Beste lezers,
Ik ben vandaag weer teruggekomen van een heerlijke, enerverende citytrip in Wenen, maar in plaats van datr mijn ouders me even helpen met mijn pluches opsporen zodat ik pluche-appél kan houden, of iedereen succesvol is meegekomen in de koffers en tassen of dat er pluches zijn achtegebleven in Wenen die dus opnieuw besteld moeten worden, zitten ze mijn opa te helpen met een technisch probleem! En ja, hoor, het is weer wat met de radio! Wie gebruikt er in Nederland anno nu, buiten een ramp (en dan is het zo’n opdraaiding met een zaklamp en zwengel, niet iets wat je in de huiskamer zou zetten) nog een radio? Ik niet hoor; vrijwel alleen nog oude mensen! Veel mensen hebben nu de radio in de woonkamer vervangen door Google-, Amazon-, of andere smart speakers voor muziek! En in de auto luisteren veel mensen nu muziek via Spotify en geklets via Podimo en Spotify, en voor nieuws zul je ook wel platformen hebben! En als ik gelul of muziek wil; dan gebruik ik Spotify of Podimo! Maar goed….. Tot zover mijn rant over oude mensen en hun technologie! Opa is wel heel aardig hoor!

Want…. Ik heb gisteren in Wenen (maar toen had ik al geblogd die dag) een nieuwe pluche gekocht! Mijn vader probeerde eerst nog mij zover te krijgen om een chocoladereep te kopen! (Maar dat is veel minder leuk dan een plushie, want een plushie kan mee op avontuur en die kun je maken in De Sims en je kunt er tegenaan kletsen alsof je een podcast opneemt en je kunt er een karakter omheen bouwen, kijk maar naar wat ik doe! Een chocoladereep wordt opgegeten en is na 5 minuten vergeten!) Maar het werd uiteindelijk toch een pluche, en wel dé pluche van Zoro van One Piece die ik een paar dagen daarvoor ook al in die winkel had gezien! SCORE! Maar goed; toen moest er dus een verhaal omheen verzonnen worden, dus ik denken, en denken, en denken….. En toen keek ik naar zijn haarkleur en toen had ik het! Wordt hij een Harmonia? Nee joh, hij werd de zoon van Jessie en James van Pokémon in mijn verhalen (en voor je het niet weet, Jessie en James van Team Rocket hebben een zoon in mijn verhalen en wonen naast de familie van Terrence in Utrecht, heel verhaal, ze zijn dus letterlijk de BUREN van Terrence, en Ash, ook een vriend van Terrence en dus die zoon (Makato is zijn naam trouwens), die met hen op school heeft gezeten in mijn verhalen, de middelbare school, Ash heeft dus niet door dat Terrence’s buren gewoon Jessie en James zijn! Want ja, ze hebben nu een gewone auto, een gewoon huis, gewone banen en een zoon en een dochter die met Donnie Smits samenwoont, en Meowth is nu een soort B-versie van Garfield!) en krijgt dus de naam Makato! Wat iets betekent als “oprecht” in het Japans! Maar goed; ik wil het liefst niet te veel over Makato spoileren anders…. Heb ik morgen niks te diepduiken, want ja, dan is het weer Donderdag, dus dat betekent….. DIEPDUIK DONDERDAG!
Maar goed; vandaag was vooral een reisdag en man wat ging het vlot; waar we op de heenweg nog uren liepen te klooien omdat het vliegtuig vertraagd was en het weer in Wenen te slecht om erheen te vliegen…. Ging het op de terugweg best wel vlot! Ik dacht ook echt dat ik later thuis zou zijn dan ik nu was en dat mijn ouders onderweg honger hadden gekregen en we bij zo’n McDonald’s of andere wegrestaurant waren gestopt om wat te eten voordat we naar huis gingen! Maar dat is niet gebeurd en binnen like, 3 podcasts waren we thuis! (Dat is ook een manier om afstanden op te meten) We hadden ook onze koffers snel en we konden eigenlijk zo door!
Helaas is het wel jammer dat ik morgen weer naar werk moet! Want ja, normaliter, heb ik na een citytrip of zo nog wel een dag vrij daarna om even uit te rusten! Maar ja, morgen moet ik gelijk weer aan het werk! Daar moet ik wel even aan wennen, want vroeger bij meerdaagse schoolreisjes/schoolkampen, kreeg ik achteraf ook wel een dag vrij voordat ik weer naar school moest! Maar ja, zo werkt te volwassen wereld denk ik niet meer, zeker in deze tijden, waarin je werk, je KPI’s en je targets die je behaald hebben, (En natuurlijk de dure auto’s en de merkkleding en de dure elektronica en de dure vakanties naar bijvoorbeeld een Bali of een Thailand die je met het geld van je werk koopt) je status en je plek in de wereld bepalen! En ja, ik doe daar ook sorta aan mee; spullen kopen en mijn debitcard laten wapperen at least, maar ik koop pluches en anderew spullen die ik heel graag wil, zoals gaming rigs, anime-kledij, po en geen designertas die na 3 maanden alweer in een hoekje ligt of designerkleding die je maar een keer draagt, of een Ferrari die je dan in de prak rijdt! En ook al werk ik bij een stichting ewaar ik cursussen doe die niet echt iets met werk te maken hebben, ik wordt toch klaargestoomd om mee te doen aan de ratrace die de arbeidsmarkt heet! Het is jammer, maar het is zo….. Soms zou ik willen dat ik gewoon mijn passies mocht volgen in plaats van in een hokje geduwd te worden wat goedbetalende en hoogaangeschreven beroepen zijn die defacto niet bij mij passen, en als dat niet kan, dat de staat voor ieder bepaalt waar hij/zij werkt! Zoals vroeger in de middeleeuwen ook gebeurde, of in de Sovjet Unie ook gebeurde (zat ik net een podcast over te luisteren) of in Noord-Korea nog steeds gebeurt (dat land is defacto een groot werkkamp)! In plaats van dat je genudged wordt naar banen die wel goed verdienen, maar totaal niet bij je passen!
Maar goed; mijn eindoordeel over deze citytrip….. Nou, een 9.5/10 en 4.4/5 sterren, en dat komt vooral door een ding! Nou, ik kon mijn pluche van Claus uit Mother 3 (zie hieronder) niet vinden vlak voordat we naar Wenen gingen en die wilde ik heel graag meenemen! En Eevee kon ik ook niet vinden! En weet je waar Claus nou uiteindelijk lag? In mijn vitrine, op de bovenste plank, verstopt achter een pluche van Goku! HAD DAT EFFE GEZEGD MA, DE DAG DAT WE NAAR WENEN VERTROKKEN! Want dan had ik me niet in alle haast me helemaal de blubber gezocht! Maar goed; volgende maand is er weer een nieuwe ronde met nieuwe kansen, want dan gaan we naar Valencia, en dfan gaan Claus en Eevee wel weer mee! Ten minste; hopelijk is het Valencia en eindig ik niet in een Spaanse badplaats waar ik het hotel niet uit wil en alleen maar wil Simmen op mijn laptop (want ja; zon, zee, strandvakanties zijn defacto niet echt mijn ding, dat weten lezersveteranen van mijn blog al wel) en mijn ouders niet verder gaan dan de boulevard, het strand, de lokale disco, de lokale Nederlandse snackbar waar we iedere avond eten en de struiken verderop! Zeg maar dat mijn ouders Valencia als decoy gebruiken om dan alsnog naar Benidorm of Lloret te gaan, en ik in plaats van in een geekwinkel in Valencia (waar ik al van heb opgezocht waar en welke er zitten) ik eindig op een boulevard met toeristenzaakjes die allemaal dezelfde 13 in een dozijn toeristenmeuk verkopen (zoals opblaasbare dingen, waterpistooltjes en shirts met platte woordgrappen over zon, zee, strand en zuipen) en dezelfde 13 in een dozijn “Nederlandse” snackbars en restaurantjes! Dus ja, ik hoop dat die citytrip wel echt naar Valencia gaat!


