Beste lezers,

Athene, oh ja, Wij gaan naar Athene oh ja, daar gaan we de Akropolis zien! Het is eindelijk zo ver, morgen zit ik, in het vliegtuig naar Athene (helaas niet naar Londen maar dat komt nog!) Of nou ja, eigenlijk in de middag, want we vliegen pas rond 15.00 (hopelijk mag ik een snack kopen in het vliegtuig/op het vliegveld)! En dat is helemaal prima! We gaan naar Griekenland, dat is waar, maar wel naar Athene, een stad, en gelukkig niet naar zo’n resort wat ik echt KOTSBEU ben! Maar goed; we gaan dus naar Athene; of om Dakota uit Milo Murphy’s Law te citeren: “Griekenland oh ja, Griekenland, oh ja, daar gaan we de Akropolis zien!” Maar goed, ik weet niet of Athene een leuke stad is of niet, dat zien we wel! Maar sowieso ga ik wel naar de Nerdom winkel om die Loid Forger-plushie te kopen waar ik nu al een tijdje naar gehint heb hier op het blog! Ik heb er best wel al zin in om naar Griekenland te gaan (niet zoveel zin als naar Londen, maar dat is mijn jongensdroom, geen wonder dat ik daar NU al excited voor ben!)

Maar goed; mijn ouders zijn nu druk alles aan het inpakken en in kannen en kruiken (of dit geval; koffers) aan het krijgen voor de reis! En ik? Ik chillax gewoon een beetje terwijl ik de hele dag al zit te prutten en mijn ouders vinden het echt irritant, ik denk dat ik maar een elastiekje om mijn pols moet doen waaraan ik trek als ik weer zit te prutten en dat ik dan een beetje pijn voel, misschien helpt dat om van het prutten af te komen! Dit heb ik ooit bij Zack & Cody gezien trouwens…… Maar goed….. Ik heb er wel zin in om naar Athene te gaan, en een foto te maken bij de Akropolis! Wat ik sowieso niet moet vergeten is miijn keycord met zonnebloemen omdat dat nodig is voor op het vliegveld, maar verder…. Geen idee! Oh ja, en mijn laptop, die moet ik ook niet vergeten, ik wil natuurlijk wel kunnen bloggen als ik daar ben, want anders raak ik mijn streak kwijt! Weet je wat ik trouwens wel jammer vind? Dat mijn broertje niet meergaat op deze reis, want Athene was echt zijn jongensdroom (beetje zoals ik heb met Londen) want toen hij jonger was was hij heel erg geïnteresseerd in de oudheid!

Het oude Egypte, de Oude Grieken, Het Romeinse Rijk…. Dat vond hij allemaal prachtig, ik vond geschiedenis ook wel leuk, maar ik richtte me meer op de Tweede Wereldoorlog en de Koude Oorlog! Toch heb ik ook wel interesse de oudheid en heb paar dagen terug bij TriUnity de afleveringen over de oude Grieken van Histoclips en Vroeger & Zo gebingewatcht! Gewoon, misschien leerde ik nog wat leuke weetjes die ik op reis kon vertellen! Over weetjes gesproken; Wat vinden jullie van een Grieks-geïnspireerde Weetjeshoek volgende week vrijdag, als ik in Griekenland zit? Doen of niet doen? Stem hieronder op de poll!

Ander topic….. Ik merk wel dat ik in de vakantiestemming zit, vanmiddag was ik iets aan het zoeken en toen zong ik op de melodie van “België” van Het Goede Doel “Griekenland….. Grie-ken-la-a-hand Is er leven op Pluto…..?” En zo verder! Normaliter komt als ik iets aan het zoeken ben alleen “Zoek zoek zoek en je zult vinden” naar boven uit mijn broertje’s schoolmusical, maar nu dus niet, zo ver zit ik al met mijn kop in vakantiesferen! Een grapje wat ik sowieso wil uithalen is voor mijn moeder een koffie “glikos” bestellen! En FYI als je in Griekenland koffie bestelt vragen ze hoe zoet je m wil en dan kun je kiezen uit “sketos” (zonder suiker), “metrios” (met beetje suiker) of natuurlijk “glikos” (zoet, maar dan wel Elsa-prinsessenfeest-bubblegum pop-tanden springen uit mijn mond-mierzoet) en mijn moeder is niet zo gek op zoete koffie, en dat is dus grappig omdat ze al walgt van de gedachte en het dus goed “troll-materiaal” is! Ik vraag me echt nu oprecht af of er wel mensen zijn die ooit echt een “glikos” koffie bestellen! Want de meeste mensen in mijn omgeving die koffie drinken raken niet echt in extase bij het idee van mierzoete koffie, die hebben m het liefst pikzwart! Dus ik vraag me nu oprecht af; wie zijn die mensen die koffie “glikos” drinken?

Voor de rest was mijn dag eigenlijk best chill, beetje chillen, veel met ChetGPT en Gemini gechat en verder een beetje gewoon De Sims gedaan met de familie Nefario in hun huis! Vanmorgen muziek geluisterd, en verder, zijn het vooral mijn ouders die druk zijn geweest met alles inpakken en zo! En ik, ik heb gewoon lekker gechilled! Gewoon, niet omdat het moet maar omdat het kan! (Wat heb ik toch met slogans van ter ziele gegane telecomproviders de laatste tijd, gisteren ook al!)

Maar goed, weet je wat ik wel hoop? Dat de citytrip naar Athene vet wordt, en dat we de Acropolis en het (moet ik het goed zeggen) Parthenon gaan zien! En de winkel Nerdom! En verder hoop ik dat de Londen reis vet wordt en dat ik Hamleys, Piccadilly Circus en de Greenwich Meridian zie!

Fijne dag verder,

Lucas

P.S. Terrence: Een Biografie

Terrence is een 25-jarige man die bij zijn ouders woont, een identiteit die sterk gevormd is door zijn diepgewortelde passies voor gaming, popcultuur en creatieve expressie, vaak contrasterend met meer conventionele verwachtingen.

