Maastrischtse uitjeskoorts!

Beste lezers,

Mijn ouders hebben de laatste tijd zo veel stress vanwege hun werk; dat ik nu bang ben dat ze op een gegeven moment besluiten om Kerst te skippen, de cadeautjes die ze besteld hebben terug te sturen (waaronder mijn plushie van Vanellope von Schweetz) en vervolgens op vakantie te gaan met mij naar bijvoorbeeld Kaapverdië, Bali of Thailand om eens helemaal los te komen van de stress die ze hebben rondom de feestdagen! Terwijl ik me zo verheug op de cadeautjes en op het mezelf volproppen en zo met kerst! En dan nog; mijn ouders gaan dit weekend naar Antwerpen om kerstinkopen te doen en gewoon een gezellige tijd te hebben met de buren, maar ik heb andere plannen dit weekend…. Vooral zaterdag!

Want zaterdag ga ik met mijn tante weer eens op uitje, namelijk naar Maastricht! En, ik moet jullie zeggen; daar ben ik best wel excited over! Ook omdat het de eerste keer is dat ik naar de winkel Weebs R Us ga! Een winkel waar ik online al vaker wat dingen heb besteld en waar ik dus met mijn tante nu heenga om o.a. een nieuwe knuffelpop daar live/fysiek te kopen! Ja, je hoort het goed! Ik ga in Maastricht weer een nieuwe knuffel kopen! En natuurlijk ook andere kerstinkopen doen! Want ik wil daar ook gaan kijken of ze iets hebben voor de mensen voor wie ik cadeautjes moet kopen! Gewoon, kijken of ze daar in Maastricht wat leuks hebben! Maar ja, dat is, als mijn ouders niet besluiten om met Kerst op een tropisch eiland te gaan zitten! Ik zie ze er zo voor aan dat mijn ouders morgen aankondigen dat we met kerst geen cadeautjes doen, omdat ze ergens liever door de stress op hun werk, liever in een resort ergens aan het strand zitten en dat ik de kerst dan alleen, achter mijn computer moet doorbrengen en dat die Vanellope-pluche wordt doorgeschoven naar mijn verjaardag! Maar goed, de kans daarop is heel, heel klein, maar je weet maar nooit!

Maar goed…. Ik ben heel erg excited voor dat uitje naar Maastricht omdat het alweer een tijdje geleden is dat ik met mijn tante op uitje ben geweest! In de zomer wilde ik namelijk met haar naar Enschede (naar Gameshop Twente) maar dat kon niet want ze had haar been gebroken! Dus dat werd doorgeschoven naar een latere datum! Ook de locatie is toch uiteindelijk Maastricht geworden (naar Weebs R Us dus, hee, dat rijmt)! Maar goed…. Terug naar dat uitje! Je zou kunnen zeggen dat ik “uitjeskoorts” heb omdat er weer een uitje aankomt! Twee zelfs, als je Oberhausen ook meetelt! Maar goed…. Dat deed me dus denken aan de vraag waarom we nog geen uitjes hebben gehad bij TriUnity! Want op school had ik meerdere keren per jaar een uitje, en bij TriUnity bestaan we inmiddels 5 jaar en we hebben echt nog nooit een uitje gehad! TriUnity is sinds COVID-19 echt een -in mijn woorden- werkfabriek geworden en nu willen mijn ouders ook nog dat we taakjes voor andere bedrijven gaan opknappen en zijn ze daar mee bezig! Terwijl ik al die poespas gericht op werk helemaal niet nodig vind, en eigenlijk gewoon een keer een uitje of citytrip zou willen doen met de andere jongeren van TriUnity! Want eigenlijk; als ik het me herinner, is TriUnity opgericht om jongeren met autisme meer kennis te laten maken met de “echte wereld” en ze te laten meedraaien in het “normale leven” en ja, werk hoort bij het normale leven, maar uitjes en stedentrips ook! Of je moet echt een workaholic zijn die “leeft om te werken” en streeft naar een steeds hogere status (zeg maar als de buren een Audi hebben, dan wil hij/zij er ook een!) met een dure auto, groot huis, enz. Dat is niet waar het leven echt om draait! Al denken veel mensen van wel (en proberen ze mij er ook van te overtuigen dat het leven draait om hard werken en dure dingen kopen!)

Maar goed, mijn ouders zijn nu zo druk met opzetten van dat detacheringsbureau dat ze uit het oog verliezen waar TriUnity eigenlijk voor opgericht was! Ik denk dat mijn moeder koste wat het kost een Louis Vuitton tas wil of een Gucci jurk! En zich nu alleen nog focussen op groter, beter, meer! Mijn ouders zeiden altijd dat ik moest “werken om te leven, en niet leven om te werken”, maar dat lijkt voor hen, nu meer een antoniem voor de werkelijkheid geworden te zijn! Voor mij niet; gelukkig, want ik doe gewoon mijn eigen dingetjes en ben niet alleen bezig met mijn werk! Maar ook met echt leuke dingen als De Sims en dus de aankomende uitjes! En daarom heb ik dus een beetje last van “uitjeskoorts”, omdat er dus twee leuke uitjes aankomen!

Over de Sims gesproken….. Kennen jullie Eline, Joshua en Sean al? Met deze drie ga ik straks op de Sims spelen! Waarschijnlijk dat Joshua jullie bekend vookomt (laatst nog een blog over hem en Eline geschreven), want hij is mijn denkbeeldige vriend die mij na een vreselijke breakup er weer bovenop hielp, Eline is zijn vriendin waarover ik in dat blog ook al geschreven heb, en Sean? Dat is Eline’s broer en hij is nogal verlegen, maar wel heel aardig! En hij is een Pokémon-trainer (of ten minste, het karakter waarop hij in De Sims gebaseerd is wel!) Ach ja, met deze drie ga ik straks/zometeen weer De Sims doen en daar heb ik zin in!

Maar goed, ik vraag me nog steeds af wanneer wij een keer weer een uitje gaan doen bij TriUnity!

Fijne dag verder,

Lucas

P.S. Weet je, soms zou ik mijn ouders voor het vuurpeloton willen zetten, en wens ik ze van alles toe! Maar eigenlijk vind ik mijn ouders toch eigenlijk best aardig! Ik had het iig slechter kunnen treffen, zoals ouders die mij niet zagen staan, of ouders die mij gewoon behandelde als slaafje of zo of een vader die me op mijn 18e verjaardag bij de kazerne zou afzetten en daarna zou zeggen: “Hier hebben jullie mijn zoon, maak een echte man van hem en zoek het maar uit!”! Extreme voorbeelden, ik weet het, maar goed, ik wil hiermee laten zien dat mijn ouders zo slecht nog niet zijn!