Beste lezers,

In de nacht van zaterdag op zondag (eergisteren dus) droomde ik over twee klasgenoten van de middelbare school! Gek toch! Ik bedoel, die periode moet ik eigenlijk achter me laten en niet weer steeds terug halen! Je moet vooruit blijven kijken! Nu zal ik jullie eens over deze droom vertellen (of wat ik nog er van weet!)

Ik was met Joshua in het Winkelcentrum van Malden gewoon aan het shoppen, je weet wel, boodschappen doen. Tot ik opeens een van mijn oud-klasgenoten tegenkwam, en wel mijn grootste rivaal uit mijn middelbareschoolperiode (en die later met mijn ex een relatie aanging. Eerst dacht ik, jammer, heel erg jammer. Maar nu denk ik: hij mag haar hebben, er zijn zat leukere meisjes zoals bijvoorbeeld een paar meisjes hier bij TriUnity die zich wel interesseren voor mijn verhalen. Anders dan mijn ex die me alleen gebruikte als praatpaal om haar verhalen tegen te vertellen.)

Nou ja, ik kwam dus die jongen tegen die mijn rivaal was en hij had bloemen gekocht voor zijn vriendin (mijn ex dus hé!) en yoen hij me vroeg of ik jaloers was dat hij met mijn ex ging zei ik “Nee!” en heb ik daarna met hem verder gekletst over dat hij niet bij mijn ex in de buurt moest blijven hangen omdat hij alleen gebruikt werd, maar dat geloofde hij niet en toen moest Joshua het verhaal verifiëren. Daarna gingen ik en Joshua weer verder met Boodschappen doen, want Joshua ging koken die avond….. en toen werd ik wakker en bedacht me dat ik het had gedroomd! Ach ja, de puntoren van Joshua (en dat Joshua echt bestond) waren misschien al een signaal! Want wie ken jij met puntoren in IRL?

Maar het heeft me wel aan het denken gezet? Wat als dit een voorspellende droom is? Wat als ik die oud-klasgenoot van de middelbare school echt weer een keer zie een dezer dagen? (of sowieso mijn oud-klasgenoten van de Middelbare school een keer zien om ze te vertellen over Joshua en mijn huidige ambitie om schrijver te worden zou al cool zijn!)

Ik vertelde vanmorgen aan Heddy over die droom en Heddy zei dat het hoogstonwaarschijnlijk was dat ik mijn ex en die klasgenoot nog een keer zou zien! Hij heeft met die klasgenoot gesproken een paar maanden terug en die zei dat hij nooit meer iemand ziet van onze klas!

Dus waarschijnlijk is het gewoon een droom en voorspelt het geen reünie (hopelijk!)

Heb jij ook wel eens zo’n vreemde droom en wat gebeurde daarin? Laat het me weten in de reacties!

Fijne dag verder,

Lucas

P.S. Ik moet niet vergeten dat ik morgen mijn knuffel Joshua meeneem naar TriUnity!

Beste lezers,

Ik ben gesloopt, echt moe, ik wil eigenlijk gewoon de Sims gaan spelen nu! Maar ik heb wel echt een topdag gehad!

Zal ik jullie vertellen waarom?

Nou vanmorgen zat ik met Heddy mijn planning te maken en kwam Heddy op het idee om wat te gaan wandelen ’s middags samen met mij, dus die middag gingen we wandelen en tergelijketijd wat boodschappen doen!

Daarna heb ik lekker ge-Simst tot het 5 uur was en we dus naar huis gingen! Maar ik ging niet gelijk naar huis! Ik ging met Heddy iets leuks doen! Eerst zijn we naar de garage gewandeld waar Heddy’s auto de APK-keuring had! En daarna zijn we doorgereden naar Beuningen waar we bij de Mac aldaar iets te eten hebben gehaald!

Ik kreeg zomaar van Heddy een Quarter Pounder, friet met Amerikaanse fritessaus, ijsthee en een McFlurry met Chocola! Als dat niet met je neus in de boter vallen is dan weet ik het ook niet meer!

