Ik was vanochtend vanwege redenen een beetje gestrest en heb bij TriUnity ook een driftbui gekregen, en toen was de begeleiding zo aardig om mij gewoon te laten Simsen! (Waarschijnlijk ben ik gewoon aan vakantie toe!) Maar daar gaat dit blogje niet over, dit blogje gaat over de Sims, en wel de huisgenoten van Lucas Hearsay, en zijn buurmeisjes waarmee hij ook contact heeft. En Lucas zelf, natuurlijk!
Dus… laten we beginnen!
We beginnen natuurlijk met de protagonist der protagonisten. Lucas zelf. Lucas is een vrolijke jongen, die altijd wel een leuke sfeer weet te scheppen. Ook is Lucas dol op verhalen schrijven, en gamen (vooral Sims)! Lucas is de zoon van Cyril Hearsay, een van de meest invloedrijke personen van Center City. Anders dan zijn vader, is Lucas heel aardig! Lucas heeft veel vrienden waaronder Joshua en Karin Davis, zijn jeugdvriendin. Ik denk dat ik niet hoef uit te leggen waarop Lucas gebaseerd is! Zijn favoriete muziek is Nederlandstalig, en dan vooral Aukje Fijn!
Joshua Light is de beste vriend van Lucas, en dat zijn ze al best lang, al sinds 2008, toen Lucas en zijn familie naar Hill Valley verhuisden omdat Cyril niet langer in een klein appartement kon wonen! Joshua is een beetje militaristisch, en zijn droom is dan ook om bij het leger te gaan, wat niet kan, want Joshua is maar 1,60 cm lang! Verder houdt Joshua naast legerdingen ook van videogames en koken. Joshua heeft altijd een rugzak bij als hij en Lucas op avontuur gaan, waarin hij de spullen van Lucas bewaart!
Dit is Marc Clark, een van de huisgenoten van Joshua en Lucas, hij en zijn twee broers en zijn zus, zijn bij Joshua en Lucas in het appartement ingetrokken toen ze woonruimte zochten, omdat ze net in Center City kwamen wonen. Marc is een nerd, maar ook nog eens een Otaku, dat is iemand die heel erg van animeseries houdt. Hij is vooral gek op de serie Hetalia, dat is een serie waarbij de karakters landen zijn die gepersonifieerd zijn. Lucas is ook gek op die serie trouwens. Ook houdt hij net als zijn vriend Lucas veel van videogames.
Dit is Lee Clark. een van de huisgenoten van Joshua en Lucas, hij en zijn twee broers en zijn zus, zijn bij Joshua en Lucas in het appartement ingetrokken toen ze woonruimte zochten, omdat ze net in Center City kwamen wonen. Lee is heel erg sportief, maar ook gek op meisjes, zo heeft hij een oogje op Lana de Wit, maar wil hij dat niet toegeven omdat hij anders Joshua kwetst, en hij is ook goede vrienden met Joshua. Ook heeft hij een keer een date gehad met Eline, de ex van Lucas, wat uitliep op niks omdat Eline het alleen maar over haar eigen interesses wilde hebben en toen hebben Lucas en Joshua moeten ingrijpen met de Didididam-machine. Maar verder heeft hij een groot hart hoor!
Dit is Tony Clark, een van de huisgenoten van Joshua en Lucas, hij en zijn twee broers en zijn zus, zijn bij Joshua en Lucas in het appartement ingetrokken toen ze woonruimte zochten, omdat ze net in Center City kwamen wonen. Tony is erg ijverig en doet alles om net zo succesvol te worden als zijn broers, die allebei een goede baan hebben. En Tony zit nog op school en wil net zo goed zijn als Marc, die programmeur is bij Itech. Een gerenommeerd techbedrijf in het Likybincity-universum. Daarom zit hij ook bij de programmeerclub op school. Hij heeft Lucas ook geholpen bij het bouwen van de Driftveil-drone, een afgeleide van de Didididam-machine die Driftveil City afspeelt in plaats van Wereldbol, en Nesquik-poeder schiet in plaats van eieren. En net als een echte nerd is Tony ook sociaal niet zo vaardig, maar hij houdt wel heel erg van dieren.
Dit is Megan Clark, een van de huisgenoten van Joshua en Lucas, zij en haar drie broers, zijn bij Joshua en Lucas in het appartement ingetrokken toen ze woonruimte zochten, omdat ze net in Center City kwamen wonen. Megan heeft een sterk gevoel voor rechtvaardigheid, en daarom is ze ook advocaat. Ook is ze erg snel boos (anders dan Lucas die niet snel boos wordt!) Maar ze houdt wel van videogames en andere typische jongensdingen. Maar ze houdt ook van Typische meisjesdingen zoals winkelen. Over het algemeen is ze een goede mix tussen meisje en jongen (zou ze een transgender zijn?)
En dan nu de twee buurmeiden!
Dit meisje, Karin Davis en Lucas Hearsay zijn al goede vrienden sinds hun jeugd en dat komt omdat de vader van Lucas en de vader van Karin hele goede vrienden zijn. Helaas zijn ze niet naar dezelfde middelbare school gegaan, omdat Lucas naar de Werkenrodeschool gegaan is en Karin naar de Thierry Baudet Academie, waar ze haar beste vriendin Lana heeft leren kennen waarmee ze nu samenwoont. Karin houdt heel erg van gamen, en dan vooral adventure games zoals GTA. Ook heeft ze een kat. Verder is Karin niet zo van echte meidendingen, waar Lana wel van is! Misschien past ze daarom zo goed bij Lucas?
Dit is Lana de Wit! En Lana de Wit is een mysterieus meisje, want we weten niet waar ze vandaan komt. De eerste info die we over haar hebben is dat ze als jong meisje bij de Thierry Baudet Academie achtergelaten is! En verder weten we niks over haar vroegere leven. Wel heeft ze een jonger broertje dat Paul heet en die hele grote oren heeft (net als maffiabaas Nefario) dus misschien is ze familie van Luc en Nefaria? We zullen er nooit achterkomen. Lana is trouwens wel altijd heel lief voor anderen, en ze houdt ook van schrijver. Ze is zelfs schrijfster. Ook vindt ze dat haar vriend Joshua niet zo gek moet doen met zijn legerpraat. Had ik nog niet verteld dat Joshua haar vriendje is?
En natuurlijk hebben Joshua en Lucas ook een vrij cool appartement. Het is ingericht in een beetje een industriële stijl! Check maar zelf!
Verdieping 1Verdieping 2
Tja, ik weet het, het is meer een maisonette!
Maar afijn, ik hoop dat jullie mijn Sims en hun huis leuk vinden, en ik hoop dat jullie dit blogje leuk vinden!
Fijne dag verder,
Lucas
P.S. Ik ga vanavond shoarma eten! Dat heb ik al met papa overlegd! Zin in! En trouwens, ik ga donderdag Okonomiyaki maken! Daar heb ik ook zin in!
Zoals jullie weten heb ik de Taksi- en- Sisiverhalen die ik vroeger heb bedacht met een vriendin weer opgeduikeld en ben ik druk bezig nieuwe te schrijven. Zoals eentje waar Igor in meedoet. Die verhalen verzin ik meestal met een vriend, maar nu heb ik er zelf een verzonnen.
De titel van het verhaal is “Vriendschap”.
De twee beste vrienden, Taksi en Joshua!
Vanaf groep 3 van de basisschool waren ze onafscheidelijk. Tot de één besloot om als communist naar Mametchië te vertrekken. “Ik heb vaak gedacht: hoe zou het zijn geweest als ik met hem mee was gegaan?”
We spreken af in de McDonald’s in Central Center City. Taksi Lewis (22 jaar, niet zijn echte naam, maar een bijnaam.) komt net uit school. Hij volgt een cursus creatief schrijven. Vanavond gaat hij met zijn vrouw naar het ziekenhuis voor een echo, zegt hij, een beker Coca-Cola in zijn hand. “Een van mijn toekomstige kinderen gaat Joshua heten”, lacht Taksi.
Joshua is de voornaam van zijn beste vriend. Of was, dat is waarschijnlijker, want Taksi is ervan overtuigd dat hij dood is. Tot Joshua een paar maanden geleden weer bij hem op de stoep stond.
Als een broertje Ze zaten bij elkaar in de klas en beleefden allerlei avonturen. “Joshua was kind aan huis. Hij is als een broertje voor mij, mijn ouders zien hem als hun zoon”, vertelt Taksi . Ze waren ook boos en verdrietig toen hij begin dit jaar, vlak na de Vladilandse invasie had besloten naar Mametchië te gaan.
De jongens speelden samen op de Wii, aten pizza, praatten over meisjes en luisterden naar muziek. En kattenkwaad, tuurlijk, steentjes gooien en belletje trekken, en “kernbommen”tegen het huis van mijn ex aangooien. “De juf was niet altijd blij met ons”, zegt Taksi. Joshua bleef vaak bij Taksi slapen, klopte soms midden in de nacht aan. “Natuurlijk was hij dan welkom.”
Als Taksi en zijn vriendjes soms verder gingen dan kattenkwaad, greep juist Joshua in. “Hij had een groot rechtvaardigheidsgevoel. De Joshua die ik sprak toen hij later in Mametchië zat, was dezelfde Joshua die ik als kind kende. Lief. Met humor. Hart van goud. Voor iedereen klaarstaan. Hij deed dingen om andere mensen blij te maken.”
Taksi noemt hem ‘de meest Likybinse Hyliaan’ die hij heeft gekend. “Hij was rapper in Likybin, zong commerciële liedjes in het Nederlands en Engels. Hij hield ook van Snelle, Aukje Fijn, André Hazes en Ali B.”
Rappen was alles Aldin heeft het over dezelfde jongen die later op foto’s opdook met een kalasjnikov en die door de Likybinse justitie wordt verdacht van de meest gruwelijke zaken zoals landverraad en lidmaatschap van een terreurorganisatie en verboden politieke partij.
