Gisteren heb ik de Hearsay-familie uit de Sims opnieuw gemaakt. Ze staan ook op de Galerij! En nu vraag je je af; wie horen dan allemaal bij die familie, nou, Cyril, zijn vrouw, Lucas, en de 3 broers en de zus van Lucas, Speciaal voor jullie heb ik een interview gedaan met Lucas Hearsay!
Lucas Hearsay!
Wie ben je en wat doe je?
Lucas: “ Ik ben Lucas Hearsay, formerly known as Luc Hopman. Ik ben 22 jaar oud en woon in Center City met mijn familie, ook ben ik schrijver. Op mijn 16e kwam ik erachter dat ik de zoon van Cyril Hearsay was.”
Hoe ben je daarachter gekomen?
Lucas:” Een meisje genaamd Swan zei dat ik “ de verloren zoon” was van Cyril Hearsay, eerst geloofde ik het niet, maar toen werd ik samen met mijn beste vriend naar Rotterdam gebracht waar Cyril ons vertelde dat we zijn kinderen zijn!”
En Swan was/is……
Lucas: “De enige dochter van Cyril, blijkbaar.”
Hoe was je basisschooltijd?
Lucas: “ Geweldig, vooral groep 6, 7 en 8. Ik zat toen bij een heel leuk meisje in de klas, Lilli, en ze was awesome, en er was nog een meisje dat Lisa heette en die graag verhalen schreef.”
En je middelbareschooltijd?
Lucas: “ Ook wel leuk, nou ja, de eerste 3 jaar dan, daarna ging het bergafwaarts, maar toen werden ik en mijn beste vriend naar Rotterdam meegenomen door Swan vlak na de buitenlandse reis naar Duitsland. Pffff. opluchting, toen kreeg ik van Cyril dus een “ fatsoenlijke opleiding” om later een schrijver te worden! Mijn droom komt uit! Maar toch klopte er iets niet……..
Wat klopte er dan niet?
Lucas: “Volgens mij heeft Cyril hjelemaal niet het plan om mij schrijver te laten worden, maar wil hij dat ik leider van Nederland wordt, wanneer hij het heeft overgenomen! En dan wil hij dat we Nederland gaan regerewn zoals een soort Amerikaans Noord-Korea!”
En wat betekent dat?
“ Nou, Cyril wil dat de Nederlandse cultuur helemaal verdwijnt en wij dus de Amerikaanse cultuur opgedrongen krijgen! Dat betekent dat we dus het Brits-Amerikaanse (Imperial) meetsysteem gaan hanteren, Sinterklaas wordt vervangen door Thanksgiving en Black Friday (leg dat maar eens uit aan al die kinderen), we Wereldbol als volkslied krijgen en nog meer van dat soort gekke ideeën.”
Heb je hobby’s?
Lucas: “Sims spelen, verhalen schrijven, naar de stad gaan, eigenlijk heb ik best wel veel hobby’s.”
Wie is je beste vriend?
Lucas: “Mijn vosje Freekje, en Joshua, en Karin Davis en…….. eigenlijk ben ik best wel populair in Center City.”
En waarom Joshua?
Lucas: “Omdat ik en Joshua al heel lang beste vrienden zijn. We hebben al heel veel avonturen meegemaakt!”
Vertel eens wat over je familie!
Lucas: “Nou, zoals jullie weten, ben ik de zoon van Cyril Hearsay en Katherine Hearsay, ook heb ik 3 broers. Ismael, Sorrel en Piers, en een zus, Swan. Die ook gelijk de oudste van ons 5 is en die ons samengebracht heeft. Ook heb ik een vosje, Freekje!
12. Wat is je absolute droom?
Lucas: “Een mediafranchise maken van mijn verhalen, met boeken, een tv serie en/of films en misschien een paar games!”
13. Wat is je favoriete muziek?
Lucas: “Ik hou van veel soorten muziek, maar vooral van Nederlandstalige muziek, en dan vooral Aukje Fijn. Daarom wil mijn vader ook Wereldbol het Wilhelmus laten vervangen als hij Nederland overgenomen heeft! Alles voor zijn zoon Lucas!”
