Beste lezers,
Het is niet te geloven; vorige week rond deze tijd was ik me nog aan het klaarmaken voor een superleuke trip in Londen; en nu zit ik alweer bij TriUnity, maar goed; die trip naar Londen was ook wel echt mokertjeleuk; ik bedoel; het was een jongensdroom die ik al heel lang koesterde; en die nu uiteindelijk uitgekomen is! Een foto met Ash Ketchum op Piccadilly Circus! Alhoewel ik niet alles heb kunnen doen wat ik wilde doen op die reis; De Meridian hebben we geskipt; was het toch echt een reis uit duizenden; veel leuker dan het alternatief want mijn ouders wss anders gepland zouden hebben, zoals Kaapverdië, Egypte of Jamaica of Florida of Cyprus of zo! Want ja; ik ben niet meer zo van de all-inclusive resortvakanties! Ik bedoel; Egypte is gewoon een keer een bustour doen om alle belangrijke dingen te zien (met name de Piramides), niet eens even Cairo bezoeken een dagje, en voor de rest wegrotten op een resort! Nee bedankt, dat is hetzelfde zonaanbidder script als wat we vaker in de herfst doen! En Florida is gewoon strand en pretparken, nee, doe me dan maar California of NYC! Cyprus was weliswaar ooit een Britse kolonie, maar is ook weer datzelfde resortgedoe maar dan met een licht Brits tintje (ze rijden er links en hebben Engelse stopcontacten, maar voor de rest is het vooral Griekse/Turkse cultuur wat je daar vindt) , en Jamaica draait vooral om Bob Marley en Cannabis en (weer) resorts en stranden, alhoewel je daar wel de villa van Ian Fleming hebt waar ik met Ash Ketchum-plushie een foto wil maken! En Kaapverdië, dat is gewoon; zon, zee, strand “no stress”, maar wel verveling alom! Dus ja; ik ben blij dat we naar Londen zijn gegaan en verrassend genoeg; vonden pa en ma het ook heel erg leuk en die vonden (ja echt) dat we dit wel eens vaker mochten doen! Zo’n citytrip naar een niet-Zuid-Europese stad!
Maar goed; nu we de New York City/Amerika-droom gehad hebben en ik ook genezen ben van de Londen-droom; is het tijd voor een nieuwe droomreis te plannen; een droomreis naar een land dat bekendstaat om zijn keuken, zijn games en zijn tekenfilms, het land dat ook wel Nihon wordt genoemd; het land van Sushi, anime en de rijzende zon wat volgens De Grote Podcastlas lijkt op een “vet bergachtige banaan”! Mijn volgende droomreis waar ik long term naartoe werk gaat naar; Japan! Nou ja, waar ik vorige droomreizen vooral met familie wilde maken; maakt het me bij deze niet uit of ik het met familie of met vrienden doe! Maar goed; ik denk ook niet dat ik mijn ouders meekrijg met een reis naar Japan; gewoon omdat dat zo mokertjever vliegen is! En mijn ouders vliegen maximaal naar de Caraïben! Ja, dat hebben ze (of iig papa) ooit eens gezegd! Maar goed; ik hoop dus dat ze voor deze droom een uitzondering maken! Want dat zou wel een bold move van ze zijn; maar dan snap ik nog een ding niet; waarom is het voor hun de Caraïben wel waard om ver te vliegen, maar Japan niet? Wat heeft een Cuba of een Jamaica of een Curaçao wat Japan niet heeft? Mijn broertje en zijn vriendin maak ik me niet zo’n zorgen over dat die niet met mij mee willen naar Japan; sterker nog; ze gaan er zelf heen; in mei volgend jaar! Ik hoop dat ze me foto’s sturen! Of misschien, als ik erg lobby; en met een beetje veel geluk; kan ik ze overtuigen dat ik mee mag! (Maar dan wel eerst kijken of mijn financiële situatie het toelaat; niet alleen is Japan Plushie Central/Plushie Heaven, maar ik ga de komende maanden/volgend jaar ook op mezelf wonen!)
