Luc’s Persoonlijke Canon; Joshua

Beste lezers,

Vanmorgen zat ik dus na te denken over waar ik eens over zou gaan bloggen; en toen kwam ik op het idee om over een van mijn denkbeeldige vrienden te bloggen; en wel over…. Joshua! Je weet wel; die vriend die soms een beetje gekke en extreme gedachten heeft, maar die wel heel vriendelijk en avontuurlijk is en die mij, en andere vrienden wel altijd steunt? Nou, vandaag gaan wij eens kijken wie hij is en hoe ik hem bedacht heb!

Ik heb Joshua bedacht toen ik ongeveer 8 was of zo, en hij was toen echt mijn avontuurlijke denkbeeldige vriend; hij was vriendelijk, avontuurlijk, en je kon met hem lachen (en soms om hem lachen!) Op de foto hierboven zie je hem in zijn huis op een computertekening die ik heb gemaakt toen ik ongeveer 8 jaar oud was! (Had nog geen Sims toendertijd)! Maar Joshua was mijn avonturenmaatje, van het Mushroom Kingdom tot Londen tot Sinnoh tot Neverland, ik en Joshua gingen op allerlei avonturen in mijn fantasie! Echt van die knotsgekke doldwaze kinderavonturen, met, weet ik veel, transporteer-horloges en andere gekke gadgets en Joshua die altijd wel weer een oplossing had of een opmerking maakte… en de avonturen die we dan beleefden, van part time spion zijn bij WOOHP tot aan een groot feest op Neverland, niks was echt te gek voor mij en Joshua! Ik en Joshua waren onafscheidelijk en Joshua was echt mijn maatje, mijn vriend, mijn gabber, nou ja, je begrijpt het wel! Joshua en ik waren gewoon twee handen op een buik, altijd samen! Joshua begreep me zoals wie ik was, hij maakte geen onderscheid, hij vertelde me wat goed en wat kwaad was en Joshua vond Eevee juist heel schattig (anders dan veel andere jongens bij mij in de klas toen!) Dit verklaart (sorry ouders dat ik hier weer over begin) ook mijn fascinatie met Londen, of in ieder geval, dit verklaart deels mijn fascinatie met Londen; omdat het eerste avontuur van mij en Joshua zich in Londen afspeelde in mijn gedachten, droom ik er nog steeds van die stad eens in het echt te zien met mijn ouders en daar onder andere de Greenwich Meridian te zien en de Big Ben/Elizabeth Tower, en natuurlijk een pluchen Eevee te kopen bij Hamleys! Maar ja, ik denk dat het makkelijker is om mijn opoe te overtuigen om De Sims of inZOI te gaan spelen of spruitjes te verkopen aan een schoolklas dan om mijn ouders, die beide zonaanbidders zijn, mee te krijgen op een reisje naar Londen, want het enige waar zij aan denken bij Londen is “slecht weer”! Maar goed, laten we het weer even on topic houden, zoals altijd duurt niet iedere vriendschap eeuwig en Joshua verdween na een tijdje uit mijn leven! Gewoonweg omdat ik hem vergat en dacht hem niet meer nodig te hebben! Tot die ene dag in 2016….

Fast forward naar 2016, oktober 2016 om precies te zijn, de buitenlandse reis van mijn klas was net achter de rug, en die reis had een hele erge verdeeldheid in de klas veroorzaakt door mijn ruzie met mijn ex-vriendin in het zwembad, die ex-vriendin was jaloers op alles wat ik had; populariteit, een vrolijke inslag….! Nou goed… De hele sociale dynamiek in de klas was geshuffeld en iedereen probeerde zich daaraan aan te passen en zijn of haar plek in de nieuwe dynamiek in te nemen, en mijn ex-vriendin werd toen vrij populair door “stiekeme feestjes” te organiseren en zo haar populariteit te kopen, waardoor ik de facto buiten de klas gesloten werd! Maar goed, toen was daar een keer een jongen op het schoolplein, met een scooter, waarvan alle meisjes geloofden (door een gerucht verspreid door mijn ex-vriendin) dat het een loverboy was, maar dat was niet zo, het was…. Joshua! Die had namelijk gehoord dat ik weer diep in de shit zat en ging mij eraan herinneren hoe ik vroeger was en dat ik mezelf juist moest omarmen in plaats van wegstoppen en me moest voordoen zoals de maatschapij wilde dat ik deed! Ik moest mijn liefde voor Aukje Fijn en De Sims niet wegstoppen, evenmin mijn voorkeur voor Fouradi boven Dragonforce, en mijn voorkeur vooor games als De Sims, Civilization, Cities Skylines, Minecraft en Tropico (Joshua vindt die games ook leuk, games waarin je lekker creatief/strategisch bezig kan zijn) boven games als FIFA, CoD en LoL, ik moest dat juist omarmen, vond Joshua! En geen donder geven om wat mijn klasgenoten ervan zouden vinden als ik open uitkwam voor mijn interesses! Joshua heeft me letterlijk door het laatste halfjaar van mijn middelbare schooltijd heengesleept, en ik denk dat de ontmoeting met die taxichauffeuze op de dag dat ik met mijn klas naar de Tweede Kamer ging ook het werk van Joshua zou moeten zijn geweest, ik denk dat Joshua haar stiekem geld gegeven heeft/heeft omgekocht om precies op die plaats op die dag te zijn! Gewoon, om mij weer te laten zien wie ik echt ben!