“In zijn jeugd in Center City deed hij wel dingen die niet mogen, maar veel verder dan spijbelen, ging dat niet. Hij was de hele dag met muziek bezig. Rappen was alles voor hem. Hij was ervan overtuigd dat hij met muziek maken succesvol ging worden. Dat hij school niet nodig had.”
Vertrek naar Mametchië Net toen Joshua, eerder dit jaar, met rappen een beetje geld begon te verdienen en hij wat bekender werd, vertrok hij naar Mametchië. Dat was in januari 2022 , een maand voordat Vladiland het land binnenviel.
Taksi zat op het moment dat Joshua uitreisde op de universiteit. Hij deed een studie boekhouden, want zijn ouders wilden dat, maar Joshua zei dat dat niet bij hem paste. “Ga schrijven, zei hij toen. Dat is je passie, dat heb je mij een keer verteld.” Maar Taksi deed het toch. “Ik wilde mijn ouders trots maken.” Hij is er uiteindelijk wel mee gekapt en heeft toch maar besloten schrijver te worden.
Op dagen dat Taksi verlof kreeg, bleef hij Joshua zien. Ze praatten nog steeds veel over muziek en meisjes, maar ook over communisme. Joshua was inmiddels lid geworden van een kleine onbelangrijke communistische partij uit Wijchen, de Leeuwenpartij. “Twee maanden voordat hij naar Mametchië ging, vertelde hij dat hij zou vertrekken. Hij had mij en mijn familie een mail gestuurd waarin hij afscheid nam. Toen belde ik hem en spraken we een beetje in codetaal: ‘Dus je gaat op vakantie’.”
Volgens Taksi was zijn vriend ervan overtuigd dat hij in Mametchië het verschil kon maken. “Ik was toen echt trots op hem. In die fase was het ook niet gek om uit te reizen. Ik weet zeker dat zijn bedoelingen goed waren.”
Aan het begin was het allemaal nog best onschuldig, herinnert Taksi zich. “Dan zat hij in een dorp met maar één telefooncel. Hij vertelde over het dagelijks leven. Dat hij straks naar de bakker ging en daarna naar het internetcafé. Het leek of hij aan het backpacken was, niet dat hij in een oorlogsgebied zat. Ik kreeg foto’s vanuit verschillende dorpen en steden. Ik stuurde hem soms de laatste rapmuziek, al mocht hij daar eigenlijk niet naar luisteren, want dat was westers en het Westen was de vijand.”
Vreselijk voor kinderen Joshua heeft vaak aangegeven dat hij mensen wilde helpen, dat hij de bevolking met communisme wilde bevrijden. Maar al snel werd het meevechten in een gruwelijke oorlog. “Ik denk dat hij liever geen wapen had gedragen. Hij was ervan overtuigd dat het om een heilige strijd ging. Later kwamen pas de gruwelen naar voren over het Leeuwenleger (het partijleger van de Leeuwenpartij).”
Joshua maakte dat van dichtbij mee. Taksi: “De bommen en kogels vlogen om zijn oren. Ook was hij getuige van martelingen en andere wreedheden. Toen ik nog die studie boekhouden deed, schreef ik een keer toen ik een opdracht had gefaald dat ik graag een weekje met hem zou willen ruilen. Het was de hel op aarde, zoals hij het beschreef. Ik zei dan: ‘Kom terug man’, maar hij vond dat hij dat niet kon maken tegenover de mensen daar. Uiteindelijk is hij wel teruggekeerd. En hij woont nu met zijn vriendin Lana de Wit in een heel stijlvol appartement in de stad.”
De terugkeer naar het Westen Nu is dat anders. Op 10 juli moest Joshua naar het front om te vechten bij Mametchinopol in Mametchië . Hij stuurde de Leeuwenpartij berichten, die leken op een afscheid. “Ook aan mijn liefste. Zei hij over Eline, de leider van de Leeuwenpartij”, zegt Taksi. “Hij bedankte hen voor wat ze voor hem hadden gedaan. En meer lieve woorden. Maar hij zei ook dat ze nu echt knetter waren, en dat hij wel wist wie zijn echte vrienden zijn.”
Aan Aldin vertelde hij over zijn plannen om terug te keren naar Center City. Het Leeuwenleger was gedesillusioneerd, ze hadden het gevoel dat ze niet hadden bereikt wat hij wilde omdat het leger van Mametchië aan de winnende hand was.
“Ik zei hem: ‘broer, dit is de beste beslissing die je ooit hebt genomen.’ De dag daarna hoorde ik niks meer van hem, tot een week later. Toen hoorde ik dat hij ergens was gespot in Center City. En toen hoorde ik van Lana dat hij weer teruggekeerd was. Ik was zo blij.
Het lidmaatschap van de Leeuwenpartij, heeft hij opgezegd. “Ze hebben mijn nummer, maar ik geloof niet dat ze bellen. Het is daar veel te chaotisch. Het kan zijn dat ik helemaal nooit iets hoor.” Die onzekerheid, vindt Joshua erg. “Elke keer als ik mijn Ping check, denk ik: misschien is er bericht van Eline. Ik weet wel dat ze waarschijnlijk dood is, maar toch. Er is nog een procentje hoop.”
Chillen net als vroeger Taksi kijkt voor zich uit. Even is het stil. Om ons heen lachen mensen, ze eten Big Macs en friet. Hij lijkt zich rechtstreeks tot zijn vriend te richten, en daar komt hij net aanglopen: “Aan de ene kant denk ik: Het is goed dat je gegaan bent, broer, nu kunnen we samen lachen. Dan kan ik je de foto’s laten zien van mijn reis naar Sevillia . Nu kunnen even chillen net als vroeger. Aan de andere kant: als dat echt jouw ideaal was, en je vond het het waard om voor te sterven, dan was dat jouw keus. Maar je hebt voor het goede gekozen.”
Bewijs dat Joshua mensen heeft omgebracht, we hebben het niet, maar Taksi mist zijn vriend. “We waren elke dag samen. Ik was het gewend om hem om me heen te hebben. En het deed pijn dat hij niet als getuige bij mijn huwelijk was. Maar nu is hij weer terug, ook al wordt hij nu wel gezocht door de Llama Society en de Yes Way partij”
Het maakt hem verdrietig dat hij Eline, de vriendin van Joshua, nooit zal kunnen zien, maar nu is Joshua weer bij Lana, en is alles goed: “Dan kan ik een klein smeekgebed doen en vraag ik aan Swan om te vergeven wat hij fout heeft gedaan. Maar ik troost me met de gedachte dat de scheiding tussen hem en Eline tijdelijk zal zijn. Ik geloof in het hiernamaals. Ze komen elkaar dus sowieso weer tegen. Helaas.” Een interview met Joshua. Yes Way sprak diverse keren met de 22-jarige Joshua van Hees , oorlogsnaam Joshua Isimo en in Likybin bekend als de communistische rapper. Op 8 september voor het laatst. Daarna ging hij terug naar Center City:
Waar ben je nu? “Overmorgen, 10 september, moet ik helaas deelnemen aan een groot offensief. De troepen van de “tirannieke” president van Mametchië zijn Mametchinopol genaderd. De Leeuwenpartij zal zich niet overgeven. Hij zal proberen het gebied te bezetten en de bevolking te onderdrukken maar dat zullen wij niet accepteren. We zullen vechten als leeuwen en onze levens geven voor de broeders en zusters in Mametchië, maar ik wil terug. Ik mis mijn familie.”
Het klinkt als een afscheid. Houd je er rekening mee dat je sterft? “Ik verblijf in een oorlogsgebied, het risico is groot. Er bestaat een grote kans dat ik niet levend terugkeer, dat ik voor het moederland zal sterven. Maar waarschijnlijk keer ik toch terug.”
Hoe heb je je voorbereid op je aanstaande vlucht? “Ik heb contact gezocht met mijn familie en vrienden om ze te spreken. Elk gesprek dat ik voer met de partij is een afscheidsgesprek, waarin ik mijn woorden zorgvuldig uitkies, want elk moment kan mijn laatste moment zijn en elk woord kan mijn laatste woord zijn. En dan heb ik eindelijk besloten naar Center City terug te keren.”
Heb je ergens spijt van? “Ik heb spijt van de fouten die ik heb gemaakt naar Swan. Ik heb ook spijt van het gedrag dat ik vertoonde voor ik naar tot inkeer kwam. Het doet me pijn dat ik met dit gedrag mijn ouders slapeloze nachten heb bezorgd.”
Wat zou je verder tegen je moeder willen zeggen? ” Ze zeggen dat ik moet zeggen dat ze niet moet treuren om haar zoon die omwille voor het grotere geheel is gesneuveld, maar gelukkig moet zijn, want ik zal voor haar en mijn vader in het dodenrijk verder vechten. Maar eigenlijk vraag ik aan haar: “Kom me zo snel mogelijk redden uit deze kolerezooi.”
Kun je uitleggen waarom je naar Mametchië bent gegaan? “Ik moet trots zijn dat ik met mijn daden in Mametchië kinderen, mannen en vrouwen blij heb kunnen maken. De steden waar wij kwamen, daar zijn we als bevrijders binnengehaald. Ik voel mij verbonden met de Mametchiaanse bevolking, want het zijn mijn broeders en zusters, maar ik voel me nog meer verbonden met het Likybinse volk, waar ik thuishoor.”
Als je het had kunnen terugdraaien, was je dan gegaan? “Het is anders gelopen dan ik had gedacht. Ik had verwacht een verandering te kunnen zijn in de oorlog, door te strijden tegen Mametchië. Dat is niet gelukt, want de wereld staat aan de kant van Mametchië, daar lijkt het in elk geval op, en ik sta nu ook aan hun kant.”
Naschrift redactie: Joshua gaf in het laatste gesprek op 8 september aan dat hij zich op dat moment met zo’n 20 andere Likybinners begaf in het gebied rond Mametchinopol. Of dit klopt, is niet onafhankelijk te verifiëren door de redactie.
