IKEA handleiding voor beginners

Beste lezers,

Ik ben vandaag bij IKEA geweest met mijn ouders om spullen te kopen voor mijn nieuwe kamer. Mijn broertje en zijn vriendin waren ook mee. Maar goed, we gingen dus meubels kopen voor mijn nieuwe kamer, en zo gaat het eruit komen te zien volgens mijn vader:

Een plattegrond van mijn nieuwe kamer getekend door papa

Maar misschien denk je “Ik ben nog nooit bij IKEA geweest!”. Geen zorgen: want ik heb een handleiding voor beginners geschreven!

Komt ‘ie:

IKEA

Hoe kom je er?

Wij plaatsen al onze winkels op plaatsen die echt moeilijk te bereiken zijn, bij voorkeur met toegangsroutes die bijzonder gevoelig zijn voor zware congestie. Zoek naar een raamloze metalen doos, ter grootte van een luchthaven. Als u geniet van de derde wereld ervaring  van het reizen met 200 personen op een bus met 40  zitplaatsen, bieden sommige steden ook een pendeldienst aan. Wij raden je aan om meerdere setjes kleding mee te nemen , want je zult een paar dagen van huis zijn. Het zal voor veel redenen melancholie bij je veroorzaken.

IN DE SHOWROOM

Zodra je eenmaal in de winkel bent, pak je een paar tassen  en gooi je je  kleine kinderen in de bak met plastic ballen bij de ingang. Leer hen dat de menselijke ziel in isolatie leeft, zoals alle Zweden weten. Nu ben je klaar voor het labyrint. Geen ramen, geen klokken, geen mobiele telefoonontvangst. Zodra je door deze draaideuren gaat, zult u in een plek komen, waar dag en nacht niet meer van toepassing zijn. En we hebben je van de zon ontdaan, net als in Zweden.

Alle Hamma-winkels hebben een strikt eenrichtingssysteem, dat is ontworpen om klanten in knelpunten te trekken en de mensen helemaal vrij te houden van uitgangen. We zijn  niet van plan je meteen naar de  naar de slaapkamer sectie te gaan  – je gaat langs elk product dat we in voorraad hebben of je dat leuk vindt of niet. Wij zijn verantwoordelijk. Wij besturen je. Verzet is zinloos. Probeer niet te zwemmen tegen het getij in of we zullen een inbussleutel in een van je drukpunten draaien of een van die kleine bruine potloden in je oog steken. Volg gewoon de grote pijlen en vraag geen vragen. Als je moe bent, kan je op een van de bedden liggen en rusten op een kussen dat 7 jaar niet gewassen is.

Wij streven ernaar om een ​​personeelslid per mijl van de winkelruimte te voorzien, maar dit hangt af van de dollar-kroon of de euro-kroon wisselkoers. Geef een van onze medewerkers $ 50  of €50 en ze laten u de geheime passage zien die meteen leidt naar de Exit Bistro. Op bepaalde punten repliceren wij een weergave die u eerder op uw reis heeft gezien. Dit maakt deel uit van het desoriëntatie proces en geeft je dat  gevoel dat je rondloopt in cirkels, dat je op een of andere manier vastgehouden wordt in een harhalend continuum van felgekleurde kasten. Een klein grapje van onze kant. Soms helpen grappen met de melancholie. Soms maken ze het erger. Wij krijgen geen daglicht hier in Noord Europa en dit geeft ons een gevoel van humor dat raarder is dan onze gelakte terrasstoelen. Elke paar weken plukken we honderden mensen van straat  en laten ze wild los in onze winkels.

Al onze producten hebben een groot label met 10 verschillende, zinloze codes. Een van deze is de productcode. Kies er een, schrijf het op en hoop op het beste. Als u onze code kraakt, geven wij u een gratis tafel van echt hout. Elk item in een meubelreeks heeft een iets andere tint houtvlek. Wij breken je met slimme reclame door je geobsedeerd te laten worden met  kleurcoördinatie in het huis en martelen je dan door dingen aan te bieden die BIJNA overeenkomen. Geniaal,  he :).

HET RESTAURANT

Na 9 uur als vee door een meubelmetropool gehoed te zijn, hoe kun je dan beter ontspannen en je bloeddruk verlagen dan met wat traditioneel Zweeds eten? Een paar garnalen verspreid over een handvol Mayonaise, bruine ballen vlees in een zoete, geelachtige jus, en een verfrissend glas vossenbessap is genoeg om ieders geesten te versterken. Hier bieden wij u eindelijk een aantal ramen aan, zodat u een panoramisch uitzicht kunt krijgen op de  verlaten industriële woestenij. Wij zijn eenzame mensen. Jij zou ook eenzaam moeten zijn.

