aVandaag is het maandag en vandaag doe ik eens even wat anders, want vandaag ga ik een Luc’s Weetjeshoek schrijven, over broodhjeaapverhalen, waarom maandag, en niet vrijdag of in het weekend? Nou, omdat ik vrijdag geen tijd had en in het weekend had ik de verjaardag van mams dus dat had prioriteit.
Maar, wat zijn broodjeaapverhalen nou precies? Nou, volgens Wikipedia zijn broodjeaapverhalen: ” (grotendeels) verzonnen verhalen dat als waargebeurd wordt doorverteld en daardoor aan overtuigingskracht wint. Bronnen ontbreken meestal; wie het verhaal (door)vertelt, heeft het van iemand anders gehoord die op zijn beurt de oorspronkelijke verteller evenmin kent. Meestal ontbreken exacte data, locaties en namen van personen. Broodjeaapverhalen zijn vaak sensationele of bizarre anekdotes die inspelen op de al dan niet latente angsten en vooroordelen van mensen.” Zo, dat weten we nu, maar waar komt die gekke naam vandaan? Dat komt van een schrijfster die in 1978 een aantal van die verhalen had gebundeld in een boekje met de titel “Broodje Aap” en het titelverhaal van dat boekje gaat over een hamburgerfabrikant die apenvlees door de hamburgers draait.
Nou, ik ga hier een aantal van die broodjeaapverhalen uitlichten en ik begin met die van de Smileybende. Dat stak rond 2003 ineens de kop op op Nederlandse schoolpleinen en in collegezalen. Nou, ben je nieuwsgierig hoe dit verhaal gaat? Nou ik heb het verhaal opgezocht en samengevat! Als je niet van enge verhalen houdt mag je doorgaan naar het volgende stukje!
Dit is wat er volgens het verhaal gebeurde: ” Een groep (veelal met een andere etnische achtergrond) jongens sluit een meisje in dat ’s nachts alleen over straat gaat en geeft haar de keuze tussen een ‘smiley’ of een groepsverkrachting. Als het meisje vervolgens voor de smiley kiest, snijden de jongens haar mondhoeken van oor tot oor open in een ‘eeuwige glimlach’. Ze stompen haar dan ook nog in de maag, zodat ze schreeuwt en de mondhoeken extra openscheuren. Vervolgens strooien ze zout in de open wond.” Klinkt best nasty, toch? Gelukkig zijn er veel aanwijzingen en heel veel ander bewijs dat zegt dat het nooit gebeurd is! Na een paar jaar was dit verhaal ook weer verdwenen, althans, de belangstelling ervoor!
Eeen verhaal wat misschien wel echt gebeurd zou kunnen zijn en waar je als jongere ook voor gewaarschuwd wordt zijn de verhalen over drugs in je drankje in het uitgaansleven, dan ben je bijvoorbeeld lekker uit met je vrienden of vriendinnen en dan is er in die disco/bar ook iemand die drugs in je drankje doet om je te verdoven en misbruiken. Daarbij zijn er ook mensen die zeggen dat het echt gebeurd is. Die zeggen iets in de trant van: ” Ik was lekker aan het dansen tot ik me opeens flauw begon te voelen, misschien heeft er wel iemand iets in mijn drankje gedaan!” Het is ook met dit verhaal dat iedereen je er voor waarschuwt. Vrienden, politie, voorlichters op school. Je moet volgens hen je hand op je glas houden en goed opletten.
Nog zo’n bekend broodjeaapverhaal is dat van de inbrekerstekens, maar ondanks wat iedereen (en zelfs de politie) zegt is er nog nooit een inbreker gearresteerd met een krijtje op zak. Die tekens stammen nog uit de tijd van de landlopers die met dit soiort tekens aan elkaar doorseinden waar je bijvoorbeeld een warm bed kon krijgen of moest oppassen voor een gevaarlijke hond. Die landlopers zijn verdwenen, die tekens ook. Maar de lijstjes met die tekens worden nog steeds door de politie aan burgers als waarschuwing uitgegeven.
Zo, meer heb ik niet te vertellen over broodjeaapverhalen! Wil je meer weten? Check dan deze video!
Fijne dag verder,
Lucas
P.S. Vanmorgen deed opeens een van mijn schermen van mijn game-pc het niet meer! Dat vond ik best wel balen, gelukkig heb ik een heel tech-savy vader!
Gisteren was mijn moeder jarig en het was een absolute topdag! Het begon al bij het opstaan, ik werd vroeg wakker (zoals altijd! Ik ben nou eenmaal een ochtendmens!) en ging toen naar de kamer van mijn ouders om te kijken of mams al wakker was. Papa was wel al wakker en zei dat ik later terug moest komen want mijn moeder lag nog te pitten.
Dus ik kwam later terug, en ik gaf haar de twee cadeautjes die ik voor haar had gekocht bij de Nedgame en bij LARGE. En bij die van de Nedgame zei ik giechelend dat ze die eerst maar moest openmaken. En toen ze die openmaakte begon ik keihard te lachen. Het was namelijk een fossiel-knuffel van Animal Crossing. En toen ze vroeg waarom ik haar een pluche cadeau had gedaan zei ik: “Dit is geen pluche, maar een spiegel!” Kon ze niet waarderen. Het andere cadeautje wat ik haar gaf waren Tinkelbel oorbellen die ik bij LARGE had gevonden samen met een collega.
Dit fossiel heeft ze gekregen! Blijkt dat het een kussentje is! (En die knuffelpoppetjes zijn van mij!)
En toen kwam mijn broertje langs en toen konden we pas echt cadeautjes doen. En het grootste cadeau was ondanks de hints geen Mini/cabrio/motor/heli, het is……………
EEN KAT!! Dat had ik echt niet zien aankomen! Papa zei altijd nog zo dat er geen nieuwe huisdieren na Milky meer bij ons zouden komen! Hij heet Mallow by the way! Van Marshmallow! (Mars had ook gekund, maar dan had ie rood moeten zijn!)