Uit de laatste cijfers van de Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding en Veiligheid (van 1 november) blijkt dat er nog ongeveer 185 personen uit Nederland met communistische intenties in Syrië en Irak zijn. Hoeveel er bij het Leeuwenleger zitten, is niet duidelijk. Het aantal gesneuvelde Likybinners staat op zo’n 55. De NCTV gaat niet in op individuele gevallen die zich nog in het gebied bevinden, zoals mogelijk Joshua De Likybinse regering heeft aangegeven zich actief in te zetten voor een terugkeer en rehabilitatie van de Likybinners.
Miniatuurvoorbeeld Bij welke groepering Joshua is of was aangesloten wilde hij zelf niet zeggen, maar er zijn sterke aanwijzingen (zoals foto’s met de leider van de Leeuwenpartij ) dat hij in elk geval bij de Leeuwenpartij heeft gezeten. In de laatste gesprekken ontkende hij op dat moment deel uit te maken van het Leeuwenleger. In het gebied zijn meer groeperingen actief, waarvan sommige door Likybin als ‘terroristisch’ worden beschouwd. Het kan goed zijn dat Joshua is overgestapt van de Leeuwenpartij naar een andere groepering.
Door justitie in Likybin wordt Joshua verdacht van deelname aan een terroristische organisatie en medeplichtigheid aan het onthoofden van tegenstanders. Hoewel hij dat laatste stellig heeft ontkend, heeft hij wel raps uitgebracht met gewelddadige teksten zoals: ‘Fuck je met mij, zal ik je hoofd eraf schieten, ik kom onverwacht als een fucking inbraak. We komen binnenvallen, het is een snelkraak. Je ziet me niet, als een geest in het donker.’
Op 30 januari 2018 staat de rechtszaak tegen hem en andere jihadisten gepland, maar zijn advocaat Barbara Klungel vindt het ‘zeer slecht’ en ‘wrang’ als de zaak doorgaat, omdat Joshua echt spijt heeft van zijn daden. “Het is vreselijk lastig om te achterhalen of hij nog leeft”, zegt ze tegen Yes Way News . Ze gaat vragen om de rechtszaak uit te stellen, omdat haar cliënt heeft aangegeven dat hij erbij wil zijn.
Joshua schreef op 17 juli van dit jaar een brief aan de rechter waarin hij aangaf onschuldig te zijn. Hij sloot die brief af met: “Mocht ik overleden zijn, besef dan dat ik glimlachend sterf, want een glimlach om een nederlaag is een eindoverwinning.”
In de weken na het gesprek met Joshua op 8 juli is er een zware strijd geleverd rond Mametchinopol. De troepen van Mametchië kregen de hele stad begin augustus in handen.
Dus……. wat vinden jullie van dit verhaal? Ik ben erg druk bezig geweest het te schrijven en hoop dat jullie het wel leuk vinden (Het happy end heb ik helemaal zelf bedacht!) Dit verhaal wou ik eigenlijk gisteren uploaden, maar toen had ik geen tijd!
Fijne dag verder,
Lucas
P.S. Mensen zeggen dat het heet is vandaag, maar volgens mij is het vandaag helemaal niet zo heet! Ik heb nergens last van!
Gisterenavond zat ik op de barbecue wat met een collega te kletsen toen ik het opeens had over mijn verhalen van Taksi en Sisi en hoe ik daarin de moeder nog steeds geen pseudoniem had. Toen bedacht ik me; laat ik eens nieuwe verhalen gaan verzinnen met die twee als hoofdrol. En toen bedacht ik dus dat ze vrienden waren met Luc Nefario en dat ze ook een rolletje gaan spelen als personages in het aankomende boek wat ik aan het schrijven ben over Donnie Smits.
In dit verhaal wat ik nu aan het bedenken ben, komt Igor, een Rus, logeren in het hotel waar Taksi en Sisi wonen, eerst denken ze dat Igor iets van plan is. Maar later ontdekken ze dat hij naar Center City is gekomen om eens flink uit zijn dak te gaan (lees: flink te feesten! ) in de clubs die Center City rijk is. Maar eerst denken Taksi, Sisi, hun ouders en het hotelpersoneel (waaronder Roxie Road) dat hij iets crimineels van plan is, wat begint als ze een piepend geluid horen uit zijn koffer (het blijkt later Igor’s computerhuisdiertje te zijn, zeg maar zijn Tamagotchi) en er gebeuren nog veel meer dingen waardoor Igor verdacht is. Maar die heb ik nog niet bedacht!
De tweelingbroertjes Lewis (Van hun vriend Sean heb ik nog geen foto, want die heb ik nog niet, pas volgende week!)
De hoofdpersonages zijn natuurlijk Taksi en Sisi, maar ook hun vader en hun moeder, natuurlijk Roxie Road, nog een paar andere personages, en hun vriend Sean O’Brien (waarvan ik volgende week een knuffelpoppetje krijg van mijn vader als vakantiecadeautje!) Maar eerst ga ik het boek over Donnie Smits schrijven waarin Donnie Smits, een geallieerde Amerikaanse militair uit WOII wakker wordt in Wijchen in deze tijd en gevonden wordt door Team Salsa Tequila tijdens een dagje urban exploring (ik weet niet wat er in Wijchen valt te urbexen, maar Terrence woont daar dus…..) en dan trekt Donnie in bij Luc Nefario en zijn familie en daar beleeft hij allerlei avonturen en ontmoet hij o.a. Taksi en Sisi, die blijkbaar de buren van Luc Nefario zijn!
Hoe vinden jullie dit idee voor een verhaal? Zijn jullie misschien een beetje nieuwsgierig geworden? Laat het me weten in de reacties!
Fijne dag verder,
Lucas
P.S. Ik ga vandaag Rocky Road maken bij TriUnity en toen moest ik denken aan het karakter Roxie Road uit MySims, daarom speelt zij nu ook een rolletje in dat verhaal!
Gisteren heb ik de familie Nefario gemaakt in Sims en ik ben er erg trots op hoe ie is geworden! Ik zou jullie graag aan de familie willen voorstellen! En het huis willen laten zien!
Dit is Lingus Nefario, ook wel bekend als Dr. Nefario. Hij is een hoogleraar aan de universiteit van Nijmegen en hij is ook amateur uitvinder (iets dat hij heeft doorgegeven aan zijn jongste zoon). Hij is, naast heel slim, ook best een heethoofd (lees: snel boos) en een vrek, zo vindt hij bijvoorbeeld een dagje pretpark veel te duur. Maar zoals ieder persoon heeft hij ook hobby’s zo kookt en schildert hij graag. Ook is hij directeur van het bedrijf NefarioCorp. En is hij maffiabaas.
Dit is Michelle Nefario, zij is de vrouw van Lingus. Ze houdt heel erg van kinderen, en zeker van haar kinderen, ook al zijn ze nu wat ouder. Ook is ze erg dol op fitness, Hollandse muziek (Aukje Fijn bijvoorbeeld) en luistert ze ook graag popmuziek en retromuziek zoals Boney M. Ze is getrouwd met Lingus, en ze houden ook heel erg van elkaar, maar toch hebben ze af en toe wat meningsverschillen, zoals over de tv. Michelle kijkt het liefst de kinderprogramma’s van de NPO terwijl haar man wat serieuzere programma’s kijkt. Maar verder hebben ze een gelukkig huwelijk met hun 2 (nu 3) kinderen. Haar uiterlijk en persoonlijkheid zijn gebaseerd op een taxichauffeuze die ik in 2010 had. (Ja, die, ja!) Voor haar werk is Michelle diplomate.
Dit is Nefaria Nefario. De dochter van Michelle en Lingus. Ze is een echte gamer-girl en een girl-geek. Zo had ze toen ze 12 was een PlayStation met GTA: San Andreas en speelde ze GTA op haar DS (wat in die tijd alleen jongens deden). Ze houdt ook wel van shoppen, maar niet zo erg als haar vriendinnen, ze gaat liever met haar broertje Luc naar de Nedgame. Ze is ook nog eens geheim agent voor MorcuCorp, waar ze al heel lang werkt, toen ze 15 was had ze al een bijbaantje in de MorcuCorp winkel in Winkelcentrum Babel in Center City. Ze is vrienden met onder andere John Swan en Lana de Wit. Nefaria’s uiterlijk en persoonlijkheid zijn gebaseerd op een vriendin van mij vroeger.
Daar is ie dan: Luc Nefario. Luc is een wonderkind die altijd uitvindingen verzint (en bouwt) die nooit doen wat ze horen te doen (dan ontploffen ze bijvoorbeeld). Andere hobby’s van hem zijn: gamen, schrijven, bloggen, met zijn huisdier Freekje spelen, met zijn vrienden naar de stad, knuffels verzamelen en nog veel meer. Hij is alleen niet zo dol op sporten en fitness. Luc Nefario wil ook altijd vrienden met iedereen zijn en is altijd heel vrolijk. Zijn twee beste vrienden zijn Terrence Blue en Aukje van Hees, met wie hij ook buren is. Hij zat bij zijn twee beste vrienden op de basisschool, maar hij ging naar een andere middelbare school dan zijn twee beste vrienden (waar hij trouwens een verschrikkelijke periode heeft gehad), maar nu zijn hij en Aukje en Terrence weer bij elkaar en vormen ze Team Salsa Tequila! Luc werkt als freelance schrijver.
Dit is Donnie Nefario. Hij hoort eigenlijk niet bij de familie Nefario, maar is bij hen komen wonen nadat Terrence en Luc hem vonden in een kliko achter een Albert Heijn ergens in Wijchen. Donnie is een geallieerde soldaat uit de jaren ’40 uit de Verenigde Staten, hij heeft zich al behoorlijk aan kunnen passen aan deze tijd en vindt dat hij nu echt bij de familie Nefario hoort. Hij kan het vooral goed vinden met Luc en die twee maken dan ook allerlei avonturen mee. Donnie werkt bij het blad Yes Way, wat eigendom is van Cyril Hearsay, waar hij allerlei dingen schrijft. Verder is hij comedian. Donnie heeft een oogje op zijn buurmeisje Aukje van Hees, maar daar probeert hij niet rond voor uit te komen, vooral vanwege Aukje’s autoritaire broer Joshua.