 DE HUISHOUDELIJKE ARTIKELEN

Als je het restaurant verlaat, besef je iets verschrikkelijks, dat je nog een verdieping te gaan hebt voordat we zelfs overwegen om u een snuifje frisse lucht te geven. Snauw naar je partner, knars je tanden, en maak je klaar voor de meubelhel. Dit is waar we je hersenspoelen om dingen te kopen die je niet nodig hebt. Metalen toiletbrillen, drijvende theelichtjes, lichtgevende cocktail shakers, plastic broodroosterrekken, polyester kleerkastruimtebespaarders, buttplugs die oplichten , vierkante lampen van crêpe  papier, posters in fotolijsten( zoals een poster van een rode fiets in Amsterdam) …. na een paar hectare doorlopen te hebben van Scandinavische knick-knacks zul je een plotselinge verschuiving in het gedrag zien. Vrouwen beginnen te paniekeren, terwijl ze spatels, geurende kaarsen en schoenenrekken in  gratis booschappentassen gooien. Mannen zijn dol op het bespreken van de voor- en nadelen van gooikussens, eindelijk ontdaan van de laatste oorzaken van mannelijkheid. Je begint nu te begrijpen waarom de Scandinaviërs  zo veel drinken. Tijd om hier weg te komen.

HET MAGAZIJN

Of is het werkelijk de uitgang…? Je rent naar de uitgang, terwijl je kinderen uit de weg schopt, alleen om in een enorm pakhuis terecht te komen. Nu begint het je  eindelijk duidelijk te worden dat we je ziel zullen stelen. Welkom in de dozenjungle. Hier ontdek je dat u een professionele bodybuilder moet zijn om daadwerkelijk een van de pakketten van de planken te verplaatsen. Rondom zijn skeletten van mensen die de kracht van het persbord onderschatten. En verwacht geen hulp van ons. Als je een garderobe voor $ 50 wilt, moet je het zelf pakken. Er is niets mooier dan een bejaarde van 80 kilo die een tuinbank uit de balken van een vliegtuighangar probeert te halen. We kunnen dagelijks een dvd van onze CCTV-footage vrijgeven. In het onwaarschijnlijke geval dat het je lukt om je slaapkamermeubilair op een supermarktwagentje te balanceren, is het tijd om naar de kassa te gaan.

BIJ DE KASSA

De rij, de bitch en de kledingkast. Als je het zo ver maakt met je verstand intact maakt, is het  de kassa waar we het grove geschut proberen. Je moet diep graven om hierdoor te komen. De media portretteert ons als geldhongerige monopolisten maar in feite zijn we het gelukkigste als iemand onze winkel zonder meubels verlaat, als ze de $ 3 handdoek  kopen. Onze tevredenheid ligt in het pushen van de consument over de grens, in het testen van de drempels van pijn en frustratie. Het is een Zweeds ding. De kassa is als een scène van een vluchtelingenkamp. De lijnen zijn langer dan de bij de nieuwste attractie in een pretpark op een zaterdagmiddag. Mensen huilen en slaan hun hoofden tegen de muren. De zwakken worden onder de voet gelopen. De vloer is een moeras van karton en menselijk afval. Je hebt een irrationele haat voor je medemens ontwikkeld. Nu ben je melancholisch. High-school dropouts bij de kassa praten met je alsof je een mentale retardatie hebt. Je emotionele afbraak is voltooid. Tegen de tijd dat je je realiseert dat je twee dagen in onze winkel bent geweest, is je geld al naar de Pitcairneilanden.


HET WINKELTJE


Je zult weten wanneer je het einde van je epische reis bereikt als je een kruidenbar bedekt met vliegen en babykots ziet. Om 10 uur lijkt de Exit Bistro op de nasleep van een studentenfeest. Je hebt je kinderen geslagen, je huwelijk is voorbij en je hebt de wil verloren om te leven. Maar twee hotdogs voor een dollar? Kom maar, dat is genoeg om iemand op te vrolijken! Let op, je moet ze zelf samenstellen.

DE AUTO INLADEN

U komt in de buitenwereld op met een schuine knieschijf, knipperend met je ogen bij het natuurlijke licht dat je zo lang niet hebt gezien. Nu hoef je alleen maar je meubels in de vrachtwagen te laden. Wacht, heb je geen “vrechtwagen”? We lachen altijd als laatste. Al onze producten zijn ontworpen om iets te groot te zijn om in een normale auto te passen. Het is gewoon de Hamma-manier. Je propt de dozen zo goed als je kan in de kofferbak  en maakt  ze vast met een het  nutteloze touw dat de kassier naar je gooide voordat ze in je gezicht spuugde. Het is makkelijker uit te breken uit een maximaal beveiligde gevangenis dan het  is uit een Hamma parkeerplaats komen, maar na twee uur rondrijden en aflopende rijstroken afdalen, vindt u de uitgang en tot stilstand komen, klaar  voor een laatste uur op de snelweg. Je vraagt ​​je af waarom we zo ontspannen zijn. Wij accepteren ons lot. Hoe we lachen, en dan zijn we melancholisch! We zijn rijk, maar er is nog  steeds 6 maanden geen zon. Het is een eenzame planeet. Niets is verdrietiger dan andere mensen die lachen om jou.

