Beste lezers,

Vanmorgen waren ik en mijn moeder wat aan het kletsen, en een van de onderwerpen waar we het over hadden was nostalgie. Zij zei dat zij heel veel nostalgie voelde naar toen wij (lees ik en mijn broertje) klein waren. Dat is waarschijnlijk zo, omdat ze toen nog niet zo’n hectische baan had als ze nu heeft. Toen was ze gewoon een huisvrouw. Nu is ze het totaal tegenovergestelde namelijk directrice van een bedrijf.

Maar wat is nostalgie?

Volgens Wikipedia is nostalgie: “het gevoel iets belangrijks of dierbaars te zijn kwijtgeraakt. Dit uit zich in heimwee naar het (persoonlijke) verleden.” Dus nostalgie is eigenlijk het gevoel wat je misschien wel kent als in : “vroeger was het beter”!

Ik heb bijvoorbeeld heel erg veel nostalgie naar bijvoorbeeld de tijd tussen 2009 en 2013, omdat ik toen best wel populair was en iedereen met me wilde chillen en ik best wel veel vrienden had. In de tijd daarvoor had ik juist heel weinig vrienden omdat ik niet mee wilde doen aan de Pokémon Diamond en Pearl hype die toen op mijn school heerste (en zelfs de leerkrachten deden eraan mee)! Nu is dat onvoorstelbaar! Ik ben echt een Pokémon-fan en ik draag het liefst Pokémonkleding en kijk ook de Pokémon-animeserie en zelfs een van mijn favoriete knuffels is een Pokémonknuffel (Freekje)! Ook ben ik recentelijk de Pokémon-anime van Diamond en Pearl gaan kijken op Amazon Prime en ik moet toegeven, hij is best amusant, vooral Team Rocket tovert altijd een lach op mijn gezicht, en dat komt waarschijnlijk omdat ze zo dom zijn! Ik vind het bijvoorbeeld leuk om als Team Rocket “er weer vandoor schiet” Wereldbol van Aukje Fijn eronder te zetten! Mensen kunnen veranderen dus! Vroeger zag ik Pokémon namelijk als iets voor de massa en nu als iets wat onderdeel is van geek culture (oftewel nerdcultuur), net als Hetalia trouwens!

Ook heb ik recentelijk veel nostalgie naar mijn laatste halfjaar van de middelbare school! Dat is raar, want toen was ik niet echt populair! Misschien was het wel omdat er toen minder shit in de wereld was (zoals corona en Oekraïne), dat ik daarom dat zie als een “betere” tijd!

Maar de periode waarnaar ik het meeste nostalgie heb blijft toch 2009-2013 omdat ik toen een hele coole vriendin had die ook zichzelf was en zich niets aantrok van hoe een meisje zich moest gedragen! Ze hield van games zoals GTA (Ze had zelfs GTA: San Andreas op haar PS3) en Rabbids Go Home! Wat toen mijn lievelingsgame was! Ook had ik toen een leuke taxichauffeuze waarmee ik coole verhalen verzon over dat zij getrouwd was met Nefario uit MySims Kingdom DS en dat ze een zoon hadden genaamd Luc! Daarom lijkt Luc Nefario ook heel veel op zijn moeder! En die Luc Nefario was toen mijn alterego in mijn verhalen en het hoofdpersonage! Mijn andere hoofdpersonage Lucas Hearsay en Luc Nefario hebben elkaar pas ontmoet toen ik bedacht al mijn verhalen die ik ooit bedacht heb samen te voegen! Ook was in die periode de BlackBerry een veelgeziene telefoon onder jongeren (smartphones bestonden nog niet) en liep iedereen te Pingen! Daarom zijn BlackBerry’s ook heel nostalgisch voor mij!

En dan had je nog het liedje “Als ik jou zie” wat mijn taxichauffeuze veel draaide!

En dit was waarom ik me zo nostalgisch voel naar die periodes in mijn leven!

Fijne dag verder,

Lucas

P.S. Ik heb ook een leuk kort verhaal geschreven voor Creatief schrijven over Lucas en Luc Nefario! Ik ben er heel trots op en wil het graag met jullie delen! Dus hier mijn verhaal!

