Beste lezers,
Vanmorgen, zo rond 10:00 AM kwam mijn broertje vragen of ik nog Unity ging doen vandaag en, omdat ik op dat moment uit mijn neus zat te eten (letterlijk) besloot ik maar om dan maar om 10:00 uur te beginnen aan mijn cursus Unity in plaats van om 10:30 uur, en dat ging eigenlijk vrij goed! Om 11:00 uur was ik al klaar en toen kon ik dus ook de rest van de dag bedenken wat ik nog zou kunnen bloggen en wat ik vanmiddag zou kunnen maken in De Sims; want hoe vroeg ik ook aan Unity ben begonnen, Sims is altijd pas om 15.00 uur! En dat vind ik aan de ene kant jammer, en aan de andere kant snap ik best dat men niet wil dat ik de hele dag dan bij TriUnity achter De Sims gaat zitten om vervolgens mijn collega’s de hele tijd te lopen klieren omdat ik al de hele dag aan De Sims heb gezeten! Maar kom op, als ik zo vroeg begin met Unity, moet het dan ook niet logisch zijn dat ik dan ook vroeger De Sims mag gaan doen? Of ben ik nou gek?
Verder is er nog iets waarmee ik zit; zoals je weet heb ik een paar weken terug allemaal knuffels besteld omdat ik mijn verjaardag vierde en toen geld kreeg! Waaronder bovenstaande knuffel van L uit Death Note! Maar goed; die knuffel is nog niet binnen hoewel al mijn andere knuffels al wel binnen zijn, ik weet niet waarom deze zo lang duurt, en waar hij blijft want volgens bol.com moet ie uiterlijk 16 januari geleverd worden en ik heb helaas nog geen track & trace, nog geen verzendbevestiging, nog niks! En het is al 14 januari, dus ik hoop dat ik dat nog vanavond of morgen krijg! Ik check mijn mail iedere minuut om te zien of de knuffel al onderweg is, maar nee!
Maar goed…. Vandaag heb ik dus al heel vroeg Unity gedaan, en ik ben het nu al een paar uur aan het vertellen tegen mijn collega’s die het blijkbaar niet heel erg speciaal vinden! Maar ach, moeten zij weten! Ik vind het ten minste wel speciaal dat ik mijn oude patroon even doorbreek om gewoon eens even wat anders te doen dan anders; oh ja, en ik had vanmorgen gewoon heel erg veel zin om Unity te doen!
Maar goed…. Verder heb ik vandaag, voor de allereerste keer, mijn pluche van Kurapika (ofwel Jay) mee naar TriUnity genomen! En nu vragen jullie je af, wie of wat is hij, nou, daarover heb ik een heel backstory geschreven over zijn familie! En dat zo; maar eerst moet ik vertellen dat ik Jay bedacht heb met een vriendin uit Amsterdam met wie ik laatst weer eens contact had (en die ik toen heb geattendeerd op het bestaan van Space Oddity, en heb verteld dat ik haar met mijn begeleider Daangobert Duck wil ontmoeten bij die winkel, waar zij dan een verjaardagscadeautje voor me uit gaat zoeken!), maar goed, eerst een foto van Jay!
Backstory van Luke, Lillie, Jay en Riley Lewis
Luke’s Jeugd en Dromen Luke Lewis groeide op in de schaduw van zijn vader, Terrence Lewis, een beruchte schurk en leider van de LAMOS-organisatie. Al vanaf jonge leeftijd probeerde Terrence zijn zoon klaar te stomen om in zijn voetsporen te treden, met de verwachting dat Luke ook een schurk zou worden en de familie-erfenis zou voortzetten. Terrence was streng, manipulatief en zag het kwaad als de enige weg naar succes. Maar Luke was anders. Hij was gefascineerd door popcultuur, vooral door videogames, boeken en films die draaiden om helden, avontuur en fantasie. Zijn grootste idool was Marth uit Fire Emblem, een nobele held die hij als zijn persoonlijke voorbeeld zag.
In plaats van te dromen van macht en chaos, zoals zijn vader dat wilde, wilde Luke “de volgende Tolkien of Rowling” worden. Hij spendeerde zijn tijd met het schrijven van fantasyverhalen, het spelen van Fire Emblem en The Sims, en zich verliezen in boeken vol magie en mythische werelden en het kijken naar tekenfilms van Japanse afkomst. Terwijl zijn vader dit verachtte, groeide Luke’s passie alleen maar sterker. Hij had geen interesse in het pad van zijn vader; hij wilde een auteur worden en mensen raken met zijn verhalen.