MEUBELS IN ELKAAR ZETTEN

Je gleed uit over een stuk bubbeltjesplactic, je schenen zijn ruw tot op het bot, en je bent nog steeds aan het knijpen met je ogen omdat die zuigeling die te veel suiker op had gelijk in je geslachtsdelen rende. Maar je bent thuis … maar je beseft niet dat je binnenkort in de wildernis terugmoet om een ​​frustrerende en uiteindelijk vruchteloos verzoekschrift te beginnen voor het missen van aankopen en beschadigde onderdelen. Al onze marketing is bedoeld om u te bedriegen in het denken dat Hamma meubels makkelijk te monteren zijn. Het is eigenlijk een Mensa-applicatie. Als u geluk hebt, vindt u een stuk papier in uw verpakking met een aantal rudimentaire hiërogliefen. Bij Hamma geloven we in instructies zonder woorden. Op deze manier kunnen we dezelfde assemblagegidsen in elk land over de hele wereld gebruiken en grotere bonussen aan onze senior executives betalen. De foto’s worden getekend door de peuters die verdwaald raken in onze winkels.

Nu moeten we een paar dingen duidelijk maken over Hamma meubels:

– Enkele kritieke onderdelen zullen altijd ontbreken. Als je 40 schroeven nodig hebt, geven we je er 20. Het leven is moeilijk in Noord-Europa en je moet dat leren.
– We verbergen de voorgeboorde gaten zodat u op een paneel moet voelen zoals een blinde persoon die Braille leest, op zoek naar kleine hobbeltjesin het oppervlak.
– We boren de gaten op de verkeerde plaats en op verschillende hoogten, zodat je meubels op iets lijken van een podium in een middelbare school toneelstuk.
– De kleverige vernisafwerking zal zoveel tijdens de montage slijten  dat het op het moment dat u klaar bent, lijken op het doel  van een drive-by schietpartij.
Je zult het verkeerd monteren. Tweemaal. Nu voel je je echt dat je op de noordelijke vlakten van het bestaan ​​bent.

Net zoals je begint met de montage te gaan, legt Hamma Kramp zich uit van het drukken van  honderden schroeven in ondermaatse gaten  en je hand wordt een paar dagen onbruikbaar gemaakt. Je hebt meer eelt dan een viezerik in een peepshow. Ten slotte, met houten deuvels aan je vingers gelijmd, probeer je jezelf te vermoorden, maar je kan dat niet eens goed doen. Ons werk is gedaan.

Psst, het gaat meestal niet echt zo, en zeker niet bij mij!Het is maar satire en je moet ’t lezen met een knipoog!

Ik heb bij de IKEA ook genoten van een lekker Daim taartje (en een soort limonade die naar Sprite smaakte) in het Restaurant!

Hier een foto:

Ik heb het best leuk gehad bij de IKEA! En ik hoop dat jullie van mijn handleiding genieten! Laat me weten hoe je m vond in de reacties! Of ik m goed vertaald heb!

Fijne dag verder,

Lucas

P.S. De IKEA handleiding is een vertaling van dit artikel. (Dit zet ik erbij zodat mensen weten dat t niet gejat is, maar een vertaling).

Ik ben vandaag wezen shoppen in Duitsland

Beste lezers,

Ik ben vandaag wezen buurten bij onze Oosterburen in de stad Kleef, in de deelstaat Noordrijn-Westfalen, daar hebben ik en mijn ouders onder andere cadeautjes gekocht voor mijn broertje (Ik ga niet verklappen wat het is, hij leest dit blog namelijk ook!). DUS EINDELIJK HEB IK EEN CADEAUTJE VOOR MIJN BROERTJES VERJAARDAG! Dat was een lange zoektocht zeg!

Toen we in Kleef aankwamen gingen we eerst naar de GameStop (zo’n zelfde soort winkel als Nedgame), waar we een paar Funko Pops voor mijn broertje gingen kopen, maar tijdens het afrekenen viel mijn oog op iets in de knuffelbak. Ik tikte mijn moeder aan, en ze zei dat ze zo zou kijken, dus nadat mijn vader de cadeau’s voor mijn broertje afgerekend had kwam mijn moeder met mij naar het ding kijken wat ik in de knuffelbak had gevonden. Het zag er zo uit:

Zo dus!

Toen keek mijn moeder naar het ding en zag dat het €6 kostte, die mocht ik dus kopen van mijn ouders! Viel ik toch weer met mijn reukorgaan in een niet nader te noemen zuivelproduct wat je maakt door room net zolang te kloppen (karnen heet dat volgens mij) tot het gaat samenklonteren! Dus zo kreeg niet alleen mijn broertje, maar ik ook nog wat!

Daarna zijn we nog naar wat kledingwinkels geweest voor mijn broertjes verjaardag! Maar daar konden we niks leuks vinden uiteindelijk, en toen zijn we maar naar een of andere Duitse versie van de Action gegaan voor cadeaupapier (Ik ben oprecht benieuwd waarom mensen zo veel kopen als ze bij discounters zoals de Action zijn?)

Oh, ja, tussendoor hebben we ook geluncht bij een restaurant waar mijn vader en moeder een hamburger aten en ik een wrap met zalm!