En ’s avonds was er dus het echte feest! Waardoor ik ’s avonds niet met mijn virtuele volk/digitale poppenhuis kon spelen. Maar het feest was wel leuk, zo heb ik ” De Bom” van Doe Maar en “Als ik Jou zie” van Aukje Fijn aangevraagd. En toen De Bom aanstond heb ik de microfoon gepakt en ben ik “Het Ei” gaan zingen, waarna ik mijn ex van de middelbare school bedankte, want zonder haar was Het Ei niet tot stand gekomen. En heb ik ook nog andere liedjes mee gezongen. Ook mocht ik mijn Chromebook meenemen, voor als het wat te hectisch werd.
Ik die Het Ei zingt!
Maar niet alleen voor mijn moeder was het feest; ook voor mij! Toen we aan het ontbijt zaten kwam de PostNL langs met een aantal bezorgingen, een voor mijn broertje (was een hoodie van LARGE) en twee voor mij! En dat waren een Pokémon-vest en een nieuwe knuffel!
Het meisje is nieuw, de jongen had ik al! Het Meisje heet Lilli en de jongen heet John! Ze zijn broer en zus, hun achternaam is Swan! Meer over hun en hun familie in een latere blogpost!
Die twee knuffels op die foto gingen ’s avonds ook mee naar het feest!
Fijne dag verder,
Lucas
P.S. Kennen jullie dit liedje? Ik vind hjet echt wel een grappig liedje en wil het wel instellen als ringtone! Zal ik het doen? Laat het weten in de reacties!
Vandaag is mijn moeder jarig en ze wordt 50! Dus ze gaat Sara zien (of hoe dat dan ook heet……..) En ze geeft vanavond een feestje bij Boscafé De Zweef in Malden (het dorp waar ik woon!) Persoonlijk had ik liever gehad dat we het bij een l.ocatie in Nijmegen (een nachtclub of zo!) vieren, maar mijn moeder wilde dit per sé en toen ik vroeg waarom toen gaf ze als antwoord dat ze dan lekker veel alcohol kon drinken, want dan hoefden ze niet naar huis te rijden!
Gisteren hadden we trouwens haar verjaardagsfeest bij TriUnity! Dat was best leuk! Ik mocht de hele dag Sims spelen en er was taart, en frikandellen, en bitterballen! Dat werd dus veel eten gisteren! En veel Sims spelen!
Mijn moeder is een leuke, intelligente en coole zakenvrouw die ik best geschikt vind als CEO of Kamerlid, en zelfs als premier. Nou ja, wat ik wil zeggen is dat mijn moeder gewoon een topvrouw is, ze kan heel veel waaronder knuffels maken! Ik heb er al een aantal die door haar gemaakt zijn!
Cute huh? Deze is door mijn mama gemaakt!
Wat ik wil zeggen: MAMA JE BENT TOP EN IK HOOP DAT JE NOOIT ACHTER HET AANRECHT VERDWIJNT, NET ALS EEN VRIENDIN VAN ME DIE OPEENS EEN KIND KREEG EN TOEN HUISVROUW WERD! Happy b-day to you!
Happy birthday Mama!
Fijne dag verder,
Lucas
P.S. Ik heb donderdag een nieuwe knuffel besteld en ik wou vrijdag een blogje schrijven over broodjeaapverhalen en waar ze vandaan komen! Nu wacht ik tot die knuffel er is en daarna ga ik bloggen over broodjeaapverhalen, verwacht beide dus vandaag!
Ik schrijf al bijzonder land verhalen, al sinds ik kon schrijven (nou ja, eigenlijk typen……) schrijf ik al verhalen en ben ik daar dus mee bezig, nu wil ik graag een van die verhalen met jullie delen! Het gaat over Luc, Joshua en Lilli!
Een foto van Luc en Joshua, tja, van Lilli heb ik nog geen foto, want die knuffel heb ik nog niet!
Luc Hopman, Lilli Pleasant en Joshua Hearsay bij WOOHP
Luc, Lilli en Joshua stonden op een trap aan het oude plein vlakbij de voorkant St.-Luckathedraal in het oude centrum van Windenburg, de Hoofdstad van Germania, het buurland van Katoren. Ze hadden net de kerk (en de catacomben eronder en het kerkhof waar Lilli’s opa begraven ligt), bezichtigd en hoorden de kerkklok 16:00 uur slaan, wat Lilli eraan herinnerde dat ze om 18:00 uur weer bij het warenhuis moesten zijn want dan gingen ze uit eten bij de Herberg Oudkwartier, een restaurantje in Windenburg. De Kerkklok deed Bim, bam, bim, bam, Boinggggg! “Oh nee, Jongens” zei Lilli “Hoorden jullie dat?” “Ja” zeiden Luc en Joshua beiden “Ik denk dat de kerkklok stuk is, Laten we boven gaan kijken wat er nou precies stuk is.”. “Ja, mevrouw” Zeiden Luc en Joshua en ze liepen met zijn drieën de kerktoren in. Rond de toren was een kapelletje waar de trap naar boven begon, Langzaam liepen onze drie helden naar boven, want het was zo’n oude steile
wenteltrap zoals je die wel vaker in oude gebouwen ziet, want deze kathedraal werd zo in de middeleeuwen gebouwd, toen de Janovanen, een volk dat oorspronkelijk van een eilandengroep ten westen van het vasteland van Euroland kwam, dit deel van Euroland hadden bezet. In de Tweede Wereldoorlog werd deze kathedraal zwaar gebombardeerd door de Geallieerden maar werd na de oorlog weer opgebouwd omdat deze kathedraal in West-Windenburg lag. Toen ze boven aan de trap stonden, hijgden Lilli, Joshua en Luc alsof ze Lucario’s (hondachtige Pokemon) waren en vergaapten zich aan het mooie panoramische uitzicht over Windenburg, dat was namelijk prachtig, in de verte zagen ze de nieuwe moderne zakenwijk Eurodam, waar veel hoogbouw stond (en het Eurolandse Parlement), en nog verder