Ondertussen hebben we een verhaal verzonnen over dat Cyril Hearsay mij en nog iemand anders had ontvoerd en ook mijn schoolklas van de middelbare had ontvoerd en tot slaaf gemaakt! Vreemd verhaal, ik weet het, maar nog niet zo vreemd als het vervolg, de club van Wijchenaren, een boek wat ik nu aan het schrijven ben en wat op WattPad komt! (Ik en Heddy verzinnen trouwens altijd vreemde dingen in onze verhalen by the way!)

Het enige waardoor deze dag nog meer top zal worden is als ik een van deze twee knuffels mag bestellen van mijn ouders, maar waarschijnlijk zal dat pas in november worden! Welke zal ik kopen?

Welke knuffel van de twee bovenstaande zal ik in november kopen? (voor beide heb ik ook een naam voor de bovenste Lillie en voor de onderste Riley). Laat t me weten in de reacties (Ja, t moet maar zo, want ik heb geen idee hoe je polls maakt op WordPress.)

Dus ik had best wel een topdag, nu lekker uitrusten en genieten van een lekker spelletje Sims,

Fijne avond verder,

Lucas

P.S. Geen Luc’s Weetjeshoek vandaag, want ik was het glad vergeten! Ik heb de hele dag aan mijn boek “de club van Wijchenaren” gewerkt, dat boek schrijf ik omdat ik vroeger een beetje heel rare ideeën erop nahield, een beetje wat de nazi’s hadden met de joden had ik met Wijchenaren (dat kwam omdat mijn ex uit Wijchen kwam) en ik met die ideeën wil afrekenen en wil laten zien aan de wereld hoe rare ideeën ik had. Nu heb ik niks tegen mensen uit Wijchen, er wonen een paar heel leuke tussen en ik wil er zelf later gaan wonen! Ooit, in de toekomst! Vroeger dacht ik bij Wijchen aan communisme en de USSR! Nu aan comedy en cabaret en dat komt allemaal omdat Wijchen in mijn wereld een icoon heeft, namelijk de cabaretier Donnie Smits!

Beste lezers,

Zoals sommigen van jullie wel weten doe ik een opleiding creatief schrijven bij de LOI. Dat is best leuk en daarom die ik er goed mijn best voor. Ik heb vandaag met een inleveropdracht een 8 gehaald! Dat moet gevierd worden!

Schrijven (en taal) zijn al heel lang mijn passie. Ik weet nog dat ik op mijn 4e levensjaar begon met Engels leren en dat ik op mijn 10e verbaasd was dat nog niemand op hetzelfde niveau zat als ik met Engels in mijn klas. (Maar ja, wat wilde je. In die tijd spendeerden kinderen hun tijd liever buiten waar ze met hun Nederlandse vriendjes bijvoorbeeld politie en diefje of tikkertje speelden, of achter de tv waar ze naar Nederlandse (nagesynchroniseerde) tv-programma’s keken. Of op Hyves, wat toen de grootste site van Nederland en een Nederlands sociaal netwerk was, geen wonder dat die kinderen geen woord Engels konden tot de middelbare school). Nu spreken kinderen door o.a. TikTok, Snapchat, Instagram en YT beter Engels dan ik op die leeftijd.

Op mijn 10e bedacht ik dat ik Chinees wilde leren want dat vond ik interessant, mijn ouders dus iemand zoeken die dat kon doen, en ze vonden een vrouw die wel Chinees aan mij wilde geven. Uiteindelijk heb ik dat gedaan tot ik afstudeerde van de middelbare school. Soms zou ik willen dat die vrouw die mij Chinees gaf een keer langs zou komen voor een gastlesje hier bij TriUnity, maar dat is waarschijnlijk ijdele hoop. Tegenwoordig vind ik dat op de middelbare school ipv Frans en Duits Chinees gegeven zou moeten worden want China is een opkomende wereldmacht, een belangrijke handelspartner en het is dus handig dat je hun taal dan een beetje spreekt!

