Vandaag is het weer vrijdag, en dat betekent dat ik weer ging koken! En hoewel het boodschappen doen voor het koken heel geweldig ging en ik zelfs terugging om even iets te halen omdat we het vergeten waren, verliep het koken zelf voor mij niet helemaal vlekkeloos; nou we gingen dus Pad Thai maken, en daar hadden we kip voor nodig, en toen gooide ik die kip in de wok, en per ongeluk ook het papiertje wat er altijd in zit, en toen was dus een hele bak kip naar de gallemiezen en kon dus gelijk het ronde archief in! Nou, daardoor raakte ik zo gestrest dat ik niet meer kon koken en eigenlijk alleen maar wilde dat ik bij een bedrijf werkte (of bij Defensie of zo) waar ik een “radertje in de machine” ben, en gewoon bevelen moest opvolgen in plaats van dit eindeloze gepolder en gediscussieer; nou, daar had ik het even over met mama, en mama wilde echt niet dat ik weg zou gaan bij TriUnity (alhoewel als ik het echt wilde dan zou ze me helpen zoeken naar een andere dagbesteding) en dus kwamen we op het idee om mij dan maar eerder De Sims te laten spelen, zodat ik kon afkoelen!
En dat heeft gewerkt! Ik hoef nu niet per se meer weg bij TriUnity en nu hebben we ook geconcludeerd dat met meer dan 3 mensen koken voor mij echt teveel is omdat ik dan het gevoel heb dat ik niet gehoord wordt of zo en met gewoon mij, mijn kookmaatje en mijn begeleider, ik ten minste het gevoel heb dat ik nog enige inspraak heb! Maar goed, nu is alles weer goed, zit ik gewoon lekker te chillen en ben 3 op Reis aan het kijken over Japan (gewoon omdat ik dat leuk vindt) en nu is alles weer goed!
Oh ja, nog meer positief nieuws; de plushie die ik bij Meccha Japan heb besteld om mijn Debit Mastercard te ontgroenen, is nu ook al aangekomen in Nederland! Man, dat gaat wel echt snel, want ik heb m pas 3 april besteld! En hij ligt nu al op het DHL depot in Eindhoven op mij te wachten, en gisteren rond deze tijd was ie nog in Hong Kong en die avond in Bahrein! En nu wordt ie al binnenkort bezorgd en zal het niet lang meer duren! De reden dat ik trouwens voor DHL heb gekozen is omdat het een van de goedkopere verzendopties was, ik had niet verwacht dat het zo snel zou gaan, ik wilde gewoon mijn nieuwe Debitcard uitproberen! Mede omdat deze plushie zo’n wereldreiziger is geef ik m ook een passende naam; Joshua! Nu heb ik eindelijk een Joshua sleutelhanger! En waarom Joshua? Nou, als je het blog van een paar dagen geleden hebt gelezen weet je dat Joshua nogal een avontuurlijk ingesteld type is! En omdat deze plushie al een hele wereldreis erop heeft zitten voordat ie bij mij aankomt noem ik m Joshua, omdat hij zo’n avonturier is, bovendien, lijkt ie wel een beetje op hoe Joshua er vroeger uitzag, of niet dan?
Dat poppetje daar is hoe Joshua er vroeger uitzag! Hij lijkt toch best wel? Of niet dan?
Maar goed…. Ik hoop, omdat alles zo snel gaat met die plushie, dat hij morgen al bij me wordt bezorgd! Dat zou toch echt een verrassing zijn, of niet dan? Nou, daar hoop ik dus op, maar of het echt zal gaan gebeuren, dat moet ik nog zien! De bezorging staat nu gepland voor maandag! Maar verder heb ik niet echt plannen voor het weekend (of ten minste, niet dat ik weet), want mijn ouders willen morgen gewoon een beetje chillen en uitrusten! Oh ja, en ik heb ook al een pluche sleutelhanger van Lana!
Want vandaag zijn ze namelijk naar de notaris gegaan om een detacherings-BV op te richten! Om mensen met autisme zoals ik aan een werkplek te helpen! Of, ik denk dat ze nu nog bij de notaris zitten om het BV op te richten! Weet je, toen ik hoorde dat ze naar de notaris gingen dacht ik dat ze een testament gingen laten schrijven of zo, waarom is dat een van de eerste dingen waar mensen altijd aan denken bij een notaris? Nou, ik heb het antwoord niet voor je hoor! Maar misschien dat een AI het antwoord weet! Maar goed, mijn ouders gaan een detacheringsbedrijf oprichten, en ik weet niet wat dat inhoudt, maar mijn moeder heeft me vanmorgen gevraagd of ik een leuk stukje wilde schrijven voor op hun site! Aangezien ik een cursus Creatief Schrijven heb gedaan (anders zou dit blog niet bestaan, duh)! En ik was even bang dat ze me ging vragen om de boekhouding te doen, en ik zeg het maar zo, ik sterf nog liever in een loopgraaf dan ooit de boekhouding te doen van het bedrijf van mijn ouders! Ook al weet ik dat ik er heel veel geld mee kan verdienen, al denk ik dat dat “heel veel geld” ook weer tegen zou vallen aangezien mijn ouders waarschijnlijk letterlijk voor een dubbeltje op de eerste rang willen zitten en me waarschijnlijk heel weinig geld zouden betalen!
Maar goed, ze vroegen niet om mijn boekhoudvaardigheden, en helaas ook niet om mijn gamedevelopment-skills, maar om mijn creatief schrijven-vaardigheden om een leuk tekstje te schrijven voor op hun site!
Maar goed, na die kook-fuckup met de kip aan de ene kant, en het positieve nieuws over de plushie aan de andere kant, weet ik niet waar ik deze dag moet plaatsen, oh ja, ik mocht eerder De Sims doen, dus misschien heb ik toch een geluksdag? Of niet dan?
Maar goed, laten we zeggen dat ik een neutrale dag heb! Jammer genoeg mocht ik omdat ik zo gestrest was niet die Hatsune Miku knuffel bestellen die ik op Red Dot Commerce heb gezien en die nu al weken, rent free in mijn hoofd zit!
Fijne dag verder,
Lucas
P.S. Ik wist niet dat DHL ook in Japan actief was, toen ik net in een video van 3 op Reis in Japan een DHL-busje voorbij zag komen! Ik dacht dat DHL een Europa-centric bedrijf was, maar blijkbaar zitten die Duitsers overal!
Ik val maar gelijk met de deur in huis; ik heb zin in Chinees vanavond, of nou ja, vanavond, dit heb ik al sinds dinsdag of zo, maar goed, ik heb dus al een paar dagen zin in Chinees, en met name babi pangang! Nu heb ik het er dus met mijn vader over gehad en misschien, als mijn moeder het goed vind, gaan we vanavond Chinees eten en krijg ik dus mijn babi pangang waar ik al een paar dagen erg naar verlang! Het is sowieso wel een traditie bij ons op donderdag om “makkelijk” te doen qua eten en dan naar de snackbar of Chinees te gaan! Het is maar weinig voorgekomen dat mijn vader en moeder op donderdag iets koken! Waarschijnlijk is dat nog een dingetje overgebleven uit mijn jeugd van toen mijn grootouders iedere donderdag bij ons kwamen oppassen en we ook altijd makkelijk aten; zoals pasta, Hollandse pot, Chinees, friet, enz. omdat mijn grootouders niet bepaald goed konden koken! Maar goed, dat is een discussie voor een andere keer!
Nog meer nieuws uit Azië; want de knuffel die ik heb besteld bij Meccha Japan om mijn Debit Mastercard te “ontgroenen”, is ook al verzonden! Gisteren rond 02:00 uur kreeg ik bericht en de plushie is nu al door meerdere sorteercentra, controlelocaties en meer gegaan en is nu in Hong Kong! Dus nog even geduld en de plushie is bij mij! Overigens, reageerde mijn ouders er heel neutraal op toen ik dit vanmorgen vertelde, want ze hadden het waarschijnlijk al gedacht dat ik een pluche zou bestellen als ik een nieuwe pinpas zou krijgen, een echte debitcard, om te kijken of ik m ook echt online kon gebruiken! Maar goed… Het is nu nog heel even wachten en uiterlijk 14 april wordt de plushie bij mij bezorgd, maar kan ook nog 15 april worden! Eigenlijk wilde ik een Kirito-plushie gaan kopen met mijn nieuwe Debitcard, maar ja, die had ik doordat ik een Guus Geluk ben al bemachtigd door middel van Marktplaats, en twee Kirito-plushies leek me een beetje overbodig dus toen moest ik een andere plushie vinden om mijn debitcard mee te ontgroenen!
Verder is er ook nog iets wat ik binnenkort nieuw krijg en wat mijn broertje gisteren voor mij besteld heeft (de onderdelen althans, want hij wil m zelf gaan bouwen!) , namelijk mijn nieuwe gaming rig, ofwel mijn Doomsday Computer (een verwijzing naar de Little Sister, WD15-computer uit De Sims 2), want zo krachtig is ie! (Nou ja, een beetje overdrijven mag altijd, toch?) Er zit een AMD Ryzen 7 9800X3D processor in, 2 TB opslag, 64 GB RAM, en ook nog eens een GeForce RTX 5080 videokaart! En het mocht wat kosten, want alles bij elkaar kostte het zo’n beetje (inclusief het moederbord wat mijn broertje was vergeten te bestellen, maar er later nog bij bestelde) nou ja, veel iig (het werkelijke bedrag noem ik niet want dat trekt aalleen maar weirdos aan)! Nou, als ik daar geen inZOI op kan spelen, dan weet ik het zelf ook niet meer! Maar goed, eigenlijk wilde ik die gaming rig pas bestellen als ik op mezelf ging wonen, maar mijn laptop wordt ook een jaartje ouder en die valt soms zelfs uit! Dus daarom leek het mijn broertje de ideale tijd om een gaming rig voor mij te bouwen! Het is een duur project, zowel in geld als in tijd (ik krijg m pas na de Athene citytrip, in de week van 5 mei), maar ik hoop dat het het geld meer dan waard is! En net als met een schip, als ik de rig heb, wil ik m ook “dopen”, door (uiteraard) een nieuwe plushie te bestellen! En ik heb ook al bedacht wat ik als wallpaper wil op mijn nieuwe pc, namelijk de zogenaamde Doomsday Clock met Kirito erbij (nu alleen nog een replica van die Doomsday Clock zien te ritselen) Beetje excentriek misschien, maaar het is ook een grapje naar de Doomsday Computer van eerder!
