Lekker weekend-chilldagje (semi-pyjamadagje!)

Beste lezers,

Gisteren ben ik, zoals ik al schreef, naar de dierentuin geweest omdat het het huwelijksjubileum was van de vrienden van mijn ouders! Ze waren 25 jaar getrouwd (en ja, nogmaals gefeliciteerd daarmee) en daarom gingen we naar de dierentuin! En ik vond het eigenlijk best wel leuk en nu zou ik de facto voor de verjaardag van mijn vader wel naar de Efteling willen! Nee, serieus, dat bedacht ik me gisterenavond dat ik dat wel zou willen! Maar goed….. Dat gaat m waarschijnlijk niet worden want mijn vader is erg traditiegetrouw dus wss gaan we wat eten en waarschijnlijk wordt het of de Mallejan in Plasmolen (hoewel ze daar een kaart hebben die volgens mij al in geen eeuwigheid meer veranderd is! Ach ja, ik mag ten minste blij zijn dat het niet de Pannenkoekenbakker is!) en dat we daarna een ijsje gaan eten bij Clevers (mits die weer open zijn!) of we gaan bij Dimitri’s hier in Malden wat eten; een Grieks restaurant! Allebei lekker nevertheless, maar wel een beetje een (voor ons) standaard verjaardagsscript! En wat ik me ook afvraag is; Waarom gingen die vrienden van mijn ouders eigenlijk voor hun huwelijksjubileum naar de dierentuin? Is dat niet een beetje…. onorthodox? Meestal ga je op je wedding anniversary naar een chique restaurant of de opera of een café/zaaltje of zo, of je geeft een feestje, maar de dierentuin? Ik ga als 26 jarige mijn bruiloft toch ook niet vieren bij Monkey Town, Toverland, Chimpie Champ, Walibi Holland of de Efteling?” Maar goed; beter gisteren overdag naar de dierentuin, dan gisterenavond opeens erge haast maken om bij een chique Frans restaurant te zijn (jeweetwel; met linnen tafellakens, kandelaars op tafel, klassieke muziek, horkerige obers, een kaart die al 20 jaar niet veranderd is en ongeveer hetzelfde is als bij alle andere Franse restaurants in Nederland) samen met die vrienden waar je dezelfde uitgekeuwde Franse gerechten eet die al meer dan 10 jaar op de kaart van zulke tenten staan (en die je niet uit kunt spreken) of naar een theatervoorstelling die wel “high class” is maar defacto niet boeiend voor de huidige jeugd! Maar goed; gisteren gingen we dus naar de dierentuin, en dat was wel leuk! En daarom zou ik wel naar de Efteling willen voor de verjaardag van mijn pa! Maar sorry Terrence, geen grote katachtigen voor jou gisteren, sorry daarvoor! (Terrence heeft iets met katachtigen voor als je het nog niet wist!)

Dan richt ik dit blog nu even tot mijn opa, want de pluche die ik toen hij er was niet kon vinden en waarvoor we mijn hele kamer overhoop hadden gehaald….. Nou, die heb ik nu toch uiteindelijk gisterenavond toch gevonden, terwijl ik zocht naar een andere pluche! Lag dus blijkbaar achter mijn schoenenrekje! En dan denk ik: “Waarom heb ik eigenlijk een schoenenrekje? Ik heb de facto maar 2 paar schoenen die ik de facto draag in mijn dagelijks leven, maar toch heb ik een rekje omdat ma het erg vindt om schoenen weg te gooien!” Maar goed; mijn moeder had tot voor kort een collectie schoenen onder haar bed staan, zelfs nog schoenen uit de zeroes, die ze dus al lang niet meer draagt, maar die is nu flink uitgedund! Tsja, ik kan het maar op een manier zeggen; wat mijn moeder (en veel andere vrouwen hebben dit ook trouwens, als ik de stereotypen mag geloven) heeft met kleding en schoenen heb ik met pluches, en mijn vader heeft dit met kunst! En weet je wat nou gek is? Ze zitten wel altijd te zeiken op als ik weer een nieuwe pluche koop dat het er “weer een” is! Zelfde met anime-kleding! Terwijl, als mijn vader een nieuw schilderij of een nieuwe vaas of een beeld voor in de tuin koopt, dan is er niks aan de hand, of mijn moeder een paar nieuwe pumps of een nieuw shirt/een nieuwe jurk of zo! Waarom doen mijn ouders dit? En dan vooral van die animekleding, willen mijn ouders weer dat ik kledij met Amerikaanse steden-prints ga dragen zoals vroeger? Hallo, reality calling, mijn stijl is veranderd!

Maar goed; ik ben blij dat ik Rosalina (die Mario-prinses) uiteindelijk toch heb gevonden, ook al was ik niet actief op zoek naar haar! (Ik was op zoek naar Sasuke Uchiha)! Daarom heb ik nu de foto kunnen maken van de drie dames samen en hun namen die ze in mijn verhalen hebben erbij heb kunnen zetten! Maar goed; waarom als je actief zoekt naar iets, vind je het vaak niet; maar als je er niet actief naar zoekt, vind je het vaak wel? Wat is dat voor een logica van het universum! Ik snap dat echt niet!