En dan hebben de Nefario’s nog 3 huisdieren: 2 honden en een kat. (of nou ja, de honden zijn eigenlijk een Fennekin en een Vaporeon, dat zijn twee Pokémon)
TigrisMilkyFreekjeDe drie dieren van de familie!
En dan hebben ze natuurlijk nog een huis!
Het vooraanzicht.De eerste verdieping/begane grondDe tweede verdiepingDe derde verdieping/zolderDe tuin (met het paarse zwembad)De voortuin!
En dan heb ik nog wat concept art uit 2010 van de Nefario’s gemaakt door mijn vader!
Moet jij raden wie Michelle is, en Lingus, en Donnie, en Luc! (Tsja, Nefaria staat er niet op helaas, die had ik toen nog niet bedacht!)
Ik hoop dat jullie deze familie die ik in 2010 bedacht heb net zo leuk vinden als ik!
Fijne dag verder,
Lucas
P.S. Ik wou vandaag eigenlijk een pluche kopen bij de Nedgame, alvast voor augustus, maar mijn vader zegt dat ik daar nog even mee moet wachten, ten minste tot de Vierdaagse week! Wat moet ik doen?
Zoals jullie misschien wel weten staat deze week door een sto,m toeval (of eigenlijk een leuk toeval!) in het teken van 2010! En daarom heb ik Sims karakters gemaakt van de hoofdpersonages uit mijn verhalen toen; namelijk Luc Nefario, Terrence Blue en Aukje van Hees, die nu samenwonen in een appartement!
En daar ga ik jullie nu wat over vertellen:
We beginnen met Luc Nefario. Luc Nefario is een vrolijk, slim en aardig wonderkind die altijd maffe uitvindingen maakt, die uiteindelijk niet doen wat ze horen te doen (dan ontploffen ze of zo.) Zijn andere interesses zijn lezen, videogames spelen, Totally Spies en andere oude tekenfilms die hij vroeger keek kijken en met zijn vrienden zijn. Hij heeft veel vrienden, maar zijn twee beste vrienden zijn toch Aukje van Hees en Terrence Blue. Luc is de zoon van maffiabaas Lingus Nefario (vaak Nefario genoemd) die niks ziet in het goede gedrag van zijn zoon en wil dat hij net als hem crimineel wordt. Maar Luc wil veel liever schrijver worden van verhalen, ook heeft hij nog een moeder en een zus en een broer. Luc is geboren op 1 Juli 2000 (en dat komt weer door een stomme fout van mij toen ik het Amerikaanse datumnotatiesysteem nog niet begreep, IK WAS 10 OKÉ!) Luc Nefario zat op een andere middelbare school dan zijn twee beste vrienden, waar hij een niet zo leuke tijd heeft gehad. Ik hoef denk ik niet uit te leggen waarop zijn persoonlijkheid is gebaseerd. Als huisdier heeft hij een Fennekin, Freekje.
Dan gaan we verder met Terrence Blue. Terrence is een gamer, nu weet iedereen wel wat dat is, maar vroeger, toen ik een keer als hem cosplayde met carnaval, toen moest ik het nog uitleggen. En toen zei ik iets in de trant van: “Een gamer is iemand die veel videogames speelt”. Tja, toen waren veel kinderen nog bezig met dingen doen buiten of zo? Maar nu even terug naar Terrence. Terrence is een erg aardige jongen die best populair is, maar hij houdt dus ook erg van gamen. Ook is hij altijd te vinden bij de Babel Mall (een winkelcentrum in Center City) met zijn twee beste vrienden Luc en Aukje. Terrence’s favoriete winels daar zijn de GamezCorner (soort Nedgame/Gamestop) en de Fat Food (soort McDonald’s) Terrence’s familie bestaat uit zijn ouders, zijn zus Tess en zijn broer Junic die een beruchte crimineel is. Terrence zelf is trouwens influencer en heeft geen criminele ambities. Ook is Terrence een romanticus. Zijn huidige persoonlijkheid is een kruising tussen die van twee vrienden van me uit mijn middelbareschooltijd! Terrence is jarig op 28 April.
Dit is Aukje van Hees. Aukje was vroeger een bekend zangeres in Likybin. Ze heeft twee hits gescoord met “Wereldbol” en “Als ik jou zie“. Maar na verloop van tijd, toen de hype gezakt was, kwam de bevolking van Likybin erachter dat haar muziek meuk is, en er eigenlijk niks aan is. Qua persoonlijkheid is Aukje een kruising tussen een typisch meisje en een jongensmeisje. Zo houdt ze bijvoorbeeld van shoppen, maar bijvoorbeeld ook van videogames spelen met haar vrienden. Qua beroep is ze geheim agent, maar ze heeft best wel een slechte dekmantel met dat zangeresgebeuren, want volgens velen kan ze niet zingen. Als familie heeft ze een stiefvader, Heinz Doofenschmirtz (die ja!), moeder Lusamine, de premier van Katoren, het land waar Likybin ligt, en heeft ze een broer, Joshua, die er soms radicale politieke ideeën op nahoudt (zoals een zogenaamde “militaire lockdown” waarbij het leger alle macht krijgt.). Ook heeft ze een Braixen en een Eevee. Aukje is trouwens gebaseerd op Aukje Fijn, voor als je wil weten waar de inspiratie voor haar vandaan komt. Aukje is jarig op 12 Februari, net als mijn nicht!
Ook woon t Luc Nefario’s huisdier Freekje nu bij hun in huis:
En samen vormen ze Team Salsa Tequila (genoemd naar een muzieknummer wat ik heel leuk vind) waarvan Terrence de leider is:
Oh, ja nog een foto van de Team Salsa Tequila-knuffels!
Fijne dag verder,
Lucas
P.S. Ik was vanmorgen een artikel op Tweakers aan het lezen over hoe smartphones de wereld hebben veranderd! Ik zou niet terugwillen naar de wereld voor de smartphone, en jij? Laat het me weten in de reacties!
P.S.P.S. Ik vond net zo maar €5 in mijn broekzak! Wat val ik toch weer met mijn neus in de boter!
Gisterenavond schreef ik al in de P.S. dat ik met een familie aan het spelen was die ik samen met mijn oppas van vroeger had bedacht (Al heel lang geleden!) Nu zou ik die familie graag aan jullie willen voorstellen!
We beginnen met het hoofdpersonage; Riley Lewis! Riley is een jongeman van ongeveer 21 jaar oud (Hij is geboren op 30 juni 2000) en hij houdt van avonturen beleven, videogames spelen (vooral de Sims), lekker eten, en nog veel meer dingen! Riley is een schrijver die boeken schrijft en ook zijn eigen blog heeft, (net als ik.) Ook heeft hij een Pokémon die hem helpt met o.a. oversteken bij het verkeer omdat hij licht gehandicapt is, hij kan namelijk zijn rechterhand minder goed gebruiken! (Ook weer, net als ik!) Riley is niet zo sportief, maar hij is daarentegen wel weer heel intelligent! Hij is een enorme fan van de tv-show ” The Silver Zephyr” en wil (nog steeds) graag meesterdief worden net als het hoofdpersonage in die show, wat hij nog steeds graag naspeelt, ook al is hij 21!
Dit is de vader van Riley, Terrence Lewis. Hij is de broer van Jerry Lewis uit de serie Totally Spies (ook in die serie trouwens!) en hij is in die serie een slechterik, maar in de Sims heeft hij zijn leven aardig gebeterd en heeft een eigen mediabedrijf (Iets als RTL of Talpa)! Ook heeft hij nu een vrouw, Corine en twee kinderen met zijn vrouw Corine en nog een derde zoon bij zijn maîtresse (Ja, hij heeft een maîtresse). Dus hij heeft zijn leven wel verbeterd, maar hij is nog niet helemaal koosjer! Maar ja, voor zijn kinderen is hij wel aardig! Voor meer info over hem verwijs ik je door naar de Totally Spies Wiki!
Dit is Corine Lewis, de moeder van Riley! Ze is gebaseerd op de persoon met wie ik dit verhaal verzon en ze is psychologe bij een tijdschrift voor kinderen (De TINO), wat die oppas ook was toen ik dit verhaal voor de eerste keer met haar bedacht! Corine is een lieve, vrolijke dame die goed met haar kinderen (en haar stiefzoon) overweg kan! (Zie je het al voor je, die oude brompot Terrence met zo’n vrolijke dame!) Ze houdt heel erg van (bord)spelletjes, maar ook van sommige computerspelletjes, en van lezen! Ook is ze erg leergierig en wil altijd nieuwe dingen leren!
Cheren Dolby is de zoon van Terrence en zijn Maîtresse en is dus de halfbroer van Riley! Hij is een beetje een geek die erg van computeren en computerspelletjes houdt! Ook is hij muzikaal heel vaardig en kan hij goed gitaar en piano spelen (Iets wat Riley dan weer niet kan!). Cheren is dol op Metal muziek en vindt de huidige popmuziek (en dan vooral rap) geen echte muziek! Ook vindt cheren dat Riley beter rts-games kan gaan spelen dan Sims ” want dat is goed voor zijn tactisch nadenken”, maar eigenlijk wil hij Riley gewoon bij zijn vriendengroepje trekken waarmee hij altijd op vrijdagavond of gaat gamen of naar de kroeg gaat! Ook is Cheren fan van Animeseries (net als Riley) , Japanse cultuur en Oost-Europa (en dan vooral Rusland en het communisme, hij vindt het idee van communisme goed, alleen de uitwerking slecht!) Cheren is gebaseerd op een vriend die ik had op de middelbare school!
