Diepduik Donderdag: Mijn pad naar zelfstandigheid!

Beste lezers,

Ik ga eindelijk op mezelf wonen, eindelijk, na 8 jaar te wachten ga ik nu eindelijk op mezelf wonen; en om dat te vieren heb ik een ware pakketjesorkaan ontketend! Ja, alweer, waarom? Nou, omdat ik zo blij was dat ik op mezelf ging wonen dat ik even al mijn pluches van mijn wishlist die ik hier op het blog deelde ging bestellen! Zonder het eerst even te overleggen met mijn ouders! En die waren vrij teleurgesteld in mij dat ik opeens weer heel veel pluches had besteld; dus die liggen nu op zolder, te wachten tot ik op mezelf ga wonen! Maar goed; ik had zelf nooit gedacht dat ik echt op mezelf zou gaan wonen, en daarom, deze week; een Diepduik Donderdag over…… op mezelf wonen en mijn hobbelige weg naar zelfstandigheid en hoe die er nu is gekomen en hoe ik nu toch op mezelf ben gaan wonen! Zijn jullie er klaar voor….. Ik doe mijn jasje uit, het is tijd voor…… DIEPDUIK DONDERDAG!

Maar goed; waar begint dit verhaal eigenlijk? Toen ik 18 was, en heel graag op mezelf wilde gaan wonen? Toen ik 16 was en heel graag uit deze regio weg wilde? Nee, het begint toen ik 8 was! Toen mijn ouders op een dag voorspelden dat ik in 2018 op mezelf zou wonen, en mijn broertje een brommer zou hebben en ieder weekend zou gaan stappen! Ja, dit was nog voor de kredietcrisis en het daaropvolgende huizenprobleem waarbij jongeren geen huis meer kunnen kopen/huren omdat alle boomers en Gen X’ers de huizen bezet houden, en waarin jochies nog dachten later rijk te worden als stockbroker of advocaat, zonder te weten wat die beroepen echt inhielden! Ja, die tijd, toen dacht ik nog echt dat ik op mijn 18e op mezelf ging wonen! De realiteit was echter, dat ik op mijn 18e nog steeds bij mijn ouders woonde, ook omdat ik er zelf geen moeite voor deed (waarschijnlijk deels ook een First World Problem, dat mijn ouders alles voor me oplosten en ik dacht: “Ik vind het wel prima zo!” ) maar ook omdat een woning vinden voor mij heel moeilijk was omdat ik dankzij mijn handicap specifieke zorgbehoeften nodig heb, en die hebben ze gewoon niet bij een gewone woning! Echt; mijn denkbeeldige vriend Joshua (die nog steeds zo denkt als de edgy jongens op het schoolplein in de zeroes); die had (en heeft nog steeds) een heel simplistische oplossing voor de huizencrisis waar Nederland nu mee kampt! “Sloop alle rijtjeshuizen en bouw er Oostblok-flats voor in de plaats! Nederland is een stadstaat in ontkenning, en wie een tuin wil gaat maar Minecraft, Sims, inZOI, Paralives of zo spelen!” Nou heb ik Joshua al veel gekke dingen horen zeggen, maar deze daar ben ik het wel deels mee eens; maar goed; we moeten door!

Want de volgende drang naar autonomie kwam toen ik 16 was! Want toen ik 16 was had ik een relatie met een meisje, en die relatie ging uit (ook maar beter ook, ze paste totaal niet bij mij, ik was een geek en zij wilde een High School sitcom Queen Bee zijn die leefde als in de vroege 2000’s! Zeg maar de Breezercultuur!) En toen wilde ik echt weg bij mijn ouders, en uit de regio Nijmegen, want hier woonde zij (in Wijchen, nu weten jullie ook gelijk waarom Cyril Hearsay zo’n helse haat tegen die plek heeft!) Ik wilde naar een kostschool in Engeland, naar de VS, naar Syrië om me bij een terreurgroep aan te sluiten (ja, echt, dat was toen een ding!), of, wat ik het meest graag wilde, was naar de Randstad, naar Rotterdam, waar mijn denkbeeldige vriend Joshua vandaan kwam! Dus ik vroeg mijn pa en ma wel 10.000 keer of we naar de Randstad konden verhuizen en ze zeiden steeds: “Nee, we vinden de regio Nijmegen te leuk!” Terwijl, mijn ex woonde hier, en in de Randstad woonde ze niet, en daar had je veel meer banen dieaansloten bij mijn ouders! Maar nee; dat werd m niet! Achteraf gezien maar goed ook, want dan had zij dat wss gezien als een teken dat zij onze “Koude Oorlog” om schooldominantie had gewonnen en dan had ze mijn unieke VSO school waar ik veel plezier had gehad veranderd in een 13 in een dozijn High School sitcom school, zeg maar het meest extreme stereotype van zo’n school wat je maar kunt indenken! Maar in een ironische twist was het juist ZIJ die deze regio verliet! En nog ironischer was dat er nu een meisje bij mij op werk zit die haar naam deelt; maar die meer lijkt op mijn nerdy denkbeeldige vriendin Karen Davis dan op haar naamgenoot van de middelbare school! Alsof Het Universum een spelletje met me speelt! Maar goed; in die tijd werd Ash Ketchum wel mijn held en toen vroeg ik mijn moeder ook om een plushie van hem voor mij te maken, ik wachten en wachten, maar de plushie kwam er niet, en toen kreeg ik een Debitcard, en toen zag ik er een op eBay en de rest is geschiedenis!

