Ik ben best trots op mijn familie!

Beste lezers,

Gisteren hoorde ik van mijn ouders dat mensen die mijn blog lezen het idee hebben dat ik echt een kutfamilie heb, en dat ik het echt niet leuk heb bij mijn familie, en dat ik zelfs Defensie (de Landmacht, Luchtmacht of Marine of Marechaussee of zo) verkies boven mijn familie! Zeg maar dat ik liever uitgezonden ben naar een ver buitenland en alttijd aan het werk ben als militair dan dat ik met mijn ouders om ga! En soms is dat ook zo; soms kan ik mijn ouders wel achter het behang plakken en verkies ik weldegelijk een drillsergeant of een generaal boven mijn ouders, of zo’n vader als Gus Griswold uit de Disney serie Recess heeft! Maar dat zijn slechts momentopnamen! Als er geen gedoe is, geen pluches die ik niet mag kopen (zoals Marnie-gate laatst, dat nu tot een close komt en ik wacht tot op woensdag over twee weken, 1 april, wanneer ik Mr. Maestro en de hele fitnesszaal bij Laco, de sportschool hier in Malden, ga trollen met Dragostea Din Tei en een Marnie pluche! Ik moet nog weel weten waar ik zo’n crappy Bluetooth speaker vandaan haal though!), geen gedoe over vakanties en geen ander gedoe; zijn mijn ouders eigenlijk best toffe peren! Ik bedoel; ik had het heel anders kunnen treffen; lees maar!

Nou goed; ten eerste zijn mijn ouders niet zulke mensen die mijn hobby’s en interesses al voor me invullen op basis van mijn geslacht of andere kenmerken, of die hun eigen interesses op hun kind projecteren, zonder me echt te kennen! Zoals:  “Nee, dat lust jij niet, jij lust alleen maar patat, pasta, pizza en pannenkoeken” of “Nee, citytrips is niks voor jou, jij wil zon, strand en zwembaden met glijbanen en onbeperkt buffet en als je later oud genoeg bent; zuipen, clubs en scooters!” of: “Waarom speel je De Sims/inZOI, Lucas, dat is toch niks voor jou? Speel liever FIFA of CoD!” of “Bloggen? Wat moet je daar nou mee; ga liever vloggen, dat doet iedereen van jou generatie toch?” of “Waarom luister je pop en EDM en schlagers, Lucas, luister liever rock of metal!” of “Fitness? Dat past toch niet bij een jongen! Hier, Lucas, ik heb je al ingeschreven bij Juliana ’31 (de lokale amateurvoetbalclub hier in Malden, zoek maar op)!” Zo zijn mijn ouders niet; en daar ben ik trots op! En; zoals ik laatst in het blog over die dag naar de dierentuin met vrienden van mijn ouders zei; ik ben ook heel blij dat mijn vader gewoon een manager bij een zorgverzekeraar is en die van kunst en cultuur houdt en wel veel afweet van tech (ik zeg je; als er een nieuwe gadget uitkomt; wordt hij net zo enthousiast als ik enthousiast wordt als ik zie dat een webshop die ik volg weer een pluche heeft die ik cool vindt!) en niet zo’n echte stereotype militaire veteraan! Jeweetwel; met een jasje vol medailles en een snor en die echt keistreng was en alleen maar sterke verhalen (die zelfs Joshua niet zou geloven) zou vertellen over zijn diensttijd en die mij aan zou spreken als “soldaat” in plaats van “zoon” of “Lucas”! En dan had mijn vader ook denk ik wel andere vrienden gehad, ik denk niet die vrienden waar ik laatst mee naar de dierentuin ging, maar vrienden die hij nog kent uit zijn diensttijd en met wie hij dan wekelijks zou kaarten/pokeren, en af en toe naar een oud slagveld gaan of naar een Oorlogsmuseum (zoals het Bevrijdingsmuseum hier in de regio, of dat Oorlogsmuseum in Overloon) in plaats van een dierentuin, of gaan paintballen, lasergamen, airsoften, andere oorlogsspelletjes of bootcampen of re-enactment, of zoiets! En ik denk dat die vader, anders dan mijn echte vader, mokertjeweinig zou weten van ICT en computers en steeds mijn hulp in schakelde voor zijn computerproblematieken, maar des te meer over oorlogstuig en militaire geschiedenis! En we zouden wss wel een keer naar Frankrijk op vakantie zijn geweest; maar niet zoals het gros van de Nederlanders naar Bretagne of de Dordogne of het zuiden, maar naar een specifiek gebied in Normandië en verder waren we wss op plekken geweest in de wereld die de gemiddelde Nederlandse toerist niks zegt maar militaire geschiedenis freaks als pelgrimsoord zien! Of dat mijn vader zo’n stereotype “mannelijke” vader was, die misschien niet eens naar Wenen zou gaan of naar andere Europese steden; ja, misschien wel naar Oostenrijk, maar dan naar Ischgl of zo waar hij dan op een paar latten de hele dag van een berg af sjeest, of zijn nek bijna breekt op een snowboard! En natuurlijk na het skiën of snowboarden in zo’n 13 in een dozijn chalet met Eurohouse, schlagers, Schnaps, mixdrankjes zoals Flügel en bediening in Lederhosen of dirndls feesten en flirten met vrouwen die niet mama zijn en veel jonger zijn (après ski) om de volgende ochtend met een kater het allemaal vergeten te zijn en dat 14 dagen lang! En in de zomer 14 dagen lang op een all inclusive resort in Turkije of Griekenland of in een badplaats in Spanje of Italië (Benidorm of Rimini) en daar ook alleen maar aan het strand liggen en feesten! En die natuurlijk een saaie baan heeft in een garage, een schoenenmagazijn, Defensie, de bouw, een louche tweedehands autoverkoper die zijn klanten gewoon scamt (hallo Mr. Wormwood uit Matilda!), of een andere baan die stereotype mannen hebben (Weten jullie nog enkele) En snap je dat ik blij ben dat pa niet zo’n macho is die wss mijn pluches als ik 18 was in het ronde archief had gegooid, de gaming rig die ik IRL op mijn 18e kreeg ge-veto’d en in plaats daarvan me rijlessen had gegeven op mijn 18e en een dure auto terwijl ik een gaming rig wilde sinds mijn 15e! Among other macho tropes bij opvoeding van een jongen! Noem nog enkele (Ik denk ook dat hij mijn Sims van mijn laptop zou hebben verwijderd en vervangen door FIFA en CoD en GTA Online, en zeker niet de singleplayer GTA’s!) En mijn moeder, mijn moeder is ook gewoon geweldig! Want hoeveel moeders kunnen pluches maken EN een bedrijf runnen! Hoewel sinds COVID de balans iets meer uitslaat naar het laatste! Ik bedoel; mijn moeder kan pluches maken! Maar heeft ze al een Ash Ketchum (de versie uit de XY-arc van da anime), Kirito, of Lucas en Kumatora uit Mother 3 voor mij gemaakt? Nee! Maar daarvoor is het nu te laat, omdat ik sinds ik een debitcard heb die zelf al heb gekocht!