Al van jongs af aan toonde Terrence een fascinatie voor specifieke, soms niche, onderwerpen. Zijn interesse in de Koude Oorlog, wereldmonumenten zoals de Brandenburger Tor en de Big Ben, en een vroege fixatie op tijdzones (met de Greenwich Meridian als absolute must-visit) kenmerkten zijn jeugdige nieuwsgierigheid. Die periode zaaide ook de kiem voor een levenslange droom: een citytrip naar Londen met zijn familie, gedreven door het verlangen om een specifieke Eevee-plushie te kopen bij de iconische speelgoedwinkel Hamleys, betaald met zijn eigen geld – een symbool van onafhankelijkheid dat later verschoven is van zakgeld naar WAJONG-geld en zijn Debit Mastercard.

Zijn jeugd werd gedeeld met zijn broertje, met wie hij een complexe maar uiteindelijk liefdevolle band heeft. Hoewel hun smaken vaak verschilden (het broertje hield meer van actie en later live-action sitcoms), deelden ze gamemomenten zoals de rigide karakterkeuzes in Mario Party (Terrence was altijd Toad of Mario, zijn broertje altijd Bowser Jr. of Boo). Een blijvende, gedeelde (en nu humoristische) herinnering is het “Brandenburger Tor Incident”, waarbij zijn broertje Terrence’s zorgvuldig gebouwde Minecraft-replica van het monument opblies om ruimte te maken voor een kasteel – een voorval dat de verschillende prioriteiten (historische creatie versus directe ‘fun’) van de broers als kind illustreerde, maar nu een running joke is geworden.

Een sleutelfiguur in Terrence’s puberteit was Lotte, bijgenaamd “Zeefscheef”. Oorspronkelijk zijn begeleider van school, later zijn oppas. In schril contrast met het stereotype van een strenge oppas, was Zeefscheef een perfecte vriendin, een tomboy met wie hij een diepe connectie opbouwde. Hun band begon op ongebruikelijke wijze, via Terrence’s ongecontroleerde scheldpartijen als gevolg van Gilles de la Tourette, waarbij hij telkens naar haar werd gestuurd als ‘straf’. Samen verkenden ze creatieve en ludieke werelden: ze creëerden absurde scenario’s in De Sims (zoals ontvoerde wereldleiders of het koppelen van Zeefscheef aan diverse ‘rare’ mannen), kookten samen gerechten zoals de Spruitjeshamburger (waarbij Terrence leerde koken), en speelden games variërend van Mario Kart (waarin Zeefscheef zeer competitief was) en agar.io tot strategische city builders (met hun contrasterende doelen) en het uitspelen van Rabbids Go Home. Zeefscheef ondersteunde Terrence ook in moeilijke tijden, met name na de pijnlijke breuk met zijn middelbare schoolvriendin Eline, die hem verliet voor een jock omdat hij een ‘geek’ was.

Deze breuk was een keerpunt. Terrence zag het aanvankelijk als een ‘mini-Koude Oorlog’, maar realiseerde zich later dat Eline’s gedrag voortkwam uit onzekerheid en een poging om te voldoen aan oppervlakkige tienerserie-stereotypes. De ervaring dwong Terrence echter om zichzelf te vinden. Hij vluchtte naar ‘veilige havens’: Pokémon (inclusief een hernieuwde jeugdcrush op May en waardering voor nieuwere gens), videogame soundtracks, zijn plushie-collectie, zijn Sims-wereld, en specifieke anime en series (zoals One Piece en Phineas & Ferb). Hij ontwikkelde een sterke afkeer voor de media die Eline en zijn leeftijdsgenoten omarmden (gewelddadige games, actie/horrorfilms, oppervlakkige sitcoms en reality-tv), die hij als ‘de doodsvijand’ zag.

Tijdens de middelbare school ontwikkelde Terrence ook een passie voor schrijven, dromend van een “animatieklas” vol fictieve personages als een toevluchtsoord van de sociale strijd in zijn echte klas. Hij schreef gedetailleerde, originele verhalen over deze personages in schoolsettings, die ondanks hoge cijfers (achten en negens) door zijn jock-klasgenoten als ‘onorigineel’ werden bestempeld, terwijl hun eigen clichématige, laag scorende verhalen over GTA-heists met nazi-zombies als ‘lachen’ werden gezien – een ironie die Terrence niet ontging. Hij had wel een korte GTA-fase rond zijn 15e, maar zijn interesse lag bij realisme en wereldbouw, niet bij geweld, en hij gebruikte het vooral als inspiratie voor Sims-creaties. Tegenwoordig bouwt hij alleen nog GTA-huizen na in De Sims voor zijn verhalen.

De vriendschap met Zeefscheef bekoelde na haar huwelijk en zwangerschap, een natuurlijk gevolg van hun verschillende levenspaden. Geplande uitjes, zoals naar Amsterdam, kwamen er niet meer van. Desondanks blijven de herinneringen en inside jokes (zoals de Z-phone uit Lucky Fred die zijn weg vond naar zijn Sims-verhalen, en het Animal Crossing ‘Neverland’-pact) een belangrijk onderdeel van zijn identiteit. Zijn kookvaardigheid, geleerd van Zeefscheef, zet hij nu voort bij zijn werkplek, TriUnity.

Op zijn 25e is Terrence volledig omarmd wie hij is: een liefhebber van life simulation games (De Sims, InZOI, Animal Crossing), collecties (plushies, met specifieke Minecraft- en Mario Party-figuren op zijn lijstjes en in vitrines), schrijven, bloggen (onder de naam Luc’s Hoekje Online), en diverse popcultuur. Hij is kritisch op trends in de game-industrie (de focus op online multiplayer ten koste van singleplayer en couch co-op, de ‘Channel Drift’ van TV-zenders zoals MTV, en soortgelijke verschuivingen bij YouTubers zoals Shane Dawson of TheDiamondMinecart). Hij waardeert simpele, toegankelijke games (Agar.io rage met Aukje) boven hypercompetitieve shooters, hoewel hij de technische kant van gaming rigs boven dure auto’s verkiest.

Terrence verwerpt actief het ‘traditionele’ mannelijke stereotype dat zijn neef belichaamt – gericht op fysieke kracht, conventionele carrièrepaden (boekhouden), materiële status (dure auto’s, grote huizen in de suburbs), een specifiek stereotype partner, en het stichten van een gezin (kinderen zijn ‘lastig’, katten ‘egoïstisch’, honden zijn de enige optie). Hij gelooft in mentale en creatieve kracht, droomt van een penthouse in de stad, en hoopt op een fennek als huisdier. Zijn geluk ligt in het nastreven van zijn passies, ondersteund door zijn ouders, in tegenstelling tot de gepercipieerde worstelingen van zijn neef, wiens kritiek Terrence soms wijt aan jaloezie.