Toen ik 15 was wilde ik Arabisch leren omdat toen de Arabische wereld (Islamitische Staat en dat soort dingen) veel in het nieuws was en ik dat interessant vond. Uiteindelijk toen TriUnity was begonnen hebben mijn ouders een Arabische lerares aangenomen voor mij en nu komt ze af en toe langs als ze tijd heeft (meestal op vrijdagen).

En dan nu mijn interesse in schrijven. Toen ik 5 was wist ik al dat ik schrijver wilde worden. Dat kwam omdat ik toen een Totally Spies aflevering gezien had met een karakter er in, later heb ik geleerd dat hij Cyril Hearsay heet, die was schrijver (een journalist) en ik vond hem zo cool en dacht dat hij mijn vader was en toen begon ik daar verhalen over te verzinnen en daar is Likybincity uit voortgekomen (en dus ook mijn Simswereld!)Ik ontdekte Cyril op het verjaardagsfeest van vrienden van mijn ouders in 2005. Ik weet niet meer de datum precies, maar het was een zondag. Daar bedacht ik dat ik Cyril’s zoon wilde zijn (Ik was 5 oké!)

Dus, jaren later, in 2019, op 4 oktober om precies te zijn, herontdekte ik Cyril en de verhalen die ik over hem geschreven had en begon weer verhalen over hem en zijn gezin te verzinnen. Zo had ik al verzonnen dat hij 5 kinderen had, te weten : zijn zoons Sorrel, Julian, Lucas en Masaharu en zijn dochter May! Zijn vrouw kreeg de naam Katherine, want dat vond ik een mooi verhaal en toen besloot ik dat ik schrijver wilde worden!

Ik deed bij TriUnity al een boekhoudstudie, maar dat was niks voor mij, Ik was er wel goed in en zo maar ik vond het maar niks omdat ik het ZOOOOO saai vond! En toen kwamen mijn ouders met een cursus verhalen schrijven aan, waar ik nu dus een 8 heb gehaald voor een opdracht. En dat moet gevierd worden

Dus mama ………. morgen naar de stad voor KFC? Of eten we pannenkoeken of pizza vanavond? Of op zijn minst mag ik een pluche bestellen bij de Nedgame! Want het moet gevierd worden!

Fijne dag verder,

Lucas

P.S. Ik hoop dat mijn ouders dit blogje lezen, dan mogen zij kiezen hoe het gevierd moet worden!

Beste lezers,

Zoals sommigen van jullie wel weten ben ik best wel een veelvraat. Friet, döner, chips, snoep, chocola. Ik lust het allemaal! Maar er was ooit een tijd dat het anders was! Toen ik namelijk kind was was eten (en dan vooral het avondeten) totaal niet, ik herhaal, niet mijn favoriete bezigheid (een beetje vergelijkbaar met shoppen nu.) Ik kon uren aan tafel zitten en meer zitten te kletsen dan te eten! (behalve als het echt heel lekker was, dat was binnen 3 happen op!).

Het smerigst vond ik friet en Hollandse pot gekookt door mijn grootouders die iedere donderdag langskwamen om op te passen! Ik vond Hollandse pot zo SMERIG (nu eet ik het wel hoor!), vooral met snotgaar gekookte groenten, dat ik het weigerde op te eten en mijn opa dreigde met de welbekende ” kindertjes in Afrika”! Als er chips of snoep gepakt mocht worden dan nam ik er altijd een of 2, nooit meer!

MAAR TOEN…… KWAM IK IN DE PUBERTEIT!

En kreeg ik last van mijn eerste groeispurt en begon mijn lichaam eten als iets te zien niet alleen maar om in leven te blijven maar ook als energiebron om te groeien! Nu denkt mijn lichaam nog steeds dat ik energie nodig heb om te groeien, maar dan vooral in de breedte in plaats van de lengte! (en de puisten op mijn gezicht.)

