Ik heb op dit moment last van een erg irritante oorwurm (en dan bedoel ik niet zo’n insect). Ik bedoel zo’n deuntje wat zich blijft herhalen en herhalen in je hoofd.
De oorwurm die ik op dit moment heb is I told you so van The Delfonics!(KLIKKEN OP EIGEN RISICO), maar waar komt dit verschijnsel vandaan en wat moet je doen om een goede oorwurm te krijgen?
Een oorwurm is een stukje van een muzieknummer dat steeds maar in je hoofd blijft hangen (zoals ik met dat liedje waar ik het net over had), bij het minste of geringste kan een oorwurm weer bovenkomen! Bijvoorbeeld als je aan een bepaald moment denkt.
Maar hoe schrijf je een oorwurm
Om te beginnen moet je zorgen voor het juiste tempo, oftewel, je nummer moet goed zijn om op te dansen en te sporten
zorg daarna voor een melodie die iedereen gemakkelijk zal herkennen (zoals de melodie van het liedje Wereldbol van Aukje Fijn)
Het ritme moet simpel zijn, maar je moet wel een bijzonder element toevoegen.
Het lijkt misschien simpel, maar er steekt heel veel werk in het maken van een goede oorwurm.
Je raadt nooit waar mijn broertje mee aan kwam! Ik zal het zeggen: Het was de game Rabbids Go Home! Mijn favo game toen ik nog een kleine Lucas was!
Ik met die game en Joshua!
Ik viel dus weer met mijn neus in de boter! Lijkt bijna meer regel dan uitzondering! Nu moet ik nog een systeem zoeken waarop ik die kan spelen (het liefst een die ik op de schermen op mijn kamer kan aansluiten (of nog cooler, op een beamer, dan lijkt t tijdens het gamen net of ik in de Pathé zit!)
Maar het is geen toeval, ik heb er namelijk naar gevraagd omdat ik in een nostalgische bui filmpjes over die game had zitten kijken! Maar dat ie m gewoon had liggen dat was toeval (Mijn broertje kennende had ie m gewoon weggemieterd, t is namelijk niet zijn type game).
Nu hoop ik snel deze game te kunnen spelen! En nu compleet uit te spelen! (Is me nog steeds niet gelukt!)
Ik heb ook al bedacht dat de stad in die game dezelfde stad is als waar mijn Sims-avonturen (en later mijn boeken) plaatsvinden!
Hopelijk ga ik weer net zulke pret hebben met die game als vroeger!
Ik heb er al zin in! Vooral in de humor van die game (en de retromuziek)
even wat voorbeejdes van topnummers uit de game: deze, deze, deze, deze, deze, deze, deze, deze en deze (die laatste zit er niet echt in natuurlijk, maar daar luisterde ik wel veel naar in die periode en er kunnen misschien wat oorwurmen tussen zitten dus klik op eigen risico!)
Mijn broertje is nu alweer ruim een jaar het huis uit en ik vind het af en toe best saai zonder hem. Ik weet nog dat hij altijd bepaalde wat we op tv gingen kijken (meestal Pokémon en later de Simpsons) en dat we altijd ruziemaakten over welk spel we op de Wii gingen doen (we hadden 2 jongens, 1 Wii). Dus het is wel veel saaier bij ons thuis nu mijn broertje het huis uit is, want…… hoe vervelend hij soms ook was, hij is wel altijd een goede vriend gebleven, ook al had hij soms andere interesses dan ik.
Een voorbeeldje: Ik en mijn broertje hadden een keer een hele mooie stad gebouwd met LEGO en toen kwam er een vriendje spelen en werd die mooie LEGO-stad afgebroken en herbouwd tot een kasteel/ruimteschip/piratenschip/weetikveelwat! Wat ik erg zonde vond!
Ook had mijn broertje vroeger weinig interesse in geschiedenis, terwijl ik de Tweede Wereldoorlog en later de Koude Oorlog het interessantste vond, vond mijn broertje vooral alles tot de Middeleeuwen interessant en daarna boeide het hem niet zoveel meer!