weg, in buurland Medici (een land ten zuiden van Germania, in Zuid-Euroland), stond de toren van Pizza in het plaatsje Pizza, net over de grens met Germania en tussen de twee landen liep een rivier, die de Reinau genoemd wordt, waarover een brug liep met een oude grenspost erop, die sinds het oprichten van de Euroland-unie overbodig was geworden . In de hoek van de toren stond de klok, de slinger van de klok ging langzaam heen en weer, Luc stond er gefascineerd naar te kijken, hij leek bijna gehypnotiseerd. Die slinger deed het dus nog, dan moest de bel stuk zijn. Lilli, Luc en Joshua zochten naar de bel. Helemaal achterin zagen ze een grote bel, met daarbovenop een….. mandje met een Braixen en heel veel Fennekins. “Waarom heb je hier een nest gemaakt?!?” vroeg Luc, die het speciale talent had dat hij met Pokemonnen kon praten, aan de Braixen. De Braixen zei: “Dat weet ik eigenlijk niet. Dit mandje lag hier al en was precies goed voor mijn kroost.Alleen dat luikje onderin doet een beetje pijn aan de kont van een van mijn kleintjes.”* Lilli vroeg: “Wil je dan niet liever een ander mandje?””Want dan slaat iedere keer die klok en dat trilt toch heel erg”. De Braixen zei: “Ja, dat wil ik wel”. Luc en Lilli keken om zich heen en zagen een kist, die wat op een schatkist leek, in een hoek van de torenkamer staan, daar zaten oude lappen in en dat was lekker warm. “Het is een Braixen, een Vuur-Pokemon, die hebben het toch altijd lekker warm?” Vroeg Joshua aan Lilli, “Doe nou maar” zei Lilli en Joshua pakte voorzichtig de mand met de Fennekins op en zette die in de kist. De Braixen was erg blij, wees naar Luc en zei: “Dank je wel, als dank mag die jongeman een van mijn kinderen adopteren, en als ik ooit iets terug kan doen, laat het maar weten, roep drie keer “Janneke” en dan kom ik zo snel mogelijk naar je toe. Lilli stond ondertussen de bel te inspecteren, op die bel zat een deurtje waar geen slot op zat. Lilli opende het deurtje en toen: WHOOP, werden de drie zo het deurtje ingezogen
Het deurtje van de bel viel dicht en de klok sloeg 17:00 uur, Bim bam bim bam. Lilli keek op haar Pokétch en zei “5 uur alweer, Luc, we zijn te laat voor het uiteten gaan, Cyril zal zo kwaad op ons worden en je weet wat er de laatste keer gebeurde toen hij kwaad op jou werd, toen mocht jij niet op je laptop en kreeg je huisarrest.” Ondertussen zoefden onze drie helden door een lange tunnel. Om hen heen zagen ze allemaal kleuren licht voorbij schieten. Plotseling hield de tunnel op. Luc, Joshua, en Lilli vielen naar beneden op een zachte bank. Lilli zei: WAT IS DIT VOOR ONDEUGD?!? EERST ONS OPZUIGEN EN DAN VAL IK BIJNA TE PLETTER?!? ZITTEN WE IN BANANASPLIT OF ZO?”
“Zijn jullie daar eindelijk” zei een mannenstem. Achter een bureau stond een stoel met de rug naar onze helden toe en daarnaast stond een blond meisje. De stoel draaide langzaam, om en in de stoel en in de stoel zat een man met grijs haar. “Mijn naam is Jerry Lewis en dit *hij wijst het blonde meisje aan* is mijn assistente en adoptiedochter Lana de Wit.””Hallo Lana” zei Luc.”Welkom bij WOOHP. Ik wil aan jullie vragen of jullie – en zeker jij- * Jerry wijst Joshua aan* spionnen willen worden voor WOOHP, we hebben vooral interesse in Joshua omdat zijn vader “ Joshua zegt: HOE WEET JE MIJN NAAM?!?” “Oh” zegt Jerry “Dat komt omdat ik je vader al sinds 16 januari 2005 nauwlettend in het oog hou” “Ja, we weten allemaal – of tenminste ik en misschien Luc- wat er toen gebeurde*” zei Luc “En je bent de buurman van mijn zus Yuka” zei hij er nog bij. “WOOHP is een organisatie voor mensenbescherming en wereldvrede, onderdeel van de VN (of althans sinds 2014).” “Ja dat willen wij wel, want dat is Supermegacool” zeiden Lilli, .Luc en Joshua in koor “Want Akira, John en mijn zus Yuka zullen wel zijn uitgeput van al dit gedoe!” “Wie?” vroeg Lilli “ Vrienden van mijn zus” zei Joshua ”“Lekker boeiend”zei Lilli. “En dan nu jullie missie, uit de toren van Pizza in het plaatsje Pizza in Medici zijn twee belangrijke kunstwerken gesto-” een andere stem riep “KAN DAT EFFE WAT ZACHTER, WE ZIJN HIER EEN COMEDYSHOW OP AAN HET NEMEN?!?” Jerry zei: “Neem me niet kwalijk dat is mijn collega Kane Darling, Hij heeft naast zijn spionnenbaan hier bij WOOHP ook een baan als cabaretier en acteur, Hij heeft iedere zondag een show op KPO (Katorese Publieke Omroep) 3 om 21:20 uur wat ze hier opnemen””Jaa” zegt Luc, “Daar kijk ik altijd naar””Genoeg geklets”zei Jerry “ En dan nu jullie missie, uit de toren van Pizza in het plaatsje Pizza in Medici zijn twee belangrijke kunstwerken gestolen, die kunstwerken zijn veel geld waard en moeten weer terug worden gebracht, het zijn oude kunstwerken van de Corhonha’s, een oude Germaanse stam die vroeger in dit gebied leefde voordat de Janova’s dit gebied bezette, als die kunstwerken niet in de toren van Pizza hangen krijgen we natuurrampen die alle steden in