Beste lezers,
Gisteren zaten mijn ouders samen met de andere begeleiders van TriUnity mijn blog te lezen, en toen zagen ze de deadline die ik heb gesteld om die plushieset van EarthBound voor mij te kopen! En nu gaan ze het er vrijdag pas met mij over hebben! Vrijdag! Ik wil eigenlijk dat we het vandaag gaan overleggen, of morgen, maar niet op Black Friday zelf! Want op vrijdag wilde ik bij TriUnity al, samen met pa en ma, die pluche set gaan bestellen! En ja, nogmaals, hij kost veel (€94 plus verzendingskosten, maar als je me echt ergens blij mee wil maken deze kerst moeten jullie die kopen voor onder de boom, anders koop ik m zelf als jullie m niet vrijdag voor mij willen kopen! Maar dan wordt het wel mijn plushie voor de maand december en dan mag ik m ook meteen hebben als ie binnenkomt!) En dat plan kan nu mooi het ronde archief in aangezien pa en ma er pas vrijdagavond het er met mij over willen hebben, en dat vind ik; wel een beetje jammer, als ik heel eerlijk mag zijn! Maar goed; ik heb de aankoop uitgesteld naar Black Friday zelf om mijn ouders een beetje tegemoet te komen! Omdat ik anders weer in korte tijd veels te veel pluches zou kopen!

Maar nu vraag je je waarschijnlijk af waarom ik pluchen poppetjes ben gaan sparen! Nou, dat begon allemaal tijdens de COVID-pandemie; toen kwam mijn pa een keer aan met een krat (of was het een bak, weet ik niet meer) met allemaal tekeningen uit mijn jeugd, voor mij, die toen nog worstelde met de nasleep van een verbroken relatie (wat, defacto, binnen 3 dagen opgelost had kunnen worden, maar zo ging het niet!) betekende dit een enorme afleiding naar een tijd waarin alles simpeler en eenvoudiger was zonder pubergedoe! En was ik al vergeten te vertellen dat dit tijdens de eerste “intelligente” lockdown tijdens de pandemie was, dus in een situatie waarin men sowieso minder had te doen dan gewoonlijk en zich verveelde! Maar goed; die tekeningen betekenden ook een enorme kwaliteitsinjectie voor mijn Sims-/verhalenwereld! En vooral het karakter Joshua (mijn denkbeeldige vriend van vroeger naast Terrence) was een enorme kwaliteitsinjectie en ik vroeg mijn moeder ook om een plushie van hem te maken, en dat duurde, en duurde, en duurde…..