Dit is Keane Lewis, het broertje van Riley, Keane is geheim agent en het huidige hoofd van de World Organization of Human Protection, sinds zijn oom Jerry, de vorige baas, afgetreden is in 2016! Keane kan alles, maar dan ook echt alles. Hij kan koken, hij kan programmeren, hij kan dingen repareren. Hij is echt van alle markten thuis. Maar Keane vindt het vooral leuk om videogames te doen! Ook is hij een echte geluksvogel! Als hij ergens aan meedoet wint hij gegarandeerd, altijd, de hoofdprijs! Verder is Kane altijd heel aardig voor zijn medemensen.
Dit is Jamie, de hond van de familie en de hulphond van Riley! Hoewel het eigenlijk geen hond is maar een Yamper, een Pokémon! Jamie helpt Riley met oversteken aangezien Riley dat niet zelf kan vanwege zijn handicap! Veder is Jamie gewoon een erg aardig hondje die altijd aanvoelt als je je verdrietig voelt!
Dit is Max, de kat van de familie, hij is altijd erg actief en gaat graag naar buiten, maar dat mag niet altijd! En als dat niet mag……. berg je maar, dan wordt Max erg ondeugend en dan gaat hij bijvoorbeeld dingen ergens vanaf gooien en tegen dingen aan sproeien! Maar meestal laat de familie hem wel gewoon naar buiten dus dat gebeurt niet zo vaak! De soort kat die Max is is een Blauwe Rus!
Natuurlijk heeft de familie ook een huis en daar heb ik ook foto’s van! Kijk maar!
Het huis zelf, de patio en de kamer van Kane!VooraanzichtDe kamer van Cheren en het zwembad!
Dus, wat vinden jullie van deze familie? Ik hoop dat jullie hen en het huis leuk vinden! Zal ik hier op het blog over deze familie hun dagelijkse belevenissen opschrijven in dagboekvorm, gezien vanuit het perspectief van Riley? Laat het me weten in de reacties
Fijne dag verder,
Lucas
P.S. Net, toen ik aan het schrijven was, toen ging er een hels kabaal af, bleek later NL-Alert te zijn, maar ik dacht dat het een Flood Warning was en dat het gebouw/de straat onder zou lopen! Ik heb dat namelijk ooit een keer meegemaakt toen ik op reis was in de VS, we waren toen in Washington D.C. aangekomen en het regende verschrikkelijk hard en in het hotel kregen we op onze telefoons een Flood Warning, OMDAT HET DUS ZO HARD REGENDE! (True Story)
Het is weer tijd voor een interview met een van mijn knuffels en vandaag is het Karin Davis, de beste vriendin en jeugdvriendin van Lucas Hearsay, en dochter van schrijver Carl Davis
Karin Davis (rechts) met haar vriend Lucas Hearsay
Vraag 1: Vertel eens wat over jezelf!
Karin: “Ik ben Karin Davis en ben geboren op 12 December 2000. Ik ben de dochter van Carl Davis, en hij is in de Likybincity-wereld een beroemd schrijver.”
Vraag 2: Je bent dus de dochter van een schrijver! Ben je zelf ook een boekenwurm?
Karin: “Ja, ik lees heel graag. Ik ben nu bezig in een boek wat ik van Lucas heb gekregen, het heet “De Dievenbende van Scipio” en ik vind het een best leuk boek. Maar ik ben ook een boek aan het lezen wat ik van Lucas heb gebietst wat gaat over Scandinavië! Maar ik hou ook erg van computerspelletjes spelen!”
Vraag 3: Je houdt dus van computerspelletjes en lezen. Wat was je eerste echte spelcomputer?
Karin:”
Ik vroeg op mijn 6e verjaardag om een Wii!
Lang verhaal kort: Papa trots met dochter naar de Halfords voor haar eerste fiets. Dochter heeft alleen maar gehuild en geroepen dat ze geen fiets wilde. Gaat je trots als vader…. Sorry pa.
Kort daarna, voor kerst, moest ik op de dag voor kerst mee met mama (papa vertikte het, terecht) naar de Nedgame, om aan te wijzen wat nu eigenlijk een Wii was . En helder licht Karin Davis had nog eens niets door ook. “
Vraag 4: Waar kocht je de spelletjes dan voor de Wii?
Karin:” Meeste spelletjes kocht ik bij Nedgame, waar ze standaard €40 kostten. Al downloadde ik ook vaak illegaal games of leende ik ze bij de bieb in Center City, Rabbids Go Home heb ik zo vaak geleend, om hem te spelen met mijn jeugdvriend Lucas Hearsay, dat ik hem daar wel meer dan 2x van had kunnen kopen.”
Vraag 5: En die Lucas zie je die nog wel eens?
Karin:”Zien is een understatement. Ik woon met hem samen in een vrij luxe appartement in Nijmegen, en samen met nog een vriend, Nobunaga Fox.”
Vraag 6: En die Nobunaga is………….
Karin: “Een best leuke knakker, hij komt uit de Gotmailiaanse Federatie, maar hij is toen hij jong was geadopteerd door een steenrijk gezin in Katoren dat in een villa woont en ze hadden al een zoon, Joshua, maar die woont ergens anders. Nobunaga is een best leuke en een beetje geeky jongen. Lucas en ik kunnen het goed met hem vinden.”
Lucas, Karin en Nobunaga
Vraag 7: Als je moest kiezen: Liefde of geld? (Onder liefde versta ik ook vriendschap en zo)
Karin: “Liefde, ik was zo pissig toen Lucas naar Katoren verhuisde en mij dumpte voor een of andere zangtrien uit Malden, ene Aukje nogwattes. Maar later bleek het doorgestoken kaart te zijn van Lucas’s vader die zijn zoon wilde opvoeden tot wereldleider. En leer mij Lucas kennen, maar Lucas vindt het leven als wereldleider waarschijnlijk niet zo leuk. Stel jke voor Lucas Hearsay als kleider van Katoren, ik zie hem eerder als schrijver of zo! En dan was er natuurlijk nog dat Wijchenarengedoe met dat eiland…………”
Vraag 8: En waarom denk je dat Lucas wereldleider zijn niet leuk vindt?
Karin: “Omdat ik Lucas al mijn hele leven ken! Daarom!”
Vraag 9: Heb je muziek waar je echt niet naar kan luisteren?
Karin: “Alles van Aukje! Maar dat is pas sinds Lucas zo vreemd begon te doen, maar gelukkig is dat weer helemaal voorbij en vind ik Aukje niet eens meer zo erg! Het is dat Lucas het steeds opzet! En een van haar liedjes is ook het volkslied…….. nog steeds…………”
Vraag 10: Wat zie je nou zitten in een jongen/man?
Karin: “Dat ik vooral veel leuke dingen met hem kan doen! Zoals naar de stad gaan! En gamen en zo!”
Vraag 11: Wat is je lievelingdier?
Karin: “Een rode vos, ik vind vossen sowieso wel leuk! En zeker het vosje van Lucas! Freekje! Die is zooo schattig!”
Vraag 12: Wat denk je over de ideeën van Lucas’s vriend Joshua?
Karin: “Raar, gewoon raar, ik snap niet wie dat nou wilt, een dictatuur, en alleen maar om het Jupilervirus te bestrijden! Ik vond de huidige maatregelen al soms te ver gaan, maar dat kan ik nog begrijpen. Wat Joshua wil………. Nou, nee!”
Vraag 13: Wat vind je van Cyril Hearsay?
Karin: “Soms vind ik hem een beetje eng, heb je trouwens al gehoord dat hij nu badkamers steelt en zitmeubilair? Vind ik een best rare hobby, vroeger speelde hij tenminste nog gewoon Animal Crossing!”
Vraag 14: Was jij vroeger een buitenbeentje?
Karin: “Ja, ik was wel altijd anders dan de andere meisjes, ik was wat jongensachtiger, gelukkig vond ik een vriend in een ander “buitenbeentje” namelijk Lucas Hearsay! Hij is nog steeds mijn beste vriend!”
Vraag 15: Hoe heb je Nobunaga dan leren kennen?
Karin: “Via Joshua, ik ontdekte pas vrij laat dat hij ook gewoon een familie had! Ik dacht: die gast woont bij Lucas, zo vaak waren die twee bij elkaar!
Vraag 16: Wat is je lievelingseten?
Karin: “Pizza, absoluut pizza! Het liefst quattro stagioni of een calzone, maar laatst had Lucas een dönerpizza en die was ook best lekker! Maar Grieks is ook best lekker!”
Vraag 17:Je bent dus een boekenwurm, maar wat lees je nou het liefst?
Karin:”Ik lees het liefst Engelstalige boeken. Ik ben namelijk van oorsprong Engels (nou ja, mijn moeder is Nederlands) en ik ben tweetalig opgevoed! Maar sommige Nederlandstalige boeken zijn ook leuk, zoals “de Club van Lelijke Kinderen” en “Het Gouden ei“. “
Vraag 18: Hoe wonen je ouders?
Karin: “Tja, mijn vader zit nu in Medici, dat is een eiland vlak bij Italië, onder Frankrijk. Hij is daar een nieuw boek aan het schrijven en ik pas zolang op onze flat, en toen, om het wat minder eenzaam te maken, heb ik Lucas en Nobunaga gevraagd om bij me in te trekken!”
Vraag 19: Wat is je favoriete videogame?
Karin: “Sims en Minecraft, omdat je daarin zo lekker creatief bezig kunt zijn! Maar tegen een potje Mario Party of Mario Kart met vrienden zeg ik ook geen nee!”
Vraag 20: Wat vind je van alle vreemde verzamelingen die Lucas altijd had, zoals klokken en dummytelefoons, en nu pluches?
Karin: “Dat vind ik echt Lucas eigen, dus iets wat echt bij Lucas past, en dat maakt ook zo dat ik Lucas zo’n leuke knakker vind! Wist je trouwens dat het in China heel onbeleefd is een klok te geven als cadeau, “Een klok geven” klinkt in het Chinees hetzelfde als “Naar een begrafenis gaan!” Heb ik ooit in een boek over China gelezen! Rare jongens die Chinezen, maar ze hebben wel lekker eten!”
