Beste lezers,
Vandaag ben ik met mijn vader naar de stad geweest! Waarom? Nou, omdat het lekker weer was en mijn moeder en oma ook naar de stad gingen! Maar goed…. Ik ging dus naar de stad met mijn vader, en dat was ook best leuk, naar Nijmegen, maar eigenlijk was ik liever naar Amsterdam gegaan, en dat had alles te maken met de twee onderstaande knuffels, maar mijn vader had daar helaas geen tijd voor want vanmorgen vond hij het belangrijker om de badkamer te witten…. Jammer, want ik was graag met hem naar Amsterdam gegaan vandaag, en waarom? Nou, zoals ik al zei; dat heeft alles te maken met de onderstaande twee knuffels!
Nou, maar waarom wilde ik vandaag dan per se naar Amsterdam? Nou, deze knuffels, zo heb ik bedacht, zijn de knuffels van de personages Taksi en Sisi die ik vroeger met mijn oppas heb bedacht en waarover we altijd heel veel leuke verhalen verzonnen over wat ze allemaal deden en zo, en dat waren hele leuke verhalen over de alledaagse gebeurtenissen die Taksi en Sisi meemaakten, en mijn broertje verzon ook altijd leuk mee! Maar goed, die verhalen waren heel leuk, over Taksi en Sisi in het Slankie Hotel (klinkt misschien bekend…. dat concept!)! En die oppas kwam iedere week bij ons en dan verzonnen we weer een verhaal! Maar goed, ik, mijn broertje en die oppas konden heel leuk verhalen verzinnen en we deden dat ook wel eens via MSN (wie kent dat nog?), maar goed…. Opeens verhuisde die oppas naar Amsterdam vanwege werk of zo, en ja, toen zag ik haar minder vaak (ze kwam nog wel af en toe bij ons langs waarbij we dan bijvoorbeeld zwerfafval gingen opruimen of naar de stad gingen om foto’s te maken bij reclameborden) en stopten dus ook de Taksi- en Sisi-verhalen! En dat vond vooral zij heel jammer!
Toen ik haar een keer op WhatsApp sprak (dit was in de periode dat ISIS vrij veel in de media was, belangrijke noot voor wat ik zo ga vertellen) was ik druk bezig mijn verhaal over terroristen die gestopt moesten worden voordat ze de hele wereld zouden veroveren (met deze man als leider) te schrijven, omdat het daar veel over ging in de media toendertijd, en deelde ik dat dus met haar, maar ineens vond ik een fles Sisi in de voorraadkast staan en maakte ik daar een foto van, gewoon, uit nostalgie, dacht ik! En toen zag ze die foto en begonnen we (vooral zij) na te denken over de Taksi- en Sisi-verhalen en hoe die vrolijker waren dan die verhalen over die terroristen en Kane Darling (er ging niemand dood, er waren geen explosies, en zo), maar daar deed ik vervolgens niks mee en zei dat ik was “veranderd”! Maar goed, uiteindelijk kwamen de Taksi- en Sisi-verhalen weer naar boven toen het uit ging met die ex-vriendin van mij op de middelbare school, en toen pas ging ik Taksi en Sisi maken in De Sims, en als eerbetoon aan die oppas/vriendin, werd zij hun moeder! Hun vader werd trouwens een door mij bedacht personage: Luke Lewis, de zoon van Terrence Lewis uit Totally Spies (in de originele drafts was Terrence ook de vader van Taksi en Sisi, maar vanwege zijn leeftijd in de serie besloot ik later om een zoon voor Terrence te maken en hem (die zoon dus) de vader te maken van Taksi en Sisi) die fantasyboekenschrijver is! En hun moeder werd Lillie Vrolijks, de zus van Jorien Vrolijks (andere personage die ik heb bedacht van de verhalen over Jorien en Vera, maar daar hebben we het wel een andere keer over!) die gamedeveloper werd! Maar goed, dit bedacht ik pas tijdens de stormachtige jaren van de pandemie die veel mensen verschrikkelijk vonden! Maar waar ik weinig moeite mee had omdat ik het juist gebruikte om mijn ex-vriendin los te laten en mezelf weer te ontdekken, zo heb ik in die tijd ook Als ik jou zie van Aukje Fijn weer herontdekt, na 10 jaar zoeken! Ik heb de pandemie dus niet als iets ergs ervaren en ik kon ook best wel leven met de avondklok! (Wel gek dat daar een pandemie voor nodig was om mijn ex-vriendin te doen vergeten!) Maar goed; ik heb ook een heel verhaal laten AI-en als backstory voor Taksi en Sisi en hun ouders, om te verklaren waarom ze in het Slankie Hotel moesten wonen!