En dan nu over die Wii, die Wii (dat was dus maar 1 Wii) daar had onze vader verschillende spellen op gedownload (Ja, dat mocht toen nog) en mijn favoriete spel was Rabbids Go Home, een spel wat mijn verzinwereld zo heeft beïnvloed dat ik altijd zeg dat de stad uit dat spel dezelfde stad is als waar mijn Sims karakters wonen! En mijn broertje speelde het liefst spellen als Mario Sports Mix (naar mijn mening echt een baggergame, maar altijd nog beter dan die troep met microtransacties die de AAA developers vandaag de dag maken!), meestal gaven mijn ouders mijn broertje zijn zin dus werd ik geforceerd om dat stomme Mario-sportspel zonder goed verhaal te spelen in plaats van het leuke Rabbids Go Home met zijn mooie omgeving en leuke grappen! (Maar nog steeds vind ik het heiligschennis dat ze de Marioposter in de speelgoed winkel in het dorp waar ik woon vervangen hebben door een Fortnite-poster)
En qua eten vond mijn broertje niets lekker wat ik lekker vond! Hij bliefde alleen Hollandse pot (het liefst met snotgaar gekookte groenten, net als mijn neef) en friet met frikandel! Gelukkig eet hij nu wel iets multicultureler zoals sushi (dat vindt ie nu Heerlijk!) en ik heb hem laatst ook uiensoep zien eten!
Hier is een foto van mij en mijn broertje:
Mijn Broertje (met de hond) en ik (met Swan)Ik en mijn broertje in knuffelvorm
Juul als je dit leest, JE BENT DE BESTE BROER DIE IEMAND ZICH MAAR KAN WENSEN
Vanmorgen moest ik weer eens denken aan iets uit mijn jeugd; namelijk dat mijn vrouwelijke klasgenootjes een liedje aan het repeteren waren voor de bonte avond op kamp, en nu vraag je je zeker af: “Had jij op school activiteiten, Lucas?” en dus hier een overzicht van alle belangrijke schoolactiviteiten die ik heb meegemaakt met wat info erbij:
Ik weet nog wel dat ik vroeger met de basisschool op kamp ging; altijd naar hetzelfde plekje! Ik heb daar veel herinneringen gemaakt zoals dat in groep 8 mijn kamergenoten een seance wilden uitvoeren in de badkamer bij de spiegel! Of dat ik het met mijn klasgenoot Lisa had over de Chinees bij haar in het dorp. En toen was schoolkamp nog echt afgesloten van de buitenwereld en met niemand contact behalve de leraren en mijn klasgenoten, want smartphones bestonden nog niet! (Ja, je had wel telefoons, maar die waren simpel en je kon er alleen mee bellen en sms’en)
Ook weet ik nog dat we altijd bonte avond hadden en dat een paar meisjes uit mijn klas een liedje uit “de Kleine Zeemeermin” wilden coveren. Ik had nooit een act omdat ik nooit zo’n podiumbeest was! Nu zou ik waarschijnlijk mijn versie van “België” en “De Bom” gezongen hebben!
Schoolkamp op de middelbare was ook best leuk! Daar deden we namelijk moordspel met als thema “Het WK voetbal in Brazilië”, want dat was toen een actueel onderwerp. De setting was zogenaamd Rio de Janeiro, de vberdachten waren allemaal BN-ers en het moordwapen was volgens mij een bijl! Maar zeker weet ik het niet want het is al wat langer geleden
Mijn buitenlandse reis op de middelbare school in Tecklenburg in Duitsland was gewoon een dik vet fiasco (met slagroom) :P! Daar ga ik geen woorden aan vuilmaken want dat verpest het positieve imago wat ik altijd uitstraal! Het enige goede was dat een klasgenoot langskwam om te kijken omdat ze toevallig zag dat ik de Sims 3 aan het spelen was! Ten slotte moesten mijn ouders me zelfs komen ophalen omdat ik zo verdrietig was en daarna kwam ik in een depressie terecht waardoor ik terugverlangde naar de tijd met Lilli en Linda in 2010! Toen had ik echt behoefte aan iemand zoals Cyril Hearsay (of aan een kostschool in een ver land, zodat ik bij mijn ex uit de buurt was)
Even later was er op school (zo rond de kerst) een escape room met als thema schilderijen (mijn school verzon altijd oninteressante en onoriginele thema’s)!