Ja dat is zo, bedankt voor het interview!
Karin: “Jij ook bedankt voor het interviewen!
En wat vonden jullie van het interview, hopelijk kennen jullie deze knuffel nu wat beter, en haar vrienden ook!
Fijne dag verder,
Lucas
P.S. Alle boeken en games en sommige winkels en dat gebruik van de Chinezen genoemd in dit interview zijn echt! Volg de links voor meer info! En die “zangtrien” bestaat ook echt, dat is Aukje Fijn!
Ik schrijf al bijzonder land verhalen, al sinds ik kon schrijven (nou ja, eigenlijk typen……) schrijf ik al verhalen en ben ik daar dus mee bezig, nu wil ik graag een van die verhalen met jullie delen! Het gaat over Luc, Joshua en Lilli!
Een foto van Luc en Joshua, tja, van Lilli heb ik nog geen foto, want die knuffel heb ik nog niet!
Luc Hopman, Lilli Pleasant en Joshua Hearsay bij WOOHP
Luc, Lilli en Joshua stonden op een trap aan het oude plein vlakbij de voorkant St.-Luckathedraal in het oude centrum van Windenburg, de Hoofdstad van Germania, het buurland van Katoren. Ze hadden net de kerk (en de catacomben eronder en het kerkhof waar Lilli’s opa begraven ligt), bezichtigd en hoorden de kerkklok 16:00 uur slaan, wat Lilli eraan herinnerde dat ze om 18:00 uur weer bij het warenhuis moesten zijn want dan gingen ze uit eten bij de Herberg Oudkwartier, een restaurantje in Windenburg. De Kerkklok deed Bim, bam, bim, bam, Boinggggg! “Oh nee, Jongens” zei Lilli “Hoorden jullie dat?” “Ja” zeiden Luc en Joshua beiden “Ik denk dat de kerkklok stuk is, Laten we boven gaan kijken wat er nou precies stuk is.”. “Ja, mevrouw” Zeiden Luc en Joshua en ze liepen met zijn drieën de kerktoren in. Rond de toren was een kapelletje waar de trap naar boven begon, Langzaam liepen onze drie helden naar boven, want het was zo’n oude steile
wenteltrap zoals je die wel vaker in oude gebouwen ziet, want deze kathedraal werd zo in de middeleeuwen gebouwd, toen de Janovanen, een volk dat oorspronkelijk van een eilandengroep ten westen van het vasteland van Euroland kwam, dit deel van Euroland hadden bezet. In de Tweede Wereldoorlog werd deze kathedraal zwaar gebombardeerd door de Geallieerden maar werd na de oorlog weer opgebouwd omdat deze kathedraal in West-Windenburg lag. Toen ze boven aan de trap stonden, hijgden Lilli, Joshua en Luc alsof ze Lucario’s (hondachtige Pokemon) waren en vergaapten zich aan het mooie panoramische uitzicht over Windenburg, dat was namelijk prachtig, in de verte zagen ze de nieuwe moderne zakenwijk Eurodam, waar veel hoogbouw stond (en het Eurolandse Parlement), en nog verder weg, in buurland Medici (een land ten zuiden van Germania, in Zuid-Euroland), stond de toren van Pizza in het plaatsje Pizza, net over de grens met Germania en tussen de twee landen liep een rivier, die de Reinau genoemd wordt, waarover een brug liep met een oude grenspost erop, die sinds het oprichten van de Euroland-unie overbodig was geworden . In de hoek van de toren stond de klok, de slinger van de klok ging langzaam heen en weer, Luc stond er gefascineerd naar te kijken, hij leek bijna gehypnotiseerd. Die slinger deed het dus nog, dan moest de bel stuk zijn. Lilli, Luc en Joshua zochten naar de bel. Helemaal achterin zagen ze een grote bel, met daarbovenop een….. mandje met een Braixen en heel veel Fennekins. “Waarom heb je hier een nest gemaakt?!?” vroeg Luc, die het speciale talent had dat hij met Pokemonnen kon praten, aan de Braixen. De Braixen zei: “Dat weet ik eigenlijk niet. Dit mandje lag hier al en was precies goed voor mijn kroost.Alleen dat luikje onderin doet een beetje pijn aan de kont van een van mijn kleintjes.”* Lilli vroeg: “Wil je dan niet liever een ander mandje?””Want dan slaat iedere keer die klok en dat trilt toch heel erg”. De Braixen zei: “Ja, dat wil ik wel”. Luc en Lilli keken om zich heen en zagen een kist, die wat op een schatkist leek, in een hoek van de torenkamer staan, daar zaten oude lappen in en dat was lekker warm. “Het is een Braixen, een Vuur-Pokemon, die hebben het toch altijd lekker warm?” Vroeg Joshua aan Lilli, “Doe nou maar” zei Lilli en Joshua pakte voorzichtig de mand met de Fennekins op en zette die in de kist. De Braixen was erg blij, wees naar Luc en zei: “Dank je wel, als dank mag die jongeman een van mijn kinderen adopteren, en als ik ooit iets terug kan doen, laat het maar weten, roep drie keer “Janneke” en dan kom ik zo snel mogelijk naar je toe. Lilli stond ondertussen de bel te inspecteren, op die bel zat een deurtje waar geen slot op zat. Lilli opende het deurtje en toen: WHOOP, werden de drie zo het deurtje ingezogen
Het deurtje van de bel viel dicht en de klok sloeg 17:00 uur, Bim bam bim bam. Lilli keek op haar Pokétch en zei “5 uur alweer, Luc, we zijn te laat voor het uiteten gaan, Cyril zal zo kwaad op ons worden en je weet wat er de laatste keer gebeurde toen hij kwaad op jou werd, toen mocht jij niet op je laptop en kreeg je huisarrest.” Ondertussen zoefden onze drie helden door een lange tunnel. Om hen heen zagen ze allemaal kleuren licht voorbij schieten. Plotseling hield de tunnel op. Luc, Joshua, en Lilli vielen naar beneden op een zachte bank. Lilli zei: WAT IS DIT VOOR ONDEUGD?!? EERST ONS OPZUIGEN EN DAN VAL IK BIJNA TE PLETTER?!? ZITTEN WE IN BANANASPLIT OF ZO?”
“Zijn jullie daar eindelijk” zei een mannenstem. Achter een bureau stond een stoel met de rug naar onze helden toe en daarnaast stond een blond meisje. De stoel draaide langzaam, om en in de stoel en in de stoel zat een man met grijs haar. “Mijn naam is Jerry Lewis en dit *hij wijst het blonde meisje aan* is mijn assistente en adoptiedochter Lana de Wit.””Hallo Lana” zei Luc.”Welkom bij WOOHP. Ik wil aan jullie vragen of jullie – en zeker jij- * Jerry wijst Joshua aan* spionnen willen worden voor WOOHP, we hebben vooral interesse in Joshua omdat zijn vader “ Joshua zegt: HOE WEET JE MIJN NAAM?!?” “Oh” zegt Jerry “Dat komt omdat ik je vader al sinds 16 januari 2005 nauwlettend in het oog hou” “Ja, we weten allemaal – of tenminste ik en misschien Luc- wat er toen gebeurde*” zei Luc “En je bent de buurman van mijn zus Yuka” zei hij er nog bij. “WOOHP is een organisatie voor mensenbescherming en wereldvrede, onderdeel van de VN (of althans sinds 2014).” “Ja dat willen wij wel, want dat is Supermegacool” zeiden Lilli, .Luc en Joshua in koor “Want Akira, John en mijn zus Yuka zullen wel zijn uitgeput van al dit gedoe!” “Wie?” vroeg Lilli “ Vrienden van mijn zus” zei Joshua ”“Lekker boeiend”zei Lilli. “En dan nu jullie missie, uit de toren van Pizza in het plaatsje Pizza in Medici zijn twee belangrijke kunstwerken gesto-” een andere stem riep “KAN DAT EFFE WAT ZACHTER, WE ZIJN HIER EEN COMEDYSHOW OP AAN HET NEMEN?!?” Jerry zei: “Neem me niet kwalijk dat is mijn collega Kane Darling, Hij heeft naast zijn spionnenbaan hier bij WOOHP ook een baan als cabaretier en acteur, Hij heeft iedere zondag een show op KPO (Katorese Publieke Omroep) 3 om 21:20 uur wat ze hier opnemen””Jaa” zegt Luc, “Daar kijk ik altijd naar””Genoeg geklets”zei Jerry “ En dan nu jullie missie, uit de toren van Pizza in het plaatsje Pizza in Medici zijn twee belangrijke kunstwerken gestolen, die kunstwerken zijn veel geld waard en moeten weer terug worden gebracht, het zijn oude kunstwerken van de Corhonha’s, een oude Germaanse stam die vroeger in dit gebied leefde voordat de Janova’s dit gebied bezette, als die kunstwerken niet in de toren van Pizza hangen krijgen we natuurrampen die alle steden in Euroland verwoesten, van Stellingwoude in Katoren tot Vladigrad in Vladiland en Oceania in Janova, Alle Steden van Euroland.” vertelde Jerry “Hier zijn jullie gadgets” zei opeens een andere stem, het was het blonde meisje die Lana heette en Jerry’s adoptiedochter was “met deze gadgets kun je jezelf verdedigen of een aanval uitvoeren” Luc zei: “Daar heb ik mijn Fennekin toch voor?” en Luc haalde Freekje, zoals hij de Fennekin had genoemd, onder zijn shirt vandaan. Lana zei: “Voor jullie heb ik vandaag een electronische bierflesopener met antizwaartekracht veld, een lasertandenborstel en een blikje onzichtbaarheidsijsthee” “Krijg ik er nog een kleinigheidje bij?” zei Luc, wijzend op zijn wang. “Ja hoor” zei Lana “hier heb je nog een rugzak waar alles in past””En nu is het tijd om op pad te gaan, ik zet mijn nummer in