“ Lucas, kom eens kijken wat ik heb gedaan!” Luc Nefario, een van mijn beste vrienden, had een verassing voor me, zei hij ten minste. Toen ik bij hem aankwam zag ik dat hij bezig was met de auto van zijn moeder. “Mooi, he?” zei hij. “Mijn eigen tijdmachine.” “ Dus je hebt de auto van je moeder veranderd in een tijdmachine?” “ Ja, cool he?” Ik klom in de auto en ging zitten. “ Ik zou best wel willen zien hoe Center City er over 25 jaar uit ziet!”  Luc drukte 25 jaar in en daar gingen we………… Eenmaal in de toekomst aangekomen stuitten we op een desolaat Center City. We liepen wat rond en zagen overal op de borden staan “ Stefan”. Luc vroeg zich af waarom iedereen hier Stefan heette. Dus ik tikte een voorbijganger aan, en vroeg hem waarom iedereen hier Stefan heette. Hij zei omdat het was zodat  Grote Geliefde Leider Eline geen namen meer hoefde te onthouden, en hij zei ook dat Eline vandaag de “ Alle mannen achter het aanrecht-wet” had aangekondigd waardoor mannen geen beroepen meer mochten uitoefenen en thuis voor het gezin moeten zorgen. Luc kreeg meteen een kleur en zei ” We moeten weg hier voordat………”  Maar voordat hij zijn zin had afgemaakt werd het zwart voor mijn ogen. Toen ik wakker werd zag ik dat ik bij een soort trouwerij was, Ik zag Luc en die werd uitgehuwelijkt aan Eline! Nu begreep ik het weer, Luc en Eline hadden verkering, maar die was uitgegaan en daar was Eline boos over. Ik moest Luc gaan redden, dus ik gooide een van mijn eierbommen zodat iedereen afgeleid was en ging met Luc samen terug naar de tijdmachine. We besloten dit recht te zetten. Dus toen we terug waren in het heden, heb ik Luc ervan overtuigd verkering te nemen met Aukje in plaats van Eline. En toen we de keer daarop teruggingen naar de toekomst was ik (in de toekomst) directeur van Yes Way, het tijdschriftenbedrijf van mijn pa, en ik woonde in een grote villa met robotbedienden . En Luc was een beroemd auteur, maar ook cabaretier, editor, journalist, regisseur, lyrics-schrijver, uitvinder en wetenschapper. Een echte Homo Universalis, dus! Aukje zat nog steeds aan de grond! Maar dat viel wel te begrijpen, wie wil er nu naar die meuk van haar luisteren! Maar ik was vooral blij dat alles weer rechtgezet was!  

Beste lezers,

Mijn ochtend was, nou ja, wat zal ik zeggen, gewoon ronduit kut. Mijn moeder vergat namelijk van alles en nog wat omdat ze zo bezig was met haar werk, en dat veroorzaakte nogal wat stress bij haar. Waardoor ze onder andere vergat tegen mij om te zeggen dat ik mijn tanden moest poetsen, en ik was bijna mijn oortjes vergeten! (Beide is gelukkig wel goed gekomen hoor!) Mijn ochtend was dus nogal kut en stressvol! Geukkig heb ik het wel zo weten te spelen dat ik 3 knuffels mee mocht nemen!

In ander nieuws: Ik heb vanochtend de openingstijden van de Nedgame gecheckt en ik ga dus vanavond met mijn ouders de stad in om dus naar de Nedgame te gaan en wat te eten. De Nedgame is op donderdagen namelijk open tot 9 PM. Op donderdag is het namelijk koopavond in Nijmegen! Dus kan ik mooi die knuffel ophalen die ik had besteld/gereserveerd! (Waarvan ik gisteren bericht kreeg dat ie geleverd was!) Zin in! En daarom ben ik dus een beetje excited vandaag en hebben anderen bij TriUnity daar dus last van!

Helaas moet ik wel 1 week wachten (tot het April is) tot ik die knuffel mag hebben! Hopelijk kan ik een dealtje weten te sluiten met pa en ma! Wens me succes!