Euroland verwoesten, van Stellingwoude in Katoren tot Vladigrad in Vladiland en Oceania in Janova, Alle Steden van Euroland.” vertelde Jerry “Hier zijn jullie gadgets” zei opeens een andere stem, het was het blonde meisje die Lana heette en Jerry’s adoptiedochter was “met deze gadgets kun je jezelf verdedigen of een aanval uitvoeren” Luc zei: “Daar heb ik mijn Fennekin toch voor?” en Luc haalde Freekje, zoals hij de Fennekin had genoemd, onder zijn shirt vandaan. Lana zei: “Voor jullie heb ik vandaag een electronische bierflesopener met antizwaartekracht veld, een lasertandenborstel en een blikje onzichtbaarheidsijsthee” “Krijg ik er nog een kleinigheidje bij?” zei Luc, wijzend op zijn wang. “Ja hoor” zei Lana “hier heb je nog een rugzak waar alles in past””En nu is het tijd om op pad te gaan, ik zet mijn nummer in jullie telefoons, jullie kunnen me altijd Ping-en als er wat is en nu wegwezen” zei Jerry, Jerry drukt op een knop en WOOHP, Lilli, Luc en Joshua vlogen door de lucht en werden uit een vliegtuig gedropt, zo boven de Germanische-Mediciaanse grens (dat bruggetje dus), hangend aan hun parachutes daalden Lilli, Luc en Joshua tot bij de toren van Pizza in het plaatsje Pizza. Luc wou eigenlijk bij de Gamezcorner landen, maar dat mocht niet. “Zullen we eerst maar eens kijken waar de schilderijen zijn gechapt? “Zei Lilli “Goed idee”zeiden Luc en Joshua terwijl ze hun laatste stukje parachute in hun rugzak stopten. Bij de deur van de toren van Pizza werden ze tegengehouden door een man die wel een beetje op een oudere versie van Luc z’n vader leek. “Wat is het wachtwoord”vroeg de oude Mediciaan die op Cyril Hearsay leek. “Weet jij het wachtwoord? “ Vroeg Joshua aan Luc “en jij dan, Lilli?”vroeg Joshua aan Lilli. Lilli zei “We moeten het aan Jerry vragen!” Zo gezegd zo gedaan. Luc pakte zijn telefoon en Pingde Jerry over het wachtwoord. “di Ravello” zei Jerry “Dat is een van de leiders van Medici tijdens de Tweede Wereldoorlog” “Wat een raar wachtwoord” zei Luc. Onze helden liepen naar de oude Mediciaan en zeiden: “di Ravello” in koor. De oude Mediciaan deed de deur open en Lilli, Joshua en Luc liepen naar binnen “Pas op!” zei hij nog “Binnen woont het Calzone-monster, als die je ziet ben je niet meer te redden, HIJ GRIJPT IEDEREEN VAST MET ZIJN GROTE KLAUWEN EN BAKT MINI PIZZAATJES VAN JE OREN, VAN JE BENEN MAAKT HIJ SALAMIWORSTJES EN DE REST STAMPT HIJ TOT PARMEZAAN” Lilli begon te gillen:” IK WIL GEEN MINI PIZZA, SALAMI WORSTJE EN PARMEZAAN WORDEN!” Binnen slopen Luc, Lilli en Joshua door de gangen totdat ze luid gesnurk hoorden, in de hoek van een kamer lag het monster van Calzone te slapen, omringd door geraamten van waarschijnlijk zijn vorige maaltijden. “Weet je wat”, zei Luc “Laten we de onzichtbaarheidsijsthee drinken” Dat was goed bedacht want toen ze klaar waren met drinken werd het monster wakker, op zoek naar een volgend maaltje “Ik heb een goed plan” zei Luc, Hij pakte de bieropener en zette die aan en toen werd het monster door de anti zwaartekracht naar het plafond gezogen. Boven onze helden begon het plafond te kraken te te beven en opeens zagen ze het daglicht door het plafond naar binnen komen, het monster brak zo door het dak en vloog zo de ruimte in , naar de maan (of naar Pluto) Lilli, Luc en Joshua danste van plezier op Driftveil City, wat Luc op zijn telefoon had aangezet, maar dat kon niemand zien want ze waren nog steeds onzichtbaar, ze liepen door de gang en kwamen op de plek waar de Corhonha- schilderijen hadden gehangen. Ze zagen de spijkers nog hangen maar de schilderijen waren weg. Onder de schilderijen zag hij een paar voetstappen op de grond. “Oostblokkers” zei Lilli, “Het kunnen alleen maar Oostblokkers zijn, want niemand anders heeft zulke grote voeten”. De voetstappen liepen van de schilderijen door de andere kamer in de richting van het souvenirwinkeltje, Toen onze helden de deur van de kamer doorliepen zagen ze hun eigen handen weer, die de deurklink vastpakte. de onzichtbaarheidsijsthee was uitgewerkt. Luc, Lilli en Joshua konden elkaar weer zien. In het sovenirwinkeltje was alleen de verkoper, een Rus met het formaat van een kledingkast die tussen de rekken met boeken en kaarten doorliep. “Hoe heet u?” vroeg Lilli. “Ikke Igor Ivanov”zei de verkoper “Maar noem me maar gewoon Igor””Heeft u toevallig kaarten van de verdwenen schilderijen?” Vroeg Joshua “Dan weten we waar we moeten zoeken””Toevallig ikke hier nog achter toonbank nog twee kaartjes van verdwenen schilderijen heb” zei Igor “Ze niet zo groot zijn, maar neem maar mee naar buiten en ga snel weg””Dan ik zo snel mogelijk naar Vladiland kan en ik weg uit winkel kan”. Dat vonden Luc en Lilli raar! Waarom moesten ze zo snel weg en waarom hoefden ze het kaartje niet te betalen, Ze hadden niet voor niets zijn dollars omgewisseld voor Euro’s. Ze vertrouwden het niet, en Luc Pingde Jerry op zijn telefoon.
