Eindelijk zaterdag! En pff… Wat is het heet!

Beste lezers,

Afgelopen woensdag blogde ik al dat ik het vond voelen als een zaterdag, hoewel het woensdag was, en vandaag was het dan eindelijk zo ver; zaterdag; en dan wel een zaterdag waarop ik niks gedaan heb! Want Pff wat is het heet! Ik heb natuurlijk weinig van de hitte gemerkt omdat ik een kamer op het noorden heb en mijn gaming rig uitgerust is met wel 9 ventilatoren (mijn laptop zou nu al bezweken zijn denk ik), maar als ik dan weer eens even buiten zat; bijvoorbeeld om een luisterboekje te luisteren, toen besefte ik me weer dat het vandaag eigenlijk gewoon best warm was, en hoewel veel mensen dat lekker vinden; zoek ik met dit weer het liefst plekken op met koelte en airco! Ik heb echt niks met die tropische temperaturen; die liggen ver voorbij mijn comfort zone van ongeveer 16 t/m 27 graden Celsius! Maar goed, ik heb vandaag dus vooral op mijn kamer doorgebracht terwijl mijn ouders in de tuin zaten!

Maar goed, zoals het een beetje een verplichting is met dit weer in ons kikkerlandje; is het zo dat ook bij mijn ouders; de BBQ aan ging! Ik weet niet waar die traditie vandaan komt, maar ik snap niet waarom als het kwik boven een bepaald niveau stijgt, de BBQ dan massaal aan gaat! Ik snap natuurlijk wel dat je met dit weer geen stamppot gaat eten; maar kom op; er zijn ook nog zoveel andere zomerse gerechten te bedenken dan de BBQ; gisteren heb ik bijvoorbeeld lekker pastasalade gemaakt op werk en vandaag heb ik mijn vader geholpen om Sjasliek-spiesjes te maken; en een ding wat ik me dan afvraag is; Waarom vinden veel kinderen het koken voor de avondmaaltijd wat veel volwassenen doen maar onzin, en vinden ze dat die tijd die volwassenen in de bereiding van het avondmaal steken veel beter gestoken kan worden in bijvoorbeeld een gezelschapsspel of basketballen op het pleintje en daarna een lekkere boterham, patatje, chocoladereep, bakje chips of döner kebab of pizza te eten op de bank? Want ik vind koken echt heel leuk om te doen en ik zit vaak ook te bedenken welk recept we weer eens kunnen maken, ofwel thuis, ofwel bij TriUnity! Maar goed, ik heb ook moeten leren om koken leuk te vinden en dat komt allemaal dankzij mijn lieftallige vriendin Zeefscheef, met wie ik altijd veel lol had tijdens het koken! We kookten altijd van die Knorr-wereldgerechten/wereldpaketten (geen idee hoe die dingen heten)! Maar goed; volgens mij is dat het begin van iedereen die leert koken; ze beginnen vrijwel altijd, met pakjes en zakjes!

En dan nu wat persoonlijkers; of nou ja, eigenlijk is dit hewle blog persoonlijk dus ja….. Mijn knuffel van Manjiro Sano is op Europese bodem aangekomen; hij is vanmiddag/vanavond om 17:20 uur op Charles de Gaulle Airport in Parijs aangekomen en hij komt nu echt daadwerkelijk naar mij toe! Deze knuffel, die ik heb besteld om mijn certificaat Point & Click Adventure game development dat ik gehaald heb te vieren, komt dus waarschijnlijk al zeer spoedig (maandag volgens de bezoirgdienst) naar mij! En ik heb gezegd dat ze het OP MIJN WERK moeten komen bezorgen! Waarom? Nou, omdat er op maandag niemand thuis zou zijn om het pakketje aan te nemen, en de bezorgdienst (FedEx) bood de optie aan voor een ander adres, dus toen besloot ik dat dit wel een leuke zet is om mijn collega’s te verrassen en te hopen dat ze mijn naam nu echt op het felicitatiebord gaan zetten wat we bij TriUnity hebben! Daar staat mijn naam nog steeds niet op terwijl het al best wel een tijdje geleden is dat ik dat certificaat heb gehaald! Misschien had mijn neef dan toch gelijk met dat het slechts “een snackje” waard was!

Maar wat ik dan nog steeds niet snap is waarom kinderen wel hun zwemdiploma moeten halen, maar een programmeerdiploma hoor je nooit iemand over! Terwijl programmeren een zeer belangrijke vaardigheid is voor die kids, zeker omdat technologie een steeds belangrijkere functie inneemt in ons dagelijks leven, dus waarom leren we kinderen wel zoiets als zwemmen of schaatsen, maar laten we programmeren en computercode voor hen onbekend terrein, dat is toch gek? En trouwens, ik vond programmeren vroeger ook een abstract concept, tot ik me er in ging verdiepen en ontdekte dat het eigenlijk meer weg had van taal dan van wiskunde! Ik denk dat je voor programmeren ook echt ver komt met een talenknobbel zoals ik die heb! En ja…. Ik heb meer profijt van mijn programmeervaardigheden dan ik ooit zou hebben van een zwenmdiploma (maar goed, heb ook openbare zwembadfobie, dankjewel Schiereiland, daarvoor) Waarom wordt een zwemdiploma of een Bachelor die tot een baan in de management leidt meer gewaardeerd dan een diploma in mijn programmeercursus gamedevelopment?