Fijne dag verder,

Lucas

P.S. Hier hebben jullie een sneak peek van mijn nieuwe knuffel! Ik heb er ook al een naam voor: Terrence Nobunaga (maar hij wordt meestal Nobunaga genoemd) en hij is de tweelingbroer van mijn knuffel Joshua!

Beste lezers,

Gisteren vroeg mijn moeder aan mij of ik samen met haar wilde fietsen en daarna een ijsje te eten. Ik vond dat best een goed idee en gisterenmiddag heb ik met haar een rondje gefietst. (Ik wilde eigenlijk naar de stad fietsen om bij de Nedgame een knuffel te reserveren die ik dan in april kon ophalen, maar dat vond mijn moeder teveel gedoe, want dan moet de fiets in een stalling en het liefst een bewaakte stalling want anders is ie zo weg. Misschien dat ik en ma zaterdag naar de stad gaan met de fiets!)

Na het fietsen ben ik ook nog met mijn moeder met de honden wezen wandelen, want ja, ik was zo lekker met mijn moeder aan het kletsen over van alles en nog wat. En dus ging ik ook mee met de honden wandelen. Had ik mijn beweging ook weer gehad.

Die avond gingen mijn ouders bij vrienden op visite, want een van die vrienden was jarig. Dus, ik bleef alleen thuis, dat was best leuk en ik heb lekker de Sims gespeeld terwijl zij weg waren. Dat was best leuk.

Oh, ja. Het was gisteren verkiezingsdag voor de gemeenteraad, ik ben glad vergeten te stemmen. Ach, ja, maakt niet uit. Volgende keer beter.

Gisteren zat dus vol verassingen!

Fijne dag verder,

Lucas

P.S. Ik heb vanmorgen ook een opdracht voor mijn cursus creatief schrijven gedaan. Ik moest een plot bedenken voor een thriller. Ik ben er zo trots op dat ik m met jullie wil delen.

Joshua en Terrence Nobunaga zijn tweelingbroers, woonachtig in Center City, maar toch verschillen ze erg van elkaar, zo is Joshua slank, sportief, geniaal, populair, geliefd en avontuurlijk, en cool, en Terrence dik en lui en een nerd zonder vrienden, die altijd gepest wordt op school, vooral door kinderen die wel sporten, en doet hij niets liever dan gamen en eten. Op een dag moet Floris plotseling mee op een zogenaamd leuk schoolreisje, waar hij erg veel zin in heeft, Joshua, wantrouwig als hij is, gelooft dat er een addertje onder het gras zit. Al snel komt Terrence erachter dat hij in werkelijkheid samen met honderden andere kinderen wordt opgesloten omdat hij lelijk is, lees: omdat hij te dik is. Op deze manier wil president Isimo het land opschonen. Joshua gaat nu, samen met zijn buurjongen Luc en Luc’s trouwe vosje Freekje op een episch avontuur om zijn broertje te redden en richt samen met zijn buurjongen Luc Hopman en een aantal andere vrienden richt hij  ‘De Club van Lelijke Kinderen’ op, onder leiding van Cyril Hearsay, een journalist (en de vader van Luc) die oorspronkelijk uit Californië in de Verenigde Staten komt. Lukt het Joshua en zijn vrienden de lelijke kinderen te bevrijden, en het regime van Isimo omver te werpen en een democratisch bestuur in te stellen? Ook heeft Joshua warme gevoelens voor Lana de Wit, de zus van een van de andere lelijke kinderen. Kan hij naast dat hij de president moet verslaan, ook het hart van Lana winnen? Maar ondertussen heeft Terrence’s klasgenote Eline de Leeuw   (die ook opgepakt is) heel andere plannen voor als Isimo verdreven is, zij wil namelijk een communistisch bestuur, en dat de Randstad onder water komt te liggen, , maar of de bevolking het daarmee eens is? De bevolking heeft meer behoefte aan democratie. Maar de bevolking weet niet dat wat Cyril “democratie” noemt eigenlijk gewoon een extreem ver-Amerikaniseerde dictatuur is, waarbij o.a. het metrische systeem is vervangen door het Imperial-systeem, euro’s zijn vervangen door dollars, Celsius wordt vervangen door Fahrenheit, de voertaal Engels wordt, en het land eigenlijk gewoon een Amerikaanse kolonie wordt.