De 4 en 5 mei viering vond ik daarentegen wel heel leuk! ’s ochtends herdenken bij de Canadese begraafplaats in Groesbeek (het dorp waar mijn school stond) en verhalen horen van mensen die oorlogen hadden meegemaakt en ’s middags vrijheid vieren met allerlei activiteiten o.a. een ritje maken met oude legervoertuigen (Jammer dat ik mijn knuffel Joshua toen nog niet had, hij zou dat best leuk hebben gevonden)
De multi culti dag bij mij op school was ook wel leuk! Ik weet nog wel dat ik me had opgegeven voor een workshop “eten van de toekomst ” en dat ik toen o.a. bietencarpaccio had gemaakt en (mensen met een zwakke maag of een afkeer voor insecten! SLA HET VOLGENDE STUKJE OVER!) meelwormbitterballen en gefrituurde sprinkhaan had gegeten! (die gefrituurde insecten waren trouwens best lekker! Echt een aanrader om een keer te proberen) Ik snap nog steeds niet waarom insecten nog niet in de supermarkt liggen! Het was toch “voedsel van de toekomst” en bedoeld als vleesvervanger. Als ik in een stad zo’n kraampje zie waar ze eetbare insecten uitdelen ga ik er altijd langs voor een snack!
Ten slotte de afsluitdagen: DIE WAREN GOUD! Ik bedoel, het waren maar drie dagen. Maar toch waren ze top. De eerste nacht gingen we gamen omdat ik en mijn kamergenoten niet konden slapen! Zodat we de volgende dag brak waren. Maar de tweede nacht (ook de laatste nacht, dus dat betekent: Bonte Avond!) was iedereen zo dronken dat ze als een blok sliepen! Op die bonte avond kwam ook mijn vriendin Lotte even langs om met mij en mijn klasgenoten een beetje aan te kloten! En als klap op de vuurpijl was mijn ex er niet bij, waarmee de relatie uitging op de reis in Tecklenburg! En daarbij had ik net een nieuwe knuffel: mijn vosje Freekje! Met wie toen de vriendschap pas echt tot bloei kwam!
Hopelijk gaan we bij TriUnity na corona ook dat soort activiteiten organiseren! Ik heb zelfs al plannen voor een reis naar Berlijn! (Maar eerst kijken met Heddy of Berlijn wel echt zo leuk is)
Gisterenochtend nadat ik gedouched had ging ik naar beneden, en zag mijn opa en vader klooien met een printer. Na het nagevraagd te hebben bleek het helemaal geen printer, maar een radio. Mijn vader zei al “Hier komen geen blaadjes uit.
Mijn vader en opa met de “Printer”
en ik hoorde van die beetje Apres-Ski achtige muziek die mijn opa altijd luistert, dat kwam dus uit die “printer”. En toegegeven…….. Ik houd ook wel een beetje van dat soort muziek (net als van Videogamemuziek trouwens), maar ook wel gewoon van popmuziek hoor!
Ik ben met dat soort muziek in aanraking gekomen toen ik 10 was en mijn taxichauffeuze Linda die muziek altijd draaide in de bus op weg naar school. Daar had ik een heel leuk taxigenootje, Lilli genaamd. Waar ik wel een beetje verliefd op was. Dus de muziek waar mijn opa altijd naar luistert doet mij terugvoeren naar een tijd waarin alles beter en eenvoudiger was (de periode zo rond 2009 tot 2013). In de eerste 4,5 jaar vasn de middelbare luisterde ik geen Nederlandstalige muziek omdat ik dacht dat mijn klasgenoten me dan zouden uitlachen, pas toen ik brak met mijn beste vriendin in het laatste halfjaar brak, begon ik weer Nederlandstalige muziek te luisteren omdat ik in een depressie kwam en teruggreep op alles uit 2010 omdat mijn leven toen “great” was.