Lilli liet Jerry de kaart zien en Jerry schrok: “Hoe kan dat nu weer?!?” Riep hij. “Dat is het echte schilderij alleen heel klein! Hebben jullie de andere ook?” Die had Joshua: “Hang ze snel terug voordat er enorme aardbevingen plaats gaan vinden die heel Euroland verwoesten.” Zo gezegd, zo gedaan. Lilli, Luc en Joshua hingen de plaatjes op hun plek. Uit de achteringang kwam Igor er aan rennen “Nee niet terug hangen, ikke niet terug wil naar winkel, ikke naar Vladiland wil, naar mijn vriend Sergei” Luc en Lilli hadden een heel slim plan, ze Pingen Jerry en ze vroegen: “Heb jij niet toevallig ergens een robot liggen ofzo?” Jerry zei: “Volgens mij heeft mijn broer Terrence die in Likybin City woont wel een paar robots liggen.Ik zal hem eens bellen.””Zeg tegen Terrence dat hij die naar de toren van Pizza in Medici moet sturen dan kunnen die in het winkeltje werken en dan kan Igor naar Vladiland”, Vindt je dat een goed idee, Igor?” Igor zei “Da”en vond het fantastisch. Luc zei ook nog “Maar dan moet je de schilderijen wel weer terugbrengen in de juiste grootte.” Igor pakte zijn vergrootstraal en Zwoesj de schilderijen hadden hun oude grootte weer terug. Iedereen was blij en het was een groot feest tot Lilli op haar Pokétch keek en zei: “Oh S****, het is al bijna 18:00 uur, Lilli pingde Jerry en vroeg of ze teruggewoohpt konden worden naar de Herberg Oudkwartier, maar daarvoor namen ze nog even afscheid van de oude Mediciaan en van Igor die zei dat ze altijd bij de toren van Pizza langs konden komen. en toen werden ze in een helikopter gezogen en afgezet voor de Herberg Oudkwartier, na het eten ging de familie Hearsay samen met Lilli en Joshua de stad in en kon Luc bij de GamezCorner niet kiezen welke knuffel hij wilde en gingen ze nog heerlijk een Mediciaans ijsje eten bij de ijssalon, bij de ijssalon stond een boom , waaronder een meisje stond te schuilen. Dat meisje zei tegen iemand in een telefoon “Igor is uitgeschakeld, maar morgen gaat Luc naar het zwembad en dan moet ik een ruzie met hem uit zien te lokken. Muhuhahahaha!” de stem aan de andere kant zei “We houden Luc voor je in de gaten Eline de Leeuw” en toen zei Eline: “Als Luc eenmaal uitgeschakeld is kan ik samen met Vlad Stalin aan ons plan beginnen om heel Euroland communistisch te maken…. maar nu eerst effe knutselen!”en ze haalde een breiwerk tevoorschijn……. en zei “Joshua Hearsay, ik verafschuw jou en je familie en hun stomme kartel!”
En hoe vinden jullie het? Zouden jullie meer van dit soort verhaaltjes willen lezen en dat ik een boek met korte verhalen uitbreng over Luc, Lilli en Joshua? Laat het me weten in de reacties!
Fijne dag verder,
Lucas
P.S. Ik moest vanmorgen tijdens het aankleden denken aan een oud klapspelletje/rijmpje dat mijn broertje en zijn vriendjes vroeger deden! Het ging ongeveer zo: ” Pepsi! Cola! Pepsi-cola! Wie er lacht krijgt een opdracht! Wie er beweegt krijgt er 2! En de tijd gaat nu in.” en dan werd er afgeteld……… IAk weet ook niet waarom ik hier vanmorgen aan moest denken! Soms heb ik een vreemde gedachtegang!
Ik zat vanmorgen wat op internet te lezen over kinderen die op van die clubjes (sport, muziek, enz.) zaten en het daar druk mee hadden, en toen moest ik gelijk denken aan iets uit mijn kindertijd, en wel iets dat met mijn broertje te maken heeft!
Mijn broertje was vroeger echt een clubjeskind, als zijn vrienden een bepaalde sport deden of zo wilde hij daar ook op! Zo heeft hij bijvoorbeeld op Tennis gezeten bij de Tennisvereniging in Malden, het dorp waar ik woon, en dat zit nog steeds op dezelfde locatie als toen. (Vlakbij mijn huis, ik kan er zo naartoe lopen!) en op hiphop-streetdance, ook in Malden, maar dan bij Sport Piazza! Ik weet nog dat wij iedere dinsdag mijn broertje naar tennis gingen brengen (ik en mijn moeder) als we ’s avonds met de honden gingen wandelen! En ik weet nog dat ik en mijn vader iedere vrijdag met hem naar streetdance gingen om hem te brengen! Ik was op de basisschool in de bovenbouw altijd ook op vrijdagmiddag vrij(naast de woensdagmiddag, wat normaal is voor bassisschoolkinderen, of is dat tegenwoordig ook weer veranderd?🤔)
Later is hij zowel met tennis als met streetdance gestopt en is hij elektrische gitaar gaan spelen, wat hij ruim zijn hele middelbare school periode is blijven doen!)
Ik daarentegen was niet zo’n clubjesmens! Ik zat veel liever op internet (weliswaar eerst op mijn computer, later op mijn eerste tablet, die ik nog steeds heb en die het waarschijnlijk ook nog doet!) en videogames te doen! Maar ja, dat vond ik dikke prima! Clubjes vond ik te druk! En Sims slurpt (en slurpte) bijna al mijn vrije tijd op! (Oké, ik heb wel een tijdje op zo´n autisten-logeerhuis ding gezeten en wou daar nooit naartoe, maar achteraf gezien was het best leuk, die logeerhuizen zijn nu failliet trouwens. De dader? COVID-19 en de lockdowns.)