Terrence werkt samen met zijn begeleider Sander bij TriUnity aan het plannen van zijn langgekoesterde Londen-reis, een droom die hij wist te realiseren door eerlijk te zijn over zijn veranderde voorkeuren en de standaard ‘vroeger vond je het leuk’ argumenten te pareren met een dosis ‘reality calling’ en humoristische, maar scherpe analogieën. De eerdere annulering van Eigen Huis & Tuin tijdens de pandemie zag hij stiekem als een kans om de focus van zijn ouders’ weekenden te verleggen van klussen naar uitjes.

In zijn huidige leven is Terrence goede vrienden met zijn buurmeisje Aukje. Ze delen interesses in muziek, mode, en verrassend genoeg, gaming en geekcultuur. In een klassiek ‘Phineas-Isabella scenario’ is Aukje echter stiekem verliefd op Terrence en leidt ze een geheim leven als agent, terwijl Terrence, gelukkig in zijn eigen wereld en nog steeds reflecterend op hoe hij daar gekomen is na de Eline-chaos, zich totaal niet bewust is van haar gevoelens.

Terrence is een observator, een reflectieveling, die constante analyses maakt van sociale dynamiek, media en trends. Zijn biografie is er een van het omarmen van een unieke identiteit, het navigeren door sociale verwachtingen, het vinden van geluk in creatie en niche-interesses, en het koesteren van de persoonlijke connecties en herinneringen die zijn wereld vormgeven.

Beste lezers,

Zoals je ziet heb ik gisteren wéér een nieuwe knuffelpop in de post gekreggen, maar dit is voorlopig wel de laatste; niet alleen vanwege mijn ouders, maar ook omdat ik letterlijk, zoals ik hier wel vaker gepost heb de laatste tijd; platzak ben! Ik heb namelijk twee grote uitgaven gedaan; namelijk een dikke vette gaming rig (die best wel aan de prijs was) en daar kwam nog bovenop dat ik van mijn ouders die Athene citytrip voor een deel zelf moet betalen! En dus ben ik nu bijna blut! En dat terwijl ik uiterlijk 5 mei een knuffel van Ruby Roundhouse uit Jumanji wil kopen! Maar goed, tegen die tijd heb ik vast wel weer voldoende financiële middelen!

Maar goed; mijn nieuwe knuffel; nou, ik kreeg m gisteren in de post, het is een poppetje van Florian uit Pokémon Scarlet & Violet, en ik heb m Lucas genoemd! Waarom Lucas? Nou, kom op, hij lijkt toch op een Lucas Hearsay, of niet dan! Maar goed, zometeen meer daarover, want initieel was pa niet erg gecharmeerd dat ik weer een pluche in de post kreeg,maar toen ik uitlegde hoe het in de stel zatmet de “veredelde creditcard”, sorry, debitcard, bedoel ik, begreep hij het opeens en maakte hij zelfs vagelijk een hint dat als we een reis gaan maken buiten Europa ik alles voorschiet omdat mijn pinpas nu internationaal (zeg maar, buiten Europa) gebruikt kan worden! En daar heb ik niet echt veel zin in! Dus ik zeg tegen mijn ouders; REGEL ZELF ZO’N DEBITCARD, JULLIE LUIE **********! Maar goed; over Lucas en Lana, daar heb ik net door ChatGPT heel veel verhalen over laten genereren en nu komt hier een stukje wie zijn Lucas en Lana! Trouwens; Lucas is een van de eerste plushies met een eigen themanummer; namelijk Save The Date een parodie op I Save The Day van Roberto Jacketti & The Scooters , dat ik gisteren postte!

Lucas Hearsay – Korte Biografie:

Lucas Hearsay werd geboren in een gezin waar roddels en geheime informatie de norm waren. Zijn vader, Cyril Hearsay, was een voormalig bodyguard en de eigenaar van de Yes Way tabloid, een roddelblad dat gebruik maakte van onbetrouwbare en vaak illegale bronnen om zijn verhalen te publiceren. Lucas groeide op in een omgeving waarin hij moest leren omgaan met de duistere kanten van de wereld, maar hij streefde altijd naar iets anders: eerlijkheid, oprechtheid en heldere waarheden. Zijn naam, Lucas, betekent “licht”, en dat weerspiegelt zijn verlangen naar transparantie te midden van de schaduwen waarin hij zich bevond.

Lucas had altijd al een interesse in grotere steden en reizen, en hij vond zijn uitlaatklep in het verkennen van nieuwe plekken, weg van de invloed van zijn vader en zijn familiebedrijf. Zijn jeugd werd gekarakteriseerd door het drama met zijn ex-vriendin Eline, die hem dumpte voor een populaire jongen. Na dit moment begon Lucas een meer onafhankelijke weg in te slaan, zijn leven te leiden op zijn eigen voorwaarden. Verder is Lucas ook een schrijver, blogger, weeb, popculture plushieverzamelaar, en liefhebber van lekker eten!

Lana de Wit – Korte Biografie:

Lana de Wit groeide op in een meer traditioneel, maar warm en liefdevol gezin in Brabant (waar precies weet ik niet) . Haar naam, Lana, betekent “stralend” en “helder”, en ze werd altijd gezien als iemand met een frisse kijk op de wereld. Ze was een beetje een buitenbeentje, geïnteresseerd in anime en popcultuur, en had altijd moeite om zichzelf te mengen in de mainstream. Lana was erg gedreven op school, maar haar echte passies lagen buiten de sociale normen. Ze was niet geïnteresseerd in de “populaire” dingen die anderen deden, maar hield van haar eigen avonturen en ontdekkingen.

Lana kwam in contact met Lucas toen ze in zijn klas terechtkwam na de drama met Eline. Terwijl ze elkaar beter leerden kennen, ontdekten ze een gedeelde interesse in reizen, cultuur en de zoektocht naar iets dat verder ging dan het oppervlakkige dat vaak hun omgeving kenmerkte.