Ik vond (en vind, nu nog steeds) vooral het nummer “Als ik jou zie” van Aukje Fijn nog heel leuk en begon ook te fantaseren hoe die Aukje eruit zou zien, dat leidde uiteindelijk tot dit:
Een pluche van Aukje! (gemaakt door Mireille Hopman)
Later kwam ik bij TriUnity iemand tegen die Aukje in het echt gezien had; Toen kon je de klok erop gelijk zetten dat dat een van onze inside jokes werd (net als dat er een paar maanden daarvoor iemand was bij TriUnity waarmee ik Cyril Hearsay herontdekte en ontdekte dat hij Cyril heet, toen ging ik dat verhaal ook oppimpen)
Tadaa, dit is ‘m, Cyril Hearsay
Verder luister ik ook nog steeds videogamemuziek!
Heb jij ook muziek die je graag luistert die anderen niet zo leuk vinden?
Waarom willen zoveel kinderen tegenwoordig influencer worden? Ik kan er met mijn hoofd niet bij! Toen ik jong was (en dan hebben we het over de tijd tussen 2000 en 2012) wilden de jongens graag politieagent, brandweerman of (zoals mijn broertje) Pokémon trainer worden, en de meisjes prinses, juf of popster.
Ik weet nog wel dat op mijn basisschool het populairste programma Wegmisbruikers was, op #2 stond Pokémon, op #3 Spongebob.
Maar genoeg daarover……. dit blog gaat tenslotte over mij.
Ik wilde vroeger (de meesten vonden dit heel vreemd) schrijver worden.Daarom ben ik ook dit blog begonnen, als opstapje naar een schrijfcarriére. Ik ga ook binnenkort aan mijn eerste verhaal beginnen, over Luc Nefario……. en Swan…… en hun Russische klasgenoot Elina die lid is van de jeugdbond van de Communistische Partij.
Voordat ik mijn verhalen herontdekte (en ik dus weer schrijver wilde worden), wilde ik wereldleider worden omdat mijn ex het had uitgemaakt en ik haar daarvoor wou straffen om haar en haar familie en het hele dorp waarin ze woonde (ook al wonen daar best leuke mensen , ben ik achter gekomen, nu wil ik zelf ook in dat dorp gaan wonen) naar het eiland Pitcairn in de Stille Oceaan te deporteren en daarna Nederland als een dictator te regeren (Gelukkig maar dat ik nu besloten heb om alleen te schrijven over dictators) . Voordat ik wereldleider wilde worden wilde ik YouTuber worden (net als iedere jongere in die tijd en nu nog steeds) omdat ik dacht dat ik met het spelen van Sims en het maken van grappen en samen mijn vriendin geld kon verdienen. Maar toen ging het uit met mijn vriendin.
Daarvoor wilde ik gameprogrammeur worden omdat het me leuk leek eigen games te ontwerpen. Daarom wil ik nu eerst een basiscursus Programmeren volgen om me daarna te specialiseren in games. Om uiteindelijk eigen games te maken gebaseerd op de boeken die ik ga schrijven.
En daarvoor wilde ik schrijver worden….. en nu dus weer.
Omdat ik vind dat ik best wat interessante dingen heb meegemaakt waar anderen waarschijnlijk wijze lessen uit kunnen trekken.
Nu doe ik daarom een Cursus Creatief schrijven bij de LOI en ga ik ergens deze week beginnen aan mijn eerste verhaal over Luc Nefario.
Mijn jongensdroom komt eindelijk uit. Wens me succes!
In ander nieuws; ik heb mijn twee Animal Crossing pluches van speelbare karakter teruggevonden:
Ontmoet Jamie (met het gele shirt en de vishengel) en Poppy (met het blauwe jurkje aan) en derde (Kane) kennen jullie al!
De mensen om mij heen weten veel over mijn hobby’s bijvoorbeeld dat ik graag Sims speel, naar de stad ga, en knuffels verzamel.