Dan nu wat anders; want weet je nog dat contract wat ik gisteren met pa gesloten had? Nou, daarin stond een clausule dat pa voor mij een pluche gaat kopen op 19 november! En dat terwijl ik, zo schreef ik gisteren; Kirito-pluche had uitgezocht die ik op Amazon wilde kopen op 1 november! En toen ik gisteren dus las dat papa een plushie voor mij zou kopen op mijn kosten; begonnen alle puzzelstukjes ineens op zijn plaats te vallen en toen liet ik gisteren (ik weet helaas niet meer wanneer precies gisteren) bovenstaande plushie (die Kirito) aan paps zien! En vertelde dat ik die wilde hebben! En paps; die ging er niet tegenin; maar zei dat dat goed was en dat hij die op 19 november voor me zou bestellen! Wat een wondervader heb ik toch ook! Komt alles toch nog goed, en krijg ik in november toch nog die Kirito! En ik dacht dat mijn ouders mij wilden straffen voor overmatig gebruik van mijn Debitcard (bleek dus helemaal niet zo te zijn!) Maar goed; nu krijg ik waarschijnlijk toch nog die pluche van Kirito die ik al sinds 2022 wil! En ja, ik moet nog steeds mijn debitcard trekken! Maar daarna kan ik gewoon de kosten verhalen op mijn vader! Wat een leuke ouders heb ik toch ook!
Al vraag ik me wel af hoe het straks moet als ik op mezelf woon; en dus minder ondersteund wordt door mijn ouders, maar ook minder vaak mee hoef op uitjes die ik niet leuk vind zoals naar de stad mee gaan om kaas te halen of naar de bouwmarkt (hoewel je veel bouwspullen tegenwoordig ook online of bij de Action kunt kopen; het zal me niet verbazen als na de videotheek, het reisbureau, de platenzaak, het warenhuis, de gamewinkel en de schoenenzaak, de bouwmarkt het volgende slachtoffer wordt van online winkelen)! Dat ik wel de lusten heb van mijn ouders, maar niet de lasten! En weet je wat gek was; Als puber leek het me heerlijk om aan de andere kant van het land te wonen en mijn ouders en mijn broertje alleen te zien met de feestdagen; maar nu lijkt me dat echt een absoluut horrorscenario en probeer ik dingen af te spreken zodat ik mijn ouders nog wel blijf zien als ik op mezelf woon! Ik weet ook niet waardoor dit echt veranderd is dat ik mijn ouders nog wil blijven zien als ik op mezelf woon, maar waarom wilde ik dat als puber dan niet? Waarom wilde ik als puber naar de Randstad verhuizen, en dan vooral ver weg van mijn ouders, en, nog belangrijker, ver weg van Wijchen (waar mijn ex-vriendin woonde)? Hoewel ik nu niks meer tegen Wijchenaren heb, zolang ze maar niet op mijn stoep parkeren met een blauwe Renault Megane met een cabriodakje (verwijzing naar een sketch van Pieter Derks) heb ik geen probleem met welke Wijchenaar dan ook! Maar waarom wilde ik dat dan? Waarom was Wijchen vroeger de HEL en nu gewoon een plaatsje waar ik NIET met een vlammenwerper doorheen wil gaan om willekeurig mensen te braden uit wraak; of waarvan ik alle inwoners in kratten naar Pitcairn of Nauru wil deporteren uit wraak voor een verbroken tienerrelatie? Wat ik trouwens mokertjegroot heb opgeblazen; groter dan het eigenlijk was! Ik bedoel; ik doe alsof het een echte Koude Oorlog in het klein was met sabotage, spionage, proxy-oorlogen, een Cubaanse Rakettencrisis en meer (waaronder dat ik samen met Groenlokje, een vriend van me, een keer een verhaal geschreven waarbij Schiereiland het slachtoffer werd van een loverboy en dat verspreid en dan was er nog iets met die foto met Schiereiland en Stalin erop en dan hebben we ooit een keer briefjes met “SCHIEREILAND IS EEN H**R” erop opgehangen door de school); terwijl het in werkelijkheid gewoon wat “CD van jou CD van mij”-achtig geschreeuw (verwijzing naar Acda en de Munnik en hun nummer De Kapitein Deel II) was!
Maar goed; mensen veranderen; en dat is oké! En soms blaas je dingen ook groter op dan ze werkelijk zijn, zoals die mensen die zeggen dat hun middelbare schooltijd de beste tijd van hun leven was; of de boomer-mannen die met de sterkste en onwaarschijnlijkste verhalen komen als je op een feestje over de dienstplicht begint! Dat soort zaken!
Maar ja, dat is volgens mij heel menselijk!
Fijne dag verder,
Lucas
P.S. Weet je wat ook veranderd is; ik smeek sinds het op mezelf wonen wat concreter geworden is en dat ook meer in beeld komt; niet meer de regering in gedachten om de dienstplicht weer in te voeren zodat ik ten minste verlost ben van mijn ouders! Ik vraag me af waarom ik daar minder over nadenk nu ik binnenkort misschien op mezelf ga wonen! Waarom leek de dienstplicht me een uitweg uit het leven met mijn ouders en een manier om met leeftijdsgenoten om te gaan?
Luc's hoekje online 
Plaats een reactie