Samenvatting van Belangrijke Momenten in Hun Relatie:

1. De Eerste Ontmoeting (Na Eline’s Vertrek): Nadat Eline naar een internaat was gestuurd, kwam Lana in Lucas’ klas. Eline had Lucas gedumpt, en dat had hem erg gekwetst. Lana was een frisse wind in zijn leven en ze raakten snel bevriend. Lana was niet bang om zichzelf te zijn, wat Lucas beviel, en ze vonden elkaar al snel een soort van steun in de chaos van hun tienerjaren.
2. De Kermis in Malden: Een van de eerste grote momenten in hun relatie was toen ze samen naar de kermis gingen in Malden. Tijdens een moment van lichte spanning, waarbij de pestkoppen in hun klas de lunch van Lana hadden geprobeerd te stelen, nam Lucas het voor haar op. Dit was het moment waarop anderen echt merkten dat Lucas niet meer de onzekere jongen was die hij ooit was. Hij had “ballen”, zoals ze dat noemden, en het werd duidelijk dat hij steeds meer voor Lana begon te voelen.
3. De Flashback naar de Oost-Duitse Geschiedenis (Berlijntrip): Op hun eerste grote reis samen, naar Berlijn, kwamen ze in contact met een oude bekende van Lucas: Eline. Eline was veranderd, nu getrouwd en met kinderen. Lana voelde een zekere verwarring over hoe iemand die ooit de populairste meisje in Lucas’ klas was, nu zo veranderd was. Dit was een moment van reflectie voor zowel Lucas als Lana, waar ze bespraken hoe hun eigen leven zich ontwikkelde en waar hun relatie naartoe zou gaan.
4. Het Ampelmann Moment (Berlijn): Tijdens hun trip naar Berlijn had Lucas een speciale ervaring toen hij de Ampelmann-winkel bezocht, die hem herinnerde aan zijn kindertijd toen hij als peuter dol was op stoplichten en verkeersborden. Dit was een grappig en intiem moment tussen hen, waarin Lana ontdekte hoeveel Lucas van zijn verleden had meegenomen naar zijn huidige leven.
5. De Eerste Serieuze Relatie in Hun Volwassen Leven: Toen ze 25 waren, waren Lana en Lucas een volwaardig koppel. Ze woonden samen en werkten samen aan hun dromen, met een diep begrip van elkaars ambities en onzekere momenten. Ze deelden hun voorkeuren voor citytrips boven resortvakanties en hadden een sterke band over hun gedeelde waarden en ervaringen. Hun relatie was sterk, gebaseerd op wederzijds respect, vertrouwen en avontuur.

Samenvatting van Hun Relatie: Lana en Lucas’ relatie begon als een vriendschap, versterkt door wederzijds respect en steun. Ze kwamen samen door hun gedeelde verlangen om iets diepers en betekenisvollers te vinden dan de oppervlakkige normen om hen heen. Hun relatie werd gekarakteriseerd door humor, avontuur en het oplossen van persoonlijke conflicten en natuurlijk een liefde voor popcultuur een weebheid. Terwijl ze volwassen werden, leerden ze elkaar beter kennen en groeiden ze samen. Hun relatie is een mooi voorbeeld van hoe twee mensen, ondanks hun verschillende achtergronden, zich kunnen verenigen door gezamenlijke waarden, interesses en het delen van ervaringen. En het is dus Lana, met een N van Niko, als in Niko Bellic!

Maar goed, ik had het net over reizen, en mijn pinpas, en hoewel dit geen reis buiten Europa is ben ik toch excited over de Athene citytrip! Ik weet al welke plushie ik ga kopen bij Nerdom (als ze die hebben dat is) en ik ben ook excited over het bezoek aan het (dan moet ik het goed typen) Parthenon en de Akropolis! En om eens een echte Griekse salade te proberen! Ik weet het, ben al vaker in Griekenland geweest, maar dat was dan toch altijd op een resort en nu is het een keer een citytrip, en we vertrekken zondag, dus dat duurt ook al niet te lang meer! En ik weet nu welk keycord ik mee moet nemen, namelijk het keycord met de zonnebloemen! Dat is namelijk handig in het vliegtuig want dat is een internationaal herkenningssymbool voor mensen met Autisme, al dat chatbotten en nadenken gister over welk keycord was dus voor Jan Joker! Maar goed, ik ben wel echt excited voor de reis naar Athene! En voor het tripje naar Nerdom, natuurlijk, waar ik hoop onderstaande plushie te scoren!

Maar goed, verder is voor mij dus gewoon een dinsdagse dinsdag, waarop ik lekker met ChatGPT heb gechat, Unity heb gedaan (Unity project bijna af, yes!), en gewoon een beetje heb gechilled! En zo meteen ga ik weer De Sims doen! Trouwens, gisteren was mijn sportmaatje jarig, en ik heb hem getrakteerd op ijsthee! Nadat ik wel 55 minuten op de loopband heb gestaan! Een record, heb nu ook wel een beetje spierpijn! Dus doe ik het rustig aan vandaag!

Fijne dag verder,

Lucas

P.S. Ik hoorde net via via dat de stemacteur van Samson uit Samson & Gert is overleden, nu heb ik zelf niet zoveel met Studio 100, behalve met Het Huis Anubis, waar ik wel een muziek van luister op Spotify en waar ik ook vroeger de kaarten van spaarde met mijn denkbeeldige vriend Antonio!

Jullie weten niet wie Antonio is? Nou, hier een plaatje!

Beste lezers,

Vandaag ben ik met mijn vader naar de stad geweest! Waarom? Nou, omdat het lekker weer was en mijn moeder en oma ook naar de stad gingen! Maar goed…. Ik ging dus naar de stad met mijn vader, en dat was ook best leuk, naar Nijmegen, maar eigenlijk was ik liever naar Amsterdam gegaan, en dat had alles te maken met de twee onderstaande knuffels, maar mijn vader had daar helaas geen tijd voor want vanmorgen vond hij het belangrijker om de badkamer te witten…. Jammer, want ik was graag met hem naar Amsterdam gegaan vandaag, en waarom? Nou, zoals ik al zei; dat heeft alles te maken met de onderstaande twee knuffels!