Maar er is een hobby waar ik bijna nooit iemand over vertel en dat is mijn voorliefde voor vlaggen, ofwel vexilologie
hier een foto van mijn vlaggenverzameling:
Mijn vlaggenverzameling!
ik ben dus al geïnteresseerd in vlaggen sinds ik jong was en ik liep dan als ik geschminkt mocht worden vaak rond met een vlaggetje op mijn wang! 🙂
Maar wisten jullie dat een vlag uit verschillende delen bestaat
Even een voorbeeldje:
Deze vlag bestaat heel duidelijk uit een kanton (het deel met de Britse vlag er in) en een vlucht (het deel met het symbool/wapen)
Een andere bekende vlag met een kanton en vlucht is deze:
In het kanton staan de 50 sterren van de staten en in de vlucht de 13 strepen die de eerste staten van de VS vertegenwoordigen
Dan heb je nog vlaggen waarbij dat onderscheid minder duidelijk is, zoals deze:
en deze:
Soms heb je ook vlaggen met symbolen en teksten er op
Voorbeelden:
En vervolgens heb je nog vlaggen met een kruis zoals deze:
en deze:
Zo nu ik jullie wat over mijn vlaggenhobby heb verteld; Vinden jullie het leuk om meer te weten van mijn hobby’s die ik heb naast Sims en Knuffels (nee shoppen is er niet een van en zal er ook ooit een worden), laat dat dan vooral weten in de reacties.
Trouwens ik mis in mijn vlaggencollectie nog die van Frankrijk, Duitsland, Italië, België en Japan. Dus als iemand die voor mij kan regelen, heel graag!
Mijn ouders of nou ja…. ik eigenlijk kwam op het idee (het was een nieuwe maand immers) om naar de stad te gaan en altijd nadat we bij de Nedgame geweest zijn…. moeten we altijd naar de Kleding-, schoenen, of lingeriewinkel en zo ziet dat er dus voor mij uit:
De vraag Die niet echt een vraag is. ‘Hee papa en mama, zullen we naar de stad gaan? Ik mag namelijk weer een nieuwe knuffel kopen bij de Nedgame ‘ Het antwoord ‘Nee, we moeten nog boodschappen doen, schoonmaken, klussen, enz. ‘ wordt vakkundig genegeerd en voor je het weet zijn we vol goede moed op weg naar een middag die (weliswaar, na het bezoekje aan de Nedgame of voorheen de KPN-winkel) vijf jaar gaat duren.
Stadium 2Na de Nedgame begint het rustig slenteren Dat wil zeggen: ik begin aan de kruistocht in spijkerbroek achter mijn ouders aan. Onderwijl lijken zij alleen maar langzamer te gaan lopen en steeds langer naar dingen te kijken, of het nou kunst is of kleding.
Stadium 3Mijn ouders willen de kledingwinkel in Winkelen is op zich niet zo erg als ik zelf ook even een kijkje kan gaan nemen bij de gamekleding. Maar nee, ik bevind me in een lingerie winkel – of een winkel die toevallig net weer niet over gamekleding beschikt.
Ouders, geloof ons: zelfs gedropt worden achter vijandelijke linies in de Vietnam-oorlog is nog minder bedreigend dan de blikken van de mensen wiens kledingwinkel-territorium wordt betreden door een nerd zoals ik, gelukkig ga ik als ik met Heddy de stad in ga wel gelijk naar de Nedgame en hoef ik niet naar Kledingwinkels.
Stadium 4Je beseft: je ouders zijn ‘Sale Sletten’ Het type mens die altijd wacht tot de uitverkoop is begonnen en waarvan jij dan altijd de taak krijgt alles te moeten dragen, gelukkig zijn mijn ouders niet zo. Aanvankelijk doe je dat met plezier, maar al snel merk je dat werkelijk álles dat nog in hun maat aanwezig is op jouw sherpa-stapel terecht komt.
Daarnaast blijken je ouders plotseling een heus roofdier-instinct te bezitten. Ze weet hoe ze tegen andere mensen moeten vechten voor hun afgeprijsde items en zal niet rusten voordat ze een soort oempa-loempa van kleding zijn.