14. Wat vind je zelf nou eigenlijk van de Nederlandse cultuur?
Lucas: “Ik heb er niks mee, maar ook niks tegen, maar met dat Zwartepietengezever (wat nergens over gaat IMO!) mag het wel afgelopen zijn! Die kinderen maakt het toch niks uit welke kleur de helper van de Sint heeft, als ze maar cadeautjes krijgen! Kinderen zijn heel materalistisch!😉
15. Als je moest kiezen: Joshua of de Didididam-machine.
Lucas: “Joshua, duh, hij is mijn beste vriend, wist je dat niet?”
16. Wat is je lievelingseten?
Lucas: “Een bord carpaccio en een glas ijsthee zeg ik geen nee tegen, maar er zijn zoveel dingen die ik nog wel eens zou willen eten. Zoals insecten!”
17. Wat vind je van je nieuwe familie in Center City, oftewel: Hoe is het om een Hearsay te zijn?
Lucas: “Best wel leuk, met de anderen kan ik dikke pret maken! Maar Cyril drilt ons soms toch wel, alsof we soldaten zijn, maar dat doet hij eigenlijk alleen als hij boos is. Over het algemeen is hij best lief.”
18. Heeft je vader ook huisdieren? Of is Freekje de enige bij jullie in huis?
Lucas: “Cyril heeft ook een Ninetales, en dan hebben we nog een kat. Vroeger hadden we een mopshond, maar die is niet meer met ons! Nu hebben we Freekje, en die is echt schattig!
Lucas: “Ik ben nu met de secretaresse van mijn vader, Blaire Williams. Vroeger op de middelbare school had ik een relatie met een meisje, maar ze was vrijwel totaal tegenovergesteld aan mij en paste totaal niet bij mij!”
Bedankt voor dit interview!
Lucas: “Jij ook bedankt voor het interview!”
Zo, ik hoop dat Jullie Lucas Hearsay nu wat beter kennen! Ik vond het erg leuk om dit interview te schrijven en om dit met jullie te delen!
Fijne dag verder,
Lucas
P.S. Ik heb gisteren zelf patatje oorlog gemaakt en het was erg lekker, zo niet het lekkerste patatje oorlog wat ik ooit heb gegeten. Maar je weet wat ze zeggen he? Zelfgemaakt is altijd lekkerder!
Gisteren heb ik al geblogd over die droom die ik had over Kane en gisterenmiddag heb ik het in De Sims gemaakt. En heb er gisterenavond mee gespeeld. Nu zou ik het clubje van Kane graag aan jullie voorstellen.
Dit is Kane Darling, oftewel de leider van het groepje kolonisten. Hij is een avontuurlijke excentrieke miljardair die graag avonturen beleeft met zijn beste vriend Donnie Smits. Hij is heel trots op wat hij allemaal bereikt heeft en laat dat ook graag aan de wereld zien. Hij is ook dol op het spelen van computerspelletjes. Hij was vroeger een nerd, maar is nu best stoer.
Dit is Donnie Smits. Hij is het hulpje van Kane en zijn beste vriend. Ook al behandelt Kane hem soms als een slaafje, wat Donnie niet leuk vindt! Toch zijn hij en Kane nog steeds heel goede vrienden. Hij is cabaretier en schrijver en schrijft, naast dat hij voor Kane werkt, voor het blad Yes Way, dat is het blad van Cyril Hearsay. Donnie is een vrolijke gozer die je er graag bij wilt hebben, daarom is hij ook cabaretier.
Cora van de Kerkhof is een geek girl, dat betekent dat ze van gaming, computers en andere dingen met tech houdt. Ze heeft ook een Eevee van wie ze meer houdt dan alles in de wereld (behalve misschien Akira). Cora heeft een oogje op mede-kolonist Akira Hall, maar wil daar niet voor uitkomen. Haar hobby’s bestaan uit gamen, programmeren, fanfics schrijven en anime (vooral Hetalia) kijken. Ze droomt er stiekem van geheim agent te worden, net zoals Akira dat nu is, zodat ze samen kunnen werken.
