Beste lezers,
Na een jaar wachten, heb ik hem eindelijk, en nee, ik bedoel niet dat ik nu eindelijk een Debit Mastercard heb of zo, maar die Takemichi Hanagaki-pluche van wel 32cm (ofwel 1′ 0.6″ voor die randdebielen die het metrische systeem niet gebruiken)! Dat is best groot, daarom ontstond bij mij en mijn ouders toen ik m had uitgepakt ook de vraag of het nou een knuffelkussen is, of een “gewone” knuffel! En ik kan je zeggen; mijn ouders zijn er nog niet over uit; hier aan het einde van deze blog kunnen jullie erover stemmen! Maar eerst; waarom is deze pluche zo speciaal en wie is het in mijn Sims-verhalen?

Nou , eerst eens wat voorgeschiedenis (gebeurt in de explainers van NOS op 3 ook altijd en vandaag was er weer een hele interessante over Korea…. Maar goed we dwalen af….). Ik kwam deze knuffel vorig jaar, ook zo rond deze tijd, vlak voor kerst, tegen bij de GameStop in Düsseldorf, waar ik hem in de schap zag liggen en hem meteen wilde hebben, maar ik mocht het “grote ding” (woorden van mijn vriend/begeleider die toen mee was) niet meenemen want dat zou onhandig zijn in de trein! Dus toen koos ik een kleinere knuffel van hetzelfde karakter, maar dit grote knuffelkussen (of toch een knuffel) bleef toch in mijn gedachten spoken en ik nam het als doel voor 2024 dat ik binnen het jaar dat ding zou hebben! Maar zoals altijd dat gebeurt met dat soort gedachten verdween het naar de achtergrond naarmate de tijd verstreek en er andere leuke knuffels op mijn pad kwamen! Fast forward naar deze week woensdag en toen bedacht ik me dat ik nog helemaal geen Black Friday knuffel had gekocht! (Ook al is Black Friday pas over een week, maar veel winkels en zo adverteren nu al met kortingen, al zegt mijn vriend dat het “schijnkortingen” zijn!) Maar goed…. Toen kwam de gedachte aan deze knuffel weer opzetten en toen vond ik een Belgische webwinkel (ShopForGeek) waar ik m kon bestellen! En dat heb ik toen gedaan en het wel aan die vriend verteld, maar niet aan mijn ouders (ook al was het wel slim om het eerst met hen te overleggen met de feestdagen die eraan komen en zo!) Maar goed, gisteren kreeg ik dus een heel groot pakket met daarin mijn nieuwe pluche!
Maar wie is het dan in mijn Sims-verhalen?
Nou, daar heb ik lang over zitten twijfelen, want eerst wilde ik de knuffel Joshua noemen, maar ik heb al een Joshua. En toen kwam ik gisteren op het fabeltastische ideee om de knuffel Akira te noemen, naar een Sims-personage wat ik had bedacht toen ik ongeveer 15 was en die een Japanse jongen was die in De Sims in het Westen woont en is opgegroeid en dus een mengeling is van westerse en Japanse culturele invloeden! Zo houdt Akira van Japanse muziek als J-pop, maar bijvoorbeeld ook van westerse rock en hiphop, en zo speelt hij graag westerse videogames, maar houdt hij ook van anime! Verder wilde Akira als puber altijd cool gevonden worden en van alles uit proberen (met drugs, met alcohol, met meisjes, hij heeft toen zelfs een keer de plant gebruikt waar Doe Maar over zingt!) en hij was ook de populairste leerling in zijn klas op de middelbare school! Akira is nog steeds wel een “cool guy” maar hij heeft ook wel kanten die het aardige in hem naar boven halen! Zo komt hij altijd op voor de mensen om wie hij geeft, is hij de beste vriend van Lucas Hearsay (en heeft zelfs een relatie met Lucas’s zus Yuka) en is Akira nu niet meer zo bang om dat geekerige te verschuilen en komt hij er nu ook open voor uit dat hij wat meer geekerige interesses heeft! Akira’s baan is, net als die van Aukje uit een eerder blog, geheim agent, net als zijn partner Yuka dat was, maar die is nu comedian omdat ze eens wat anders wilde! Akira’s vader Takuma werkt bij het techbedrijf JCN Corporation van Vincent Moore, en Akira’s moeder Geraldine, is Brits! Akira is dus een Brits-Japanse jongen die in Center City in de VS woont! Oh ja, Akira’s lievelingsliedje is Drank & Drugs van Ronnie Flex en Lil’ Kleine, passend bij zijn rebelse, nonchalante houding, en zijn favoriete eten is Sushi!
Oh ja, Akira houdt ook heel erg van die room-escape video games en point & click games! (En dat zette me van de week aan het denken dat ik Akira pas had moeten kopen als ik mijn eerste point & click game ga publiceren, want ik ben nog steeds aan het leren hoe ik met Unity zo’n game maak! En dat is best uitdagend, maar ook best lonend en leuk!)

Zo, nu jullie weten wie Akira is en waarom ik hem wilde hebben, en hoe graag ik hem wilde hebben, rest nog maar een vraag; is Akira een knuffelpop, of een knuffelkussen? Stem hieronder in de poll! Maar goed, ik ben ten minste blij dat ik mijn doel voor dit jaar heb gehaald (ik doe niet aan voornemens, ik doe aan “doelen”) en ik deze pluche nu eindelijk heb!
Maar goed, dit is mijn nieuwe knuffel Akira!
Fijne dag verder,
Lucas
P.S. Vandaag heb ik – nee echt!- een ei laten vallen! (Totdat het ei valt….)! Nou, het ging zo, papa zat me vanochtend zo te klieren dat ik er op een gegeven moment klaar mee was en (zoals vaker) dreigde met de “nucleaire optie” (eieren)! Toen wilde ik dus een ei uit de kast pakken, maar in plaats van in mijn handen, kwam het (onbedoeld) op de grond terecht! Deze onbedoelde “kernaanval” op eigen bodem, moest ik bekopen met dat ik het zelf op moest ruimen! Nou ja, weer wat geleerd, maar goed, als papa me vanmorgen niet zo liep te klieren was dit nooit gebeurd! Maar ik weet nu wel zeker dat als ik ooit op mezelf ga wonen, het onderstaande symbool op de kast met eieren komt te hangen! Maar goed, ik ben er ten minste wel wijzer van geworden dat ik niet zomaar meer de eieren moet pakken! En het heeft me geïnspireerd op een heel creatieve manier om een derde storyline (Akira die het Ei van de Kennis van goed en kwaad, een verwijzing naar de Boom uit het verhaal van Adam en Eva, moet vinden en veilig zien te stellen voor een schurkenbende onder leiding van Cyril Hearsay die het ei willen gebruiken voor schurkachtige plannen om de wereld over te nemen of zo!) voor mijn point & click game te bedenken! Oh ja, om toch in thema te blijven, misschien was het wel karma voor het ongeoorloofd bestellen van de pluche!😂

Plaats een reactie