Stadium 5Het eerste volle rondje is een feit Mijn ouders maken rondjes in winkels. Veel rondjes. Als je weer bij het begin aankomt en ze hebben nog niets kunnen vinden, dan heb je zo’n 70% kans dat ze weer hetzelfde rondje opnieuw gaan maken tot ze wat vinden. Dat komt omdat mijn ouders niet toe kunnen geven dat ze niets in een winkel hebben kunnen vinden. ER.MOET.IETS.ZIJN.
Stadium 6Hun maat hangt er niet tussen Wanneer de maat van je ouders (meestal moeder) er niet tussen hangt wordt er eerst zo’n twee minuten gezocht naar een beschikbare verkoopster. Als ik écht pech heb is dit een beginnende verkoopster die eerst zelf door de rekken gaat kijken of de maat van mijn vader of moeder er niet tussen hangt. Weer tien waardevolle minuten in mijn leven vervlogen.
Daarna wordt er overgestapt naar het kijken in het magazijn, dit duurt zeker nog eens tien minuten. Wordt de maat daar ook niet gevonden? Dan wordt er gekeken in het systeem of het niet bij een ander filiaal beschikbaar is in zijn of haar maat of dat ze het willen bestellen – ook dit duurt ook weer een kwartier.
In dat kwartier kniel ik in gedachten naar Swan in de hoop dat ik echt niet naar de andere kant van de stad hoeft te lopen voor een broek die ze vervolgens toch niet kopen om imaginaire redenen.Tip: Help hun met zoeken. Je toont initiatief en teamwork in deze moeilijke tijd voor hun (en zeker ook voor jou).
Stadium 7Twijfelen Mama of papa ziet een topje. Maar wacht, daar hangt er eenzelfde maar met een ander patroon. Twijfelen. Vijf minuten later is de keuze gemaakt op het topje dat hij of zij eerst al vast had. Maar wacht, daar hangt hetzelfde topje in het zwart. Twijfelen. Vijf minuten later is de keuze gemaakt op het topje dat hij of zij eerst al vast had. Op naar de paskamers. Hij/zij past het topje, bekijkt het in de spiegel en begint, jawel, te twijfelen. Ik mag nog even het andere topje met het andere patroontje opzoeken in de winkel.
Stadium 8‘Welke vind je mooier?’Als je bij punt 9 bent aangekomen, zal ik hoogstwaarschijnlijk gevraagd worden welke van de twee bijna identieke items mooier is. Mocht je dit overkomen kies dan altijd een item, het maakt namelijk niet uit welke.
De vraag die je daarop krijgt is altijd: ‘Waarom?’ Helaas is er op deze vraag ook geen goed antwoord te geven. Onderbouw je mening niet. Ze zijn op een discussie uit. Houd het simpel en zeg ‘gewoon’. Ze kiezen toch wel wat ze zelf willen:
‘Zal ik ze allebei dan maar passen?’ ‘Nee.’ ‘…Ik doe het toch.’
Stadium 9Het passen Bloesje in de broek, uit de broek, haar vast, haar los, knoopje open, knoopje dicht… Waarom, waarom? In de tijd dat mijn moeder (en andere vrouwen) één item passen, hebben ik en vader al een hele outfit gepast, oké bevonden, afgerekend, naar de Nedgame gelopen en een pluche gekocht. (het is nog nooit voorgekomen, maar ja, zolang duurt het als mama een item past) ‘Ik weet het niet zeker…’ en ze bindt d’r haar nog eens samen terwijl ze zichzelf in een onmogelijke hoek in de spiegel probeert te bekijken.
Ondertussen zijn papa en ik maar naar buiten gegaan en hebben lekker zitten kletsen op het stoepje voor de winkel
Stadium 10‘Vind je dit leuk?’ De vraag der vragen. De vraag waar geen jongen het antwoord op weet.Vele dappere jongens zijn me voor gegaan door ‘m te beantwoorden met een eerlijk antwoord. Zij zijn echter nooit triomfantelijk teruggekeerd van het slagveld.