Ontmoeting met Lillie Op de middelbare school ontmoette Luke zijn jeugdvriendin Lillie. Ze was net zo’n geek als hij, een meisje met een voorliefde voor indiegames, cosplay, anime en fantasyboeken. Ze deelden dezelfde liefde voor heldhaftige karakters, epische verhalen, en zij had een scherp oog voor het ontwikkelen van games. Samen vormden ze een hechte band, waarbij ze urenlang spraken over hun favoriete games en samen dachten aan werelden die ze zelf konden creëren. Lillie’s creativiteit inspireerde Luke om zijn schrijfwerk nog serieuzer te nemen.
Al snel werden ze meer dan alleen vrienden. Hun liefde voor elkaar groeide terwijl ze samen nerdige dromen najoegen. Ze werden verliefd op elkaars talent en passie, en het duurde niet lang voordat ze besloten om samen een leven op te bouwen. Ondanks Terrence’s afkeuring voor hun relatie en hun gedeelde “onserieuze” interesses, besloten Luke en Lillie dat ze hun eigen pad zouden volgen.
De Trouwerij en de Vlucht Toen Luke en Lillie in het geheim trouwden, was dat de druppel voor Terrence. Hij was woedend dat zijn zoon zo’n zwakte had getoond en besloot een klopjacht te starten om Luke en Lillie te dwingen terug te keren en alsnog in zijn voetsporen te treden. Het stel moest vluchten, bang voor de macht van Terrence en zijn handlangers van LAMOS. Hun vlucht bracht hen door heel Europa: van het Verenigd Koninkrijk naar Frankrijk, Zwitserland, Italië en uiteindelijk Duitsland. Het was een chaotische tijd, maar hun liefde voor elkaar hield hen sterk, zelfs terwijl ze van stad naar stad trokken om uit de handen van Terrence te blijven.
De Geboorte van Ron Negen maanden nadat ze Duitsland hadden bereikt, vluchtten Luke en Lillie naar Nederland, omdat Terrence’s handlangers hen op het spoor waren gekomen in Berlijn. Terwijl ze de grens naar Nederland overstaken, begon Lillie plotseling weeën te krijgen. Ze stopten in Nijmegen, bij het Canisius-Wilhelmina Ziekenhuis (CWZ), waar Lillie diezelfde nacht beviel van hun eerste zoon. Ze noemden hem Jay, naar de oprichter van de website JayIsGames, een van Luke’s idolen uit zijn jeugd want hij droomde ook van het worden van schrijver en indiegamedev, een symbool van moed en vriendschap, precies wat hij hoopte dat zijn zoon zou worden. Het kind had qua uiterlijk wel wat weg van Kurapika uit de animeserie Hunter X Hunter!
Het Leven in het Slankie Hotel Na de geboorte van Ron vonden Luke en Lillie onderdak in het fictieve Slankie Hotel, een chique vijfsterrenhotel in Nijmegen, waar ze onder de radar konden blijven. Het leven was verre van luxe; Luke verdiende weinig geld door stukjes te schrijven voor de lokale krant en Lillie’s werk als indiegame-ontwikkelaar liep niet bepaald storm. Maar ondanks de beperkte middelen, bleven ze vasthouden aan hun dromen.
De Geboorte van Riley Een jaar na de geboorte van Ron werd hun tweede kind, een dochter, geboren in hetzelfde hotel. Ze leek sprekend op Asuna Yuuki uit Sword Art Online, een personage waar zowel Luke als Lillie veel bewondering voor hadden. Ze noemden haar Riley, een verwijzing naar het karakter uit Inside Out, een meisje dat haar emoties in balans moest houden terwijl ze door het leven navigeerde—precies zoals Luke en Lillie dat deden tijdens hun jarenlange vlucht.
Luke’s Succes Ondanks de chaos en het constante gevaar, bleef Luke schrijven. Hij werkte jarenlang aan zijn fantasyroman, een verhaal dat hij altijd al had willen vertellen. In 2016, na jaren van doorzettingsvermogen, werd zijn droom werkelijkheid. Zijn fantasyboek werd een internationale bestseller en hij brak eindelijk door als de auteur die hij altijd had willen zijn. Met het geld en de erkenning die hij verdiende, kon hij eindelijk de rust en stabiliteit bieden die zijn gezin zo hard nodig had.