Maar goed; voor de rest was de Wenen citytrip dus wel goed, dus daarom die beoordeling! Ik heb veel leuke dingen gezien en gedaan, nieuwe pluches gescoord, musea bezocht, en….. OP HET LAATSTE MOMENT NOG EEN SACHERTORTE GEGETEN!
Maar goed….. Ik ben nu weer thuis!

Fijne dag verder,
Lucas
P.S. Maar goed; het is altijd wel veel lopen, zo’n museum, En natuurlijk moest ik mee van pa omdat hij zo Kunstminnende man is! Maar goed; beter dat dan een stereotype “mannelijke” vader, die misschien niet eens naar Wenen zou gaan of naar andere Europese steden; ja, misschien wel naar Oostenrijk, maar dan naar Ischgl of zo waar hij dan op een paar latten de hele dag van een berg af sjeest, of zijn nek bijna breekt op een snowboard! En natuurlijk na het skiën of snowboarden in zo’n 13 in een dozijn chalet met Eurohouse, schlagers, Schnaps, mixdrankjes zoals Flügel en bediening in Lederhosen of dirndls feesten en flirten met vrouwen die niet mama zijn en veel jonger zijn (après ski) om de volgende ochtend met een kater het allemaal vergeten te zijn en dat 14 dagen lang! En in de zomer 14 dagen lang op een all inclusive resort in Turkije of Griekenland of in een badplaats in Spanje of Italië (Benidorm of Rimini) en daar ook alleen maar aan het strand liggen en feesten! En die natuurlijk een saaie baan heeft in een garage, een schoenenmagazijn, Defensie, de bouw, een louche tweedehands autoverkoper die zijn klanten gewoon scamt, of een andere baan die stereotype mannen hebben (noem nog enkele) in plaats van mijn echte vader die in de ICT bij een zorgverzekeraar werkt (bij VGZ)! Dan is de vader die ik nu heb 10 duizenden keren beter! En gelukkig is mijn moeder zo’n zakenvrouw is (Al ontkent ze het zelf glashard) en ook gewoon pluches kan maken en gewoon aardig is, dan zon stereotype huisvrouw die defacto leeft van goedkope wijn en bonbons en het huishouden slechts maar matig doet en vooral mooi gevonden wil worden en die vindt dat uiterlijk alles is en zelf al het geld opmaakt wat haar man verdient aan shoppen (met name mode en schoenen) en spa sagjes waarbij ze dan haar haar laat blonderen en uren onder de kankerbank (sorry, zonnebank) doorbrengt om een “mooi, bruin kleurtje” te krijgen (terwijl dat anno 2026 defacto, iig in de omgeving waar ik in zit, niet meer echt status geeft!) Ja, mijn moeder shopt wel, maar zeker niet iedere week en zeker ook niet om “bij te blijven met de trends”! Mijn moeder shopt gewoon wat ze leuk vindt en ja, ze gaat wel eens naar het Sanadome, maar niet iedere week! Wat ik met dit stukje wil zeggen is; ik ben trots op mijn ouders!





















