar goed….. Wat is er vandaag dan allemaal gebeurd wat mijn aandacht opeiste?

Nou ten eerste kreeg ik vanmorgen bericht dat mijn knuffelkussen van Takemichi Hanagaki naar me onderweg is! En bij het ontbijt vroegen mijn ouders ernaar; en toen dacht ik “nu zul je het hebben!”, maar mijn ouders bleven heel redelijk en gingen niet heel erg vreemd met de situatie om, anders dan dat ze zeiden dat ik “onder bewind” zou moeten komen te staan omdat ik veel te veel geld uitgeef aan plushies! En dan vraag ik me af wat daar zo erg aan is nu ik nog bij mijn ouders woon en quasi geen geld hoef uit te geven aan vaste lasten? Ik ga vanzelf wel een keer keihard op mijn muil als ik op mezelf woon en dan leer ik het vanzelf! Maar goed….. Mijn ouders waren er (zoals wel vaker) niet blij mee dat ik weer een plushie had gekocht, maar vorig jaar rond Black Friday heb ik ook een pluche gekocht en daar was geen gedoe over, en dat noem ik meten met twee maten!

Mijn broertje ging weer heel anders met de situatie om…. Namelijk dat iedereen bij TriUnity moest en zou weten dat ik niet met geld om kon gaan, dus toen begon ik maar in een woedende bui te raaskallen over dat de overheid de dienstplicht (en dan dit keer met Dedovsjtsjina) moest invoeren, want daar zou ik leren om “een echte man” te worden die wel zijn verantwoordelijkheden op orde heeft en wel verantwoordelijk is, plus die zijn vrouw de plek kan wijzen waar ze thuishoort (achter het aanrecht) en nog meer van dat soort machopraat waar ik niks van meende maar die ik altijd uitsla als ik boos ben! Maar nadat ik met mijn kookmaatje en begeleider naar de supermarkt was gelopen voor boodschappen om te koken (kom ik zo nog op terug) en ze vertelde dat ze trots op me waren om wie ik was en niet als ik zou voldoen aan het hierboven geschetste stereotype plaatje!

Ik bedoel, ik ben al meer dan een jaar onafgebroken iedere dag aan het bloggen! En ik heb zo’n grote blog-streak dat doet niemand mij na! Plus mijn creatieve talent en Unity talent (zo heb ik gisteren papa nog een Wereldbol easter egg laten zien die ik had gemaakt) en mijn gave om verhalen te verzinnen over de gekste dingen, maar ook over hele normale zaken en die twee te combineren in mijn Sims en dat mijn innerlijke kind (waar dus het niet omgaan met geld waarschijnlijk een symptoom van is!) nog steeds springlevend is, dat waren dingen waar mensen in mijn omgeving trots op waren! Of in ieder geval mijn begeleider en mijn kookmaatje waren daarom trots op me! Ik bedoel; op de middelbare school mocht ik na die breakup met mijn ex-vriendin vrijwel door de hele klas uitgekotst worden; ik had altijd Terrence en Aukje nog! En; als ik heel eerlijk ben, waren Terrence en Aukje VEEL leuker dan de lui die zich toen mijn “vrienden” noemden! Bij Aukje en Terrence kan ik gewoon mezelf zijn zonder dat ik me moet aanpassen aan groepsdruk! En precies die creativiteit, dat kinderlijke enthousiasme, mijn melige buien zo af en toe, mijn humor, mijn grapjes en dergelijke, wilde ik vanmorgen wegdoen om iemand te worden waarop ik dacht dat mijn ouders (en vooral; mijn land) trots op kon zijn! Zo’n koelbloedige held die door het vuur gaat voor iedereen waar hij om geeft maar zelf eigenlijk weinig persoonlijkheid heeft! Zo iemand als de ridders uit sprookjes die prinsessen redden, of zo iemand als Joshua! Maar goed, Joshua heeft dan geen prinses gered, Joshua is wel een held omdat hij mij van een duister levenspad heeft weten te behoeden na de eerdergenoemde breakup en mij weer heeft laten zien waar mijn leven om draait! Een beetje net als wat er vandaag in 1 dag is gebeurd!

Wat ik hiermee wil zeggen is dat je je niet naar een stereotype plaatje moet laten schikken (zoals ik vandaag deed met het stereotype van een “echte man”), maar dat je trots moet zijn op wie je bent en dan bedoel ik wie je echt bent! Zonder dat je dingen moet doen die misschien helemaal niet bij je passen! Wees gewoon trots op wie je zelf bent een wat je zelf hebt bereikt zonder je te meten aan “anderen”! Dat doe ik ook niet (alhoewel, soms wel, zoals als ik kritiek krijg op dingen die ik doe!) en ik ben gelukkiger (over het algemeen) dan veel anderen!

Maar goed, toen mijn zelfvertrouwen weer was hersteld, toen gingen we koken, en niet zo maar koken, maar een echt lekker broodje falafel! En dat idee kwam van…. Terrence! Want zoals jullie weten is Terrence dol op falafel! En wat drinken we daar dan bij? Nou, er is maar een goed antwoord….. IJSTHEE! Maar volgens mij vonden anderen het broodje falafel wel heel lekker! En ik vond het ook heel lekker! Mijn kookmaatje kwam trouwens met het recept, dus props voor hem! Helaas was het zo lekker dat ik vergeten ben een foto te maken!

Maar goed; wees trots op jezelf, en wat je zelf allemaal hebt bereikt! Dat wil ik zeggen met dit blog vandaag!

Maar goed…. Verder had ik een heel normale vrijdag! En morgen zou ik eigenlijk naar het Openluchtmuseum gaan, maar het wordt slecht weer! Dus pa en ma? Dan toch maar naar de stad! (En nee, niet om plushies te kopen!)

Fijne dag verder,

Lucas

P.S. Wat ik ook nog moest doen, en waarom ik eigenlijk morgen naar de stad wil, is om een reclamefoto (of meerdere) te maken bij een reclamebord of bushokje met Aukje en Terrence, maar dat heb ik vandaag al gedaan!