jullie telefoons, jullie kunnen me altijd Ping-en als er wat is en nu wegwezen” zei Jerry, Jerry drukt op een knop en WOOHP, Lilli, Luc en Joshua vlogen door de lucht en werden uit een vliegtuig gedropt, zo boven de Germanische-Mediciaanse grens (dat bruggetje dus), hangend aan hun parachutes daalden Lilli, Luc en Joshua tot bij de toren van Pizza in het plaatsje Pizza. Luc wou eigenlijk bij de Gamezcorner landen, maar dat mocht niet. “Zullen we eerst maar eens kijken waar de schilderijen zijn gechapt? “Zei Lilli “Goed idee”zeiden Luc en Joshua terwijl ze hun laatste stukje parachute in hun rugzak stopten. Bij de deur van de toren van Pizza werden ze tegengehouden door een man die wel een beetje op een oudere versie van Luc z’n vader leek. “Wat is het wachtwoord”vroeg de oude Mediciaan die op Cyril Hearsay leek. “Weet jij het wachtwoord? “ Vroeg Joshua aan Luc “en jij dan, Lilli?”vroeg Joshua aan Lilli. Lilli zei “We moeten het aan Jerry vragen!” Zo gezegd zo gedaan. Luc pakte zijn telefoon en Pingde Jerry over het wachtwoord. “di Ravello” zei Jerry “Dat is een van de leiders van Medici tijdens de Tweede Wereldoorlog” “Wat een raar wachtwoord” zei Luc. Onze helden liepen naar de oude Mediciaan en zeiden: “di Ravello” in koor. De oude Mediciaan deed de deur open en Lilli, Joshua en Luc liepen naar binnen “Pas op!” zei hij nog “Binnen woont het Calzone-monster, als die je ziet ben je niet meer te redden, HIJ GRIJPT IEDEREEN VAST MET ZIJN GROTE KLAUWEN EN BAKT MINI PIZZAATJES VAN JE OREN, VAN JE BENEN MAAKT HIJ SALAMIWORSTJES EN DE REST STAMPT HIJ TOT PARMEZAAN” Lilli begon te gillen:” IK WIL GEEN MINI PIZZA, SALAMI WORSTJE EN PARMEZAAN WORDEN!” Binnen slopen Luc, Lilli en Joshua door de gangen totdat ze luid gesnurk hoorden, in de hoek van een kamer lag het monster van Calzone te slapen, omringd door geraamten van waarschijnlijk zijn vorige maaltijden. “Weet je wat”, zei Luc “Laten we de onzichtbaarheidsijsthee drinken” Dat was goed bedacht want toen ze klaar waren met drinken werd het monster wakker, op zoek naar een volgend maaltje “Ik heb een goed plan” zei Luc, Hij pakte de bieropener en zette die aan en toen werd het monster door de anti zwaartekracht naar het plafond gezogen. Boven onze helden begon het plafond te kraken te te beven en opeens zagen ze het daglicht door het plafond naar binnen komen, het monster brak zo door het dak en vloog zo de ruimte in , naar de maan (of naar Pluto) Lilli, Luc en Joshua danste van plezier op Driftveil City, wat Luc op zijn telefoon had aangezet, maar dat kon niemand zien want ze waren nog steeds onzichtbaar, ze liepen door de gang en kwamen op de plek waar de Corhonha- schilderijen hadden gehangen. Ze zagen de spijkers nog hangen maar de schilderijen waren weg. Onder de schilderijen zag hij een paar voetstappen op de grond. “Oostblokkers” zei Lilli, “Het kunnen alleen maar Oostblokkers zijn, want niemand anders heeft zulke grote voeten”. De voetstappen liepen van de schilderijen door de andere kamer in de richting van het souvenirwinkeltje, Toen onze helden de deur van de kamer doorliepen zagen ze hun eigen handen weer, die de deurklink vastpakte. de onzichtbaarheidsijsthee was uitgewerkt. Luc, Lilli en Joshua konden elkaar weer zien. In het sovenirwinkeltje was alleen de verkoper, een Rus met het formaat van een kledingkast die tussen de rekken met boeken en kaarten doorliep. “Hoe heet u?” vroeg Lilli. “Ikke Igor Ivanov”zei de verkoper “Maar noem me maar gewoon Igor””Heeft u toevallig kaarten van de verdwenen schilderijen?” Vroeg Joshua “Dan weten we waar we moeten zoeken””Toevallig ikke hier nog achter toonbank nog twee kaartjes van verdwenen schilderijen heb” zei Igor “Ze niet zo groot zijn, maar neem maar mee naar buiten en ga snel weg””Dan ik zo snel mogelijk naar Vladiland kan en ik weg uit winkel kan”. Dat vonden Luc en Lilli raar! Waarom moesten ze zo snel weg en waarom hoefden ze het kaartje niet te betalen, Ze hadden niet voor niets zijn dollars omgewisseld voor Euro’s. Ze vertrouwden het niet, en Luc Pingde Jerry op zijn telefoon.
Lilli liet Jerry de kaart zien en Jerry schrok: “Hoe kan dat nu weer?!?” Riep hij. “Dat is het echte schilderij alleen heel klein! Hebben jullie de andere ook?” Die had Joshua: “Hang ze snel terug voordat er enorme aardbevingen plaats gaan vinden die heel Euroland verwoesten.” Zo gezegd, zo gedaan. Lilli, Luc en Joshua hingen de plaatjes op hun plek. Uit de achteringang kwam Igor er aan rennen “Nee niet terug hangen, ikke niet terug wil naar winkel, ikke naar Vladiland wil, naar mijn vriend Sergei” Luc en Lilli hadden een heel slim plan, ze Pingen Jerry en ze vroegen: “Heb jij niet toevallig ergens een robot liggen ofzo?” Jerry zei: “Volgens mij heeft mijn broer Terrence die in Likybin City woont wel een paar robots liggen.Ik zal hem eens bellen.””Zeg tegen Terrence dat hij die naar de toren van Pizza in Medici moet sturen dan kunnen die in het winkeltje werken en dan kan Igor naar Vladiland”, Vindt je dat een goed idee, Igor?” Igor zei “Da”en vond het fantastisch. Luc zei ook nog “Maar dan moet je de schilderijen wel weer terugbrengen in de juiste grootte.” Igor pakte zijn vergrootstraal en Zwoesj de schilderijen hadden hun oude grootte weer terug. Iedereen was blij en het was een groot feest tot Lilli op haar Pokétch keek en zei: “Oh S****, het is al bijna 18:00 uur, Lilli pingde Jerry en vroeg of ze teruggewoohpt konden worden naar de Herberg Oudkwartier, maar daarvoor namen ze nog even afscheid van de oude Mediciaan en van Igor die zei dat ze altijd bij de toren van Pizza langs konden komen. en toen werden ze in een helikopter gezogen en afgezet voor de Herberg Oudkwartier, na het eten ging de familie Hearsay samen met Lilli en Joshua de stad in en kon Luc bij de GamezCorner niet kiezen welke knuffel hij wilde en gingen ze nog heerlijk een Mediciaans ijsje eten bij de ijssalon, bij de ijssalon stond een boom , waaronder een meisje stond te schuilen. Dat meisje zei tegen iemand in een telefoon “Igor is uitgeschakeld, maar morgen gaat Luc naar het zwembad en dan moet ik een ruzie met hem uit zien te lokken. Muhuhahahaha!” de stem aan de andere kant zei “We houden Luc voor je in de gaten Eline de Leeuw” en toen zei Eline: “Als Luc eenmaal uitgeschakeld is kan ik samen met Vlad Stalin aan ons plan beginnen om heel Euroland communistisch te maken…. maar nu eerst effe knutselen!”en ze haalde een breiwerk tevoorschijn……. en zei “Joshua Hearsay, ik verafschuw jou en je familie en hun stomme kartel!”
En hoe vinden jullie het? Zouden jullie meer van dit soort verhaaltjes willen lezen en dat ik een boek met korte verhalen uitbreng over Luc, Lilli en Joshua? Laat het me weten in de reacties!
Fijne dag verder,
Lucas
P.S. Ik moest vanmorgen tijdens het aankleden denken aan een oud klapspelletje/rijmpje dat mijn broertje en zijn vriendjes vroeger deden! Het ging ongeveer zo: ” Pepsi! Cola! Pepsi-cola! Wie er lacht krijgt een opdracht! Wie er beweegt krijgt er 2! En de tijd gaat nu in.” en dan werd er afgeteld……… IAk weet ook niet waarom ik hier vanmorgen aan moest denken! Soms heb ik een vreemde gedachtegang!
Ik ben de laatste tijd op Sims heel veel bezig met John Smith en zijn vriend Akira Fox en zou ze graag aan jullie willen voorstellen. John en Akira heb ik trouwens bedacht toen ik op de middelbare school zat en nu heb ik ze een upgrade gegeven. Ik hoop dat jullie het leuk vinden.
We beginnen met John Smith zelf. John is een aardige jongen, die als je hem voor de eerste keer ontmoet misschien een beetje gemeen/crimineel overkomt, maar dat is hij niet. Zijn zusje Julie is juist een schurk en John heeft de stad (net als Lucas) al meerdere malen gered van rampen. Anders dan Lucas heeft hij wel kunnen integreren in de Nederlandse cultuur. (Hoewel het bij Lucas eerder komt omdat zijn vader hem heeft gezegd “altijd Amerikaan te blijven en je niet aan te passen”) John is naast de Nederlandse cultuur, ook gek op videogames, schrijven en koken (en dan vooral experimenteren met koken zoals stamppot met sambal er in). Ook is hij erg perfectionistisch. Hij is vrienden (en een beetje verliefd op) Aukje van Hees, maar zijn huidige vriendin is zijn collega Blaire Williams, met wie hij samenwerkt bij Yes Way, het bedrijf van Cyril Hearsay.