Het enige clubje wat mijn broertje nu nog heeft is een vriendenclubje dat een keer in de zoveel tijd bij elkaar komt om Dungeons & Dragons te spelen. Hij doet ook geen sport meer, wat egenlijk wel gezond voor hem zou zijn, want als ik aan hem vraag wat hij ’s avonds eet (Hij woont op zichzelf) dan is het merendeels ongezond!
Een parodie op Dungeons & Dragons!
Ik, tja, ik wil wel gaan sporten (en dan vooral zwemmen en fitness) maar het probleem is is dat er niemand beschikbaar is waarmee ik dat kan doen!😂 De locatie heb ik wel al bedacht: Het fitnesscentrum aan het eind van onze straat.
Ten slotte wil ik dit nog even kwijt; een clubje/sport waar mijn broertje (en ik ook niet) nooit iets mee hebben gehad, dat was voetbal. Wij vonden dat gewoon niet interessant. Ja, mijn broertje vond voetbal interessant als er een EK of WK was en Nederland meespeelde, maar waarschijnlijk alleen omdat vriendjes dat dan ook keken!
Fijne dag verder,
Lucas
P.S. Ik moest net ook weer denken aan een voorval toen ik 8 was of zo, toen gingen ze namelijk bij die sportschool aan het eind van mijn straat een jongerenhangplek maken, mijn vader (of moeder) zei dat als die hangplek af was, ik de leeftijd zou hebben dat ik naar dat soort dingen toe zou gaan! Nou, ik ben nog nooit op zo’n hangplek geweest, mijn hangplek is (en was) de Sims en het internet!
Ik zat vanmiddag in Boscafé De Zweef (waar mijn moeder haar feestje gaat vieren!) bitterballen te eten! En toen dacht ik : “Hoe zijn die dingen ontstaan en waarom heten ze zo?”
Toen begon mijn vader gelijk een verhaal te vertellen wat mijn neef ons ooit heeft verteld: Dat ze is Brabant een keer kroketten aan het bakken waren, maar dat die kroketten rond waren in plaats van langwerpig en toen zei een dronkelap/de plaatselijke dorpsgek “Kunne gij da nie bitter ballen noemen.”
Ik wou eigenlijk een foto maken van de schaal bitterballen bij De Zweef, maar die waren op voordat ik mijn telefoon kon pakken!
Of het verhaal waar is of niet (Ik geloof van niet.) Het is wel een grappig verhaal, maar dus waarschijnlijk niet waar. Maar waar komen bitterballen dan wel vandaan?
De bitterbal is duidelijk het kleine broertje van de kroket, en kroketten zijn, surprise, surprise, van origine Frans. Kroketten, of wat daar voor doorging, werden al aan het hof van de Franse koning Lodewijk XIV gegeten. In Nederland groeide de kroket z’n populariteit gestaag in de 18e en 19e eeuw.
Kroketten waren de ene keer wat groter, de andere keer wat kleiner. Bewijs daarvoor vinden we in een Gronings kookschriftje uit de 19e eeuw, daarin staat een croquetten-recept (serieus het woord werd tot 1996 serieus zo geschreven) waarin staat dat de kroketten tot balletjes werden gerold. Bitterballen, eigenlijk.
Maar pas op 17 februari 1923 verscheen het woord bitterbal voor het eerst op papier. Daarvoor heetten de balletjes ‘gewoon’ kroketten. In het Algemeen Handelsblad wordt die dag verteld dat dames in grote steden kleine bitterballetjes snoepten bij hun glaasjes wijn of port. En dat terwijl bitterballen vandaag de dag een imago hebben van mannen die ze verorberen bij een pilsje tijdens het kijken naar sport (meestal voetbal). Althans dat hebben ze bij mij! #stereotypes. Maar ik vind bitterballen zelf ook lekker hoor! De naam bitterballen komt trouwens niet van de smaak, maar van dat ze vroeger werden geserveerd bij een glaasje jenever, ofwel: een bittertje.
De bitterballen zijn vandaag de dag ook een vaak geziene gast bij feestjes en partijen. Naast blokjes kaas en plakjes leverworst worden ook schalen met bitterballen (of bittergarnituur, dat is een selectie van snacks zoals frikandellen, vlammetjes, kaassouffles en vaak ook bitterballen.) rondgebracht of op een borrelplank uitgestald. Ook zijn er tegenwoordig bitterballen voor in de oven en airfryer verkrijgbaar, met een gezonder imago.
Buiten Nederland is de bitterbal niet zo bekend. Ja, in Spanje serveren sommige hippe tapasbars het als tapas, maar daarbuiten is het zoeken naar een speld in een hooiberg.
Zo, nu weten we dat ook weer! (Laat het mijn neef maar niet horen! Hij denkt namelijk dat het verhaal wat ik aan het begin heb aangehaald de absolute waarheid is als het op de naam bitterballen aankomt!)
Fijne avond verder,
Lucas
P.S. Mijn moeders 50ste verjaardag is volgende week en ik ben me er al op aan het anticiperen. Op het feestje eigenlijk. Nou had ik ontdekt dat ze bij De Zweef heerlijke zelfgemaakte Sprite/7UP hebben. En toen kreeg ik gelijk flashbacks naar mijn afsluitdagen, toen ik ook een feestje had en ik Sprite ging halen. En toen kwamen er twee beschonken klasgenoten naar me toe die vroegen of ik ook een slokje bier wilde, waarop ik heb geweigerd. Nu bedacht ik me, dat mijn broertje en mijn neef waarschijnlijk ook wel wat biertjes achterover zullen slaan en (vooral mijn neef) er mij ook een aanbieden. Wat ik dan doe? Hetzelfde als de vorige keer natuurlijk.😉😂
Gister was het vrijdag en dan doe ik altijd een Luc’s Weetjeshoek posten. Maar donderdag was zo leuk dat dat voorrang kreeg, dus dan maar vandaag een nieuwe Luc’s Weetjeshoek over Napoleon Bonaparte, ja, die, ja!