Daarna zijn we naar de Aldi in Kranenburg gegaan om boodschappen te doen en heb ik een foto gemaakt met mijn nieuwe knuffel:

Het was best een leuke dag bij onze Oosterburen, en het heeft me ook nog een nieuwe knuffel opgeleverd!

Een fijne avond verder,

Lucas

P.S. Mijn nieuwe knuffel heet trouwens Damian Jenkins na lang beraad van mij en mijn brein!

Heddy is vandaag weer langs geweest

Beste lezers,

Zoals je aan de titel kunt lezen is Heddy vandaag weer langs geweest.

Eerst heb ik met hem Rabbids Go Home gespeeld, een level (om te laten zien wat het was en hoe het werkte!), daarna ben ik naar de stad geweest om een knuffel op te halen die papa voor mij besteld heeft! Daarna hebben we nog wat ergens gedronken en daarna zijn we naar de Mac geweest waar ik een Quarter Pounder heb gegeten met friet! Best lekker, af en toe, toch?

Verder heb ik bij de Nedgame nagevraagd wat voor een cadeautje ik voor mijn broertje moet kopen, de eigenaar daar zei dat ik het best een giftcard voor PlayStation oid kon geven met een sleutelhanger erbij (tja hij kent mijn broertje natuurlijk niet! Maar het is wel origineler als een fles drank of bloemen). We zijn ook nog even bij de sigarenwinkel binnen geweest want Heddy moest nieuwe rookstokjes (sigaretten dus!) hebben! Ik zeg je winkelen met Heddy is heel anders dan met mijn ouders! Met Heddy hoeven we niet winkel in, winkel uit en overal kleding te kijken wat met mijn ouders (en dan vooral mama) wel altijd moet! Met Heddy is het (overigens hetzelfde als ik alleen met mijn vader de stad in ga), hup Nedgame, misschien nog wat winkels kijken waar Heddy heen moet (maar dat duurt nooit heel lang), daarna wat eten en weer naar huis!

Trouwens ik heb ook nog een nieuwe foto gemaakt bij een reclamebord: want, duh, ik heb een nieuwe knuffel! Luc Nefario heb ik hem genoemd! Hij is de zoon van Dr. Nefario en Ellen uit MySims Kingdom voor de DS (de websites zijn in het Engels by the way!)!

Hier de foto:

Ontmoet Luc Nefario

Daarna ben ik weer naar huis gegaan en terwijl we in de stad waren heb ik met Heddy een verhaal verzonnen!

Ik had dus best een leuke avond! Maar alleen weet ik nog niet wat ik voor de verjaardag van mijn broertje moet kopen! Ideeën, laat ze achter in de reacties!

Trouwens wat vinden jullie van Luc Nefario, mooi is ie, of niet? Laat het me weten in de reacties!

Fijne avond verder,

Lucas

Met mijn ouders de stad in, deel 2

Beste lezers,

Ik ben vandaag weer eens de stad in geweest met mijn ouders, eigenlijk zouden we naar de markt gaan. Maar het werd al snel meer.

Opeens besloot pa me op een knuffelbeest te trakteren. Zomaar uit het niks nam hij me mee naar de Nedgame om dus een knuffel te bestellen op zijn kosten. Knuffel kostte 15 euries, dus ik zei tegen papa: “Als hij woensdag binnen is, leg dan maar wat contanten klaar op het blok, dan haal ik m met Heddy op”

Vervolgens heb ik een foto gemaakt in de Nedgame met toestemming van de eigenaar daar (eigenlijk wou ik een selfie met hem, maar dit is the next best thing)

Ik in de Nedgame

Daarna hebben mijn ouders wat groenten en fruit en kaas (geitenkaas!) gehaald op de markt(waarvoor we eigenlijk kwamen) en daarna gingen we lunchen bij Grand café Moenen waar ik een broodje carpaccio had geluncht.

Toen zijn we nog naar de Primark geweest waar we wat kleding voor mij en mijn moeder hebben gekocht (Waaronder een vest dat lijkt op het vest dat mijn denkbeeldige vriend Terrence altijd draagt, alleen dan zonder de 3 op de borst)

Toen gingen we voor mijn pa naar de Zara (uiteindelijk hebben we daar niks gekocht) waar ik DIT tegen kwam:

Hier moest ik erg om lachen dat de plattegrond van de winkel een blue screen had, vonden ik en pa erg grappig.

Ik heb ook al een naam voor de knuffel die ik besteld heb: Luc Nefario, want hij deed me aan Luc Nefario denken

Dat was dus mijn dagje shoppen in de stad met papa en mama.

P.S. Ik heb al de hele dag last van een oorwurm, I Told you So van The Delfonics (dit nummer! Ja ik weet het, boomermuziek!). Hoe kom ik hier vanaf? Laat het me weten in de reacties!

Over het algemeen had ik dus best een geluksdag, Ik voelde me net deze gans uit de Donald Duck.

Trouwens, ik heb gisteren ook mijn oude knuffelkonijn Valley teruggevonden! (Alleen nu zit Freekje dus steeds naar Valley te loeren)

Super happy hiermee!