Akira Fox is de beste vriend van John en hij is een jongen die af-en-toe best wel ontdeugend kan zijn. Maar hij heeft een groot en goed hart. Hij kan sowieso mensen geen vlieg kwaad doen, en houdt erg van dieren (en van computerspelletjes). Zijn beroep is geheim agent en comedian (net als zijn moeder), maar zijn droom is om ooit nog een beroemde barman te worden met zijn eigen bar. Akira’s ouders zijn gescheiden toen hij jong was, maar hij kan het met beide goed vinden (ook met zijn stiefvader trouwens) en besteedt veel tijd zowel bij paps als bij mams en stiefpa.
Blaire Williams is een geek-girl, dat betekent dat ze een meisje is wat geïnteresseerd is een nerd-dingen zoals videogames, anime en dat soort dingen. Blaire schrijft ook graag fanfictions en droomt ervan ooit een beroemd boekenschrijfster te worden (net als haar vriend John). Ze werkt net als haar vriend voor het bedrijf van Cyril waar ze de secretaresse van Cyril is en het meeste van Cyril’s werk moet doen omdat Cyril lui is en liever op de Switch van zijn zoon Animal Crossing speelt (volgens mij is Cyril Animal Crossing-verslaafd). Blaire is ook bevriend met de zoon van Cyril (Lucas) en vindt het heel erg naar als heer twee beste vrienden Lucas en John bonje hebben om welke cultuur beter is.
Dit is Yuka Wagner-Hearsay (let op, dubbele achternaam, hier kom ik nog op terug). Yuka is de beste vriendin (en de vriendin) van Akira en is geheim agent, maar ze werkt ook bij een bedrijf waar ze escape-rooms maken en wat toebehoort aan de familie van Akira. Yuka heeft een dubbele achternaam (daar is ie weer!) omdat ze niks te maken wilde hebben met haar vader en halfbroer en daarom maar de meisjesnaam van haar moeder voor haar vaders achternaam heeft geplakt. Yuka is een echte tomboy die er niet voor terugdeinst risico’s te nemen en graag jongensdingen doet (zoals GTA). Daarom is ze ook vaak te vinden bij John en Akira. Ook met haar halfbroer Lucas kan ze het “best” goed vinden. Zo’n typische broer-zus relatie zeg maar. Maar haar vader vindt ze een ongelooflijke klootzak die alleen maar aan zichzelf denkt.
En dan nu nog een paar andere karakters.
Komen ze:
Dit is Jeremy Fox. Hij is de vader van Akira en werkzaam bij de PR-afdeling van het techbedrijf Itech (gebaseerd op Google/Meta/andere techbedrijven). Jeremy droomt ervan ooit president van Likybin te worden en dan “het beter te doen dan de huiige president”. Jeremy is gescheiden van zijn vrouw Sakura omdat ze een comedian wilde worden en ze daarom ruzie kregen, want Jeremy zag liever dat ze een baan koos met wat meer zekerheid, zodat hij thuis voor de kinderen kon zorgen. Daarom hebben ze ook maar een zoon gekregen, Akira, maar met die zoon kan hij het wel goed vinden en Akira heeft zijn voorliefde voor tech geërfd.
Sukura Kimura is de moeder van Akira en ze is een comedian, hoewel haar ex-man het liever anders zag en wilde dat ze het escaperoombedrijf van haar vader over zou nemen. Daarom heeft ze nu een andere man, Volodymyr Zelensky (een verwijzing naar de huidige president van de Oekraïne. Kom ik nog op terug!) die geheim agent is. Maar ze is nu dus wel een heel succesvolle comedian, en de reden waarom haar zoon ook comedian wil worden. Ze woont in een leuk appartementje in het centrum van Center City.
Dit is Volodymyr Zelensky en hij is de huidige man van Sakura Kimura. Hij is geheim agent voor Het Agentschap, een geheime organisatie geleid door Kane Darling met hoofdkantoor in Amsterdam. Zijn naam en uiterlijk zijn een verwijzing naar de huidige president van Oekraïne en dit karakter heb ik bedacht nadat ik ging kijken of die president op de Galerij van de Sims 4 staat (en hij stond er) en ik vond deze versie van hem een beetje op een geheim agent a la James Bond lijken. Hij probeert constant bij zijn stiefzoon Akira in de gunst te vallen. Zo heeft hij hem zelfs een huis ( zeg maar villa) cadeau gedaan op zijn laatste verjaardag. Nu een vraag aan jullie, zal ik kinderen voor hem maken in Sims zodat Akira stiefbroertjes en of zusjes krijgt? Laat het weten in de reacties!
Dit is Julie van Utrecht, het “evil” zusje van John. Veel mensen vinden haar pet lelijk en zij vindt dat niet leuk. Allen buurvrouw Jessie (die van Team Rocket uit Pokémon) vindt haar pet mooi. Julie lijkt een heel lief meisje, maar ze is in werkelijkheid knap gestoord. Zo heeft ze ooit haar ex-vriendje Julian en zijn toen huidige vriendin Cora bijna vermoord door een blokhut in de fik te zetten. En heeft ze “hele mooie zwembadjes” in de kelder van het huis waar ze mensen in laat verdrinken. Maar ze heeft wel veel respect voor haar oudere broer John en is ze zelfs een beetje bang voor hem. Want toen John een keer haar muts in stukken had geknipt en m in de fik had gezet, deed ze niks. Ze is (een beetje) gebaseerd op het karakter Kim uit het boek Obsessie van Joost Heyink. Een van mijn favoriete boeken.
Zo, nu ik de personages heb uitgelicht, ga ik jullie het huis laten zien waar Akira, Yuka , John en Blaire in wonen!
Zo ziet het huis ervan voren uit!De hal!
De woonkamer en de keuken!De master bedroom- en- bathroom. (Die opgeëist is door John)
De patio en de tuin (met zwembad)Het kantoortje waar John vaak schrijft en waar Akira en Yuka slapen. En de badkamer die erbij hoort.
Wat vinden jullie van het huis en de karakters? Laat het me weten in de reacties! Trouwens, het huis en de hoofdpersonages (John, Akira, Blaire en Yuka) staan ook op de Galerij!
Fijne dag verder,
Lucas
P.S. Altijd al willen weten waarom en hoe wij in Nederland buitenlands zijn gaan eten? Volg dan deze link!
Ik zat gisteren te Simsen toen ik ineens een oud verhaal wat ik ooit geschreven had naar boven haalde. Ik zou dit graag met jullie willen delen en ik zou het leuk vinden als jullie het verhaal zouden lezen. Het is gebaseerd op het boek “Het Gouden Ei” van Tim Krabbé. Ik hoop dat jullie het leuk vinden.
Jonh Smith’s beste vriend Akira Fox verdwijnt tijdens een vakantie op weg naar Dijon spoorloos bij een Frans TOTAL-benzinestation, terwijl hij met John een benzinestop maakt. Hij ging even het station in om wat te drinken te halen en kwam hierna niet meer terug. Niemand weet waar Akira is.
John is er kapot van en gaat zelf op onderzoek uit. Hij moet denken aan nachtmerries die Akira vroeger vaak had (Ze zijn al vrienden sinds de kleuterschool). Akira droomde toen dat hij in een gouden ei door het heelal zweefde, en slechts daaruit kon ontsnappen indien zijn ei een tweede gouden ei zou ontmoeten. Maar het heelal is zo groot.
Op een dag neemt Freek Mokkelaar, een politicus die een tikje gestoord lijkt, contact met John op. Hij is bereid te praten, mits John bereid is hetzelfde als Akira te ondergaan. Freek haalt hem met de auto op en neemt hem mee naar het benzinestation waar hij John een slaapmiddel toedient. Terwijl ze wachten tot het middel begint te werken legt Freek aan John uit wat hij gedaan heeft. Hij vertelt dat hij vroeger een tienerjongen van verdrinking had gered. Door deze ultieme goede daad vroeg hij zich af of hij ook tot het ultieme kwaad in staat was. Hierdoor raakte hij geobsedeerd door het plegen van de perfecte misdaad. Om dit te verwezenlijken heeft hij een willekeurige jongen, die uiteindelijk Akira bleek te zijn, meegelokt en met zelfgemaakte chloroform bedwelmd. Dan valt John in slaap en ondergaat dezelfde nachtmerrie als Akira. Hij wordt wakker in een doodskist en raakt in paniek wanneer hij begrijpt dat hij, net als Akira, levend begraven is. *insert spannende muziek hier*
Nadien is de verdwijning voorpaginanieuws in verschillende kranten, vooral vanwege de overeenkomst met de eerdere verdwijning. Niemand op aarde weet echter waar de twee zijn; ze lijken van de aardbol verdwenen.
En, wat vinden jullie ervan? Moet ik er een volledig boek van maken en mijn versie van “Het Gouden Ei” gaan schrijven, net zoals ik met “De Club van Lelijke Kinderen” heb gedaan? Laat het weten in de reacties!
Het zal dan waarschijnlijk wel even duren voordat ik ga beginnen aan mijn versie van “Het Gouden Ei”. Dat komt omdat ik eerst nog een boek ga schrijven over het leven van Donnie Smits, dat boek over Donnie is tergelijketijd ook een alternatieve geschiedenis van Wijchen waarin er o.a. een communistische machtsovername plaatsvindt in 2016 en in 2020 een hipsterrevolutie, waarna de hipsters de macht overnemen van de communisten onder leiding van de mysterieuze “Eline” in Wijchen.
John, Akira en “Het Gouden Ei”
Fijne dag verder,
Lucas
P.S. De hints wat mijn moeder gaat krijgen voor haar verjaardag worden gekker en gekker, vandaag heeft mijn vader bijvoorbeeld gezegd dat het hele huis op zijn kop komt te staan (metaforisch dan) en dat we dan tijdelijk ergens anders moeten wonen. Ik vraag me af wat papa voor mijn moeder heeft gekocht. Ik heb de beide cadeautjes (de echte en het “grapje”) al wel binnen!😜
Luc's hoekje online 