Nou, maar waarom wilde ik vandaag dan per se naar Amsterdam? Nou, deze knuffels, zo heb ik bedacht, zijn de knuffels van de personages Taksi en Sisi die ik vroeger met mijn oppas heb bedacht en waarover we altijd heel veel leuke verhalen verzonnen over wat ze allemaal deden en zo, en dat waren hele leuke verhalen over de alledaagse gebeurtenissen die Taksi en Sisi meemaakten, en mijn broertje verzon ook altijd leuk mee! Maar goed, die verhalen waren heel leuk, over Taksi en Sisi in het Slankie Hotel (klinkt misschien bekend…. dat concept!)! En die oppas kwam iedere week bij ons en dan verzonnen we weer een verhaal! Maar goed, ik, mijn broertje en die oppas konden heel leuk verhalen verzinnen en we deden dat ook wel eens via MSN (wie kent dat nog?), maar goed…. Opeens verhuisde die oppas naar Amsterdam vanwege werk of zo, en ja, toen zag ik haar minder vaak (ze kwam nog wel af en toe bij ons langs waarbij we dan bijvoorbeeld zwerfafval gingen opruimen of naar de stad gingen om foto’s te maken bij reclameborden) en stopten dus ook de Taksi- en Sisi-verhalen! En dat vond vooral zij heel jammer!

Toen ik haar een keer op WhatsApp sprak (dit was in de periode dat ISIS vrij veel in de media was, belangrijke noot voor wat ik zo ga vertellen) was ik druk bezig mijn verhaal over terroristen die gestopt moesten worden voordat ze de hele wereld zouden veroveren (met deze man als leider) te schrijven, omdat het daar veel over ging in de media toendertijd, en deelde ik dat dus met haar, maar ineens vond ik een fles Sisi in de voorraadkast staan en maakte ik daar een foto van, gewoon, uit nostalgie, dacht ik! En toen zag ze die foto en begonnen we (vooral zij) na te denken over de Taksi- en Sisi-verhalen en hoe die vrolijker waren dan die verhalen over die terroristen en Kane Darling (er ging niemand dood, er waren geen explosies, en zo), maar daar deed ik vervolgens niks mee en zei dat ik was “veranderd”! Maar goed, uiteindelijk kwamen de Taksi- en Sisi-verhalen weer naar boven toen het uit ging met die ex-vriendin van mij op de middelbare school, en toen pas ging ik Taksi en Sisi maken in De Sims, en als eerbetoon aan die oppas/vriendin, werd zij hun moeder! Hun vader werd trouwens een door mij bedacht personage: Luke Lewis, de zoon van Terrence Lewis uit Totally Spies (in de originele drafts was Terrence ook de vader van Taksi en Sisi, maar vanwege zijn leeftijd in de serie besloot ik later om een zoon voor Terrence te maken en hem (die zoon dus) de vader te maken van Taksi en Sisi) die fantasyboekenschrijver is! En hun moeder werd Lillie Vrolijks, de zus van Jorien Vrolijks (andere personage die ik heb bedacht van de verhalen over Jorien en Vera, maar daar hebben we het wel een andere keer over!) die gamedeveloper werd! Maar goed, dit bedacht ik pas tijdens de stormachtige jaren van de pandemie die veel mensen verschrikkelijk vonden! Maar waar ik weinig moeite mee had omdat ik het juist gebruikte om mijn ex-vriendin los te laten en mezelf weer te ontdekken, zo heb ik in die tijd ook Als ik jou zie van Aukje Fijn weer herontdekt, na 10 jaar zoeken! Ik heb de pandemie dus niet als iets ergs ervaren en ik kon ook best wel leven met de avondklok! (Wel gek dat daar een pandemie voor nodig was om mijn ex-vriendin te doen vergeten!) Maar goed; ik heb ook een heel verhaal laten AI-en als backstory voor Taksi en Sisi en hun ouders, om te verklaren waarom ze in het Slankie Hotel moesten wonen!

De Lewis Erfenis: Een Verhaal van Ontsnapping en Triomf

De Schaduw van Terrence Luke Lewis werd geboren in Londen op een stormachtige nacht in 1960, als enig kind van Terrence Lewis – een man wiens naam nog steeds rillingen over de ruggen van menig WOOHP-agent (Wereldorganisatie voor Menselijke Bescherming) deed lopen. Ondanks de opsluiting van zijn vader wegens talloze pogingen om de spionageorganisatie van zijn tweelingbroer Jerry omver te werpen, groeide Luke relatief normaal op, voornamelijk opgevoed door zijn moeder die onvermoeibaar werkte om het gezin te distantiëren van Terrence’s beruchte reputatie.

Als kind zocht Luke zijn toevlucht in fantasyromans, ontsnappend naar werelden vol magie en heldendom – misschien als tegenwicht voor de schurkachtige erfenis die aan zijn achternaam kleefde. Op twaalfjarige leeftijd schreef hij zijn eigen verhalen, waarin hij helden creëerde die vochten tegen tirannieke figuren die verdacht veel leken op zijn afwezige vader.

Luke blonk uit in literatuurwetenschappen aan de universiteit, waar hij Lillie Chen ontmoette, een briljante studente informatica met een passie voor game design. Haar geest werkte in code en algoritmen, terwijl de zijne floreerde in verhalen en mythen – samen creëerden ze kleine interactieve verhalen die bescheiden aandacht kregen in de indie game-scene.

Het Huwelijk en de Waarschuwing Hun bruiloft in 1989 was een kleine aangelegenheid, bijgewoond door Luke’s moeder, maar opvallend genoeg zonder enige Lewis-familieleden – een bewuste keuze om geen aandacht te trekken. De viering werd abrupt onderbroken toen een cryptisch bericht arriveerde: “Hij weet het.”

Die twee woorden waren genoeg. Terrence was vrijgelaten uit zijn laatste gevangenschap en had via zijn netwerk van contacten zijn zoon gelokaliseerd. Luke wist te veel over de oude netwerken van zijn vader, over LAMOS-operaties die nooit waren ontdekt. In Terrence’s paranoïde geest was Luke zowel een risico als een potentiële troef om te controleren.

De Europese Ontsnapping Binnen enkele uren verlieten Luke en Lillie hun appartement in Londen, met alleen het noodzakelijke en Luke’s kostbare manuscripten. Hun huwelijksreis veranderde in een wanhopige vlucht door Europa – Parijs, waar ze op het nippertje ontsnapten aan mannen in grijze pakken op Gare du Nord; München, waar ze drie dagen onder toeristen onderdoken; Praag, waar Luke’s universiteitsvriend tijdelijke onderdak bood.