Hopelijk hebben jullie ook zo’n fijne dag gehad,

Lucas

Heddy is er weer!

Beste lezers,

Hij is weer terug van weggeweest: de Heddy!

Mijn goede vriend Heddy had een tijd geleden last van iets waardoor hij niet meer kon komen wandelen, maar gelukkig is hij er nu weer om iedere week met mij te gaan sporten!

Voor deze eerste keer in lange tijd besloot ik met hem naar Nijmegen te gaan en een knuffel te gaan ophalen die ik had besteld bij de Nedgame! (foto onderaan deze blog)

Daarna hebben we een uur lopen zoeken naar het Italiaanse restaurant Merano, maar we hebben het met behulp van Google Maps wel kunnen vinden! Heddy merkte wel op (later op de avond) dat het bijna bij hem in de achtertuin was!

Toen hebben we lekker een pasta gegeten daar bij dat restaurant en daarna zijn we weer naar huis gereden……..

Maar toen besefte ik pas dat ik nog geen foto bij een bushokje met mijn nieuwe knuffel had en toen zaten we al in de auto, wat stom van mij!

Dus nu heb ik thuis maar een foto met mijn nieuwe knuffel Calem Kuijpers gemaakt, waarbij ik voor de plaat sta van het Meisje met de Parel die mijn ouders in de woonkamer hebben. Want die vonden het te veel werk om naar een bushokje of een reclamebord te lopen!

dus hierbij de foto van mij en Calem:

Calem Kuijpers, mensen!

Nu verheug ik me erg op het Sims pakket met loft spullen wat morgen uitkomt!

In ander nieuws….. Ik heb ook mijn oude spreekwoordenboek weer teruggevonden!

Tadaa! Daar is ie weer!

Fijne avond verder,

Lucas

Ik ben dit weekend in de stad geweest

Beste lezers,

Mijn vader zag vrijdag dat er een tentoonstelling over de Pest was in het Valkhofmuseum in Nijmegen en wou daar graag met mij naartoe op zaterdag dus toen had ik kaartjes besteld (en een boek), en toen gingen we zaterdag naar het museum!

Hier wat foto’s van mijn dagje in de stad:

Ik met Kane bij de Waalbrug, het is geen Amsterdam, maar het kan er mee door
Dit is iemand die overleden is aan de pest! Best creepy maar tegelijkertijd toch fascinerend! Ik vond hem best bot!
Een Romeins masker in het Museum
Ik die sta op dezelfde plek als waar een schilderij over is gemaakt dat in het museum hangt!
Hele hele vroege prototypes van Funko Pops!
Ik die op de foto sta bij een Romeinse zuil die in Nijmegen is opgegraven
Ik bij een kaart van het Romeinse rijk! Wat een groot deel van Europa besloeg dat hé?
Het onderwerp van een ander schilderij wat ik in het museum heb gezien

Nadat we dus bij het museum waren geweest , hebben we nog wat winkels bezocht, want mijn vader moest nog wat hebben (ook een merchandise winkel waar ik een hele leuke Coraline knuffel zag die ik niet mocht kopen want mijn budget was op!) en voordat we naar het museum gingen hebben we ook wat geluncht!

Deze wil ik echt SUPERGRAAG!

Een dagje stad met mijn vader alleen is heel anders dan als mijn moeder erbij is (lees daarvoor het blog over een dagje stad met mijn ouders!)

Zondag ben ik trouwens op internet wezen kijken bij IKEA naar nieuwe bedden (want ik moet een nieuw bed)!

Nu verheug ik me op woensdag want dan ga ik naar de stad met mijn vriend Heddy om hem te trakteren, want hij is na lange afwezigheid weer terug (en dat moet gevierd worden)! Ik zat eerst aan den Bosch te denken om daar Bossche bollen te gaan eten, maar aangezien hij pas tussen 15:00 en 16:30 komt, en we dus te weinig tijd hadden verdween dat plan in de prullenbak!

Weet iemand nog een leuk lunch/eettentje in Nijmegen? Laat het achter in de reacties!

Een fijne dag,

Lucas

Ik was laatst met mijn tante in Utrecht

Beste lezers,

Laatst ben ik met mijn tante naar Utrecht geweest. Het was echt heel lang reizen met de trein en we moesten ook vroeg weer vertrekken want ze moest om half 5 terug zijn want dan had ze iets.

Toen we eenmaal in Utrecht aan waren gekomen heb ik eerst even een Vulpix poppetje gekocht bij een of andere Anime winkel.

Daarna ben ik naar de Game Mania geweest waar ik een mooi shirt zag waarvan ik dacht “Dat vind mijn broertje wel leuk” en toen kwam ik op het idee om cadeautjes te kopen voor mij en mijn familie, gewoon omdat het kan.

Ook heb ik voor mijzelf een nieuwe knuffel gekocht: Ik heb haar Karin Davis genoemd, naar het eerste vrouwelijke personage wat ik bedacht had (toen ik 4 a 5 jaar oud was!)

Ontmoet Karin Davis!