De vraag altijd met ‘ja’ beantwoorden, wordt om voor de hand liggende redenen uiteraard na verloop van tijd ook resoluut van de hand gewezen. Kortom, je speelveld ligt ergens tussen ‘heel leuk’, ‘ja’, ‘leuke keuze’, ‘je [lichaamsdeel X] komt hier mooi in uit’, of de hoofdprijs: ‘dit staat mooi bij [kledingstuk X]’
Let op: beantwoord de vraag nooit met iets in de trant van ‘maar je hebt al 700 paar schoenen’ (zeker bij mama). Daarmee word je gegarandeerd afgeserveerd als de nerderige jongen die het niet snapt. (Dat ben ik uiteraard ook, maar ik wil de sfeer een beetje goed houden).
Tip: Mocht je trouwens liegen door te zeggen dat je het item wel degelijk mooi vindt, dan heeft ze dit zeker door. Probeer je twijfel dus positief te onderbouwen, als: ‘er staat iets van een stad op’ (kleding met steden en namen van steden vind ik naast gamekleding ook erg leuk) (Ik heb ook een iAmsterdam t-shirt).
Ik in mijn iAmsterdam t-shirt samen met Kane
Stadium 11Je beseft je dat er geen stoelen in deze winkel zijn Dat wordt gezellig hangen tegen de muur, of zitten op de stoffige grond. Of kniezen in een hoekje. Of buiten met papa op een stoepje zitten kletsen over de Sims. Denk maar niet dat ik even buiten een troost-Crunch reep mag halen bij de Kruidvat of de super. Ik (en papa) hebben kledinghaalcorvee.
Stadium 12‘Dit matcht niet.’ ‘Dit topje is leuk, maar past niet bij m’n schoenen.’ ‘Ik wil deze jas maar ik heb geen broek die er bij past.’ – uitspraken zoals deze verbeteren het fenomeen winkelen niet. Niet voor jou en niet voor je ouders. Suggesties geven hier is zinloos en gevaarlijk. Onderga het als een man.
Stadium 13‘Zeur eens niet zo.’ Jongens, laat nooit – maar dan ook nooit merken dat je het niet leuk vindt om met je ouders te winkelen. Ook als ze vragen of je het leuk/gezellig vindt/naar je zin hebt, laat je verveling nog steeds niet merken.
Wanneer ik toegeeft dat ik eigenlijk liever thuis de Sims wilt gaan spelen of Wikipedia wil gaan lezen kan ik een onvermijdelijke aanval verwachten. Ik vraag me af of ik in de Goelag zit. Je bent hier, er is geen weg terug. Doorbijten is de enige optie.
Stadium 14Sluitingstijd nadert. Dat betekent: veel, heel veel, en heel snel passen Omkleden in de winkel zelf? Ach, waarom ook niet. Hopla. Na het rustige begin, het kijken, de 999 rondjes lopen, passen en nog meer passen hebben sommige ouders na al die verspeelde tijd (minimaal twintig minuten, als je geluk hebt) nog wel eens de neiging NIETS te kopen van alle kledingstukken die ze hebben gepast.
Toch MOET er die dag iets gekocht worden. Alle voorgaande stappen worden in deze nogmaals. fase fast forward afgespeeld. Op de vraag of je liever een dag in de Goelag zit durf ik nu gerust ‘ja’ te antwoorden.
Stadium 15Nawoord met de verkoopster ‘En? Is het allemaal gelukt?’ vraagt een nietsvermoedende verkoopster aan je vader of moeder wanneer hij of zij na twintig minuten vastberaden het pashokje uit stapt terwijl jij daar achteraan sleept, ontdaan van je ziel en half gesmolten.
Vervolgens beantwoorden je ouders deze vraag door over ieder gepast item in detail te treden over de pasvorm, de kleur, de stof of soms zelfs de voering. Een gesprek waar geen einde aan lijkt te komen. Huilen lijkt de enige uitweg, maar je houdt je sterk. De gedachte aan een laptop met Sims vormt zich als een soort fata morgana voor mijn neus.