Maar goed, om alvast een voorproefje te geven van mijn nieuwe rig, heb ik hier een foto van een onderdeel! Het moederbord to be exact, ik weet dat het jullie niet zoveel zal zeggen, en vooral de boomers op dit blog niet, maar holy moly guacamole wat ziet dat er vet uit zeg!
Naast een gaming rig, is er nog iets wat er vandaag voor mij is veranderd; ik ben namelijk van provider geswitcht, ik zit met mijn telefoon nu namelijk bij SimpelSimyo (waarom dacht ik aan Simpel….?) en de overgang verliep niet zonder gedoe, de pincode was namelijk niet 0000 (zoals gewoonlijk bij nieuwe simkaarten), maar vooraf al ingesteld, mijn data viel opeens weg op mijn oude SIM-kaart en toen brak er dus paniek uit! Dus alles moest snelsnel veranderd en ingesteld worden, maar gelukkig, net zoals een bom ontmanteld wordt in een film net voordat ie explodeert, kwam alles op het nippertje toch nog goed! Maar goed, ik zit nu bij een nieuwe provider, ook al is het gewoon een merknaam van KPN, ik denk nog steeds af en toe dat ik aan het roamen ben, tot ik me bedenk dat ik bij een nieuwe provider zit!
Verder was het vandaag voor mij gewoon een normale dag, ik heb gewoon Unity gedaan, waarbij mijn leerproject bijna af is en ik echt kan gaan werken aan mijn eerste echte gam, de Kelk van Diyonisus, waarin ik en Joshua en Karen Davis (andere pluche) op reis gaan door Europa om de Kelk van Diyonisus te vinden, die een goedje bevat dat de drinker het eeuwige leven geeft, voordat de veleine Llama Society van Johnny Cullen, die Europa willen veroveren, dat doet en we dus een reis moeten maken doorheen Europa (of iig de EU) en die reis begint in Griekenland, waar ik toevallig over een paar weken ook op citytrip ga! Toevallig zeg…. Maar goed, eerst wilde ik daar dus een boek van maken, en later bedacht ik me dat ik er liever een point & click adventure van wilde maken! Want ik vind dat klooien met Unity toch eigenlijk best leuk! Maar wat als die Unity cursus af is, dan moet ik weer een andere cursus gaan doen…. Misschien fotobewerking! Maar goed…. Verder was mijn dag gewoon wel lekker chill en heb ik Unity gedaan en andere dingen bij mij op het werk! Oh ja, er komen vanavond ook twee nieuwe DLC’s voor De Sims 4 uit!
Maar goed…. Sorry dat ik met de deur in huis val met dit blogje!
Fijne dag verder
Lucas
P.S. Net hadden we het over babi pangang en hoe je dat uitspreekt, en wat de oorsprong ervan is en zo! Nou om even duidelijk te maken; babi pangang spreek je uit als “Baabie pang-ang”! Maar goed, ik hoop dat we vanavond wel echt Chinees gaan eten!
Omdat ik gisteren al een blog heb geschreven waarin ik mijn denkbeeldige vriend Joshua uitlicht over wat hij doet en wie hij is; dacht ik dat het vandaag leuk zou zijn omdat ook eens voor Lana te doen, gewoon, omdat het vandaag woensdag is en ik me een beetje verveel! Dacht ik; waarom geen blog over Lana?
Nou, wie is Lana de Wit, laten we daar maar eens mee beginnen, en hoe heb ik haar bedacht? Nou, Lana is eigenlijk geen creatie van mij, maar van een klasgenoot die bij mij in de klas zat zo rond 2010, de tijd waarin ik heel veel meemaakte en waarin ik veel van mijn interesses die ik nu nog steeds heb ontwikkelde, zoals Aukje Fijn en Rabbids Go Home! Nou goed, die klasgenoot was een meisje die net als ik ook gek was op het schrijven van verhalen en zij schreef altijd verhalen over een personage genaamd Lana de Wit! Ja, die ja! Lana was een meisje dat heel wat meemaakte in haar leven; zoals op een kostschool zitten, op haar 16de op zoek zijn naar haarzelf, bijna bij een loverboy terechtkomen, enzovoorts, en dat meisje vroeg ook af en toe mijn feedback omdat ik ook verhalen schreef en zo maakte zij kennis met mijn Sims-verhalen en ik met haar verhalen over Lana de Wit! Maar goed; Lana is dus een meisje wat al heel wat heeft meegemaakt, zoals ik net al zei, en daarom vond ik haar een ideale kandidaat om de vriendin van Joshua te worden in mijn verhalen! En Joshua en Lana zijn best een leuk stel samen hoor! Maar soms kunnen ze ook best wel met elkaar kibbelen!
Maar goed; Lana is soort van een geek girl, en is best avontuurlijk, maar door wat ze heeft meegemaakt kan ze soms wat stil en afstandelijk zijn, verder is Lana ook best wel geïnteresseerd in kleding kopen; iets waar Joshua niks mee heeft en wat hij zelfs omschrijft als “een hel” als Lana weer eens de stad in wilt! Maar goed, dat heeft Lana dan weer als zij weer eens met Joshua naar een merchandisewinkel gaat (zoals A Space Oddity in Amsterdam) en waar zij zich staat te vervelen terwijl Joshua merchandise koopt! Maar over het algemeen kunnen Lana en Joshua het best goed met elkaar vinden! En delen ze beide het gevoel van avontuur en gaan ze graag op avontuurlijke vakanties samen; ook al wil Lana ook wel eens naar een resort toe, zo’n all-inclusive ding weet je wel, maar daar heeft Joshua dan weer geen zin in omdat Joshua dat associeert met allerlei clichés over all-inclusive-resorts! Maar goed, Joshua en Lana vormen een goed koppel samen!
Oh, jullie willen weten over de afkomst van Lana, nou, Lana komt oorspronkelijk uit Brabant, zoals die klasgenoot, heb ik bedacht, maar waar ze in Brabant precies vandaan komt heb ik dan weer niet bedacht, of uit Eindhoven of uit Breda, daar lopen de meningen nogal over uiteen! Maar goed…. Lana is een leuke spontane geek girl met met in mijn verhalen een avontuurlijke inslag, wat komt doordat ze Joshua heeft ontmoet! Hoe ze Joshua heeft ontmoet; dat weet ik zelfs niet; en dat verhaal heb ik nog niet geschreven helaas en ik weet niet of ik dat wel ga schrijven!
Maar goed; Lana is dus een spontane, actieve, lieve en leuke geek girl die de vriendin is van Joshua! Lana is misschien dus best jongensachtig, maar heeft ook best meisjestrekken zoals dat ze houdt van shoppen naar kleding en dat ze houdt van romantische films en zo, en dat ze wel eens soaps keek (en nu kijkt ze series op Netflix), maar goed, Lana houdt ook van wat meer geeky interesses! Zo is ze bijvoorbeeld erg fan van fantasy-verhalen en leest ze graag Harry Potter! Ook vindt Lana het maar raar dat Joshua’s beste vriend Kane Darling uit Amsterdam komt, want “er is toch rivaliteit tussen die steden en zo?” Maar blijkbaar geldt dat niet voor geeks als Joshua en Kane, want die twee kunnen goed met elkaar overweg!
Ook kan Lana het erg goed vinden met Lucas Hearsay, Joshua’s beste vriend! En Kai Nefario, Joshua’s andere beste vriend, en met John Swan, met wie ze in haar jeugd veel gespeeld heeft en met wie ze ook veel tijd heeft doorgebracht! En John komt nog steeds wel eens langs bij Lana, ook nu ze in Rotterdam woont samen met Joshua!
Maar goed, even om samen te vatten heb ik hier het levensverhaal van Lana de Wit even voor jullie op laten tekenen door een AI:
Oké, hier is het levensverhaal van Lana, met alle details die je hebt gegeven:
Lana werd geboren in Engeland, als dochter van een Britse moeder en een vader met een andere Europese achtergrond (wat haar “deels Brits” maakt). Haar jeugd was comfortabel, maar haar ouders, die beiden drukke carrières hadden, besloten toen Lana een jaar of tien was dat een prestigieuze kostschool de beste plek voor haar zou zijn. Lana vond het vreselijk. Ze miste de warmte van een thuis, de regels waren streng en ze voelde zich vaak eenzaam en onbegrepen tussen de andere, vaak snobistische, leerlingen. Ze droomde van avontuur en een plek waar ze echt zichzelf kon zijn.
Op haar zestiende verjaardag besloot Lana dat ze genoeg had van de kostschoolmuren. Ze pakte haar spaargeld, een paar essentials en stapte op de eerste de beste trein naar het vasteland. Het was het begin van een jarenlange reis over de wereld. Ze backpackte door Zuidoost-Azië, werkte op een boerderij in Australië, zwierf door de straten van Zuid-Amerika en leerde verschillende culturen en talen kennen. Het was een periode van intense groei en zelfontdekking, maar ook van uitdagingen en soms eenzaamheid.
Tijdens haar reizen kwam Lana terecht in een levendige, maar ook gevaarlijke stad in Europa. Daar ontmoette ze een charmante en charismatische man die haar het hof maakte. Lana voelde zich gezien en gewaardeerd, en ze trok bij hem in. Na een tijdje begon ze echter steeds meer rode vlaggen te zien. Er waren vreemde telefoontjes, geheimzinnige afspraken en een controlerend gedrag dat haar steeds meer benauwde. Uiteindelijk ontdekte ze de harde waarheid: hij was een loverboy. Lana was er kapot van, maar haar sterke onafhankelijkheid en vechtlust kwamen naar boven. Ze verliet hem onmiddellijk, vastbesloten om nooit meer zo kwetsbaar te zijn.