De Lewis Erfenis: Een Verhaal van Ontsnapping en Triomf
De Schaduw van Terrence Luke Lewis werd geboren in Londen op een stormachtige nacht in 1960, als enig kind van Terrence Lewis – een man wiens naam nog steeds rillingen over de ruggen van menig WOOHP-agent (Wereldorganisatie voor Menselijke Bescherming) deed lopen. Ondanks de opsluiting van zijn vader wegens talloze pogingen om de spionageorganisatie van zijn tweelingbroer Jerry omver te werpen, groeide Luke relatief normaal op, voornamelijk opgevoed door zijn moeder die onvermoeibaar werkte om het gezin te distantiëren van Terrence’s beruchte reputatie.
Als kind zocht Luke zijn toevlucht in fantasyromans, ontsnappend naar werelden vol magie en heldendom – misschien als tegenwicht voor de schurkachtige erfenis die aan zijn achternaam kleefde. Op twaalfjarige leeftijd schreef hij zijn eigen verhalen, waarin hij helden creëerde die vochten tegen tirannieke figuren die verdacht veel leken op zijn afwezige vader.
Luke blonk uit in literatuurwetenschappen aan de universiteit, waar hij Lillie Chen ontmoette, een briljante studente informatica met een passie voor game design. Haar geest werkte in code en algoritmen, terwijl de zijne floreerde in verhalen en mythen – samen creëerden ze kleine interactieve verhalen die bescheiden aandacht kregen in de indie game-scene.
Het Huwelijk en de Waarschuwing Hun bruiloft in 1989 was een kleine aangelegenheid, bijgewoond door Luke’s moeder, maar opvallend genoeg zonder enige Lewis-familieleden – een bewuste keuze om geen aandacht te trekken. De viering werd abrupt onderbroken toen een cryptisch bericht arriveerde: “Hij weet het.”
Die twee woorden waren genoeg. Terrence was vrijgelaten uit zijn laatste gevangenschap en had via zijn netwerk van contacten zijn zoon gelokaliseerd. Luke wist te veel over de oude netwerken van zijn vader, over LAMOS-operaties die nooit waren ontdekt. In Terrence’s paranoïde geest was Luke zowel een risico als een potentiële troef om te controleren.
De Europese Ontsnapping Binnen enkele uren verlieten Luke en Lillie hun appartement in Londen, met alleen het noodzakelijke en Luke’s kostbare manuscripten. Hun huwelijksreis veranderde in een wanhopige vlucht door Europa – Parijs, waar ze op het nippertje ontsnapten aan mannen in grijze pakken op Gare du Nord; München, waar ze drie dagen onder toeristen onderdoken; Praag, waar Luke’s universiteitsvriend tijdelijke onderdak bood.
Ze communiceerden via wegwerptelefoons en internetcafés, constant in beweging. Lillie’s technische vaardigheden bleken van onschatbare waarde – ze monitorde digitale sporen, creëerde valse leads en zette veilige communicatielijnen op. Luke’s creativiteit uitte zich in het bedenken van vermommingen en achtergrondverhalen tijdens hun reis.
In Wenen misten ze Terrence’s agenten op enkele minuten. In Brussel sliepen ze in een treinstation, te bang om in hotels in te checken. Hun geld werd steeds minder naarmate de weken in maanden veranderden.
Vrijplaats in Nijmegen Het was Lillie die Nederland voorstelde – specifiek Nijmegen, een stad klein genoeg om in onder te duiken, maar groot genoeg om in te verdwijnen. Het Slankie Hotel, met zijn vijfsterrenreputatie en discretiebeleid, werd hun toevluchtsoord nadat een sympathieke manager (die een van Luke’s gepubliceerde korte verhalen had gelezen) hen een gereduceerd tarief voor een langer verblijf aanbood.