Verder waren mijn ouders en mijn broertje heel dankbaar voor de cadeautjes, het leek bijna Sinterklaas (alleen zonder intocht, stoomboot, paard en natuurlijk de pieten)!

Ik had ook heel lekker bij Kentucky Fried Chicken gegeten met mijn tante.

Over het algemeen was het echt een topdag!

Een fijn Weekend,

Lucas

Vrijdag de 13e, Internationale Kattendag?

Beste lezers,

Zoals jullie wel weten is het vandaag vrijdag de 13e en dat betekent…… ongeluk. Ik geloof daar zelf niet zo in. Maar vindt het wel fascinerend hoe sommige mensen denken dat bepaalde handelingen hun geluk of ongeluyk kunnen beïnvloeden.

Een van de bekendste ongelukssymbolen in de westerse maatschappij is natuurlijk de Zwarte kat. En laat ik nou precies daarom zwarte katten erg cool vinden. Daarom ben ik er ook voor om vrijdag de 13e voortaan geen ongeluksdag meer te laten zijn, maar Internationale Kattendag, dus dat betekent een soort dierendag maar dan alleen voor katten.

Ik heb zelf namelijk een (witte) kat, (Ik wou zelf liever een zwarte maar dat vonden mijn ouders en broertje niet leuk) die erg schattig is maar ook erg ondeugend. Hij heet Milky en hier is een foto van hem:

Mijn kat Milky

Ik heb ook nog een knuffelkat genaamd Felix en die is ook schattig (en zwart-wit, vandaar dat ie Felix heet want hij lijkt op die kat van het kattenvoer).

Wat zijn katten toch leuk…. daarom ben ik voor het plan dat vrijdag de 13e voortaan Internationale Kattendag wordt.

Een feestdag die alleen aan katten wordt gewijd…. wie wil dat nou niet?

Trouwens wat zijn vouwblaadjes?

Een fijne vrijdag de 13e,

Lucas

Ik ben gisteren dus naar de dierentuin geweest

Beste lezers,

Gisteren kwamen mijn ouders op het idee om samen met mij en mijn broertje en zijn vriendin naar de dierentuin te gaan.

Ik vond dat best een goed idee want zo kon ik foto’s maken voor op mijn blog.

Hierbij dus wat foto’s uit de dierentuin

Dit waren dus wat foto’s van mijn dagje dierentuin gisteren, daarna zijn mijn broertje en zijn vriendin naar de film gegaan en ging ik lekker pizza eten!

Vandaag kreeg ik onverwachts een vrije dag omdat mijn moeder coronaverschijnselen heeft en zich heeft moeten laten testen.

Ik val dus gewoon met mijn neus in de boter (of is het een geluk bij een ongeluk?)

Veel liefs en voor mijn moeder beterschap,

Lucas

Een dagje stad met mijn ouders

Beste lezers,

Mijn ouders of nou ja…. ik eigenlijk kwam op het idee (het was een nieuwe maand immers) om naar de stad te gaan en altijd nadat we bij de Nedgame geweest zijn…. moeten we altijd naar de Kleding-, schoenen, of lingeriewinkel en zo ziet dat er dus voor mij uit:

De vraag Die niet echt een vraag is. ‘Hee papa en mama, zullen we naar de stad gaan? Ik mag namelijk weer een nieuwe knuffel kopen bij de Nedgame ‘ Het antwoord ‘Nee, we moeten nog boodschappen doen, schoonmaken, klussen, enz. ‘ wordt vakkundig genegeerd en voor je het weet zijn we vol goede moed op weg naar een middag die (weliswaar, na het bezoekje aan de Nedgame of voorheen de KPN-winkel) vijf jaar gaat duren.

Stadium 2 Na de Nedgame begint het rustig slenteren Dat wil zeggen: ik begin aan de kruistocht in spijkerbroek achter mijn ouders aan. Onderwijl lijken zij alleen maar langzamer te gaan lopen en steeds langer naar dingen te kijken, of het nou kunst is of kleding.

Stadium 3 Mijn ouders willen de kledingwinkel in Winkelen is op zich niet zo erg als ik zelf ook even een kijkje kan gaan nemen bij de gamekleding. Maar nee, ik bevind me in een lingerie winkel – of een winkel die toevallig net weer niet over gamekleding beschikt.

Ouders, geloof ons: zelfs gedropt worden achter vijandelijke linies in de Vietnam-oorlog is nog minder bedreigend dan de blikken van de mensen wiens kledingwinkel-territorium wordt betreden door een nerd zoals ik, gelukkig ga ik als ik met Heddy de stad in ga wel gelijk naar de Nedgame en hoef ik niet naar Kledingwinkels.

Stadium 4 Je beseft: je ouders zijn ‘Sale Sletten’ Het type mens die altijd wacht tot de uitverkoop is begonnen en waarvan jij dan altijd de taak krijgt alles te moeten dragen, gelukkig zijn mijn ouders niet zo. Aanvankelijk doe je dat met plezier, maar al snel merk je dat werkelijk álles dat nog in hun maat aanwezig is op jouw sherpa-stapel terecht komt.