Maurits de Vries is de beste vriend van Donnie en ze doen dan ook alles samen, Maurits is een gamer en droomt ervan ooit e-sports gamer te worden. Maar hij is nu rechercheur bij de politie van Center City. Verder is Maurits ook fan van Aukje van Hees, een zangeres die hij vroeger als kind persoonlijk heeft gekend (net als Donnie, die haar nu kent) wiensnummers de meeste mensen als “meuk” betitelen. Maar die hij en Donnie wel kunnen waarderen (en die door Lucas Hearsay gebruikt worden om mensen te trollen.) Maurits speelt allerlei soorten games, maar vooral games zoals GTA en Just Cause.
Dit is Kim van Zaayen. Ze is de vriendin van Kane en ze is bij Kane omdat ze echt van hem houdt (en niet om zijn portemonnee zoals sommigen denken). Kim is het beste zo te beschrijven: ” Kim is een meisje die iemand kan verleiden en dan heel lief tegen die persoon gaan doen maar eigenlijk is ze hartstikke gek in haar hoofd. Hierdoor heeft ze geen controle over haar zelf. Ook is Kim een heel erg zelfverzekerd persoon omdat ze heel erg goed weet wat ze wil. Ook is het een gemeen meisje. Dat komt omdat als iemand niet doet wat ze wil of wat niet in haar plan ligt dan pakt ze die terug op een geheel verkeerde manier. Dit is zo’n beetje wel het karakter van Kim.” Maar over tijd is ze wel bijgedraaid en nu is ze heel erg into gaming en zo, en dat doet ze dan ook graag. Ze werkt bij het advocatenkantoor van haar vader, net als heer beste vriendin Swan Brown.
Dit is Nate West. Nate was vroeger communistisch, net als zijn vriendinnetje/verloofde, maar toen die vriendin na de Russische inval in de Oekraïne steeds radicaler werd (met ideeën zoals het westen van Nederland ” teruggeven aan de Noordzee” en dan Wijchen als hoofdstad en haar als leider, met goedkeuring van Poetin natuurlijk!) en voor Rusland koos heeft hij met die vriendin (en met het communisme) gebroken en is hij juist heel westers geworden en heeft hij zijn jongensdroom om geheim agent te worden in vervulling laten komen. Nu speelt hij graag videogames en gaat hij graag op avontuur! Meer over Nate kun je lezen in dit interview.
En last but not least hebben we: Akira Hall. Akira is naar Nederland verhuisd vanuit de regio Almia in de Republiek Sinnoh in de Gotmailiaanse Federatie. Maar dat gebeurde toen hij heel jong was\, dus uit de tijd dat hij in de Federatie woonde kan hij zich niets herinneren. Zijn vader is de directeur van Altru Inc., een energiebedrijf in de Likybincity-wereld. Akira heeft zijn moeder nooit gekend, wel heeft hij een zus en twee vaders (Ja, jullie lezen het goed, Akira’s vader is gay) en zijn stiefvader is een modeontwerper. Akira zelf is trouwens geheim agent. Hij weet niet dat Cora een oogje op hem heeft, al heeft hij wel stille hints gehad van Cora. Akira was tijdens de middelbare school (hij zat op dezelfde school als Donnie) de populairste van zijn klas.
EN DAN HEBBEN WE NOG……. DE KOEIENBOOM (of -plant) Maar daar valt niet zoveel over te vertellen!
Zo, wat vinden jullie van de Kolonisten van Neverland? Welke vinden jullie het leukst? Zou ik een boek (of boekenserie) moeten schrijven over hun avonturen? En wat vinden jullie van de koeienboom of -plant? Laat het me weten in de reacties!
Fijne dag verder,
Lucas
P.S. De naam voor deze groep Sims is ontleent aan het spel “De Kolonisten van Catan” (of Catan, zoals het nu heet, hoewel ik het altijd “Kolonisten van Catan” blijf noemen) een van mijn favoriete bordspelletjes! Weten jullie ook weer waar de naam voor dit huishouden vandaan komt! Oh, ja, hun en hun huis staat ook op de Galerij!