Maar goed; ook dat mijn moeder TriUnity voor mij (en andere jongeren met autisme hier in de regio) heeft opgericht ben ik heel trots op! Dat mijn ouders dat gewoon voor me hebben gedaan in plaats van zeggen van: “Lucas, ga maar naar het ROC en leer maar een vak, zoals automonteur of iets in de logistiek of bouwvakker, of iets anders fysieks waarvoor je de facto 0 intellect nodig hebt (weten jullie nog leuke?) !” Ik zeg je, als ik in de familie van mijn ex-vriendin Schiereiland terecht was gekomen was dat wel gebeurd! Maar bij TriUnity mag ik gewoon cursussen doen van dingen die ik echt leuk vind in plaats van dat ik aan een status-plaatje moet voldoen! (En natuurlijk, kan ik net als ik gisteren met Nijmegen heb gedaan; ook wel een keer een satire schrijven over als TriUnity verandert in zo’n 13 in een dozijn kantoor zoals je wel kent uit kantoorsitcoms, compleet met o.a. een drillsergeant-directeur, managers uit de meest kakkerige delen van Nederland die de huidige begeleiding vervangen, waterkoeler-overload, standaard kantoorgrappen (welke mogen jullie invullen), en kantoortuinen! En natuurlijk altijd die ene collega die iedereen anders jaloers maakt en bij het management in de smaak valt omdat zij/hij altijd de nieuwste iPhone, MacBook, en een Porsche Cayenne of een Tesla heeft!) Maar goed; wat ik wil zeggen is dat ik trots ben op mijn moeder, ook al maakt ze geen pluches meer voor mij en heeft ze die Joshua-pluche ook nog niet voor mij gemaakt! Ik ben wel trots op haar dat ze de stichting TriUnity voor mij heeft opgericht! Zo dat ik binnenkort een echte baan kan krijgen waarvoor ik betaald krijg! En nee; dan bedoel ik niet voor een minimumloon soldaat zijn bij Defensie omdat ik dan ook een “eigen woonplek” heb, dan bedoel ik echt een baan, die bij me past! Zoals indiegamedev of schrijver! Ik ben echt heel trots op mijn moeder dat ze zo’n leuke vrouw is die en een stichting runt en pluches maakt, in plaats van zo’n dat zij zo’n echte huisvrouw moeder was die helemaal extatisch werd van een dagje huishoudbeurs en geen andere interesses had dan shoppen, mode, roddelbladen en wasmiddel! Mijn moeder zou dan ook andere vrienden hebben; mijn moeder zou dan slechts een handjevol buurvrouwen die dezelfde interesses hadden (zeg maar typische huisvrouw interesses) als vrienden hebben en waarmee ze dan heel vaak gaat zitten “oh-en” over dingen in de buurt of “de sterren” terwijl ze de sperziebonen dopt of zo! En die helemaal extatisch wordt van een dagje Huishoudbeurs zoals in dit filmpje! Dan heb ik liever mijn huidige moeder die gewoon een fokking STICHTING voor me heeft opgezet! En dat is 10 keer beter dan  zo’n stereotype huisvrouw die defacto leeft van goedkope wijn en bonbons en het huishouden slechts maar matig doet en vooral mooi gevonden wil worden en die vindt dat uiterlijk alles is en zelf al het geld opmaakt wat haar man verdient aan shoppen (met name mode en schoenen) en spa dagjes waarbij ze dan haar haar laat blonderen en uren onder de kankerbank (sorry, zonnebank) doorbrengt om een “mooi, bruin kleurtje” te krijgen (terwijl dat anno 2026 defacto, iig in de omgeving waar ik in zit, niet meer echt status geeft!) Ja, mijn moeder shopt wel, maar zeker niet iedere week en zeker ook niet om “bij te blijven met de trends”! Mijn moeder shopt gewoon wat ze leuk vindt en ja, ze gaat wel eens naar het Sanadome, maar niet iedere week op een vaste dag! Mijn ex-vriendin Schiereiland had daarintegen wel van die stereotype ouders verwacht ik…. Want die moeder moest ook heel weinig van me hebben en had zoiets van toen ze me zag van “Dochter, wat heb je nu weer meegebracht?!?” En daarna pas begon het gedonder met Schiereiland…..