Daarnaast blijken je ouders plotseling een heus roofdier-instinct te bezitten. Ze weet hoe ze tegen andere mensen moeten vechten voor hun afgeprijsde items en zal niet rusten voordat ze een soort oempa-loempa van kleding zijn.

Stadium 5 Het eerste volle rondje is een feit Mijn ouders maken rondjes in winkels. Veel rondjes. Als je weer bij het begin aankomt en ze hebben nog niets kunnen vinden, dan heb je zo’n 70% kans dat ze weer hetzelfde rondje opnieuw gaan maken tot ze wat vinden. Dat komt omdat mijn ouders niet toe kunnen geven dat ze niets in een winkel hebben kunnen vinden. ER.MOET.IETS.ZIJN.

Stadium 6 Hun maat hangt er niet tussen Wanneer de maat van je ouders
(meestal moeder) er niet tussen hangt wordt er eerst zo’n twee minuten gezocht naar een beschikbare verkoopster. Als ik écht pech heb is dit een beginnende verkoopster die eerst zelf door de rekken gaat kijken of de maat van mijn vader of moeder er niet tussen hangt. Weer tien waardevolle minuten in mijn leven vervlogen.

Daarna wordt er overgestapt naar het kijken in het magazijn, dit duurt zeker nog eens tien minuten. Wordt de maat daar ook niet gevonden? Dan wordt er gekeken in het systeem of het niet bij een ander filiaal beschikbaar is in zijn of haar maat of dat ze het willen bestellen – ook dit duurt ook weer een kwartier.

In dat kwartier kniel ik in gedachten naar Swan in de hoop dat ik echt niet naar de andere kant van de stad hoeft te lopen voor een broek die ze vervolgens toch niet kopen om imaginaire redenen.Tip: Help hun met zoeken. Je toont initiatief en teamwork in deze moeilijke tijd voor hun (en zeker ook voor jou).

Stadium 7 Twijfelen Mama of papa ziet een topje. Maar wacht, daar hangt er eenzelfde maar met een ander patroon. Twijfelen. Vijf minuten later is de keuze gemaakt op het topje dat hij of zij eerst al vast had. Maar wacht, daar hangt hetzelfde topje in het zwart. Twijfelen. Vijf minuten later is de keuze gemaakt op het topje dat hij of zij eerst al vast had. Op naar de paskamers. Hij/zij past het topje, bekijkt het in de spiegel en begint, jawel, te twijfelen. Ik mag nog even het andere topje met het andere patroontje opzoeken in de winkel.

Stadium 8 ‘Welke vind je mooier?’Als je bij punt 9 bent aangekomen, zal ik hoogstwaarschijnlijk gevraagd worden welke van de twee bijna identieke items mooier is. Mocht je dit overkomen kies dan altijd een item, het maakt namelijk niet uit welke.

De vraag die je daarop krijgt is altijd: ‘Waarom?’ Helaas is er op deze vraag ook geen goed antwoord te geven. Onderbouw je mening niet. Ze zijn op een discussie uit. Houd het simpel en zeg ‘gewoon’. Ze kiezen toch wel wat ze zelf willen:

‘Zal ik ze allebei dan maar passen?’ ‘Nee.’ ‘…Ik doe het toch.’

Stadium 9 Het passen Bloesje in de broek, uit de broek, haar vast, haar los, knoopje open, knoopje dicht… Waarom, waarom? In de tijd dat mijn moeder (en andere vrouwen) één item passen, hebben ik en vader al een hele outfit gepast, oké bevonden, afgerekend, naar de Nedgame gelopen en een pluche gekocht. (het is nog nooit voorgekomen, maar ja, zolang duurt het als mama een item past) ‘Ik weet het niet zeker…’ en ze bindt d’r haar nog eens samen terwijl ze zichzelf in een onmogelijke hoek in de spiegel probeert te bekijken.

Ondertussen zijn papa en ik maar naar buiten gegaan en hebben lekker zitten kletsen op het stoepje voor de winkel

Stadium 10 ‘Vind je dit leuk?’ De vraag der vragen. De vraag waar geen jongen het antwoord op weet.Vele dappere jongens zijn me voor gegaan door ‘m te beantwoorden met een eerlijk antwoord. Zij zijn echter nooit triomfantelijk teruggekeerd van het slagveld.

De vraag altijd met ‘ja’ beantwoorden, wordt om voor de hand liggende redenen uiteraard na verloop van tijd ook resoluut van de hand gewezen. Kortom, je speelveld ligt ergens tussen ‘heel leuk’, ‘ja’, ‘leuke keuze’, ‘je [lichaamsdeel X] komt hier mooi in uit’, of de hoofdprijs: ‘dit staat mooi bij [kledingstuk X]’

Let op: beantwoord de vraag nooit met iets in de trant van ‘maar je hebt al 700 paar schoenen’ (zeker bij mama). Daarmee word je gegarandeerd afgeserveerd als de nerderige jongen die het niet snapt. (Dat ben ik uiteraard ook, maar ik wil de sfeer een beetje goed houden).