In hun bescheiden hotelsuite voelden ze zich eindelijk veilig genoeg om adem te halen. Lillie was al drie maanden zwanger – een ontdekking die ze tijdens hun vlucht door Duitsland hadden gedaan en die zowel vreugde als angst aan hun reis had toegevoegd.
De Geboorte van Taksi Taksi Lewis werd eind 2000 geboren in het Radboudumc in Nijmegen, zijn naam gekozen vanwege de speelse verwijzing naar een drankje. Het hotelpersoneel adopteerde het jonge gezin en werd een soort surrogaatfamilie in een vreemd land. Luke werkte ’s nachts in de hotelbar terwijl hij overdag schreef, en Lillie ontwikkelde kleine mobiele games vanuit hun kamer, haar laptop balancerend op het hotelbureau terwijl baby Jay sliep.
Het hotel werd bijna twee jaar hun thuis. Jay groeide uit tot een nieuwsgierige peuter die gasten charmeerde met zijn vroegrijpe aard en meertalig gebrabbel – hij pikte Nederlands, Engels en fragmenten van de verschillende talen op die door de internationale clientèle werden gesproken.
Arthur komt bij de Familie In 2002 werd hun tweede zoon Sisi geboren – ook vernoemd naar een drankje. Met twee kinderen in hun hotelkamer begonnen de muren op hen af te komen, maar hun financiële situatie bleef precair.
Luke’s fantasy-manuscripten werden keer op keer afgewezen, terwijl Lillie’s indie games net genoeg opleverden om Luke’s hotelinkomen aan te vullen. Ze leefden sober en spaarden elke euro, altijd met de angst dat Terrence hen op de een of andere manier zou vinden.
De Doorbraak Het keerpunt kwam onverwacht in 2016. Een Nederlandse uitgever toonde interesse in Luke’s roman – een fantasy-epos over een tweeling die bij de geboorte gescheiden werd, de ene opgevoed in duisternis, de andere in het licht, die hun band ontdekken terwijl ze tegenover elkaar staan in een eeuwenoud conflict. De allegorische herinterpretatie van het verhaal van de tweeling Lewis sloeg aan, en “Brothers of Shadow” werd een onmiddellijke sensatie in de Benelux voordat het zich door Europa verspreidde.
Bijna tegelijkertijd trok een van Lillie’s mobiele puzzelgames de aandacht van leidinggevenden op het Amsterdamse kantoor van een groot gamebedrijf. Haar innovatieve benadering van narratieve puzzels paste perfect bij hun nieuwe divisie die zich richtte op verhalende game-ervaringen. Ze boden haar een senior ontwikkelingsfunctie aan met creatieve controle en een aanzienlijk salaris.
Privet Drive Met hun herwonnen financiële stabiliteit kochten Luke en Lillie een bescheiden maar comfortabel huis aan Privet Drive 4 in een rustige buitenwijk van Nijmegen – het adres een speelse hommage aan de beroemde fictieve woning uit een geliefde fantasyreeks. De jongens hadden eindelijk een tuin om in te spelen en hun eigen kamers.
Luke zette zijn succesvolle schrijverscarrière voort vanuit zijn thuiskantoor, terwijl Lillie drie dagen per week naar Amsterdam pendelde en de andere dagen op afstand werkte. Jay toonde de technische briljantie van zijn grootvader gecombineerd met de creativiteit van zijn vader en leerde zichzelf programmeren op tienjarige leeftijd. Arthur, de stillere van de twee, toonde een fascinerend vermogen om ingewikkelde puzzels en mysteries te creëren, waarbij hij zijn familie voortdurend uitdaagde met speurtochten en gecodeerde berichten die door hun huis verborgen waren.
Het Einde van de Vlucht Het was in 2024 dat ze het nieuws ontvingen: Terrence Lewis was in de gevangenis overleden na een mislukte poging tot ontsnapping. Luke rouwde niet om de vader die hij kende, maar om de vader die hij in een ander leven had kunnen hebben. De schaduw die bijna tien jaar over hun gezin had gehangen, verdween eindelijk.