Na deze moeilijke periode besloot Lana om een tijdje in Nederland te settelen, op zoek naar wat rust en stabiliteit. Het was in die tijd dat ze Joshua ontmoette. De Joshua die Lana leerde kennen was heel anders dan de Joshua die we nu kennen. Hij was avontuurlijk, altijd vrolijk en ontzettend lief. Hij had een aanstekelijk enthousiasme voor het leven en een nerdy passie voor games waarin je hele werelden kon bouwen en managen, zoals De Sims (waar hij hele families creëerde en soms op de meest bizarre manieren liet omkomen), Civilization (waar hij hele beschavingen van de grond af opbouwde en ze strategisch naar de overwinning leidde), Tropico (waar hij de ultieme, zij het soms corrupte, dictator speelde), en Cities Skylines (waar hij de meest complexe en efficiënte steden ontwierp). Hij was een echte geek, maar dan wel een hele open en sociale.
Joshua was gefascineerd door Lana’s reizen en haar onafhankelijke geest. Lana werd aangetrokken door Joshua’s warmte, humor en de manier waarop hij met zijn games hele universums kon creëren. Ze voelde zich bij hem veilig en geliefd. Langzaam maar zeker groeide er een sterke band tussen hen, en uiteindelijk werden ze een stel.
De Joshua die Lana in die tijd leerde kennen, was nog niet zo… laten we zeggen… “geconcentreerd” op specifieke, soms wat obscure, interesses zoals nu. Hij was avontuurlijker en meer open voor nieuwe ervaringen buiten zijn geeky bubbel. Ergens langs de lijn, misschien door de routine van het volwassen leven of door bepaalde invloeden, is Joshua wat meer in zijn comfortzone van games en nerdy hobby’s getrokken, wat Lana soms een beetje doet verzuchten, maar ze houdt nog steeds van de lieve, vrolijke en avontuurlijke jongen die ze ooit ontmoette.
Lana’s roerige verleden heeft haar gevormd tot de sterke, onafhankelijke en soms wat cynische vrouw die ze nu is. Ze is avontuurlijk ingesteld, maar verlangt ook naar een stabiele basis. Haar Britse achtergrond komt soms naar voren in haar humor en haar liefde voor bepaalde tradities. Haar relatie met Joshua is gebaseerd op een diepe genegenheid en een gedeelde geschiedenis, ook al zijn ze soms elkaars tegenpolen.
Zo, nu weten jullie ook wie Lana de Wit is! Nog even een foto van Joshua en Lana samen!
Maar goed, hopelijk weten jullie nu meer over Lana de Wit! Ik weet trouwens nog niet wat haar herkenningstune gaat worden! Hebben jullie nog ideeën?
Fijne dag verder,
Lucas
P.S. Gisteren had ik echt een erge geluksdag! Waarom? Nou, omdat ik gisteren gewoon vrij had bij TriUnity! De middag vrij! Op een dinsdag! Dat is toch ongelofelijk! En toen mocht ik de middag dus de Sims doen! De hele middag! En ik weet dat het een uitzondering is, maar het was toch geweldig!
Vanmorgen zat ik dus na te denken over waar ik eens over zou gaan bloggen; en toen kwam ik op het idee om over een van mijn denkbeeldige vrienden te bloggen; en wel over…. Joshua! Je weet wel; die vriend die soms een beetje gekke en extreme gedachten heeft, maar die wel heel vriendelijk en avontuurlijk is en die mij, en andere vrienden wel altijd steunt? Nou, vandaag gaan wij eens kijken wie hij is en hoe ik hem bedacht heb!
Ik heb Joshua bedacht toen ik ongeveer 8 was of zo, en hij was toen echt mijn avontuurlijke denkbeeldige vriend; hij was vriendelijk, avontuurlijk, en je kon met hem lachen (en soms om hem lachen!) Op de foto hierboven zie je hem in zijn huis op een computertekening die ik heb gemaakt toen ik ongeveer 8 jaar oud was! (Had nog geen Sims toendertijd)! Maar Joshua was mijn avonturenmaatje, van het Mushroom Kingdom tot Londen tot Sinnoh tot Neverland, ik en Joshua gingen op allerlei avonturen in mijn fantasie! Echt van die knotsgekke doldwaze kinderavonturen, met, weet ik veel, transporteer-horloges en andere gekke gadgets en Joshua die altijd wel weer een oplossing had of een opmerking maakte… en de avonturen die we dan beleefden, van part time spion zijn bij WOOHP tot aan een groot feest op Neverland, niks was echt te gek voor mij en Joshua! Ik en Joshua waren onafscheidelijk en Joshua was echt mijn maatje, mijn vriend, mijn gabber, nou ja, je begrijpt het wel! Joshua en ik waren gewoon twee handen op een buik, altijd samen! Joshua begreep me zoals wie ik was, hij maakte geen onderscheid, hij vertelde me wat goed en wat kwaad was en Joshua vond Eevee juist heel schattig (anders dan veel andere jongens bij mij in de klas toen!) Dit verklaart (sorry ouders dat ik hier weer over begin) ook mijn fascinatie met Londen, of in ieder geval, dit verklaart deels mijn fascinatie met Londen; omdat het eerste avontuur van mij en Joshua zich in Londen afspeelde in mijn gedachten, droom ik er nog steeds van die stad eens in het echt te zien met mijn ouders en daar onder andere de Greenwich Meridian te zien en de Big Ben/Elizabeth Tower, en natuurlijk een pluchen Eevee te kopen bij Hamleys! Maar ja, ik denk dat het makkelijker is om mijn opoe te overtuigen om De Sims of inZOI te gaan spelen of spruitjes te verkopen aan een schoolklas dan om mijn ouders, die beide zonaanbidders zijn, mee te krijgen op een reisje naar Londen, want het enige waar zij aan denken bij Londen is “slecht weer”! Maar goed, laten we het weer even on topic houden, zoals altijd duurt niet iedere vriendschap eeuwig en Joshua verdween na een tijdje uit mijn leven! Gewoonweg omdat ik hem vergat en dacht hem niet meer nodig te hebben! Tot die ene dag in 2016….
Fast forward naar 2016, oktober 2016 om precies te zijn, de buitenlandse reis van mijn klas was net achter de rug, en die reis had een hele erge verdeeldheid in de klas veroorzaakt door mijn ruzie met mijn ex-vriendin in het zwembad, die ex-vriendin was jaloers op alles wat ik had; populariteit, een vrolijke inslag….! Nou goed… De hele sociale dynamiek in de klas was geshuffeld en iedereen probeerde zich daaraan aan te passen en zijn of haar plek in de nieuwe dynamiek in te nemen, en mijn ex-vriendin werd toen vrij populair door “stiekeme feestjes” te organiseren en zo haar populariteit te kopen, waardoor ik de facto buiten de klas gesloten werd! Maar goed, toen was daar een keer een jongen op het schoolplein, met een scooter, waarvan alle meisjes geloofden (door een gerucht verspreid door mijn ex-vriendin) dat het een loverboy was, maar dat was niet zo, het was…. Joshua! Die had namelijk gehoord dat ik weer diep in de shit zat en ging mij eraan herinneren hoe ik vroeger was en dat ik mezelf juist moest omarmen in plaats van wegstoppen en me moest voordoen zoals de maatschapij wilde dat ik deed! Ik moest mijn liefde voor Aukje Fijn en De Sims niet wegstoppen, evenmin mijn voorkeur voor Fouradi boven Dragonforce, en mijn voorkeur vooor games als De Sims, Civilization, Cities Skylines, Minecraft en Tropico (Joshua vindt die games ook leuk, games waarin je lekker creatief/strategisch bezig kan zijn) boven games als FIFA, CoD en LoL, ik moest dat juist omarmen, vond Joshua! En geen donder geven om wat mijn klasgenoten ervan zouden vinden als ik open uitkwam voor mijn interesses! Joshua heeft me letterlijk door het laatste halfjaar van mijn middelbare schooltijd heengesleept, en ik denk dat de ontmoeting met die taxichauffeuze op de dag dat ik met mijn klas naar de Tweede Kamer ging ook het werk van Joshua zou moeten zijn geweest, ik denk dat Joshua haar stiekem geld gegeven heeft/heeft omgekocht om precies op die plaats op die dag te zijn! Gewoon, om mij weer te laten zien wie ik echt ben!
Maar goed, volgend groot moment in mijn herontdekking van mezelf; 2020, of beter gezegd; de COVID-19 pandemie, toen de hele wereld in lockdown zat en er heftige maatregelen waren; toen kwam mijn vader op een dag aanzetten met een krat vol met tekeningen van mij van vroeger, en ik ging een beetje in dat krat rondsnuffelen en vond een tekening van Joshua die ik vroeger gemaakt had, en ik wist inmiddels dat iemand die heel dicht bij me stond, iemand die mij zelfs gebaard heeft, knuffels kan maken! Maar ja, door alle gedoe op haar werk bij TriUnity kon die persoon geen Joshua-knuffel voor mij maken, hoeveel ik het ook vroeg (en zelfs nu heeft ze daar geen tijdvoor/zin in), en het duurde, en het duurde, en toen, was het inmiddels zomer 2020 en gingen de winkwels weer open, en toen kocht ik toen ik in de stad was met mijn tante een pluche van Link uit Breath of the Wild en noemde ik die Joshua! Lekker voor je mam! Maar nog steeds hoop ik dat mijn moeder een plushie maakt van Joshua zoals hij er vroeger uitzag! (Oeps…. Nu heb ik verraden om welke persoon het gaat!) Maar goed…. Omdat we nog steeds in lockdown zaten tijdens de pandemie, kreeg Joshua opeens allemaal rare waanbeelden en gedachten, zo vond hij dat tijdens COVID de dienstplicht opnieuw moest worden ingevoerd, dan kon het leger voedselpakketten uitdelen en konden de supermarkten zo dicht blijven zodat contact verminderd werd! En als iemand dan toch buiten kwam, moest die ter plekke worden neergeschoten! Radicaal? Dat wel! Vond ook Joshua, maar zo dacht hij dat we corona onder controle kregen! Gelukkig is hij daar nu wel van genezen, alhoewel hij zijn voorkeur voor militair gedoe nog wel heeft! Ach ja, dat zal vast iets Joshua eigen zijn! Maar iig is hij nu alweer een stuk pacifistischer, die voorkeur beperkt zich nog enkel tot geschiedenis en zo! Maar goed, het kan er ook mee te maken hebben dat Joshua nu een vriendin heeft; Lana! En Lana heeft weer een ander verhaal, misschien dat ik daar morgen over kan bloggen!