Ze communiceerden via wegwerptelefoons en internetcafés, constant in beweging. Lillie’s technische vaardigheden bleken van onschatbare waarde – ze monitorde digitale sporen, creëerde valse leads en zette veilige communicatielijnen op. Luke’s creativiteit uitte zich in het bedenken van vermommingen en achtergrondverhalen tijdens hun reis.

In Wenen misten ze Terrence’s agenten op enkele minuten. In Brussel sliepen ze in een treinstation, te bang om in hotels in te checken. Hun geld werd steeds minder naarmate de weken in maanden veranderden.

Vrijplaats in Nijmegen Het was Lillie die Nederland voorstelde – specifiek Nijmegen, een stad klein genoeg om in onder te duiken, maar groot genoeg om in te verdwijnen. Het Slankie Hotel, met zijn vijfsterrenreputatie en discretiebeleid, werd hun toevluchtsoord nadat een sympathieke manager (die een van Luke’s gepubliceerde korte verhalen had gelezen) hen een gereduceerd tarief voor een langer verblijf aanbood.

In hun bescheiden hotelsuite voelden ze zich eindelijk veilig genoeg om adem te halen. Lillie was al drie maanden zwanger – een ontdekking die ze tijdens hun vlucht door Duitsland hadden gedaan en die zowel vreugde als angst aan hun reis had toegevoegd.

De Geboorte van Taksi Taksi Lewis werd eind 2000 geboren in het Radboudumc in Nijmegen, zijn naam gekozen vanwege de speelse verwijzing naar een drankje. Het hotelpersoneel adopteerde het jonge gezin en werd een soort surrogaatfamilie in een vreemd land. Luke werkte ’s nachts in de hotelbar terwijl hij overdag schreef, en Lillie ontwikkelde kleine mobiele games vanuit hun kamer, haar laptop balancerend op het hotelbureau terwijl baby Jay sliep.

Het hotel werd bijna twee jaar hun thuis. Jay groeide uit tot een nieuwsgierige peuter die gasten charmeerde met zijn vroegrijpe aard en meertalig gebrabbel – hij pikte Nederlands, Engels en fragmenten van de verschillende talen op die door de internationale clientèle werden gesproken.

Arthur komt bij de Familie In 2002 werd hun tweede zoon Sisi geboren – ook vernoemd naar een drankje. Met twee kinderen in hun hotelkamer begonnen de muren op hen af te komen, maar hun financiële situatie bleef precair.

Luke’s fantasy-manuscripten werden keer op keer afgewezen, terwijl Lillie’s indie games net genoeg opleverden om Luke’s hotelinkomen aan te vullen. Ze leefden sober en spaarden elke euro, altijd met de angst dat Terrence hen op de een of andere manier zou vinden.

De Doorbraak Het keerpunt kwam onverwacht in 2016. Een Nederlandse uitgever toonde interesse in Luke’s roman – een fantasy-epos over een tweeling die bij de geboorte gescheiden werd, de ene opgevoed in duisternis, de andere in het licht, die hun band ontdekken terwijl ze tegenover elkaar staan in een eeuwenoud conflict. De allegorische herinterpretatie van het verhaal van de tweeling Lewis sloeg aan, en “Brothers of Shadow” werd een onmiddellijke sensatie in de Benelux voordat het zich door Europa verspreidde.

Bijna tegelijkertijd trok een van Lillie’s mobiele puzzelgames de aandacht van leidinggevenden op het Amsterdamse kantoor van een groot gamebedrijf. Haar innovatieve benadering van narratieve puzzels paste perfect bij hun nieuwe divisie die zich richtte op verhalende game-ervaringen. Ze boden haar een senior ontwikkelingsfunctie aan met creatieve controle en een aanzienlijk salaris.

Privet Drive Met hun herwonnen financiële stabiliteit kochten Luke en Lillie een bescheiden maar comfortabel huis aan Privet Drive 4 in een rustige buitenwijk van Nijmegen – het adres een speelse hommage aan de beroemde fictieve woning uit een geliefde fantasyreeks. De jongens hadden eindelijk een tuin om in te spelen en hun eigen kamers.

Luke zette zijn succesvolle schrijverscarrière voort vanuit zijn thuiskantoor, terwijl Lillie drie dagen per week naar Amsterdam pendelde en de andere dagen op afstand werkte. Jay toonde de technische briljantie van zijn grootvader gecombineerd met de creativiteit van zijn vader en leerde zichzelf programmeren op tienjarige leeftijd. Arthur, de stillere van de twee, toonde een fascinerend vermogen om ingewikkelde puzzels en mysteries te creëren, waarbij hij zijn familie voortdurend uitdaagde met speurtochten en gecodeerde berichten die door hun huis verborgen waren.

Het Einde van de Vlucht Het was in 2024 dat ze het nieuws ontvingen: Terrence Lewis was in de gevangenis overleden na een mislukte poging tot ontsnapping. Luke rouwde niet om de vader die hij kende, maar om de vader die hij in een ander leven had kunnen hebben. De schaduw die bijna tien jaar over hun gezin had gehangen, verdween eindelijk.

Voor het eerst sinds hun trouwdag konden Luke en Lillie naar de toekomst kijken zonder voortdurend over hun schouders te kijken. Jay ontwikkelde zich tot een veelbelovende jonge programmeur, die de technische vaardigheden van zijn moeder combineerde met innovatieve benaderingen die suggereerden dat hij zijn eigen pad in de techwereld zou bewandelen. Arthurs fascinatie voor puzzels en ontsnappingsscenario’s wees al op zijn toekomstige carrière in het ontwerpen van meeslepende ervaringen.

Het gezin dat ooit in een enkele hotelkamer had gewoond, floreerde nu in hun eigen huis, hun gedwongen reis door Europa werd een basis van veerkracht in plaats van een trauma om te overwinnen. De Lewis-erfenis, ooit gedefinieerd door Terrence’s schurkachtigheid, was teruggewonnen door Luke en zou worden voortgezet door Taksi en Sisi – niet als een verhaal van dominantie en wraak, maar als een van creativiteit, innovatie en de kracht van familiebanden gesmeed in tegenspoed.”