Stadium 16Betalen Er zijn twee soorten ouders in de wereld: de ‘Ik verdien mijn eigen geld, dus heb het jouwe niet nodig’-ouder (mijn favoriet, en dus ook mijn ouders) of de ouders die altijd net zonder geld lijken te zitten als ze bij de kassa staan. En jou vervolgens op een manier aankijken dat je denkt dat je een extra pluche als beloning krijgt waardoor je direct je portemonnee trekt en er dus de helft van mijn WAJONG-uitkering erdoorheen gejaagd wordt.
Stadium 17De terugweg Daar is het dan: er komt licht aan het einde aan de tunnel. De items zijn afgerekend, de tasjes bevinden zich in hun handen – je gaat naar huis. Het was een zware missie, maar je hebt het overleefd soldaat. Thuis wacht een laptop met Sims op je. Maar dan, tijdens het lopen naar de uitgang overkomt jou je allergrootste nachtmerrie: we komen langs de kunstwinkel en papa zegt ‘Oh kijk! Deze winkel is leuk! Zullen we hier even binnen kijken?’
P.S. Nee, zo ging het bij mij echt niet hoor, een paar dingen zijn erg overdreven, maar nadat we bij de winkels waren geweest gingen ik en mijn ouders eerst even wat eten bij restaurant Le Figaro (Figaro is trouwens de naam van de kat van Gepetto uit Pinokkio), waar ze lekkere hamburgers hebben en daarna heb ik ook deze foto gemaakt met mijn nieuwe pluche Riley (vernoemd naar Riley uit de film Inside Out van Pixar), natuurlijk bij een bushokje!
Ontmoet Riley!
Dit was dus mijn middag of beter gezegd avond in Nijmegen!,
Mensen denken dat ik de hele dag alleen maar Sims speel, dat is niet zo. Soms heb ik last van wat ik noem “Simmer’s block”, dat betekent eigenlijk dat ik geen inspiratie meer heb wat ik kan doen op Sims en dan ga ik andere dingen doen, zoals op vakantie naar Kreta (daarover in een andere blogpost meer) of naar de stad, soms zoek ik in mijn vitrinekast naar bepaalde knuffels die ik nodig heb bij het Sims-verhaal wat ik aan het maken ben en toen kwam ik deze schatjes tegen:
Mijn Tamagotchiverzameling
Zoals je kunt zien bezit ik deze knuffelbeesten (zijn het eigenlijk wel beesten?) al best een tijd. Volgens mij heb ik de oudste (derde van links op het plaatje, met de blauwe oren) gekregen toen ik op Gran Canaria op vakantie was in 2008, dus mijn merchandise verzameling begon niet, zoals ik dacht, vlak voor mijn buitenlandreis met school naar Tecklenburg in Duitsland in 2016, toen ik die Eevee kocht op eBay, maar begon ik al met merchandise verzamelen in 2008! (WOW! Dat wist ik zelf echt niet. Ik dacht namelijk dat mijn merchandiseverzameling begon met die Eevee!)
Goed terug naar Gran Canaria, de nacht dat ik die oudste knuffel op de foto had gekocht gebeurde al meteen iets leuks. Ik lag namelijk in bed en deelde een kamer met mijn broertje. Terwijl wij niet konden slapen, ging er buiten een autoalarm af waar we allebei zo melig van werden dat we erg moesten lachen. Onze vader dacht toen dat het alarm van onze huurauto afging (echt waar!), vlak voor die vakantie had ik mijn fantasievriend Joshua Isimo (of althans, zo heet hij nu!) bedacht en beleefde met hem vele avonturen, maar die nacht heeft Joshua voor een hele lange tijd afgedaan en werd eerst vervangen door Mametchi (een van de knuffels op het plaatje), en later door Aukje en Terrence. Ik heb Joshua pas weer in de lente van 2020 herontdekt, toen mijn vader aankwam met een krat vol oude tekeningen van mij, waar ook een tekening van mij en Joshua bij zat, toen moest ik hem dus gelijk maken in de Sims en er een nieuw verhaal bij verzinnen!
Joshua en ik (nu wel BFFs hoop ik!)
Afijn, nu dit gezegd te hebbende, ik ga vandaag weer naar de stad om een knuffel te kopen! Ik post de foto bij het bushokje hier op het blog.
Luc's hoekje online 