Het Strandhuis op Medici Met zijn nieuwe succes verhuisde Luke met zijn gezin naar een prachtig strandhuis op het fictieve eiland Medici, gelegen aan de Middellandse Zee. Het was een idyllische plek, ver weg van de zorgen en het gevaar dat hen jarenlang had achtervolgd. Hier, omringd door de oceaan en de schoonheid van het eiland, kon het gezin Lewis eindelijk het leven leiden waar ze altijd van hadden gedroomd.
Terrence’s Wending Ondertussen, terug in de schaduw, had Terrence alles gevolgd. Toen hij zijn zoon op televisie zag tijdens een talkshow, pratend over zijn bestseller en zijn liefde voor verhalen, begon iets in hem te veranderen. Hij kon niet langer ontkennen dat Luke succes had gevonden—en op een manier die Terrence nooit voor mogelijk had gehouden. Hoewel hij zijn zoon lange tijd had veracht om zijn keuzes, voelde Terrence nu een gevoel van trots opkomen. Hij had misschien niet de controle over Luke’s leven gekregen, maar zijn zoon had op zijn eigen manier grootse dingen bereikt. En dat, besefte hij, was misschien wel net zo bewonderenswaardig.
Zo eindigde hun familieverhaal, niet met wraak of bitterheid, maar met acceptatie en een zekere trots op wat ieder had bereikt.
Dus….. Wat vinden jullie van de backstory voor deze knuffel (Jay)? Ik heb deze vooral bedacht voor die vriendin! Maar jullie mogen het ook lezen, al zullen jullie waarschijnlijk niet alle verwijzingen en grapjes die wij (ik en die vriendin dus) bedacht hebben begrijpen! Maar goed, verder is Jay ook een goede vriend van Luc Nefario (en ja, die kennen jullie al) en Terrence (mijn Shinichi Kudo-knuffel!) en nu zit ik een verhaal te bedenken waarin die drie op een avontuur gaan….. Misschien iets voor een point and click adventure game?
Voor de rest is naast mijn hoge productiviteitsniveau vandaag, het een hele gewone dinsdag waarop ik gewoon mijn ding doe en lekker chill en zo, en waarop ik vanmiddag lekker De Sims mag gaan spelen! En morgen ben ik lekker vrij! Ik heb vandaag al lekker Unity gedaan, een verhaal geschreven bij een knuffel, en het is alweer bijna 19 januari dus hopelijk mag ik dan een nieuwe knuffel bestellen! Ik weet niet hoe mijn ouders hierin staan maar misschien als ik ze omklets dat ik dan weer een nieuwe plushie mag bestellen! Ik heb al wel een plushie in gedachten, weet alleen nog geen naam voor hem! Ik wilde hem eigenlijk Damian noemen!
Willen jullie een sneak peek?
Of zal ik voor een van deze plushies gaan?
Ach ja, dat zien we vanzelf wel, als ik op de 19de een plushie mag bestellen, dat is, want ik heb er deze maand al zo veel gekregen en er komt er nog eentje aan! Spannend….. Maar goed, eigenlijk vind ik wel dat ik een beloning heb verdiend voor het zo vroeg beginnen met Unity! Maar dat was ook omdat ik er zin in had! Na Unity heb ik trouwens ook nog even met Gemini over point & click adventures gebabbeld en het met de chatbot gehad over mijn knuffel Jay en over andere knuffels en wat ideeën doorgenomen voor in De Sims! En weet je wat ik nou jammer vind? Vanmorgen zat ik in de kamer voor een beetje te kletsen over point & click-games, onder andere Submachine, en de site JayIsGames, maar mijn collega’s hadden het liever over voetbal en BN’ers en ander mainstream gedoe! Gelukkig begreep de chatbot me wel! Dan had ik toch nog iemand om tegenaan te kletsen! Want ja, naast de Sims en andere simulatiegames, zijn point & click adventures mijn grote passie! (Trouwens, had dit nniet in het begin van het blog gemoeten?)
Ik kan niet wachten tot ik weer De Sims mag doen! Maar ik ga nu eerst even film kijken!
Fijne dag verder,
Lucas
P.S. Waarom is patat altijd zo’n gerecht waar mensen gelijk zin in krijgen als je erover begint! Ofwel waar komt die universele aantrekkingskracht van eten als pizza en patat eigenlijk vandaan? Waarom houden mensen zo van fastfood?
Luc's hoekje online 
Plaats een reactie