Maar goed, volgend groot moment in mijn herontdekking van mezelf; 2020, of beter gezegd; de COVID-19 pandemie, toen de hele wereld in lockdown zat en er heftige maatregelen waren; toen kwam mijn vader op een dag aanzetten met een krat vol met tekeningen van mij van vroeger, en ik ging een beetje in dat krat rondsnuffelen en vond een tekening van Joshua die ik vroeger gemaakt had, en ik wist inmiddels dat iemand die heel dicht bij me stond, iemand die mij zelfs gebaard heeft, knuffels kan maken! Maar ja, door alle gedoe op haar werk bij TriUnity kon die persoon geen Joshua-knuffel voor mij maken, hoeveel ik het ook vroeg (en zelfs nu heeft ze daar geen tijdvoor/zin in), en het duurde, en het duurde, en toen, was het inmiddels zomer 2020 en gingen de winkwels weer open, en toen kocht ik toen ik in de stad was met mijn tante een pluche van Link uit Breath of the Wild en noemde ik die Joshua! Lekker voor je mam! Maar nog steeds hoop ik dat mijn moeder een plushie maakt van Joshua zoals hij er vroeger uitzag! (Oeps…. Nu heb ik verraden om welke persoon het gaat!) Maar goed…. Omdat we nog steeds in lockdown zaten tijdens de pandemie, kreeg Joshua opeens allemaal rare waanbeelden en gedachten, zo vond hij dat tijdens COVID de dienstplicht opnieuw moest worden ingevoerd, dan kon het leger voedselpakketten uitdelen en konden de supermarkten zo dicht blijven zodat contact verminderd werd! En als iemand dan toch buiten kwam, moest die ter plekke worden neergeschoten! Radicaal? Dat wel! Vond ook Joshua, maar zo dacht hij dat we corona onder controle kregen! Gelukkig is hij daar nu wel van genezen, alhoewel hij zijn voorkeur voor militair gedoe nog wel heeft! Ach ja, dat zal vast iets Joshua eigen zijn! Maar iig is hij nu alweer een stuk pacifistischer, die voorkeur beperkt zich nog enkel tot geschiedenis en zo! Maar goed, het kan er ook mee te maken hebben dat Joshua nu een vriendin heeft; Lana! En Lana heeft weer een ander verhaal, misschien dat ik daar morgen over kan bloggen!

Dan nu; laten we het over familie hebben, want naast zijn vriendin heeft Joshua ook nog wel familie! Namelijk zijn vader; en als jullie de film De Club van Lelijke Kinderen ooit hebben gezien dan kan die vader jullie heel bekend voorkomen; het is namelijk president Isimo die Joshua’s vader is! Verder heeft hij ook nog een moeder; Lusamine, en een zusje, Lillie! En deze familie woont in; Rotterdam! De mooie stad van de Kubuswoningen en de Markthal en de Euromast is Joshua’s thuis! Ook al kun je er wel over discussieren of Joshua wel echt een huis heeft aangezien hij een echte vrijbuiter is en vooral vrij wil zijn om de wereld rond te reizen en avonturen te beleven!

Oh ja, en Joshua kan heel lekker koken, en dit was alles wat ik over Joshua wilde vertellen!

Fijne dag verder,

Lucas

P.S. Weet je, ik heb autisme, en dat heeft me wel een tijdje geplaagd hoor! Toen ik kind en jonge tiener was; wilde ik maar een ding; net zo zijn als de rest, maar op mijn 16de kapte ik daarmee omdat ik erachter kwam dat als ik “normaal” wilde zijn ik ook moest lachen om seksueel expliciete en vrouwonvriendelijke grappen, en ook van voetbal en shooters en MOBA’s en MMORPG’s en qua muziek van metal en andere “hardcore” muziekstijlen zoals hardcore rap en hardcore house moest houden, en ook moest streven naar een carriére in de finance net als iedereen in mijn klas, en daar had ik geen zin in en toen, na een breuk met een ex-vriendin, begon ik mezelf en wie ik ben te omarmen, met mijn verhalen, mijn Sims, mijn vezonnen personages, mijn eigen gevoel voor humor (meer satirisch/op de actualiteiten gericht) en mijn eigen muzieksmaak (Nederpop, Nederhiphop en Nederlandse volksmuziek, en elektronische dansmuziek en gewone vrolijke popmuziek) en mijn verhalen en mijn jeugddromen zoals schrijver worden en Londen bezoeken!