Waarom ik deze foto nou ineens post? Nou….. Omdat ik het nu over mijn broertje ga hebben, want die hoort ook bij mijn familie! En hoe kan ik beter beginnen dan met het Brandenburger Tor-incident in Minecraft in 2012! Nou, het was 2012, Minecraft was echt booming in de mainstream en mensen dachten (ja echt!) dat Minecraft het Simulatiegenre (waaronder ook life sims als De Sims en inZOI, en city builders als SimCity en Cities Skylines, maar daar hebben we het een andere keer wel over) compleet op zou slokken of omver zou werpen! Maar wat was de mainstream van Minecraft toen? Nou, uhh….. In der tijd draaide het om Creepers en zombies verslaan in survival, ingewikkelde Redstone creaties, piratenschepen met echte kanonnen aangedreven door Redstone en de eeuwige middeleeuwse kastelen met lavagrachten en de “10 ways to troll/kill your friends in Minecraft” compilaties en natuurlijk Factions, Hunger Games, Skyblock en PvP op obscure servertjes en waren Diamonds het hoogst haalbare en wilde iedereen de Ender Dragon verslaan, of naar de Nether), en toen Minecraft cozy-er en creatiever werd vluchtten die PvP- en survivalspelers naar games als PUBG, Fortnite, Rust, ARK en meer! Maar goed; Ik was mijn tijd dus best vooruit met mijn 1:1 Brandenburger Tor-replica die ik bouwde in 2012 die moest uitgroeien tot een volledige life size modelstad a la Madurodam, met monumenten, maar ook huizen en bedrijven, maar mijn broertje die wilde liever op die plek een kasteel met een lavagracht bouwen (hij was nog beïnvloed door de Minecraft edgy YouTubecultuur van die tijd) en toen had hij dus (TERWIJL IK AAN MIJN REPLICA VAN DE ELIZABETH TOWER BOUWDE, DAT OOK NOG!) een blokje TNT op mijn Brandenburger Tor geplakt en die aangestoken….. Sindsdien staat dat in onze familie bekend als het “Brandenburger Tor-incident” en toen mijn broertje de echte Tor zag toen we in Berlijn op citytrip waren met onze ouders in 2023, toen vond hij hem ineens mooi! En van die citytrip is die foto! Maar goed; en natuurlijk hadden we altijd ruzie om de afstandbediening (Hij wilde SpongeBob of FOP of later Simpsons of South Park, ik wilde Totally Spies of Pokémon) en hadden we vaak ruzies om (achteraf gezien) niks, maar ik heb ook veel leuke dingen met hem meegemaakt zoals uren samen spelen en natuurlijk teleurgesteld in een hoekje zitten als opa, mama, papa of onze neef de zapper weer eens overnam en allerlei manieren verzinnen hoe we wraak zouden nemen! Maar goed; gelukkig had ik alleen een jonger broertje dat slechts een jaar jonger was en die dus de facto dezelfde generatie was en grotendeels dezelfde soort dingen als ik leuk vond in plaats van oudere broers zoals die omschreven staan in onderstaand stukje: (Bron; De Griezelbus 2 van Paul van Loon) ” Ik heb twee broers. Dat zijn pas echt griezels. Die schieten hun snot als propjes door de kamer of ze trekken expres de wc niet door als ze hun grote boodschap gedaan hebben.’  ‘Bah.’‘Precies,’ zegt Anke. ‘Ze kijken ook altijd de afschuwelijkste horrorfilms (hebben jullie voorbeelden van welke afschuwelijke horrorfilms die broers dan zouden kijken waarbij ze de grootste lol hadden en waar ik dan niks van begreep) en dan liggen ze te rollen van het lachen voor de buis. Hoe meer afgerukte armen en gespleten hoofden, hoe meer lol ze hebben. Met zulke broers heb je geen nachtmerries nodig.’”