In de puberteit begon ik in te zien dat fastfood en snoep en chocola echt lekker waren, maar volgens mij kwam dat door de hormonen in mijn lichaam die energie wilden om te groeien. Overigens ben ik me toen meer en meer gaan interesseren in koken en eten! Ook omdat ik later op mezelf moet gaan wonen en ik niet iedere dag langs de patatzaak/Chinees/Turk/pizzeria wilde voor eten, dus ik moest wel leren koken, eerst samen met Lotte, nu samen met Ilona!

Tijdens dat koken hebben we ook altijd de ” song van de week”, waarbij ik en Lotte/Ilona iedere week een liedje mogen uitkiezen die we die week het leukst vinden! Zo heb ik bijvoorbeeld een keer Wereldbol van Aukje Fijn ingediend bij Lotte! En een keer Als ik jou zie van Aukje Fijn! En vaak dingen van de Snollebollekes!

Maar terug on topic, toen ik in de puberteit kwam ontdekte ik hoe lekker fastfood kon zijn! Het lekkerste fastfood vind ik nog steeds döner kebab en pizza!

Ook ben ik me nu meer gaan interesseren in waarom dingen lekker zijn en waarom veel mensen bepaalde dingen lekker vinden? Waarom beginnen we bijvoorbeeld te kwijlen bij de geur van gebakken spek terwijl we de geur van gekookte spruitjes smerig vinden, hoewel spruitjes veel gezonder zijn dan spek?

En nu een vraag aan jou: Wat is jouw favoriete fastfood? Laat het me weten in de reacties!

Fijne dag verder,

Lucas

P.S. Bij TriUnity zijn ze nu gevuld speculaas aan het bakken en ik krijg zo een stukje! 🙂

Beste lezers,

Ik had gisteren echt een crazy dag! Nou, hij begon normaal. Maar rond de middag nam hij al gauw een crazy wending! ’s ochtends begon ik gewoon met werken bij TriUnity en heb ik een nieuwe Luc’s weetjeshoek geblogd en heb ik bedacht dat ik met Heddy Oreo brownies wilde gaan bakken (die uiteindelijk best lekker waren).

Maar tijdens het boodschappen doen voor de brownie hoorde ik opeens het liedje “Je hoeft niet naar huis vannacht” van Marco Borsato en kon ik het niet laten om bij het refrein mijn eigen tekst te gaan zingen en die luidt zo:

Want we zijn in je huis vannacht

We binden je met ducttape vast

En we kalken een hart op je spiegel vannacht!

Want we zijn in je huis vannacht!

en we roven alles leeg.

Zelfs de badkamer!

Heddy kon dat niet waarderen en vroeg me om te stoppen (waarschijnlijk omdat ik zo stond te blèren in de supermarkt en dus hard schreeuwde)

Maar toen de brownie bijna af was kwam mijn lerares Arabisch even langs om te kijken hoe het met me ging dus ik heb haar alles verteld over mijn nieuwe pluche Lucas en zijn beste vriend Joshua (die knuffel met die puntoren die ik al wat langer heb!).

Ook kwam mijn opa langs om brownie te eten….. was best gezellig!

Na de werkdag ging ik met Heddy naar de stad en terwijl we door de stad liepen kreeg ik van een vreemde een compliment over mijn Pokémon vest, dat was ook best wel leuk. Maar misschien kwam dat omdat ik mijn Nikes niet aan had, als ik die aan heb krijg ik alleen complimenten over mijn schoenen en niet over de rest! Met Heddy heb ik trouwens kebab gegeten in de stad bij Döner Nijmegen.

De avond verliep dan wel weer erg normaal, ik heb lekker Sims gespeeld. Afgezien van het bestellen van nieuwe oortjes bij CoolBlue want mijn broertje wees me eerder die dag erop dat mijn koptelefoon naar de Filistijnen was, dat was best Jammer!

Over het algemeen zat gisteren vol verassingen!

Fijne dag verder,

Lucas

P.S. Vanmorgen stond er ineens een “Fiets fieuw” fiets van Coolblue voor de deur. Wat bleek, die kwamen de oortjes afleveren die ik gister rond 11 PM had besteld. Snelle service!