Maar goed; de laatste jaren groeide de drang naar mijn eigen onafhankelijkheid van mijn ouders heel erg, en probeer ik ook steeds zelfstandiger te worden in de dingen die ik doe! Ik bedoel; ik vind het nu echt moker-genant dat mijn ouders me nog steeds met mijn leven bemoeien ook al ben ik de 18 al ruim voorbij (ik ben nu 26), dat ik om dezelfde tijd naar bed moet als hun, dat ik niet zelf mag bepalen wanneer en wat ik eet (zo aten we gisteren bloemkool met kaassaus! Bloemkool in een Madrascurry; dat is nog wel te hachelen, maar met kaassaus? Gadverdamme! En trouwens; het is 2026, we hoeven niet meer te eten alsof we nog in de jaren 50 leven! En pa en ma, jullie zijn geboren in 1969 en 1972, de generatie voor wie internationaal eten juist gewoon werd, dus waarom deze gerechten uit de tijd van de Boomers?!?), dat ik mee moet naar uitjes terwijl die uitjes (zoals kaas halen op de markt of naar Duitsland boodschappen doen) nu meer aanvoelen als routine dan als uitje! En zo heb ik er nog wel meer! En ja, het kan altijd nog erger! Maar tot een paar weken geleden droomde ik van een plek die me wel als 26-jarige aanziet, in plaats van als een uit de kluiten gewassen puber! Dus ja…. Toen kwam Defensie in beeld; toen hoopte ik jarenlang dat de dienstplicht weer terug zou komen en ik opgeroepen zou worden (dan zou Joshua ook mokertjetrots op me zijn; want edgy jochies uit de zeroes hadden iets met dienstplicht, maar niet voor de Russen of Chinezen of whatever volk ons zou komen bezetten, maar voor aliens, monsters uit de diepzee, zombie outbreaks (echt, zeroes kids hadden iets met zombies), in opstand komende AI/robots, monsters uit de aardkern! Nou, je kan ze waarschijnlijk allemaal wel opnoemen als je net als ik in de zeroes bent opgegroeid en welke rampen kinderen toen allemaal voorspelden!), maar ik denk als het echt zover zou komen; dat ik afgekeurd zou worden, of ik mocht aanblijven als cyber-iets (omdat ik kan programmeren) en dan mocht ik thuis, bij mijn ouders, lekker achter mijn rig gaan zitten hacken en daarna gewoon gamen! Dus realistisch gezien schoot ik daar geen donder mee op! Of, wat ook kon, ik zou een misdaad plegen en zo in de cel belanden! Maar ja; daar ben ik te eerlijk voor, en bovendien heb ik een geweten; en dat geweten heeft zelfs een naam; Joshua!

Maar goed; dat ik over een paar weken dus daadwerkelijk op mezelf ga wonen; dat had ik nooit kunnen bedenken! Ik dacht altijd; ik kom nooit bij mijn ouders weg! En blijf bij hen totdat ze sterven! En als ze dan het hoekje om zijn, dan ga ik zwerven over straat met mijn vervlogen dromen, net als een mislukte Oostenrijkse kunstenaar, en dan bij het leger mijn nieuwe familie ga vinden en vervolgens de politiek in ga en een autoritair leider van Nederland word en een groot rijk ga proberen te veroveren en vervolgens de wereld in een WWIII stort! Waarbij de Wijchenaren en iedereen in de regio Nijmegen het houden moeten ontgelden! Maar mensen in de Randstad opgehmeld zouden worden! En dat zijn wel weer genoeg Hitler-paralellen voor nu! Ik weet dat dit worst case scenario-denken is, maar zo voelde het wel voor mij! En dat ik nu gewoon op mezelf ga wonen; een eigen kamer krijg die ik naar smaak mag inrichten…… Dat had ik echt niet kunnen denken! En ik was nog wel jaloers op mijn broertje die eerder op zichzelf ging wonen dan ik! En iedereen waarschuwt me nu wel dat het de eerste maanden extreem zwaar en duur zou worden (vooral mijn neef) Maar die mensen werden wss gelijk in het diepe gegooid en hadden geen ouders die hun hielpen met vanalles en nog wat om het in goede banen te leiden!

Dus ja…. Snap je nu waarom ik 13-20 pluches heb besteld, waarvan de laatste nu onderweg zijn (worden morgen bezorgd)? Dit is een enorme mijlpaal voor mij, en ja, als ik weer verhuis, ga ik waarschijnlijk niet meer zoveel pluches bestellen! Dit was (en dat meen ik echt) een eenmalig iets om deze mijlpaal te vieren!

Maar goed; tot zover….. DIEPDUIK DONDERDAG!

Fijne dag verder,

Lucas

P.S. Zal ik een keer een Diepduik Donderdag doen over waar ik allemaal geweest ben op reis? Want Mr. Maestro (een vriend van me, mijn sportmaatje) zegt dat ik al meer heb gereisd dan hij op mijn leeftijd! En dat hoor ik wel vaker, dus, een keer een Diepduik over mijn reizen, doen of niet doen?