Tip: Mocht je trouwens liegen door te zeggen dat je het item wel degelijk mooi vindt, dan heeft ze dit zeker door. Probeer je twijfel dus positief te onderbouwen, als: ‘er staat iets van een stad op’ (kleding met steden en namen van steden vind ik naast gamekleding ook erg leuk) (Ik heb ook een iAmsterdam t-shirt).

Ik in mijn iAmsterdam t-shirt samen met Kane

Stadium 11 Je beseft je dat er geen stoelen in deze winkel zijn Dat wordt gezellig hangen tegen de muur, of zitten op de stoffige grond. Of kniezen in een hoekje. Of buiten met papa op een stoepje zitten kletsen over de Sims. Denk maar niet dat ik even buiten een troost-Crunch reep mag halen bij de Kruidvat of de super. Ik (en papa) hebben kledinghaalcorvee.

Stadium 12 ‘Dit matcht niet.’ ‘Dit topje is leuk, maar past niet bij m’n schoenen.’ ‘Ik wil deze jas maar ik heb geen broek die er bij past.’ – uitspraken zoals deze verbeteren het fenomeen winkelen niet. Niet voor jou en niet voor je ouders. Suggesties geven hier is zinloos en gevaarlijk. Onderga het als een man.

Stadium 13 ‘Zeur eens niet zo.’ Jongens, laat nooit – maar dan ook nooit merken dat je het niet leuk vindt om met je ouders te winkelen. Ook als ze vragen of je het leuk/gezellig vindt/naar je zin hebt, laat je verveling nog steeds niet merken.

Wanneer ik toegeeft dat ik eigenlijk liever thuis de Sims wilt gaan spelen of Wikipedia wil gaan lezen kan ik een onvermijdelijke aanval verwachten. Ik vraag me af of ik in de Goelag zit. Je bent hier, er is geen weg terug. Doorbijten is de enige optie.

Stadium 14 Sluitingstijd nadert. Dat betekent: veel, heel veel, en heel snel passen Omkleden in de winkel zelf? Ach, waarom ook niet. Hopla. Na het rustige begin, het kijken, de 999 rondjes lopen, passen en nog meer passen hebben sommige ouders na al die verspeelde tijd (minimaal twintig minuten, als je geluk hebt) nog wel eens de neiging NIETS te kopen van alle kledingstukken die ze hebben gepast.

Toch MOET er die dag iets gekocht worden. Alle voorgaande stappen worden in deze nogmaals. fase fast forward afgespeeld. Op de vraag of je liever een dag in de Goelag zit durf ik nu gerust ‘ja’ te antwoorden.

Stadium 15 Nawoord met de verkoopster ‘En? Is het allemaal gelukt?’ vraagt een nietsvermoedende verkoopster aan je vader of moeder wanneer hij of zij na twintig minuten vastberaden het pashokje uit stapt terwijl jij daar achteraan sleept, ontdaan van je ziel en half gesmolten.

Vervolgens beantwoorden je ouders deze vraag door over ieder gepast item in detail te treden over de pasvorm, de kleur, de stof of soms zelfs de voering. Een gesprek waar geen einde aan lijkt te komen. Huilen lijkt de enige uitweg, maar je houdt je sterk. De gedachte aan een laptop met Sims vormt zich als een soort fata morgana voor mijn neus.

Stadium 16 Betalen Er zijn twee soorten ouders in de wereld: de ‘Ik verdien mijn eigen geld, dus heb het jouwe niet nodig’-ouder (mijn favoriet, en dus ook mijn ouders) of de ouders die altijd net zonder geld lijken te zitten als ze bij de kassa staan. En jou vervolgens op een manier aankijken dat je denkt dat je een extra pluche als beloning krijgt waardoor je direct je portemonnee trekt en er dus de helft van mijn WAJONG-uitkering erdoorheen gejaagd wordt.

Stadium 17 De terugweg Daar is het dan: er komt licht aan het einde aan de tunnel. De items zijn afgerekend, de tasjes bevinden zich in hun handen – je gaat naar huis. Het was een zware missie, maar je hebt het overleefd soldaat. Thuis wacht een laptop met Sims op je. Maar dan, tijdens het lopen naar de uitgang overkomt jou je allergrootste nachtmerrie: we komen langs de kunstwinkel en papa zegt ‘Oh kijk! Deze winkel is leuk! Zullen we hier even binnen kijken?’

P.S. Nee, zo ging het bij mij echt niet hoor, een paar dingen zijn erg overdreven, maar nadat we bij de winkels waren geweest gingen ik en mijn ouders eerst even wat eten bij restaurant Le Figaro (Figaro is trouwens de naam van de kat van Gepetto uit Pinokkio), waar ze lekkere hamburgers hebben en daarna heb ik ook deze foto gemaakt met mijn nieuwe pluche Riley (vernoemd naar Riley uit de film Inside Out van Pixar), natuurlijk bij een bushokje!

Ontmoet Riley!

Dit was dus mijn middag of beter gezegd avond in Nijmegen!,

Een fijn weekend,

Lucas

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