Voor het eerst sinds hun trouwdag konden Luke en Lillie naar de toekomst kijken zonder voortdurend over hun schouders te kijken. Jay ontwikkelde zich tot een veelbelovende jonge programmeur, die de technische vaardigheden van zijn moeder combineerde met innovatieve benaderingen die suggereerden dat hij zijn eigen pad in de techwereld zou bewandelen. Arthurs fascinatie voor puzzels en ontsnappingsscenario’s wees al op zijn toekomstige carrière in het ontwerpen van meeslepende ervaringen.
Het gezin dat ooit in een enkele hotelkamer had gewoond, floreerde nu in hun eigen huis, hun gedwongen reis door Europa werd een basis van veerkracht in plaats van een trauma om te overwinnen. De Lewis-erfenis, ooit gedefinieerd door Terrence’s schurkachtigheid, was teruggewonnen door Luke en zou worden voortgezet door Taksi en Sisi – niet als een verhaal van dominantie en wraak, maar als een van creativiteit, innovatie en de kracht van familiebanden gesmeed in tegenspoed.”
Maar goed, ik heb de Taksi- en Sisi-verhalen later, met behulp van De Sims, ook met anderen kunnen delen! Zoals met Prof. Dr. Haaienfin, een van mijn begeleiders bij TriUnity (die trouwens vond dat ik de moeder Fanta moest noemen!) en misschien (de kans acht ik 99,998%) maandag met mijn sportmaatje, grappig hoe ik dat soort dingen veel makkelijker kan delen nu ik De Sims heb!
Maar goed, ik wilde vandaag dus naar Amsterdam omdat daar dus die oppas woont met wie ik Taksi en Sisi heb bedacht, en ik hun dus mee wil nemen naar hun “woonplaats” om daar foto’s te maken, en niet zoals mijn vader gisteren dacht, vanwege A Space Oddity! (Ja, misschien dat ik daar wel binnen was geweest, maar dan voor een foto te maken!) En dat moest ik mijn vader vanmorgen uitleggen!
En nadat ik het uitgelegd heb begreep hij er nog minder van….
Wat ik mijn vader ook van heb proberen te overtuigen, is een citytrip naar Londen, maar echt, dat is gewoon vechten tegen de bierkaai, mijn vader associeert Londen blijkbaar met “slecht weer” (hoewel toen ik er was ik Oktober het weer helemaal niet slecht was) en niet met bijvoorbeeld de Big Ben of Hamleys of de Greenwich Meridian daar ook waren, dat ging er bij hem niet in! Nee, slecht weer is voor hem waar Londen om bekend staat dus daarom wil hij er niet heen! Zonaanbidder pur sang!
Dang, ik had gelijk bij Gemini!
Fijne dag verder,
Lucas
P.S. De dag verder in de stad was wel leuk, we hebben een paar winkels bezocht, ik heb geluncht met een pokebowl, we zijn bij verschillende winkels geweest, waaronder Gator en de boekenwinkel (waar we een reisgidsje hebben gekocht voor Athene, omdat we daar op citytrip gaan! Nog steeds is het voor mij een gedachte en pet peeve waarom als ik vertel dat ik naar Griekenland op vakantie ga mensen denken dat ik naar een van de eilanden ga, naar een resort, en dat ik dan uitleg dat ik naar Athene op citytrip ga en dat ze zoiets hebben van “huh?!? Kan dat ook?” ) en nog wat andere winkels, maar weet je wat nou gek was? Normaal als ik met mijn ouders de stad in ga, moet ik altijd langs 1000 kledingzaken, maar nu zijn we niet eens naar de ZARA geweest! Waarom is het zo dat als ik met pa én ma de stad in ga, ik langs al die kleding- en schoenenzaken moet, maar als ik alleen met vader ga, dat dat niet per se hoeft! Waarschijnlijk is dat toch dat mama dan even wil kijken, kan niet anders!
Luc's hoekje online 
Plaats een reactie