Net als met statussymbolen, ik zie een pluche van bijvoorbeeld Ash Ketchum, Kirito of Marty McFly of van Manjiro Sano en een dikke gaming rig met de nieuwste high end onderdelen om inZOI op te kunnen doen waar je €3000 voor neertelt als statussymbolen terwijl anderen een dure auto zoals een Porsche, BMW, Audi, Mercedes, Tesla, Volkswagen, Ferrari, Lambo of de ultieme jongensdroom een Bugatti Veyron of een vrijstaand of twee onder een kap koophuis in een bosrijke omgeving en zelfs een rondborstige blondine als partner, liefst Russisch of Oekraïens (terwijl ik meer van op meiden uit de Angelsaksische wereld, vooral uit het VK, dubbele punten als ze een Aziatisch uiterlijk hebben) en een hond als statussymbool zien! Ik zeg het maar zo; mijn gaming rig is een ruimteschip, een Bugatti Veyron is gewoon een glimmende iets snellere fiets en een koopwoning in een bosrijk gebied een veredelde schoenendoos! En ja…. Ik ben best goed in het omvertrappen van heilige huisjes, heb je het gemerkt?

Maar goed….. Ik heb het ook niet zo op het beeld wat in de Westerse media wordt geportretteerd als mannelijk, je weet wel; gespierd, atletisch, vrij mannelijk gebouwd, gezichtsbeharing, tall, dark and handsome, voetbal, bier, dure auto voor de deuren zo! Ik voel me meer aangetrokken tot de Japanse  Bishōnen (ofwel Mooie Jongen) die je in anime en manga veel ziet; kenmerken van de  Bishōnen zijn onder andere; De belangrijkste kenmerken zijn:

Complexiteit: Vaak zijn ze emotioneel complex, met een diepere innerlijke wereld, wat hen meer gelaagd maakt dan een oppervlakkig “stoere” figuur.

Uiterlijk:

Jeugdig en Delicaat: Vaak afgebeeld met een jonge, haast kinderlijke of adolescente uitstraling.

Zachte Gelaatstrekken: Grote, expressieve ogen; een slanke, rechte neus; en volle, vaak vrouwelijke lippen. De kaaklijn is minder hoekig en scherp dan bij Westerse idealen.

Gladde Huid en Geen Gezichtsbeharing: Een smetteloze huid zonder stoppels of baard.

Slanke Lichaamsbouw: Een elegante en atletische bouw, maar zelden met overdreven spiermassa. De nadruk ligt meer op lenigheid en gratie.

Verzorgd Haar: Vaak langer dan traditioneel “mannelijk” haar, in diverse stijlen die bijdragen aan een esthetische of zelfs androgyne look.

Persoonlijkheid/Archetype:

Androgynie: Dit is een sleutelaspect. De bishōnen overstijgt traditionele genderrollen door zowel mannelijke kracht als vrouwelijke gratie of schoonheid te belichamen. Deze ambiguïteit wordt als aantrekkelijk en intrigerend gezien.

Innerlijke Kracht: Hun kracht komt vaak voort uit intelligentie, behendigheid, wilskracht of emotionele diepgang, eerder dan uit brute fysieke kracht.

Ik vind dit een veel mooier mannelijkheidsideaal dan die symbolen van mannelijkheid waar mijn neef en dat soort “Andrew Tate”-types mee rondlopen!

En dan hebben we nog mijn wens voor een vriendinnetje uit de Angelsaksische wereld, die ook nog intellectueel interessant is en waarmee ik ook gewoon gesprekken kan voeren over mijn interesses (omdat ze die deelt), wat een beetje “in strijd” is met het traditioneel mannelijke stereotype van een rondborstige blondine die buiten mode en beauty en soaps niet echt veel andere interesses heeft als ultieme partner! Over Anglofilie gesproken; mijn moeder en de vriendin van mijn broertje moeten nog steeds hun lijstje doorgeven wat ze willen zien in Londen, want anders kan ik dus mooi niet verder met plannen en zitten we in oktober alsnog in Marmaris met hetzelfde kutweer als vandaag!

Maar goed; verder hadden we (ik en mijn ouders) het vandaag ook nog over dat we misschien wel een citytrip naar Brussel zouden willen doen en mijn vader wilde dan daar wafels gaan eten; maar mijn moeder wilde liever naar Parijs! Maar ik heb de naam voor de WhatsAppgroep voor die Citytrip wel al bedacht: “Let’s Go To The Bouwput!” Wat een verwijzing is naar Animal Crossing; Let’s Go To The City! Maar goed; eerst wilde mijn moeder naar Londen!

Verder was het gewoon een zaterdag; waarop mijn gedachten alle kanten op vlogen; ben onder andere nu bezig met Vernon en Petunia Dursley die een kamer in hun huis verhuren aan Takemichi Hanagaki en Manjiro Sano op De Sims en ben ik gewoon aan het chillen! En ik draag mijn Europapa-shirt vandaag!

Ik hoop dat jullie ook een fijne zaterdag hadden vandaag! En ja, ik kan niet wachten tot het maandag is!

Fijne dag verder,

Lucas

P.S. Wist jij dat er een vrouwelijke Manneken Pis bestaat, die heet Jeanneke Pis en staat ook in Brussel, heeft mijn vader uitgezocht vandaag!