Dan nu; laten we het over familie hebben, want naast zijn vriendin heeft Joshua ook nog wel familie! Namelijk zijn vader; en als jullie de film De Club van Lelijke Kinderen ooit hebben gezien dan kan die vader jullie heel bekend voorkomen; het is namelijk president Isimo die Joshua’s vader is! Verder heeft hij ook nog een moeder; Lusamine, en een zusje, Lillie! En deze familie woont in; Rotterdam! De mooie stad van de Kubuswoningen en de Markthal en de Euromast is Joshua’s thuis! Ook al kun je er wel over discussieren of Joshua wel echt een huis heeft aangezien hij een echte vrijbuiter is en vooral vrij wil zijn om de wereld rond te reizen en avonturen te beleven!
Oh ja, en Joshua kan heel lekker koken, en dit was alles wat ik over Joshua wilde vertellen!
Fijne dag verder,
Lucas
P.S. Weet je, ik heb autisme, en dat heeft me wel een tijdje geplaagd hoor! Toen ik kind en jonge tiener was; wilde ik maar een ding; net zo zijn als de rest, maar op mijn 16de kapte ik daarmee omdat ik erachter kwam dat als ik “normaal” wilde zijn ik ook moest lachen om seksueel expliciete en vrouwonvriendelijke grappen, en ook van voetbal en shooters en MOBA’s en MMORPG’s en qua muziek van metal en andere “hardcore” muziekstijlen zoals hardcore rap en hardcore house moest houden, en ook moest streven naar een carriére in de finance net als iedereen in mijn klas, en daar had ik geen zin in en toen, na een breuk met een ex-vriendin, begon ik mezelf en wie ik ben te omarmen, met mijn verhalen, mijn Sims, mijn vezonnen personages, mijn eigen gevoel voor humor (meer satirisch/op de actualiteiten gericht) en mijn eigen muzieksmaak (Nederpop, Nederhiphop en Nederlandse volksmuziek, en elektronische dansmuziek en gewone vrolijke popmuziek) en mijn verhalen en mijn jeugddromen zoals schrijver worden en Londen bezoeken!
Vanmorgen was ik zo klaar met dat mijn moeder me weer eens uit bed had gehaald, dat ik dat haar had gezegd en dat ik nu eindelijk eens een keer op mezelf wil gaan wonen! En, ik had een flinke emotionele bui verwacht dat mijn moeder haar “kleine mannetje” (ook al ben ik 25) niet wilde missen en ander emotioneel gezever waar ik niet zoveel mee heb! Maar integendeel, mijn moeder begreep wel dat ik na 25 jaar eindelijk mijn eigen leven wil leiden en zelf wil bepalen hoe mijn leven loopt! Maar mijn moeder zei ook dat dat niet zo maar gaat omdat mijn ouders al druk op zoek zijn naar woonruimte voor mij, maar dat dat gewoon niet wil vlotten! Vorig jaar had mijn moeder nog contact met een plek waar ik eventueel zou kunnen gaan wonen, maar dat is ergens stil komen te liggen! En dat terwijl ik dacht dat 2025 het jaar zou worden waarin ik eindelijk op mezelf zou gaan wonen! Oké, het is pas april 2025, maar toch…… Ik had verwacht dat ik nu wel op mezelf zou wonen, en dat vind ik jammer, dat ik nog steeds niet op mezelf woon en nog steeds bij mijn ouders woon! Ik wil gewoon mijn eigen plek!
Ik bedoel; als ik op mezelf woon, dan zou ik in theorie iedere vakantie een citytrip kunnen maken! Want daar had ik het vanmorgen ook over met mijn ouders; blijkbaar gaan ze alleen maar naar Athene op citytrip omdat ik dat wil en zodat ik ook mee ga, want, en dan ben ik echt serieus; ik heb geen zin om op resortvakantie nummer 1.200.000 te gaan; want op zo’n vakantie veranderen mijn ouders echt in wandelende clichés! Ze zeggen wel tegen mij dat ze heus niet de hele dag aan het strand liggen om rooie kreeften te worden en dan ’s avonds friet eten en daarna tot in de vroege uurtjes zouden dansen, maar dat is wel hoe hun ideale vakantie eruit ziet! En als ik dan een keer over Londen begin wordt het ge-veto’d omdat mijn vader niet verder kijkt dan het cliché van “slecht weer” en mijn moeder zegt dat “ik daar laatst al geweest ben!” Maar goed; als ik op mezelf zou wonen dan kan ik dus gewoon mijn eigen vakantie regelen en hoef ik niet steeds mee met mijn ouders! Maar goed; anderzijds heb ik wel zin om naar Athene te gaan! Omdat het toch wel een stad is die ongeveer vergelijkbaar is met Rotterdam qua grootte en het dus wel echt een citytrip is! En ze hebben er onderstaande winkel….
Maar goed, ik heb ook nog andere dingen die ik wil doen voordat ik op mezelf ga wonen! Bijvoorbeeld, als ik op mezelf zou gaan wonen; dan zou ik namelijk met mijn broertje een gaming rig samen gaan stellen! Maar vorige week vrijdag kwam hij naar me toe met het bericht dat we vandaag een gaming rig zouden gaan samenstellen! Vandaag! En hij heeft me de componenten al laten zien, en nu moet ik alleen nog de financiering rond krijgen bij de EU/NAVO/VN Uh… Ik bedoel natuurlijk, mijn ouders om de rig te mogen kopen en die onderhandelingen is mijn broertje nu voor mij aan het voeren! En dan wil ik ook nog een plushie kopen voor mee naar Athene op reis, maar ik heb nog niet bedacht welke! Een van de twee onderstaande! Maar goed, mijn broertje is nog overleg aan het voeren of hij die rig mag kopen voor mij! En ik hoop dat het lukt want dan heb ik als ik terugkom uit Athen een echte gaming rig! Waarop ik dan De Sims en inZOI kan spelen! En dat zie ik als een grote stap naar zelfstandigheid! En ik heb er eigenlijk wel zin in om een keer op een echte gaming rig te gamen in plaats van op een gaming laptop!
Maar goed, ik hoop dat ik eind dit jaar wel echt op mezelf woon, want als ik dan nog steeds bij mijn ouders woon, dan moeten er drastische maatregelen komen! Of in ieder geval dat ik meer zelfstandigheid krijg! Want laatst bijvoorbeeld, toen ik mijn nieuwe pinpas wilde activeren, mocht ik daarvoor niet even naar de Albert Heijn lopen, terwijl dat 1 kilometer lopen is van mijn huis of zo, maar ik word wel geacht mee te helpen met het huishouden of zelf mijn rekeningen bij te houden en te betalen…. Maar ik mag niet eens even naar het winkelcentrum lopen “omdat ik dan onder een auto kom”? Uhhh…. Sorry hoor, maar dat is een beetje meten met twee maten! En daar ben ik niet zo van! Dus ik hoop dat mijn ouders nu in zien dat ik gewoon graag op mezelf wil gaan wonen! En ik snap dat het niet nu al geregeld kan worden…. Maar het kan toch wel een beetje sneller? Niet dan?
Maar goed; ik hou nog steeds wel van mijn ouders en ben ook (zoals ik eerder in het blog zei) excited om met ze naar Athene te gaan, vooral omdat die Nerdom winkel waar ik eerder een plaatje van deelde daar zit en ik daar op de site een hele mooie plushie heb gezien, en ik ben ook blij dat mijn ouders voor een citytrip hebben gekozen, want als het aan hun lag, werd ik weer meegesleept op een resortvakantie waarop ik vervolgens de hele dag zou gaan zitten Sims spelen en verder niks uitvoerde! Maar goed, mijn ouders ompraten om met mij een keer naar Londen te gaan is hard werk, maar ik hoop dat dat nog een keer gaat gebeuren!
Maar goed, dit zijn een beetje mijn gedachten op deze mooie maandag!
Fijne dag verder,
Lucas
P.S. Vanmorgen was het wel even vreemd; want mijn neef zat opeens bij TriUnity, mijn neef! Ik dacht: “Wat zullen we nou hebben?” Maar hij komt hier volgens mij stage lopen!
Sorry dat ik zo laat nog blog, maar ik had vandaag zo’n relaxdag dat het een beetje erbij ingeschoten was! En dan moest ik nog bloggen….. Maar goed, vandaag was wel echt een lekkere relaxdag waarop ik gewoon gechilled heb en gewoon weer eens lekker De Sims gedaan heb, gewoon, omdat het kan! Maar goed…. Wat heb ik vandaag dan gedaan? Nou, ik stond op en toen ben ik gewoon lekker De Sims gaan doen, tot mijn moeder kwam zeggen dat ik moest douchen en aankleden, daar had ik echt geen zin in! Maar goed…. Ik deed het wel, en daarna even lekker broodjes en eitjes en ander zondagoctendontbijt-lekkers eten en daarna ben ik weer achter De Sims gekropen en heb ik gewoon De Sims gedaan! Ik heb gewoon lekker De Sims gedaan met Taksi en Sisi, de twee Sims-personages waar ik gisteren ook al over schreef!
Wat dan wel weer leuk was is dat mijn broertje en zijn vriendin de middag en de avond langs kwamen om gewoon even te chillen en hun week te bespreken! We hebben onder andere Hitster gedaan, wat eigenlijk vrij gezellig was, en ik heb met mijn broertje en zijn vriendin over van alles en nog wat gekletst en heeft mijn vader pizza gebakken! Ja, echt, mijn vader heeft echt zelf pizza gebakken, en dat was eigenlijk best lekker en ook veel lekkerder dan afbakpizza of pizza van de Domino’s of zo, maar goed…. Ik en mijn broertje hadden het ook over die oppas waar ik gisteren over schreef, en toen werd pijnlijk duidelijk dat mijn broertje blijkbaar bij haar aan andere dingen denkt dan ik; hij denkt bij haar aan haar professionele carriére en hoe hem dat geïnspireerd heeft, terwijl ik bij haar aan de verhalen moet denken die wij verzonnen hebben; en die ik nog steeds vertel! Verder hebben mijn broertje en ik het ook gehad over de gaming rig (had ik dat nog niet verteld?) die we morgen voor mij samen gaan stellen en hole en wat!