En nog iets waar ik soms met mijn hoofd niet bij kan en waar ik soms over nadenk is hoe Minecraft vroeger een game was met een eigen, vaak harde/edgy cultuur (jeweetwel; zeg maar in die tijd draaide het om Creepers en zombies verslaan in survival, ingewikkelde Redstone creaties, piratenschepen met echte kanonnen aangedreven door Redstone en de eeuwige middeleeuwse kastelen met lavagrachten en de “10 ways to troll/kill your friends in Minecraft” compilaties en natuurlijk Factions, Hunger Games, Skyblock en PvP op obscure servertjes en waren Diamonds het hoogst haalbare en wilde iedereen de Ender Dragon verslaan, of naar de Nether) terwijl nu is Minecraft ook cozy geworden met der tijd, en valt nu in hetzelfde hokje als De Sims, inZOI, Animal Crossing, en andere cozy games! Maar nu zijn er ook gewoon Minecraft YouTubers en streamers die in Creative hele replica’s van wereldsteden bouwen of gewoon modelsteden a la Madurodam (maar dan life size) of replica’s van wereldberoemde monumenten als de Elizabeth Tower, de Eiffeltoren, de Empire State Building, of der Brandenburger Tor, of hele replica’s van fictieve steden als Bikini Bottom en New Pork City uit Mother 3 en Driftveil City of Zootropolis/Zootopia! De hardcore survivalspelers uit de vroege 2010’s die tegen monsters vochten, diamonds als hoogst haalbare doel zagen en PvP op servers deden en die Creepers verafschuwden met een haat die net zo erg was als de haat van Miss Trunchbull voor kinderen zijn nu een niche of vrijwel dood! Of vertrokken naar andere games als Fortnite en zo! Ik vind het gewoon gek hoe zoiets kan veranderen!

Maar goed; ik heb vandaag dus een semi-pyjamadagje en dat betekent dat ik me wel soort van heb aangekleed (zeg maar ik heb een joggingbroek en shirt en trui aangetrokken), maar wel om gewoon lekker thuis te chillen en gewoon mijn eigen ding te doen! Dus niet zodat ik vandaag ook nog naar de stad kan! Ik heb gisteren al veel gesjouwd door de dierentuin, laat me vandaag even met rust!

Maar goed; soms zijn mijn ouders wel irritant, en dan verlang je toch naar ouders die anders zijn! Zo verlangde ik gisteren naar een militaire veteraan als vader met een jasje vol medailles en een snor en een huisvrouw moeder!  dan had ik wss heel andere vrienden gehad als waar mijn ouders nu mee omgaan! Ik denk echt dat als ik zo’n militaire veteraan-vader als omschreven had, en zo’n huisvrouw moeder mijn ouders heel andere vrienden hadden dan nu; mijn moeder slechts een handjevol buurvrouwen die dezelfde interesses hadden (zeg maar typische huisvrouw interesses) en mijn vader slechts vrienden die hij nog kent uit zijn diensttijd en met wie hij dan wekelijks zou kaarten/pokeren, en af en toe naar een oud slagveld gaan of naar een Oorlogsmuseum in plaats van een dierentuin, of gaan paintballen, lasergamen, airsoften, andere oorlogsspelletjes of bootcampen of re-enactment, of zoiets!  En ik denk dat die vader, anders dan mijn echte vader, mokertjeweinig zou weten van ICT en computers en steeds mijn hulp in schakelde voor zijn computerproblematieken, maar des te meer over oorlogstuig en militaire geschiedenis! En we zouden wss wel een keer naar Frankrijk op vakantie zijn geweest; maar niet zoals het gros van de Nederlanders naar Bretagne of de Dordogne of het zuiden, maar naar een specifiek gebied in Normandië en verder waren we wss op plekken geweest die de gemiddelde Nederlandse toerist niks zegt maar militaire geschiedenis freaks als pelgrimsoord zien! Maar goed, tot zover genoeg gezeken op mijn ouders! Ik ben trots op de ouders die ik heb en ze doen ook hun best voor mij!

En ja, het is jammer dat ik nog niet op mezelf woon; maar vroeg of laat ga ik toch op mezelf wonen! Mijn ouders en ik zijn daar heel hard voor bezig!

Maar goed…. Ik denk dat ik al genoeg geblogd heb vandaag!

Fijne dag verder,

Lucas

P.S. Weet je wat ik me afvraag? Waarom toen ik 8 was of daaromtrent, was Ash van de een op de andere dag niet cool meer; er kwam namelijk een nieuwe jongen bij ons in de klas en die had verhalen over iets dat GTA San Andreas heette en iemand die CJ heette, en opeens was Ash niet cool meer maar was CJ iedereens nieuwe held, we waren 8/9! Hoe kan dat? Ik heb altijd aan Ash Ketchum blijven vasthouden, vooral in tijden van grote persoonlijke veranderingen, zoals toen het uitging met mijn ex-vriendin toen ik 16 was! Toen kwam Ash weer terug in mijn leven als held en denkbeeldige vriend! En wilde ik ook een pluche van Ash Ketchum! En die heb ik nu!

P.S.P.S. Weet je; Waarom was er in de 2000’s zoveel hype rond de culturen uit de oudheid (oude Egyptenaren, oude Grieken, oude Romeinen, maar dan weer NIET het oude China of Mesopotamië), en rond Vikingen, piraten en ridders bij kinderen? Waarom was dat?