Deze knakker bedoel ik! Plaatje is van Sims!
Dan nu de hoofdvraag van dit blog: ” Waar komt de uitdrukking Je Waterloo vinden vandaan?” Nou die komt van de welbekende slag bij Waterloo (een plaatsje in België) waarbij Napoleon definitief verslagen werd. Een jaar daarvoor was hij naar Elba verbannen (een eilandje voor de kust van Italië) en terwijl hij daar zat had hij zichzelf goed ingelicht en geïnformeerd over de situatie in Frankrijk, waar het teruggekeerde koningshuis moeite had zich te handhaven. In 1815 rook hij een kans, trommelde een leger op, en landde op 1 maart met dat legertje bij Cannes. Hij marcheerde naar Parijs en hield daar op 20 ,maart zijn intocht. Zijn legertje was inmiddels geen leger”tje” meer, maar een echt leger. Zijn vijanden Pruisen (het huidige Duitsland), Engeland en Nederland vormden meteen een bondgenootschap en verenigden zich in België. Op 18 juni 1815 vond Napoleon dus zijn Waterloo.
Vanaf die datum werd ieder jaar (ook in Nederland) Waterloodag gevierd, totdat die dag (in Nederland ten minste) na de Tweede Wereldoorlog werd vervangen door Bevrijdingsdag op 5 mei. Waterloodag is in de vergetelheid geraakt.
En wisten jullie dat Napoleon in werkelijkheid niet zo klein was als vaak wordt gedacht, dat kwam omdat ze in Engeland toentertijd een andere “inch” gebruikten dan in de rest van Europa (en dus Frankrijk) (oké daar was inmiddels de meter ingevoerd.) en in Engeland dachten ze dat Napoleon met Engelse inches was gemeten en daarom lijkt Napoleon klein, maar hij was eigenlijk redelijk lang voor iemand van zijn tijd, als Napoleon in deze tijd geboren was, dan zou hij 1,90 zijn (of 6’2.8″ voor als je een van de zeven knuffels van de Hearsay-familie bent) en dat is best lang, dat is langer dan dat Ik ben (Ik ben 1,80 m of 5’11”).
Toch hebben we ook wel goede dingen aan Napoleon overgehouden, zoals achternamen (daarom hebben al mijn knuffelpoppetjes, let op, poppetjes, dus niet de beesten, een achternaam, naast een voornaam. Bij knuffeldieren vind ik dat niet nodig!) en bepaalde Franse leenwoorden. Want zeg nou zelf “Je geldbuidel trekken” klinkt toch niet! 😜 (Voor als jullie de grap niet begrijpen, een geldbuidel is een oud woord voor wat wij een portemonnee noemen!)
En straatnamen en huisnummers, want anders hadden we nog steeds gedoe met gevelstenen (aan de andere kant zijn die best wel mooi, ik ben een keer in Amsterdam geweest en daar zie je ze op elk oud gebouw!)
Ik hoop dat jullie deze Luc’s Weetjeshoek wat vonden? Waar zal ik de volgende kleer over schrijven? Laat een onderwerp achter in de reacties!
Fijne dag verder,
Lucas
P.S. Ik zit een beetje met een continuïteitsprobleempje in mijn Likybincity verhalen, want als Julie van Utrecht de moeder van Lucas Hearsay is en de vrouw van Cyril, zouden de verhalen van Julie en Julian en Cora zich dan niet in de Jaren ‘ 80 oid moeten afspelen? Want het verhaal van Cyril speelt zich af in het nu (de 2020’s) en het verhaal van Julie en Julian speelt zich af in de 2010’s, maar zo snel worden mensen toch niet ouder en krijgen ze geen kinderen? Of misschien is het een soort opschuivende tijdlijn? Wat denken jullie? Laat het me weten in de reacties!
Ik had gisteren echt een topdag. Nee, echt. Het onweerde gisteren wel heel erg trouwens. Op een gegeven moment leek het wel alsof er een atoombom was afgegaan. Maar dat maakte gisteren nog niet zo top. Maar wat dan wel?
Nou, eerst kwam een begeleider dus langs en hij kwam me speciaal nog even opzoeken en ik dacht: “Wat heb ik nou weer aan me fiets hangen?!?”. Het bleek dus dat die begeleider een knuffel voor me had gekocht en wel eentje die ik heel graag wilde, een die op Cyril Hearsay van Totally Spies leek. Dat vond ik best leuk. En toen heb ik vanmorgen (Gisterenavond had ik er geen tijd meer voor!) een foto gemaakt van Cyril en zijn familie!
De familie Hearsay! Op de foto staan Lucas, Swan, Cyril, Nobunaga, Joshua, Karin Davis en Yuka.
Ook hadden ze gisteren bij TriUnity chocoladecake gebakken! Die was best lekker! (Oké, het was meer een brownie! Maar toch, hij was jammie!) En ik heb de hele dag bij TriUnity bijna alleen maar geschiedenisfilmpjes van Vroeger en Zo gekeken, wat ik best leuk vond, dus ik heb oook nog eens weinig gedaan en veel leuks (en mijn HTML-cursus, maar die is ook leuk!) En vandaag ga ik weer chocoladetaart bakken (nou ja, bakken, het is een no-bake taart!)!
Ook viel ik gisterenavond met mijn neus in de boter toen ik en mijn moeder moesten beslissen wat we gingen eten, uiteindelijk zijn we naar de Passage in Malden gegaan waar ik een heerlijke pizza heb gegeten!
Ziet er lekker uit he?
Verder gewoon een heel normale avond gehad!