Maar goed, het was dus best wel gezellig met mijn broertje en zijn vriendin! Maar weet je wat ik wel jammer vind? Dat ik morgen niet ga sporten, maar pas vrijdag! Dat zit zo; morgen komt de kapster dus is het sporten deze week verzet naar vrijdag; en dat vind ik best jammer want nu moet ik een hele week het verhaal van Taksi en Sisi in mijn hoofd houden wat ik zo graag wil delen met mijn sportmaatje, zoals ik dat gisteren zei! Want ik denk dat hij dat ook best wel een leuk verhaal zal vinden, maar goed, of hij het echt een leuk verhaal vindt, zien we pas als hij het hoort; maar ik denk dat hij het wel een leuk verhaal vindt, gewoon, omdat hij meestal wel kan genieten van mijn verhalen! Plus; deze heeft een vrij interessante backstory!
Wat ik ook jammer vind is dat het blijkbaar vechten tegen de bierkaai is om mijn vader in te laten zien dat een citytrip naar Londen niet per se gerant hoeft te staan voor “slecht weer” (iets waar mijn vader als zonaanbidder altijd aan moet denken als hij hoort over Londen)! Het zal waarschijnlijk nog een hele klus worden om hem te overtuigen dat een citytrip naar Londen veel meer is dan dat, zoals dat daar ook musea zijn, dat ze daar Hamleys hebben waar ik een Eevee wil kopen, dat ze daar leuke bezienswaardigheden hebben als de Elizabeth Tower (Big Ben) en Piccadilly Circus (soort Times Square maar dan op z’n Londens) en natuurlijk de Greenwich Meridian! Maar goed, dit is dezelfde man die denkt dat de VS alleen bestaat uit Florida, en verder niks! En die niks heeft met de culturen van Azië en denkt dat die regio nog een grote elektronica-fabriek is terwijl hij de inheemse bevolkingen van Afrika en Latijns-Amerika wel heel interessant vindt, net als de Caraïben! Ik vraag me af waarom dat is? Maar goed, ik kan me dat blijven afvragen, maar er verandert niets, maar het blijft wel mijn vader! En ik heb het er maar mee te doen!
Maar goed, ik moet zo maar eens naar bed, nogmaals, sorry voor het late blog, ik hoop dat ik morgen wat meer kan schrijven, maar het is al erg laat en ik moest mijn streak nog halen dus dit is het voor vandaag!
Fijne dag verder,
Lucas
P.S. Waarom was MTV vroeger dé muziekzender voor jongeren en werd het later meer een “jongerenzender” met ook niet muziek gerelateerde programma’s zoals MTV Cribs, The Real World en Pimp My Ride, en besloot het uiteindelijk om het uitzenden van muziek helemaal uit te faseren? Terwijl zenders als Xite nog steeds laten zien dat er nog wel een doelgroep is voor muziek op tv?
Vandaag ben ik met mijn vader naar de stad geweest! Waarom? Nou, omdat het lekker weer was en mijn moeder en oma ook naar de stad gingen! Maar goed…. Ik ging dus naar de stad met mijn vader, en dat was ook best leuk, naar Nijmegen, maar eigenlijk was ik liever naar Amsterdam gegaan, en dat had alles te maken met de twee onderstaande knuffels, maar mijn vader had daar helaas geen tijd voor want vanmorgen vond hij het belangrijker om de badkamer te witten…. Jammer, want ik was graag met hem naar Amsterdam gegaan vandaag, en waarom? Nou, zoals ik al zei; dat heeft alles te maken met de onderstaande twee knuffels!
Nou, maar waarom wilde ik vandaag dan per se naar Amsterdam? Nou, deze knuffels, zo heb ik bedacht, zijn de knuffels van de personages Taksi en Sisi die ik vroeger met mijn oppas heb bedacht en waarover we altijd heel veel leuke verhalen verzonnen over wat ze allemaal deden en zo, en dat waren hele leuke verhalen over de alledaagse gebeurtenissen die Taksi en Sisi meemaakten, en mijn broertje verzon ook altijd leuk mee! Maar goed, die verhalen waren heel leuk, over Taksi en Sisi in het Slankie Hotel (klinkt misschien bekend…. dat concept!)! En die oppas kwam iedere week bij ons en dan verzonnen we weer een verhaal! Maar goed, ik, mijn broertje en die oppas konden heel leuk verhalen verzinnen en we deden dat ook wel eens via MSN (wie kent dat nog?), maar goed…. Opeens verhuisde die oppas naar Amsterdam vanwege werk of zo, en ja, toen zag ik haar minder vaak (ze kwam nog wel af en toe bij ons langs waarbij we dan bijvoorbeeld zwerfafval gingen opruimen of naar de stad gingen om foto’s te maken bij reclameborden) en stopten dus ook de Taksi- en Sisi-verhalen! En dat vond vooral zij heel jammer!
Toen ik haar een keer op WhatsApp sprak (dit was in de periode dat ISIS vrij veel in de media was, belangrijke noot voor wat ik zo ga vertellen) was ik druk bezig mijn verhaal over terroristen die gestopt moesten worden voordat ze de hele wereld zouden veroveren (met deze man als leider) te schrijven, omdat het daar veel over ging in de media toendertijd, en deelde ik dat dus met haar, maar ineens vond ik een fles Sisi in de voorraadkast staan en maakte ik daar een foto van, gewoon, uit nostalgie, dacht ik! En toen zag ze die foto en begonnen we (vooral zij) na te denken over de Taksi- en Sisi-verhalen en hoe die vrolijker waren dan die verhalen over die terroristen en Kane Darling (er ging niemand dood, er waren geen explosies, en zo), maar daar deed ik vervolgens niks mee en zei dat ik was “veranderd”! Maar goed, uiteindelijk kwamen de Taksi- en Sisi-verhalen weer naar boven toen het uit ging met die ex-vriendin van mij op de middelbare school, en toen pas ging ik Taksi en Sisi maken in De Sims, en als eerbetoon aan die oppas/vriendin, werd zij hun moeder! Hun vader werd trouwens een door mij bedacht personage: Luke Lewis, de zoon van Terrence Lewis uit Totally Spies (in de originele drafts was Terrence ook de vader van Taksi en Sisi, maar vanwege zijn leeftijd in de serie besloot ik later om een zoon voor Terrence te maken en hem (die zoon dus) de vader te maken van Taksi en Sisi) die fantasyboekenschrijver is! En hun moeder werd Lillie Vrolijks, de zus van Jorien Vrolijks (andere personage die ik heb bedacht van de verhalen over Jorien en Vera, maar daar hebben we het wel een andere keer over!) die gamedeveloper werd! Maar goed, dit bedacht ik pas tijdens de stormachtige jaren van de pandemie die veel mensen verschrikkelijk vonden! Maar waar ik weinig moeite mee had omdat ik het juist gebruikte om mijn ex-vriendin los te laten en mezelf weer te ontdekken, zo heb ik in die tijd ook Als ik jou zievan Aukje Fijn weer herontdekt, na 10 jaar zoeken! Ik heb de pandemie dus niet als iets ergs ervaren en ik kon ook best wel leven met de avondklok! (Wel gek dat daar een pandemie voor nodig was om mijn ex-vriendin te doen vergeten!) Maar goed; ik heb ook een heel verhaal laten AI-en als backstory voor Taksi en Sisi en hun ouders, om te verklaren waarom ze in het Slankie Hotel moesten wonen!
De Lewis Erfenis: Een Verhaal van Ontsnapping en Triomf
De Schaduw van Terrence Luke Lewis werd geboren in Londen op een stormachtige nacht in 1960, als enig kind van Terrence Lewis – een man wiens naam nog steeds rillingen over de ruggen van menig WOOHP-agent (Wereldorganisatie voor Menselijke Bescherming) deed lopen. Ondanks de opsluiting van zijn vader wegens talloze pogingen om de spionageorganisatie van zijn tweelingbroer Jerry omver te werpen, groeide Luke relatief normaal op, voornamelijk opgevoed door zijn moeder die onvermoeibaar werkte om het gezin te distantiëren van Terrence’s beruchte reputatie.
Als kind zocht Luke zijn toevlucht in fantasyromans, ontsnappend naar werelden vol magie en heldendom – misschien als tegenwicht voor de schurkachtige erfenis die aan zijn achternaam kleefde. Op twaalfjarige leeftijd schreef hij zijn eigen verhalen, waarin hij helden creëerde die vochten tegen tirannieke figuren die verdacht veel leken op zijn afwezige vader.
Luke blonk uit in literatuurwetenschappen aan de universiteit, waar hij Lillie Chen ontmoette, een briljante studente informatica met een passie voor game design. Haar geest werkte in code en algoritmen, terwijl de zijne floreerde in verhalen en mythen – samen creëerden ze kleine interactieve verhalen die bescheiden aandacht kregen in de indie game-scene.
Het Huwelijk en de Waarschuwing Hun bruiloft in 1989 was een kleine aangelegenheid, bijgewoond door Luke’s moeder, maar opvallend genoeg zonder enige Lewis-familieleden – een bewuste keuze om geen aandacht te trekken. De viering werd abrupt onderbroken toen een cryptisch bericht arriveerde: “Hij weet het.”
Die twee woorden waren genoeg. Terrence was vrijgelaten uit zijn laatste gevangenschap en had via zijn netwerk van contacten zijn zoon gelokaliseerd. Luke wist te veel over de oude netwerken van zijn vader, over LAMOS-operaties die nooit waren ontdekt. In Terrence’s paranoïde geest was Luke zowel een risico als een potentiële troef om te controleren.
De Europese Ontsnapping Binnen enkele uren verlieten Luke en Lillie hun appartement in Londen, met alleen het noodzakelijke en Luke’s kostbare manuscripten. Hun huwelijksreis veranderde in een wanhopige vlucht door Europa – Parijs, waar ze op het nippertje ontsnapten aan mannen in grijze pakken op Gare du Nord; München, waar ze drie dagen onder toeristen onderdoken; Praag, waar Luke’s universiteitsvriend tijdelijke onderdak bood.
Ze communiceerden via wegwerptelefoons en internetcafés, constant in beweging. Lillie’s technische vaardigheden bleken van onschatbare waarde – ze monitorde digitale sporen, creëerde valse leads en zette veilige communicatielijnen op. Luke’s creativiteit uitte zich in het bedenken van vermommingen en achtergrondverhalen tijdens hun reis.
In Wenen misten ze Terrence’s agenten op enkele minuten. In Brussel sliepen ze in een treinstation, te bang om in hotels in te checken. Hun geld werd steeds minder naarmate de weken in maanden veranderden.