Maar goed, ik heb de Taksi- en Sisi-verhalen later, met behulp van De Sims, ook met anderen kunnen delen! Zoals met Prof. Dr. Haaienfin, een van mijn begeleiders bij TriUnity (die trouwens vond dat ik de moeder Fanta moest noemen!) en misschien (de kans acht ik 99,998%) maandag met mijn sportmaatje, grappig hoe ik dat soort dingen veel makkelijker kan delen nu ik De Sims heb!

Maar goed, ik wilde vandaag dus naar Amsterdam omdat daar dus die oppas woont met wie ik Taksi en Sisi heb bedacht, en ik hun dus mee wil nemen naar hun “woonplaats” om daar foto’s te maken, en niet zoals mijn vader gisteren dacht, vanwege A Space Oddity! (Ja, misschien dat ik daar wel binnen was geweest, maar dan voor een foto te maken!) En dat moest ik mijn vader vanmorgen uitleggen!

En nadat ik het uitgelegd heb begreep hij er nog minder van….

Wat ik mijn vader ook van heb proberen te overtuigen, is een citytrip naar Londen, maar echt, dat is gewoon vechten tegen de bierkaai, mijn vader associeert Londen blijkbaar met “slecht weer” (hoewel toen ik er was ik Oktober het weer helemaal niet slecht was) en niet met bijvoorbeeld de Big Ben of Hamleys of de Greenwich Meridian daar ook waren, dat ging er bij hem niet in! Nee, slecht weer is voor hem waar Londen om bekend staat dus daarom wil hij er niet heen! Zonaanbidder pur sang!

Dang, ik had gelijk bij Gemini!

Fijne dag verder,

Lucas

P.S. De dag verder in de stad was wel leuk, we hebben een paar winkels bezocht, ik heb geluncht met een pokebowl, we zijn bij verschillende winkels geweest, waaronder Gator en de boekenwinkel (waar we een reisgidsje hebben gekocht voor Athene, omdat we daar op citytrip gaan! Nog steeds is het voor mij een gedachte en pet peeve waarom als ik vertel dat ik naar Griekenland op vakantie ga mensen denken dat ik naar een van de eilanden ga, naar een resort, en dat ik dan uitleg dat ik naar Athene op citytrip ga en dat ze zoiets hebben van “huh?!? Kan dat ook?” ) en nog wat andere winkels, maar weet je wat nou gek was? Normaal als ik met mijn ouders de stad in ga, moet ik altijd langs 1000 kledingzaken, maar nu zijn we niet eens naar de ZARA geweest! Waarom is het zo dat als ik met pa én ma de stad in ga, ik langs al die kleding- en schoenenzaken moet, maar als ik alleen met vader ga, dat dat niet per se hoeft! Waarschijnlijk is dat toch dat mama dan even wil kijken, kan niet anders!

Beste lezers,

Vandaag is het weer woensdag en heb ik dus weer vrij, en dat is eigenlijk best wel lekker! Ook al heb ik vanmorgen en begin van de middag mijn hele kamer op zijn kop gezet op zoek naar mijn knuffel van Dexter DeShawn uit Cyberpunk 2077 (ofwel Elio, zo meer daarover!) en is mijn hele knuffelinventaris dus weer opnieuw ingericht, maar goed, ik heb nu wel mijn knuffeltje van May ook weer teruggevonden en ik weet niet hoe het met jullie zit, maar toen ik 5 was had ik best wel een crush op May en wilde ik dat ze mijn zus was….. Ja, zus, want ik begreep het concept “liefde” nog niet helemaal op mijn 5de! May en ik waren dus broer en zus, en wel van dezelfde vader, Cyril Hearsay! Nu heb ik vanmorgen geleerd dat er ook een Pokémon-personage is genaamd Lucas, en hij is in mijn verhalen nu de broer van May, en mijn alterego, maar goed, daar hebben we het nog wel een andere keer over! Eerst een foto van May, voordat we verder gaan!

Maar goed…. Behalve die knuffelzoektocht was het vandaag verder ook wel een lekkere woensdag, zo ben ik net met mijn moeder met de hond wezen wandelen en hebben we het over van alles en nog wat gehad; waaronder over dat ik nu toch eens mee moet werken aan “werkopdrachten” bij TriUnity! En mijn moeder had een hele leuke voor mij bedacht: gegevens invullen in een database! Ik dacht: “Nee hé, en daar wilde ik nou net niets mee te maken hebben, dat bedrijfsadministratie, beginnen mensen er weer over dat dat “mijn talent is!” Ik sterf nog liever in een loopgraaf in de Donbas voor mijn vaderland, Defensie staat ook te springen om personeel dus misschien daar als hacker of IT-specialist….!” en “Heb ik al die cursussen voor Jan Tat gedaan?” Maar goed, ik heb het wat netter gebracht en toen kwam mijn moeder met het schrijven van nieuwsbrieven en dat trok me al veel meer aan want zo kon ik mijn cursus creatief schrijven ook nog eens nuttig inzetten! Maar toen begon het weer te knagen dat TriUnity, en dat heb ik hier al vaker gezegd “een werkfabriek” is! En mijn moeder heeft nu ook gewoon gezegd (in meer of mindere mate) dat dat ook gewoon zo is! LOL…. WTF? Dus ik had al die tijd gelijk, maar goed, toen zei mijn moeder dat het gebrek aan uitjes te maken had met geldgebrek en als we nou eens mee zouden werken aan die werkopdrachten dat er dan wat geld in het laatje kwam en dat er dan uitjes gedaan konden worden! Maar goed, ik weet nog niet wanneer dit gaat beginnen, dus op dit moment wacht ik gewoon rustig af, en hopelijk, op een dag…. Dan komt er een uitje, of een heuse buitenlandreis, naar de “mooiste bouwput van Europa” bijvoorbeeld, of naar Berlijn! Is ook een mooie stad! Of, als we wat meer geld hebben, naar Rome of Parijs!

En dsan nu het leuke deel van de blog; wie zijn Lucas Hearsay, John en Elio? Nou, onderstaande stukje heb ik door AI laten genereren dus ik hoop dat jullie ervan genieten (maar ik heb er zelf ook nog wat van aangepast!


Lucas Hearsay:

Lucas, de zoon van de beruchte tabloid-editor Cyril Hearsay, groeide op in de schaduw van schandalen en geheimen. Ondanks zijn vaders roemruchte verleden, ontwikkelde Lucas een passie voor creativiteit en verhalen vertellen. Zijn jeugd werd gevuld met Pokémon-avonturen, De Sims-werelden en een groeiende verzameling popcultuur-plushies.