Trouwens, ik ga Joshua en Floris en hun familie straks maken in de Sims! Als jullie ideeën hebben voor de familie en het huis, laat ze dan vooral achter in de reacties!

Beste lezers,

Vanmorgen had ik het met mijn moeder over mijn middelbareschooltijd en vroeg ik me af waarom ik de personen waarmee ik toen in de klas zat eigenlijk nooit meer spreek/zie. Want ze zeggen altijd: “op de middelbare school maak je vrienden voor het leven.”

Niet dat ik iedereen even graag wil terug zien, want de meesten mis ik als kiespijn. Maar ik zou met een van mijn klasgenoten van de middelbare school gaan starten hier bij TriUnity (toen we dus net open waren!). Maar hij kreeg geen WAJONG-uitkering geregeld en dat heb je, naast een indicatie, wel nodig om te starten bij TriUnity. Wat er nu dus met hem gebeurd is, ik heb geen idee. (Geruchten zeggen dat hij bij een boer aan de slag is gegaan!)

Maar ja, de persoon die ik het meeste mis en die ik echt nog graag wil terug zien is geen klasgenoot, maar een stagiair! Waarom ik hem graag een keer terug wil zien (en hem wil uitnodigen om bij mij op mijn kamer een beetje te chillen en dat ik hem dan Lucas Hearsay, Karin Davis en al het andere laat zien wat ik allemaal verzonnen heb?) Omdat ik met hem altijd verhalen verzon over Likybincity en dan vooral over de familie Jenkins in de stad Los Santos uit GTA V . Want dat was toen helemaal de bom toen ik op de middelbare school zat. (Oh, ja en ik had toen net Sims 4) en ik wil hem graag vertellen over alle andere verhalen die ik in de tussentijd bedacht heb over Cyril en Lucas en zo. Ja, die kennen jullie (waarschijnlijk) wel.

Ook was er een klasgenoot waarmee ik altijd in de kantine ging eten op donderdag. Hem zou ik ook graag nog een keer terug willen zien en willen weten hoe het nu met hem gaat!

Ach ja, de middelbare school. Als je begint denk je: “Ik en mijn klasgenoten zullen voor altijd bij elkaar blijven.” en 5 jaar later studeer je af en zie je elkaar nooit meer! In Scandinavië is dat wel anders, daar hebben mensen een vaste vriendengroep waar ze vanaf de middelbare school bij blijven en waar ze buitenstaanders niet tot toelaten.

Gelukkig zijn Lucas Hearsay en Karin Davis wel altijd vrienden gebleven, daarover morgen meer! Wel krijgen jullie een sneakpeek!

Fijne dag verder,

Lucas

P.S. Zondag komt mijn nichtje met mij koken en ik heb echt geen idee wat ik met haar moet gaan koken! Ideeën zijn welkom! Het moet wel een Midden-Oosters recept zijn! Laat jullie suggesties achter in de reacties!

Beste lezers,

Ik had vorige week vakantie en toen ben ik dus met mijn ouders naar Sevilla gegaan! Dat was best leuk . (Behalve de laatste dag dan toen ik niet kon Simsen). Hoe het was en wat ik heb gezien, dat zal ik jullie nu vertellen.

De heenvlucht was niet al te lang en niet al te erg, het was namelijk overdag. Gelukkig mocht mijn laptop mee, want daar was voor de vakantie een beetje onenigheid over of die mee mocht. Want mijn ouders waren bang dat ik dan alleen maar op de hotelkamer wilde gaan zitten Simsen, uiteindelijk viel dat wel mee (maar dat kwam ook omdat we goede afspraken hadden gemaakt!)

De eerste avond dat we er waren, die begon al gelijk goed. De hele straat waar ons hotel/appartement zat was namelijk afgezet voor een of andere processie (gebeurt vrij vaak in Spanje, blijkbaar!) en toen we eindelijk in ons appartement konden ging ik gelijk op zoek naar waar die processie over ging! Zonder resultaat helaas!