Vrijplaats in Nijmegen Het was Lillie die Nederland voorstelde – specifiek Nijmegen, een stad klein genoeg om in onder te duiken, maar groot genoeg om in te verdwijnen. Het Slankie Hotel, met zijn vijfsterrenreputatie en discretiebeleid, werd hun toevluchtsoord nadat een sympathieke manager (die een van Luke’s gepubliceerde korte verhalen had gelezen) hen een gereduceerd tarief voor een langer verblijf aanbood.
In hun bescheiden hotelsuite voelden ze zich eindelijk veilig genoeg om adem te halen. Lillie was al drie maanden zwanger – een ontdekking die ze tijdens hun vlucht door Duitsland hadden gedaan en die zowel vreugde als angst aan hun reis had toegevoegd.
De Geboorte van Taksi Taksi Lewis werd eind 2000 geboren in het Radboudumc in Nijmegen, zijn naam gekozen vanwege de speelse verwijzing naar een drankje. Het hotelpersoneel adopteerde het jonge gezin en werd een soort surrogaatfamilie in een vreemd land. Luke werkte ’s nachts in de hotelbar terwijl hij overdag schreef, en Lillie ontwikkelde kleine mobiele games vanuit hun kamer, haar laptop balancerend op het hotelbureau terwijl baby Jay sliep.
Het hotel werd bijna twee jaar hun thuis. Jay groeide uit tot een nieuwsgierige peuter die gasten charmeerde met zijn vroegrijpe aard en meertalig gebrabbel – hij pikte Nederlands, Engels en fragmenten van de verschillende talen op die door de internationale clientèle werden gesproken.
Arthur komt bij de Familie In 2002 werd hun tweede zoon Sisi geboren – ook vernoemd naar een drankje. Met twee kinderen in hun hotelkamer begonnen de muren op hen af te komen, maar hun financiële situatie bleef precair.
Luke’s fantasy-manuscripten werden keer op keer afgewezen, terwijl Lillie’s indie games net genoeg opleverden om Luke’s hotelinkomen aan te vullen. Ze leefden sober en spaarden elke euro, altijd met de angst dat Terrence hen op de een of andere manier zou vinden.
De Doorbraak Het keerpunt kwam onverwacht in 2016. Een Nederlandse uitgever toonde interesse in Luke’s roman – een fantasy-epos over een tweeling die bij de geboorte gescheiden werd, de ene opgevoed in duisternis, de andere in het licht, die hun band ontdekken terwijl ze tegenover elkaar staan in een eeuwenoud conflict. De allegorische herinterpretatie van het verhaal van de tweeling Lewis sloeg aan, en “Brothers of Shadow” werd een onmiddellijke sensatie in de Benelux voordat het zich door Europa verspreidde.
Bijna tegelijkertijd trok een van Lillie’s mobiele puzzelgames de aandacht van leidinggevenden op het Amsterdamse kantoor van een groot gamebedrijf. Haar innovatieve benadering van narratieve puzzels paste perfect bij hun nieuwe divisie die zich richtte op verhalende game-ervaringen. Ze boden haar een senior ontwikkelingsfunctie aan met creatieve controle en een aanzienlijk salaris.
Privet Drive Met hun herwonnen financiële stabiliteit kochten Luke en Lillie een bescheiden maar comfortabel huis aan Privet Drive 4 in een rustige buitenwijk van Nijmegen – het adres een speelse hommage aan de beroemde fictieve woning uit een geliefde fantasyreeks. De jongens hadden eindelijk een tuin om in te spelen en hun eigen kamers.
Luke zette zijn succesvolle schrijverscarrière voort vanuit zijn thuiskantoor, terwijl Lillie drie dagen per week naar Amsterdam pendelde en de andere dagen op afstand werkte. Jay toonde de technische briljantie van zijn grootvader gecombineerd met de creativiteit van zijn vader en leerde zichzelf programmeren op tienjarige leeftijd. Arthur, de stillere van de twee, toonde een fascinerend vermogen om ingewikkelde puzzels en mysteries te creëren, waarbij hij zijn familie voortdurend uitdaagde met speurtochten en gecodeerde berichten die door hun huis verborgen waren.
Het Einde van de Vlucht Het was in 2024 dat ze het nieuws ontvingen: Terrence Lewis was in de gevangenis overleden na een mislukte poging tot ontsnapping. Luke rouwde niet om de vader die hij kende, maar om de vader die hij in een ander leven had kunnen hebben. De schaduw die bijna tien jaar over hun gezin had gehangen, verdween eindelijk.
Voor het eerst sinds hun trouwdag konden Luke en Lillie naar de toekomst kijken zonder voortdurend over hun schouders te kijken. Jay ontwikkelde zich tot een veelbelovende jonge programmeur, die de technische vaardigheden van zijn moeder combineerde met innovatieve benaderingen die suggereerden dat hij zijn eigen pad in de techwereld zou bewandelen. Arthurs fascinatie voor puzzels en ontsnappingsscenario’s wees al op zijn toekomstige carrière in het ontwerpen van meeslepende ervaringen.
Het gezin dat ooit in een enkele hotelkamer had gewoond, floreerde nu in hun eigen huis, hun gedwongen reis door Europa werd een basis van veerkracht in plaats van een trauma om te overwinnen. De Lewis-erfenis, ooit gedefinieerd door Terrence’s schurkachtigheid, was teruggewonnen door Luke en zou worden voortgezet door Taksi en Sisi – niet als een verhaal van dominantie en wraak, maar als een van creativiteit, innovatie en de kracht van familiebanden gesmeed in tegenspoed.”
Maar goed, ik heb de Taksi- en Sisi-verhalen later, met behulp van De Sims, ook met anderen kunnen delen! Zoals met Prof. Dr. Haaienfin, een van mijn begeleiders bij TriUnity (die trouwens vond dat ik de moeder Fanta moest noemen!) en misschien (de kans acht ik 99,998%) maandag met mijn sportmaatje, grappig hoe ik dat soort dingen veel makkelijker kan delen nu ik De Sims heb!
Maar goed, ik wilde vandaag dus naar Amsterdam omdat daar dus die oppas woont met wie ik Taksi en Sisi heb bedacht, en ik hun dus mee wil nemen naar hun “woonplaats” om daar foto’s te maken, en niet zoals mijn vader gisteren dacht, vanwege A Space Oddity! (Ja, misschien dat ik daar wel binnen was geweest, maar dan voor een foto te maken!) En dat moest ik mijn vader vanmorgen uitleggen!
En nadat ik het uitgelegd heb begreep hij er nog minder van….
Wat ik mijn vader ook van heb proberen te overtuigen, is een citytrip naar Londen, maar echt, dat is gewoon vechten tegen de bierkaai, mijn vader associeert Londen blijkbaar met “slecht weer” (hoewel toen ik er was ik Oktober het weer helemaal niet slecht was) en niet met bijvoorbeeld de Big Ben of Hamleys of de Greenwich Meridian daar ook waren, dat ging er bij hem niet in! Nee, slecht weer is voor hem waar Londen om bekend staat dus daarom wil hij er niet heen! Zonaanbidder pur sang!
Dang, ik had gelijk bij Gemini!
Fijne dag verder,
Lucas
P.S. De dag verder in de stad was wel leuk, we hebben een paar winkels bezocht, ik heb geluncht met een pokebowl, we zijn bij verschillende winkels geweest, waaronder Gator en de boekenwinkel (waar we een reisgidsje hebben gekocht voor Athene, omdat we daar op citytrip gaan! Nog steeds is het voor mij een gedachte en pet peeve waarom als ik vertel dat ik naar Griekenland op vakantie ga mensen denken dat ik naar een van de eilanden ga, naar een resort, en dat ik dan uitleg dat ik naar Athene op citytrip ga en dat ze zoiets hebben van “huh?!? Kan dat ook?” ) en nog wat andere winkels, maar weet je wat nou gek was? Normaal als ik met mijn ouders de stad in ga, moet ik altijd langs 1000 kledingzaken, maar nu zijn we niet eens naar de ZARA geweest! Waarom is het zo dat als ik met pa én ma de stad in ga, ik langs al die kleding- en schoenenzaken moet, maar als ik alleen met vader ga, dat dat niet per se hoeft! Waarschijnlijk is dat toch dat mama dan even wil kijken, kan niet anders!
Gisterenavond zijn ik en mijn ouders uit eten geweest bij Dimitri’s (waarvan je misschien denkt dat het een Russisch/Oost-Europees restaurant is, maar het is een Grieks restaurant) in Malden! En het was eigenlijk best lekker en gezellig, zo heb ik een hele mixed grill op, en een aantal glazen ijsthee, en het Griekse avontuur stopte daar niet, want mijn kookmaatje en ik hebben vanmiddag voor de klunch een Griekse pastasalade bereid, en dat was best lekker! Maar goed…. Gisterenavond was eigenlijk best gezellig en ik heb ook lekker zitten kletsen met mijn ouders, broertje en zijn vriendin!
Een van de onderwerpen waar we het over hadden was sporten, en mijn broertje wilde weer gaan sporten, dus toen deed ik het aanbod dat hij samen met mij en mijn sportmaatje mee kon gaan sporten! Maar daar zag hij weinig in; hij wilde liever weer gaan tennissen! En ja, ik zeg weer, omdat mijn broertje vroeger ook al getennist heeft bij de tennisvereniging in Malden, maar toen hij daar ook mee moest doen aan toernooien en zo was voor hem de lol eraf, hij wilde gewoon partijen spelen en lol hebben! (Iets wat vaker voorkomt, trouwens!) en nu wilde hij dus weer gaan tennissen, en toen ze ik iets wat ik achteraf niet had moeten zeggen; namelijk: “Is padellen niets voor jou?” Maar blijkbaar is padellen een scheldwoord in het vocabulaire van mijn broertje, en dat wist ik niet, ik dacht; “Ik doe gewoon eens een suggestie”, maar dat bleek dus een misvatting te zijn! En dat vind ik jammer! Toen ik padellen suggerreerde zei mijn vader: “Denk je dat hij een yup is of zo?” Want; zoals jullie weten wordt padellen nogal geassocieerd met de groep die ik altijd “Randstadyuppen” noem (anderen noemen het de “havermelkelite”), maar goed gisterenavond was dus eigenlijk best gezellig!