Een cruciale gebeurtenis in zijn leven was de breuk met zijn vriendin Eline in 2016, tijdens een reis naar Tecklenburg, Duitsland. Dit trauma veroorzaakte bij Lucas een sterke hang naar de vroege jaren 2010. Hij koestert de muziek van Fouradi en Aukje Fijn, de games van De Sims 3 en Rabbids Go Home, en de technologie van Hyves en BlackBerry’s en “pingen”. Deze nostalgie is een constante bron van conflict met zijn vriend Elio, die een heel andere kijk op het verleden heeft. Maar goed, toch zijn Lucas en Elio nog steeds goede vrienden, omdat ze beide ook gewoon geeks zijn!

Lucas is een getalenteerd schrijver en geek, die zijn creativiteit gebruikt om virtuele werelden te bouwen en verhalen te vertellen. Zijn encyclopedische kennis van Pokémon en zijn technische vaardigheden maken hem een waardevolle bondgenoot, maar zijn nostalgische hang kan soms zijn oordeel vertroebelen. Lucas heeft naast zijn papa Cyril nog zijn moeder Alexandra en zijn zusje May en zijn broer Kai in zijn gezin! Met wie hij een hechte band vormt!

John “Asta” Scam:

John, beter bekend als Asta, is de zoon van de voormalige WOOHP-agent en superschurk Tim Scam. Hij groeide op met de erfenis van zijn vaders misdaden en haat tegen WOOHP, wat leidde tot een complexe relatie met de organisatie.

John erfde de intelligentie en het technische vernuft van zijn vader, maar hij koos een ander pad. Hij gebruikt zijn vaardigheden voor spionage en technologie niet voor kwaadaardige doeleinden, maar als geheim agent voor WOOHP. Zijn kennis van Tim Scams methoden en zijn eigen unieke talenten maken hem een waardevolle aanwinst. John is vooral gek op de Z-Phone van het Japanse bedrijf Zen Electronics waarvoor hij apps ontwikkelt en die hij zelfs hevig gemodificeerd heeft, zo heeft zijn Z-Phone als ringtone de Marseillaise! Ja, het Franse volkslied, dat komt omdat John best wel een grappenmaker is!

John heeft een sarcastische en soms cynische persoonlijkheid, maar hij heeft ook een verborgen gevoel voor humor (vooral practical jokes, overigens) en een zwak voor mensen in nood. Hij balanceert zijn leven als geheim agent met een zoektocht naar identiteit en verlossing, worstelend met de erfenis van zijn vader. Oh ja, zijn favoriete nummer is Moves Like Jagger van Maroon 5!

Elio Retrograde:

Elio is de zoon van Boogie Gus, de 70’s/80’s-obsessieve voormalige WOOHP-medewerker. Hij groeide op in een omgeving die werd beïnvloed door de excentrieke plannen van zijn vader, maar ontwikkelde een eigen fascinatie voor de jaren 90.

Elio is een technisch genie, net als zijn vader, en hij is bedreven in het ontwikkelen van geavanceerde gadgets en machines. Hij heeft een nostalgische liefde voor de jaren 90, maar is ook een voorstander van moderne technologie en innovatie. Elio is net als Lucas en John een geek en ze otmoette elkaar toen Elio in de stad van de Kubuswoningen, de Erasmusbrug, de Euromast, de Markthal, het Potlood, Hotel New York…. Nou goed, hij was dus in die stad en daar droeg hij een trui met “Amsterdam” erop! Nou weten wij dat dat een van de domste dingen is die je kunt doen, maar Elio, die net naar Nederland was verhuisd, wist nog niet van de stadrivaliteit tussen Rotterdam en Amsterdam, en toen trok hij de aandacht van een groepje fanatieke Feyenoord-fans, die hem achterna gingen zitten als een boze menigte, Elio vluchtte de Coolsingel op, de Koopgoot in en daar botste hij op John en Lucas (Lucas was daar om zijn vriend met puntoren te bezoeken) en de drie ontdekten dat ze veel meer gemeen hadden dan ze dachten en zo werden de drie dus beste vrienden!

Hij heeft een sarcastische en ironische humor en is niet bang om zijn mening te geven. Elio is een meester in manipulatie en misleiding en gebruikt zijn charme om mensen te beïnvloeden. Hij heeft een complexe relatie met zijn vader, die hij bewondert maar ook probeert te overtreffen. Zijn relatie met de rest van zijn gezin is redelijk stabiel, zijn moeder Hana kent hij niet zo goed omdat ze altijd op haar werk zit, zijn zus Lilli is een typische tiener maar ook een geek girl, en zijn jongere broertje Brendan is een grappenmaker met wie hij in een grappenoorlog was beland (maar die nu gelukkig een staakt het vuren heeft bereikt na tussenkomt van hun ouders) en die iedereen in de maling probeert te nemen, maar vooral Elio, en vooral als hij weer eens cola drinkt, en zijn zusje Emma is, ja, gewoon een meisje van basisschoolleeftijd!

Maar goed, nu kennen jullie deze Sims ook een beetje!

En nu het laatste deel van het blog; ik ben excited voor morgen! Waarom? Nou, omdat morgen papa jarig is en papa die speelt altijd voor Sinterklaas op zijn verjaardag! Nu weet ik al wat ik krijg (een plushie van WALL-E) maar ik weet nog niet wanneer ik die krijg! ’s ochtends of ’s avonds pas! En ik hoop dat ik m krijg in de ochtend want dan kan ik m meenemen naar TriUnity! Maar goed, ik heb er al rekening mee gehouden als ik WALL-E pas ’s avonds krijg! Want ik heb al een plan B bedacht welke knuffels ik mee ga nemen als ik WALL-E morgen pas na 17.00 uur krijg! Namelijk; als ik WALL-E krijg WALL-E en Kai (ofwel Kirito!)! En als ik WALL-E niet krijg dan Elio en Lucas (en heel misschien Kai als ik er toch 3 mag meenemen!)

Maar goed, dat zijn de dingen die me vandaag aan het hoofd gaan!

Fijne dag verder,

Lucas

P.S. Hier nog een foto van Elio!