Fijne dag verder,
Lucas
P.S. Ja, ik weet het, vrijdag is de dag van Luc’s Weetjeshoek, maar dit had effe voorrang! Die Luc’s Weetjeshoek houden jullie nog van me tegoed en doe ik waarschijnlijk morgen (Hij gaat over Napoleon!)
Ik zat vanmorgen naar het nummer Gijzelaar van het Goede Doel te luisteren en toen kwam mijn vader op het idee om het te parodiëren, dat vond ik best een gioed idee! Dus hierbij min parodie op Gijzelaar, Joshua.
Ik kan ’s morgens nooit goed opstaan Want de Google liep nooit af Ik kon dus ook niet naar Yes Way toe Omdat ik dan dus maf Cyril begreep me niet Hij reageerde negatief Ik heb het met praten geprobeerd En daarna werd ik agressief Wat ik toen dacht Dat is nog steeds van kracht
De klad zat in het schrijven Ik stond de hele dag op straat Ik begon me te vervelen En werd van binnen erg kwaad Ik raakte overspannen Begon zelfs vreemd te doen John zei: “neem vakantie” Maar ‘k had helemaal geen poen Wat ik toen dacht Dat is nog steeds van kracht
Oh, was ik maar een Joshua Dan stond altijd m’n tank klaar Dan kon ik altijd De Sims spelen En mijn vader zou badkamers stelen En Lucas zou me de hele tijd vervelen
Het was ook slecht weer in Slovenië Dus ik hield het daar niet droog De hele dag in kroegen Zodat de tijd toch vloog Ik raakte door mijn geld heen Geeneen Euro meer op zak Het was een 14-daagse reis Dus het hotel dat werd de bak Wat ik toen dacht Dat is nog steeds van kracht
Oh, was ik maar een Joshua Dan stond altijd m’n tank klaar Dan kon ik altijd De Sims spelen En mijn vader zou badkamers stelen En Lucas zou me de hele tijd vervelen
Wanneer ik last van mensen heb Als ik geen vrouw versieren kan Wanneer de club vreloren heeft Als ik sjans heb met een man Wanneer ik Wereldbol hoor Als het eten is verbrand Wanneer de huur weer is verhoogd Denk ik aan Nederland
Oh, was ik maar een Joshua Dan stond altijd m’n tank klaar Dan kon ik altijd De Sims spelen En mijn vader zou badkamers stelen En Lucas zou me de hele tijd vervelen
Ik kan ’s morgens nooit goed opstaan Want de Google liep nooit af Ik kon dus ook niet naar Yes Way toe Omdat ik dan dus maf Cyril begreep me niet Hij reageerde negatief Ik heb het met praten geprobeerd En daarna werd ik agressief.
Wat vinden jullie ervan? Ik hoop dat jullie m leuk vinden en dat jullie de humor ervan inzien. Het origineel vind je trouwens hier.
Fijne dag verder,
Lucas
P.S. Mireille wil gaan ijsvissen en ze heeft vele boeken over het onderwerp gelezen; schaft de nodige spullen aan en gaat naar het ijs . Ze zet haar stoeltje op het ijs en begint te hakken. Plots dondert een stem vanuit de hoogte: ,,HIER ZIT GEEN VIS.” Geschrokken verplaatst Mireille zich naar een andere plek op het ijs. Ze zet haar stoeltje neer en wil weer een gat hakken. Opnieuw hoort ze een stem donderen: ,,HIER ZIT GEEN VIS.” Mireille, zeer bezorgd, verplaatst zich helemaal naar de andere kant op het ijs. Ze zet haar stoeltje weer neer en hakt opnieuw een gat. Weer die stem: ,,HIER ZIT GEEN VIS.” Ze stopt, kijkt naar boven en roept: ,,BENT U DAT, GOD?” De stem antwoordt: ,,NEE DOOS, IK BEN DE OMROEPER VAN DEZE KUNSTIJSBAAN !!”
Mijn moeder is bijna jarig (over ongeveer 9 dagen) en ze wordt 50, dat is best leuk. En daarom wil ze het op een locatie vieren. Ik zeg: zet gewoon een partytent op in de tuin en laat de muziek via Spotify spelen. Maar nee hoor, het moest zo nodig op een locatie. De locatie die ze eerst in gedachten had was een locatie in Malden (wiens naam ik persoonlijk meer vind klinken als een kinderdagverblijf dan een feestgelegenheid, maar dat ben ik.) Maar op een noodlottige dag (een paar dagen geleden) kregen ze te horen dat ze die dag al volgeboekt waren. Waarschijnlijk had een groot bedrijf oid ook op die dag geboekt daar en dacht de eigenaar: ” Daar kunnen we meer mee verdienen dan met zo’n oud fossiel wat haar 50e verjaardag viert!” en dus werd de locatie gewijzigd.
De huidige locatie is Boscafe De Zweef ook weer in Malden. Ik had het persoonlijk liever ergens in de stad georganiseerd bij een nachtclub of zo! Maar ja, mijn ouders vonden dat teveel gedoe. Maar je wordt wel maar een keer 50.
Ik heb wel zin in een feestje en John en Akira ook.
Trouwens……..
Lusten jullie ook een stukje Franse arm?
Of spaghetti met oogballen? (Ja, John heeft deze grappen bedacht! Hij heeft een beetje een macabere stijl van humor, net als ik soms kan hebben!) De foto’s komen trouwens uit Fairly Odd Parents, een tekenfilm die ik als kind veel keek! Misschien dat ik daar ooit nog een keer een Retrohoekje over ga schrijven (Idee, idee……..🤔)
Fijne dag verder,
Lucas
P.S. Wist je dat ze in Rusland dankzij de sancties die wij hebben opgelegdeigen versies van frisdrank produceren? Voor meer info volg deze link. (Trouwens, dat eigen frisdrank produceren zouden ze in Wijchen ook moeten doen! 😉)
Luc's hoekje online 