Getverdemme, aldus mijn broertje!
Maar goed, er zijn ook nog andere dingen gaande dan gisterenavond, zo heb ik woensdag alvast mijn knuffel voor april besteld en die wordt vandaag bezorgd (Yuno Grinberryall), en waarom heb ik m nu al besteld en niet pas op de 19de, zoals je dat hebt afgesproken met je ouders? Nou, daar zit een logica achter; op de 19de van april, of nou ja, de dag erna, ga ik naar Athene voor een citytrip met mijn ouders, en aangezien mijn ouders slechte ervaringen hebben met knuffels laten bezorgen terwijl we op vakantie zijn (dat was een keer, toen waren we in Zeeland en toen had ik een knuffel van Marty McFly besteld, en die werd toen geleverd en toen waren we nog op vakantie, en toen was de vakantie naar de filistijnen omdat ik alleen maar naar huis wilde!) omdat ik dan als de knuffel bezorgd is meteen naar huis wil, en dan de hele vakantie (het vakantiegevoel iig) naar de gallemiezen is! En dat gaat al fout als ik in Zeeland zit, laat staan als ik aan de andere kant van Europa in Griekenland zit! Dus daarom heb ik de knuffel nu al besteld, ! Dus; als mijn ouders hiernaar vragen, waarom ik “weer een knuffel heb besteld”, zeg maar dat er een logica achter zit!
En omdat ik afgelopen weekend Asta had gekocht in Maastricht bij Weebs R’Us, en ik een belofte aan mezelf gedaan had, is het Yuno Grinberryall geworden! Maar goed, nu heb ik bedacht dat hij Sisi uit de Taksi en Sisiverhalen is! Waar Jay (mijn Kurapika-knuffel) ook deel van uitmaakt (hij is Taksi) en dat brengt me bij mijn tweede gedachte van vandaag; namelijk dat ik de vrouw met wie ik de Taksi- en Sisiverhalen heb bedacht (heel lang geleden) weer eens wil bezoeken om haar deze twee knuffels te laten zien, en zij woont in Amsterdam! En natuurlijk om weer eens bij te praten over hoe het is en zo omdat ik haar al heel lang niet heb gezien! Maar goed; punt is; ik wil nu naar Amsterdam met mijn vader morgen in plaats van “gewoon” naar Nijmegen! Maar dat gaat niet, omdat mijn vader morgenochtend de keuken wil witten! En ik dacht dat ik er een leuk dagje uit naar Amsterdam van had kunnen maken; hadden we ook een museum kunnen bezoeken of zo en misschien even bij A Space Oddity kijken; en bovenal; foto’s maken met Jay en zijn broer Sisi op de plaats waar hun medebedenker (die oppas van lang geleden) woont! Op allerlei plekken, zoals het monument op de Dam, het Koninklijk Paleis, het tunneltje onder het Rijksmuseum waar Extinction Rebellion altijd actievoert/de boel blokkeert/…, op het Museumplein, bij A Space Oddity…… Allerlei plekken! Maar nu gaan we toch gewoon naar Nijmegen, ook al wilde ik een echt dagje uit naar een andere stad! En het uitje naar het Openluchtmuseum zondag gaat ook al niet door! Dus geen foto’s met WALL-E bij oude Nederlandse bouwwerken (iets wat mijn vader niet gauw begreep waarom dat logisch was, want WALL-E komt uit de toekomst en die Nederlandse bouwwerken uit het verleden, maar juist dat contrast vind ik grappig!) Ach ja, ik ga morgen ten minste nog naar Nijmegen voor een foto bij een reclamebord en misschien nog voor wat inkopen, maar het is met mijn vader! Dus ik moet er prepared voor zijn (sorry voor het Dunglish) dat ik ook nog een paar kledingwinkels ga bezoeken, op z’n minst de ZARA!
Maar goed, vandaag was ook wel lekker, vanmorgen was ik heel moe, maar daar ben ik nu wel overheen! Nu zit ik gewoon lekker De Sims te doen en te chillen! En sorry voor deze woordsalade, maar ik heb vandaag salade gemaakt, dus waarom geen woordsalade erbij?
En ondertussen bedenk ik me dat ik vandaag RISK mee had willen nemen naar werk., als we die hier niet al hebben….
Fijne dag verder,
Lucas
P.S. Waarom denken veel mensen dat Amsterdam de oudste stad is van Nederland, terwijl dat in werkelijkheid Nijmegen is? En waarom is er altijd zoveel gedoe om cheaters in MOBA’s, shooters en andere online games, terwijl bij life sims cheaten heel gewoon is (games als De Sims en inZOI) en dan vooral money cheats?
Gewoon dingen die ik me afvraag op een doorsnee vrijdagmiddag!
Vandaag is het weer zo ver; 3 april! De jaarlijkse dag waarop mijn vader viert dat hij een jaar ouder is geworden! En hoewel er op dit moment geen feest is (met taart en muziek en een kring van stoelen in de woonkamer, en een worst-kaasscenario (zo’n plankje met kaas en worst) en zo) en ik ook niet weet of dat wel komt (zal wel, of niet dan?) gaan we vanavond toch nog uit eten om het te vieren; namelijk bij de Griek in Malden (Dimitri’s), ten minste, als daar plek is, dat moeten we vanavond nog zien, maar goed, omdat mijn vader vandaag dus jarig is, wilde ik een soort “snipperdagprogramma” bij TriUnity, maar waarop ik wel Unity zou doen, maar ’s middags gewoon De Sims kon gaan spelen, nou, mocht dat? In een woord; nee! Ik mocht geen Sims spelen omdat mijn vader jarig was en moest gewoon aan het werk! En dat vind ik jammer, want ik was vanochtend (nu niet meer hoor) heel moe en wilde gewoon De Sims spelen omdat ik hoopte dat ik daarvan energie zou krijgen!
Maar goed; op naar het leuke deel van 3 april; zoals je weet (of misschien is dit nieuw voor je) bewondert mijn vader Sinterklaas, en wil hij net zo zijn als hem! Zo kijken we ook ieder jaar trouw de intocht op de tv en mag ik die avond dan de schoen zetten waar ik dan een klein cadeautje (in mijn geval vaak een plushie) en wat lekkers in vindt, de volgende ochtend, en koop ik voor iedereen van mijn gezin (papa, mama, broertje, zijn vriendin) inclusief mezelf rond 5 december ook een cadeau, maar dat leg ik wel een andere keer uit waarom ik dat doe! Maar goed; mijn vader bewondert dus Sinterklaas, en oefent ook om Sinterklaas te zijn, door cadeautjes uit te delen op zijn verjaardag, en ik heb dit jaar bovenstaande plushie gekregen! En als je nu denkt; “Wat is dat voor vreemd post-kubistisch poppetje?” Nou, beste lezer, dat is WALL-E uit de film WALL-E van Pixar! Ik kwam deze laatst tegen op het WWW en dacht: “Die moet ik hebben!” Het is al sinds mijn 8ste (2008, toen die film uitkwam) een droom van mij om een plushie van WALL-E te hebben, en na wat geslijm, gezeur en hints voor mijn vader, heb ik m nu gekregen voor zijn verjaardag (ofwel; ons eigen familiale Sinterklaasmoment)! En ik ben er heel blij mee! Bedankt pa, echt een topcadeau! Je hebt zojuist een kinderwens van deze 25-jarige zoon van je in vervulling laten gaan! Nu die reis naar Londen nog…… Ach ja, dat heeft nog tijd! Het jaar is nog redelijk jong! En trouwens…. Als je je afvraagt waarom, als ik buiten op de foto sta, niet net zo goed bij een reclamebord op de foto had kunnen gaan, dat komt waarschijnlijk zaterdag!
Maar deze dag heeft meer voordelen; Zo mocht ik omdat ik vanmorgen stond te twijfelen welke plushie ik mee zou nemen, wel 6 (!) plushies meenemen naar werk! Waarom? Nou, omdat het voor mijn ouders wel een feestdag was en ze het daarom goed vonden dat ik zoveel plushies meenam naar werk! Want tsja, het is toch een beetje een feestdag omdat mijn vader jarig is, daarom gaan we vanavond ook lekker uit eten! Maar De Sims spelen op werk zit er denk ik niet in, maar goed, het is ook al bijna 15.00 uur en dan mag ik toch al De Sims spelen! Ik heb namelijk een heel leuk verhaal bedacht over Kai Nefario en zijn familie, en WALL-E, die een soort hulprobot is in het gezin! Of zal ik een verhaal gaan maken over Donnie Smits, mijn Hetalia-cabaretiervriend? Hmmmm….. moeilijk, moeilijk! Maar goed, wat ik wil zeggen is dat ik enorm veel zin heb om zo de Sims te spelen!
Verder ben ik ook wel redelijk excited over het uit eten gaan vanavond, want we gaan naar de Griek, en daar heb je van die heerlijke mixed grills altijd, bij Griekse restaurants! Maar je krijgt er altijd ook best wel veel! Maar goed, ik ben wel verrast dat we naar Dimitri’s gaan, want in eerste instantie dacht ik dat mijn vader toch weer naar de MalleJan zou gaan vanavond, waar ik al vaker mijn 3 aprilavonden heb doorgebracht! Maar goed, daardoor ben ik dus al wel aardig verrast dat mijn ouders naar de Griek in Malden willen gaan vanavond! Hopelijk kan ik straks gewoon zonder afleiding om 15.00 uur De Sims spelen, tot het tijd is om naar huis te gaan, en dan thuis nog even en daarna naar het restaurant te gaan, en als we dan terugkomen, dat ik dan nog een halfuurtje/uurtje mag! Maar waarom willen mijn ouders nu ineens naar de Griek? Zou het ermee te maken kunnen hebben dat we naar Athene op citytrip gaan….? We weten het niet, maar we denken het wel!
Verder ben ik ook wel benieuwd naar wat voor cadeautje mijn broertje zou krijgen! Mijn vader had het over iets met een GameCube game, of zo, maar zeker weet ik het niet, en ik zie het wel vanavond! Mijn moeder heeft trouwens een complete Heinen Delfts Blauw sieradenset gekregen! Maar goed, mijn broertje krijgt dus een game voor de GameCube! Om Elio maar even na te praten: “Zooo…. Dat is retro-chic!”