En toen kwam ik op een dag in september 2020, toen ik samen met mijn tante in de stad was (gewoon een vriendin die ik tante noem, trouwens) een pluche van Link uit The Legend of Zelda: Breath of the Wild tegen! Die pluche wilde ik echt mokergraag; omdat ik al naar een pluche van Link op zoek was sinds mijn 13de, dat ook, maar naderhand ook omdat mijn moeder dan geen Joshua-plushie meer voor mij hoefde te maken! Dus ja, eigenlijk begon ik met popculture-pluches verzamelen om mama een beetje te ontlasten; zeg maar dat ze niet om de haverklap een nieuwe pluche voor mij hoefde te maken! En in het begin waren pa en ma daar ook echt blij mee; eindelijk kon ma zich focussen op het goed runnen van TriUnity zonder steeds mokertjevaak gevraagd te worden of ze een pluche van Joshua/Ash Ketchum/Terrence/Lucas Hearsay/Kirito/Finn uit Adventure Time/ ander personage moest maken! En TriUnity zat toen in best zwaar weer omdat; nogmaals; het was tijdens de pandemie! Maar goed…. Toen stonden ze nog te juichen!
Maar het juichen verging hen snel omdat, met iDEAL, en met nu een Debit Mastercard, dat soort pluches mokertje-makkelijk zijn aangeschaft op sites als Bol.com en Amazon en zo! Gewoon in winkelmandje plaatsen, bank selecteren/debitcardgegevens invullen en hoppa, wachten op de pluche tot ie bezorgd wordt! En toen begon mijn collectie dus te groeien, zeker toen ik een keer na zat te denken: “Hoe heette die serie met landen ook alweer, die anime, waar een vriend van me me ooit over vertelde? Hetalia of zo toch? En zouden daar ook plushies van zijn?” Dus ik ging zoeken op bol.com, vond een resultaat; een Hetalia pluche van het karakter America en die had ik zo besteld, zonder erbij na te denken en zonder toestemming te vragen aan pa en ma! Trouwens, ik was toen 20, het is wel een beetje raar dat een 20-jarige, iemand van boven de 18 dus, en nu 25-jarige, toestemming aan zijn ouders moet vragen om een pluche te kopen! Nou….. Dat moment is wel waarop het gedonder rond pluches een beetje begon en dat mijn ouders vonden dat ik moest leren om op mijn geld te letten omdat ik “binnenkort op mezelf ga wonen” (Maar dat is nog steeds niet gebeurd, 5 jaar later en ik woon nog steeds bij pa en ma, ik heb nu alle hoop verloren in het op mezelf wonen, dat ik denk dat de enige manier waarop ik bij mijn ouders weg ga is als de staat me oproept voor de dienstplicht, alhoewel dat wss niks gaat uitmaken want door mijn handicap, ik kan mijn rechterhand niet goed gebruiken, en het rechterdeel van mijn lichaam is gedeeltelijk verlamd, kom ik waarschijnlijk niet door de keuring heen!) Hoewel het misschien zo lijkt, ben ik buiten plushies kopen om trouwens best gierig, mijn gat in mijn hand is denk ik niet zo groot als mensen vaak denken! Maar dit is wat ik denk hé! Nogmaals, hoeft niet per se de waarheid te zijn!

Maar goed; nu heb ik een stapel pluches a la de stapel naar de maan uit Rabbids Go Home op mijn bed liggen! En daar maak ik ook onironisch grappen over! Dat is best een leuk spel trouwens, echt een aanradertje om een keer te spelen, misschien kan ik wel een demo geven bij TriUnity tijdens de Kerstweek! Maar goed; waarom denkt iedereen bij de Wii gelijk aan spellen als Wii Sport, Wii Fit, Wii Play en Wii Music en Super Mario Glaxy (beide delen), en Pokémon Battle Revolution, Super Smash Bros Brawl en zelfs echte bagger als Epic Mickey en Mario Sports Mix, maar vergeet men parels als Animal Crossing Let’s Go To The City (veel mensen kennen Animal Crossing alleen van New Horizons terwijl de serie daarvoor ook al bestond) en Rabbids Go Home? Gek, hoe mensen de Canon van de Wii vaak misintrepreteren en parels vergeten! Als je bedenkt hoe populair dat ding eigenlijk was en hoeveel mensen m nu nog kennen!
Maar goed; zo begon ik met pluches verzamelen! Nou, dan ga ik nu weer chillen op deze woensdag!
En ik hoop dat mijn ouders die plushie set echt voor mij bestellen! Want anders ga ik er zelf maar gewoon achteraan! En dan moeten zij op de blaren zitten van het niet hebben van een leuk kerstcadeau, ook al wil ik die EarthBound plucheset uiterlijk als we naar Wenen gaan, maar liefst wel nog deze kerst, dat zou echt ultiem zijn!
Ik hoop dat het lukt!
Fijne dag verder,
Lucas
P.S. Vroeger wilden mijn ouders me altijd als ik 18 werd een wijnfles geven met daarop “Chateau du Luc” uit 2000! Man, ik ben blij dat ze dat plan later uit hun kop hebben gezet want als ze hadden geweten hoe ik nu naar alcohol kijk dan hadden ze die fles denk ik niet eens bewaard! Tsja, met alcoholische drank heb ik niks, maar met plushies des te meer!

