Maar soms waren mijn broertje en ik allies, bijvoorbeeld als we net Pokémon zaten te kijken en mijn ouders of opa pakte gewoon de afstandbediening en zette de tv ergens anders op met de boodschap: “Wij gaan nu nieuws kijken/schaatsen is op/ik wil wielrennen zien/GTST komt zo/Lingo begint”. Of mijn oudere neef met als we Pokémon zaten te kijken, hij de afstandsbediening pakte en m zomaar op Simpsons, Family Guy of South Park of American Dad, Futurama, CSI, Criiminal Minds of zo’n andere “edgy” show zette! Wilden wij Ash en Pikachu zien; kregen we schreeuwende scheldende kinderen, een handdoek die constant stoned is, forensische analisten waarmee we niks hadden en mijn neef die helemaal stuk ging als er weer een lijk was gevonden in de lokale basisschool, grappen die als 9 jarige langs me heen gingen, infantiele volwassen mannen die denken dat ze heel wat zijn maar eigenlijk zijn ze niks (net als een niet nader te noemen mislukte Oostenrijkse kunstenaar) en; het ergste; een neef die lachte of ieder scheldwoord en iedere seksgrap of poep- en piesgrap die voorbij kwam! En dan gingen we bijvoorbeeld verzinnen hoe we wraak zouden nemen! En een keer was de step van mijn broertje gestolen door een paar oudere jongens, en toen waren we ook allies, toen ging ik ook in detective modus in mijn verhalen om de step op te sporen!

En natuurlijk mijn opa; die is ook wel leuk; en gelukkig klaagt hij niet over “de jeugd van tegenwoordig” of dat ik “het familiebedrijf over moet nemen” (wat niet eens bestaat aan die kant van de familie, en trouwens, mijn ouders hebben het familiebedrijf dat wel bestaat in onze familie, een schoenmakerij aan de Groenestraat in Nijmegen, opgeknapt en omgevormd tot een stichting voor jongeren met autisme om ze de grote wijde wereld te leren begrijpen! Dat noem ik nog eens gentrificatie en modernidering!)

Maar goed; u vraagt wij draaien; en daarom hier een stukje over waarom ik wel in mijn handjes mag knijpen met mijn ouders en familie die ik heb; want het kan altijd, veel, en veel erger!

Fijne dag verder,

Lucas

P.S. Jullie zullen het niet geloven; maar mijn broertje; heeft eindelijk; een DEBITCARD! Welkom bij de club, broertje, maar ik hoop dat jij er wel een stuk verantwoordelijker mee omgaat dan ik in de eerste paar maandfen dat ik m had; want toen was het echt; dan stond PostNL voor de deur, dan GLS, dan FedEX, dan DHL, dan DPD, dan UPS, dan UPC, dan PVV (nou die laatste twee zijn geen bezorgdiensten; maar hopelijk snappen jullie het!) Het was toen echt een pakketjestornado waar je U tegen zegt!



Plaats een reactie

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