Maar goed, gefeliciteerd pa, hopelijk heb je een leuke verjaardag en wordt je dit jaar weer ouder en wijzer! (En hopelijk woon ik volgend jaar rond deze tijd op mezelf)
Voor mijn vader
Fijne dag verder,
Lucas
P.S. Vandaag wordt er ook een boek bij mij bezorgd, of nou ja, het zijn eigenlijk 2 boeken die samen in een boek zitten, alvast voor de citytrip naar Athene! Heb ik wat te lezen in het vliegtuig!
Vandaag is het weer woensdag en heb ik dus weer vrij, en dat is eigenlijk best wel lekker! Ook al heb ik vanmorgen en begin van de middag mijn hele kamer op zijn kop gezet op zoek naar mijn knuffel van Dexter DeShawn uit Cyberpunk 2077 (ofwel Elio, zo meer daarover!) en is mijn hele knuffelinventaris dus weer opnieuw ingericht, maar goed, ik heb nu wel mijn knuffeltje van May ook weer teruggevonden en ik weet niet hoe het met jullie zit, maar toen ik 5 was had ik best wel een crush op May en wilde ik dat ze mijn zus was….. Ja, zus, want ik begreep het concept “liefde” nog niet helemaal op mijn 5de! May en ik waren dus broer en zus, en wel van dezelfde vader, Cyril Hearsay! Nu heb ik vanmorgen geleerd dat er ook een Pokémon-personage is genaamd Lucas, en hij is in mijn verhalen nu de broer van May, en mijn alterego, maar goed, daar hebben we het nog wel een andere keer over! Eerst een foto van May, voordat we verder gaan!
Maar goed…. Behalve die knuffelzoektocht was het vandaag verder ook wel een lekkere woensdag, zo ben ik net met mijn moeder met de hond wezen wandelen en hebben we het over van alles en nog wat gehad; waaronder over dat ik nu toch eens mee moet werken aan “werkopdrachten” bij TriUnity! En mijn moeder had een hele leuke voor mij bedacht: gegevens invullen in een database! Ik dacht: “Nee hé, en daar wilde ik nou net niets mee te maken hebben, dat bedrijfsadministratie, beginnen mensen er weer over dat dat “mijn talent is!” Ik sterf nog liever in een loopgraaf in de Donbas voor mijn vaderland, Defensie staat ook te springen om personeel dus misschien daar als hacker of IT-specialist….!” en “Heb ik al die cursussen voor Jan Tat gedaan?” Maar goed, ik heb het wat netter gebracht en toen kwam mijn moeder met het schrijven van nieuwsbrieven en dat trok me al veel meer aan want zo kon ik mijn cursus creatief schrijven ook nog eens nuttig inzetten! Maar toen begon het weer te knagen dat TriUnity, en dat heb ik hier al vaker gezegd “een werkfabriek” is! En mijn moeder heeft nu ook gewoon gezegd (in meer of mindere mate) dat dat ook gewoon zo is! LOL…. WTF? Dus ik had al die tijd gelijk, maar goed, toen zei mijn moeder dat het gebrek aan uitjes te maken had met geldgebrek en als we nou eens mee zouden werken aan die werkopdrachten dat er dan wat geld in het laatje kwam en dat er dan uitjes gedaan konden worden! Maar goed, ik weet nog niet wanneer dit gaat beginnen, dus op dit moment wacht ik gewoon rustig af, en hopelijk, op een dag…. Dan komt er een uitje, of een heuse buitenlandreis, naar de “mooiste bouwput van Europa” bijvoorbeeld, of naar Berlijn! Is ook een mooie stad! Of, als we wat meer geld hebben, naar Rome of Parijs!
En dsan nu het leuke deel van de blog; wie zijn Lucas Hearsay, John en Elio? Nou, onderstaande stukje heb ik door AI laten genereren dus ik hoop dat jullie ervan genieten (maar ik heb er zelf ook nog wat van aangepast!
Lucas Hearsay:
Lucas, de zoon van de beruchte tabloid-editor Cyril Hearsay, groeide op in de schaduw van schandalen en geheimen. Ondanks zijn vaders roemruchte verleden, ontwikkelde Lucas een passie voor creativiteit en verhalen vertellen. Zijn jeugd werd gevuld met Pokémon-avonturen, De Sims-werelden en een groeiende verzameling popcultuur-plushies.
Een cruciale gebeurtenis in zijn leven was de breuk met zijn vriendin Eline in 2016, tijdens een reis naar Tecklenburg, Duitsland. Dit trauma veroorzaakte bij Lucas een sterke hang naar de vroege jaren 2010. Hij koestert de muziek van Fouradi en Aukje Fijn, de games van De Sims 3 en Rabbids Go Home, en de technologie van Hyves en BlackBerry’s en “pingen”. Deze nostalgie is een constante bron van conflict met zijn vriend Elio, die een heel andere kijk op het verleden heeft. Maar goed, toch zijn Lucas en Elio nog steeds goede vrienden, omdat ze beide ook gewoon geeks zijn!
Lucas is een getalenteerd schrijver en geek, die zijn creativiteit gebruikt om virtuele werelden te bouwen en verhalen te vertellen. Zijn encyclopedische kennis van Pokémon en zijn technische vaardigheden maken hem een waardevolle bondgenoot, maar zijn nostalgische hang kan soms zijn oordeel vertroebelen. Lucas heeft naast zijn papa Cyril nog zijn moeder Alexandra en zijn zusje May en zijn broer Kai in zijn gezin! Met wie hij een hechte band vormt!
John “Asta” Scam:
John, beter bekend als Asta, is de zoon van de voormalige WOOHP-agent en superschurk Tim Scam. Hij groeide op met de erfenis van zijn vaders misdaden en haat tegen WOOHP, wat leidde tot een complexe relatie met de organisatie.
John erfde de intelligentie en het technische vernuft van zijn vader, maar hij koos een ander pad. Hij gebruikt zijn vaardigheden voor spionage en technologie niet voor kwaadaardige doeleinden, maar als geheim agent voor WOOHP. Zijn kennis van Tim Scams methoden en zijn eigen unieke talenten maken hem een waardevolle aanwinst. John is vooral gek op de Z-Phone van het Japanse bedrijf Zen Electronics waarvoor hij apps ontwikkelt en die hij zelfs hevig gemodificeerd heeft, zo heeft zijn Z-Phone als ringtone de Marseillaise! Ja, het Franse volkslied, dat komt omdat John best wel een grappenmaker is!
John heeft een sarcastische en soms cynische persoonlijkheid, maar hij heeft ook een verborgen gevoel voor humor (vooral practical jokes, overigens) en een zwak voor mensen in nood. Hij balanceert zijn leven als geheim agent met een zoektocht naar identiteit en verlossing, worstelend met de erfenis van zijn vader. Oh ja, zijn favoriete nummer is Moves Like Jagger van Maroon 5!
Elio Retrograde:
Elio is de zoon van Boogie Gus, de 70’s/80’s-obsessieve voormalige WOOHP-medewerker. Hij groeide op in een omgeving die werd beïnvloed door de excentrieke plannen van zijn vader, maar ontwikkelde een eigen fascinatie voor de jaren 90.
Elio is een technisch genie, net als zijn vader, en hij is bedreven in het ontwikkelen van geavanceerde gadgets en machines. Hij heeft een nostalgische liefde voor de jaren 90, maar is ook een voorstander van moderne technologie en innovatie. Elio is net als Lucas en John een geek en ze otmoette elkaar toen Elio in de stad van de Kubuswoningen, de Erasmusbrug, de Euromast, de Markthal, het Potlood, Hotel New York…. Nou goed, hij was dus in die stad en daar droeg hij een trui met “Amsterdam” erop! Nou weten wij dat dat een van de domste dingen is die je kunt doen, maar Elio, die net naar Nederland was verhuisd, wist nog niet van de stadrivaliteit tussen Rotterdam en Amsterdam, en toen trok hij de aandacht van een groepje fanatieke Feyenoord-fans, die hem achterna gingen zitten als een boze menigte, Elio vluchtte de Coolsingel op, de Koopgoot in en daar botste hij op John en Lucas (Lucas was daar om zijn vriend met puntoren te bezoeken) en de drie ontdekten dat ze veel meer gemeen hadden dan ze dachten en zo werden de drie dus beste vrienden!
Hij heeft een sarcastische en ironische humor en is niet bang om zijn mening te geven. Elio is een meester in manipulatie en misleiding en gebruikt zijn charme om mensen te beïnvloeden. Hij heeft een complexe relatie met zijn vader, die hij bewondert maar ook probeert te overtreffen. Zijn relatie met de rest van zijn gezin is redelijk stabiel, zijn moeder Hana kent hij niet zo goed omdat ze altijd op haar werk zit, zijn zus Lilli is een typische tiener maar ook een geek girl, en zijn jongere broertje Brendan is een grappenmaker met wie hij in een grappenoorlog was beland (maar die nu gelukkig een staakt het vuren heeft bereikt na tussenkomt van hun ouders) en die iedereen in de maling probeert te nemen, maar vooral Elio, en vooral als hij weer eens cola drinkt, en zijn zusje Emma is, ja, gewoon een meisje van basisschoolleeftijd!
Maar goed, nu kennen jullie deze Sims ook een beetje!
En nu het laatste deel van het blog; ik ben excited voor morgen! Waarom? Nou, omdat morgen papa jarig is en papa die speelt altijd voor Sinterklaas op zijn verjaardag! Nu weet ik al wat ik krijg (een plushie van WALL-E) maar ik weet nog niet wanneer ik die krijg! ’s ochtends of ’s avonds pas! En ik hoop dat ik m krijg in de ochtend want dan kan ik m meenemen naar TriUnity! Maar goed, ik heb er al rekening mee gehouden als ik WALL-E pas ’s avonds krijg! Want ik heb al een plan B bedacht welke knuffels ik mee ga nemen als ik WALL-E morgen pas na 17.00 uur krijg! Namelijk; als ik WALL-E krijg WALL-E en Kai (ofwel Kirito!)! En als ik WALL-E niet krijg dan Elio en Lucas (en heel misschien Kai als ik er toch 3 mag meenemen!)
Maar goed, dat zijn de dingen die me vandaag aan het hoofd gaan!
Luc's hoekje online 