De volgende dag, zondag, gingen we de stad een beetje verkennen en gingen we ontdekken waar je lekker kon eten. Helaas konden we niet gaan shoppen, want de meeste winkels waren dicht. (Spanje is nog steeds een erg christelijk land!) Dat vond ik best jammer, dus toen gingen we maar maandag naar de gameswinkel waar ik twee hele leuke knuffels kocht! De foto met die knuffels zie je onderaan dit blog!

Dinsdagochtend is mijn vader naar het museum gegaan terwijl ik en mijn moeder thuisbleven, tegen de middag zijn we naar het Stierenvechtmuseum gegaan in de oude stierengevechtenarena van Sevilla, was best interessant. Daarna weer naar het hotel om siësta te houden, en dat betekende voor mij: Sims doen! ’s Avonds hebben we een tour gedaan met een koets langs allerlei belangrijke punten in de stad, waaronder het Parlementsgebouw van Andalusië ! Dat vond ik erg mooi! En dat is voor mij ook gelijk het hoogtepunt van deze reis! Ook heb ik op deze dag bij een restaurantje gegeten wat in de oude munt van Sevilla gevestigd was, dat is echt een aanrader, best lekker eten daar (Ik heb daar vaker gegeten deze vakantie!) !

Woensdag zijn we naar de Kathedraal van Sevilla geweest waar ik veel gezien heb. Onder andere het graf van Christoffel Columbus was daar. Daar heb ik een hele mooie foto bij laten nemen. Kijk maar!

Donderdag was het dan weer tijd om naar huis te gaan, maar onze vlucht vertrok pas ’s avonds laat dus we hadden nog een hele dag in Sevilla, toen hebben we maar cadeautjes gekocht voor mijn broertje en onze buren (en mijn opa)! Onze vlucht vertrok toch pas rond 7 a 8 PM. EN toen we weer geland waren in Nederland was het 11:30 PM. Ik was pas om 12 AM weer thuis in Malden.

En dat was een beknopte beschrijving van mijn vakantie in Sevilla!

Fijne dag verder,

Lucas

P.S. Oh, ja! Ik had jullie nog een foto beloofd van mijn knuffels! Komt ie! :

Wat vind je van die knuffels en welke vind je de leukste? Laat het me weten in de reacties!

Beste lezers,

Vandaag had ik het met een begeleider over wolkenkrabbers en toen kwam ik erachter dat hij hoogtevrees heeft. Hij vertelde mij dat hij liever niet in een wolkenkrabber wil wonen of werken en al bij 4 hoog hoogtevrees krijgt.

Nou vraag ik me dus af, Waarom hebben zoveel mensen hoogtevrees? Ik heb zelf nooit last van hoogtevrees in een wolkenkrabber, wel als ik bijvoorbeeld in een boom moet klimmen. Maar dat is denk ik meer de angst om te vallen, want bij wolkenkrabbers heb ik daar geen last van en in vliegtuigen ook niet! (By the way; ik ga zaterdag weer met het vliegtuig naar Sevilla op vakantie!)

Maar, ja, ik wil dan ook later in een wolkenkrabber wonen; het liefst in een penthouse met een groots uitzicht over de stad waar ik woon! Vroeger, toen ik 13 was of zo. Toen had ik de droom om later naar San Francisco in de Verenigde Staten te verhuizen en daar te wonen en werken. Nu lijkt me dat niks, nu wil ik later in de Randstad wonen. (Het liefst in Rotterdam!)

Maar ja, ik heb dan ook geen last van drukte, anders dan de meeste autisten. Toen ik op mijn 17e naar de VS op vakantie ging en op Times Square rondliep was ik zelfs helemaal in mijn element! Wacht ik heb de foto nog wel!

En dan nog ten slotte twee foto’s een van het hoogste gebouw van Europa en een van het hoogste gebouw ter wereld!

Krijg je hier al hoogtevrees van?

Fijne dag verder,

Lucas

P.S. Die reis naar de VS was verder ook heel leuk! Het is jammer dat ik mijn huidige knuffelgezelschap nog niet had toen! Nog een keer doen dus!