Ik zal maar meteen met de deur in huis vallen, ik heb vannacht lekker gedroomd! Wat ik heb gedroomd? Nou, ik was met twee karakters van Pokémon, namelijk Lillie en Gladion, de kinderen van Lusamine, in Rotterdam! Daar was ik aan het chillen met Gladion en Lillie en Lillie was wat parkour aan het doen. Ook was ik met Lillie aan het flirten (in mijn droom waren ze even oud, misschien wat ouder, als mij!)
Ook ging ik naar hun huis, ze woonden in een penthouse in de stad! Het was een best modern penthouse! Daar woonden ze met hun ouders Lusamine en Mohn, en hun tante Lumina (zie foto hieronder!)! Het penthouse was best modern (lees: futuristisch) ingericht en ik was volgens mij ook erg onder de indruk! Ze hadden zelfs een machine die eten maakte uit lucht!
De familie van Gladion en Lillie! Gladion staat helemaal links. Daarnaast staat zijn moeder Lusamine, in het midden staat Mohn, daarnaast hebben we Lumina en als laatste (het meest rechts) staat Lillie!
Nu wil ik deze familie dus vanmiddag gaan maken in de Sims, maar ik heb nog geen achternaam! Wat moet hun achternaam worden? Laat het me weten in de reacties! (het moet een van …….-achternaam zijn, zoals van Boxtel, van Wijchen of van Malden.) en er missen nog mensen, oh ja, ik en mijn tweelingzus Yuka, die bij hun wonen! En ik wil dat mijn moeder knuffels van Lillie en Gladion maakt! (Ik hoop dat ze dit blog leest!)
Ook heb ik nog geen idee hoe het huis eruitziet anders dan dat het een futuristisch penthouse moet worden! Ik kijk vanmiddag wel even op de Galerij van Sims 4!
Fijne dag verder,
Lucas
P.S. Ik heb sinds kort een nieuwe laptop en die bevalt best goed! Hij bevalt me beter dan de oude, moet ik zeggen!
Het is vandaag Bevrijdingsdag en dat betekent dat we vieren dat Nederland is bevrijd door de geallieerden. Daarom, vandaag, een exclsief interview met mijn pluche Donnie Smits, die op een geallieerde soldaat van Amerika uit WO2 lijkt.
Vraag 1: Wie ben je en wat doe je?
Donnie: “Ik ben Donnie Smits, ik ben 21 jaar oud en woon in Wijchen. Voor mijn werk ben ik freelance schrijver en ben ik comedian.”
Vraag 2: Hoe ben je in Wijchen terecht gekomen?
Donnie: “Mijn vader wou zijn nieuwe teleporter testen, mijn vader is een soort amateur-uitvinder. En ik was het proefkonijn. Dus, ik stapte die teleporter in en toen werd het zwart voor mijn ogen, en toen ik wakker werd, lag ik in een afvalcontainer, achter een onbekende winkel, een “Albert Heijn”. Het bleek later dat ik daar 3 dagen heb gelegen, toen ben ik even een rondje gaan lopen en kwam ik een meisje tegen, Audrey, en zij vertelde me dat ik in Wijchen was beland.”
Vraag 3: Waar kom je dan eigenlijk vandaan?
Donnie: “Ik kom eigenlijk uit Center City in de VS, daar woon ik met mijn vader Lingus Nefario in een appartement. Of, nou, ja, woonde ik!”
Vraag 4: Vertel me eens wat over je familie!
Donnie: “Ik heb dus een vader, Lingus, die uitvinder is, en een moeder, Michelle Smits, verder heb ik nog een broertje, Lucas, en een zusje, Nefaria.”
De familie van Donnie!
Vraag 5: Waarom heb je dan de achternaam van je moeder?
Donnie: “Omdat ik me af en toe schaam voor mijn vader! Daarom!”
Vraag 6: Heb je hobby’s?
“Ja, ik game graag, ook kook ik graag en ga ik graag de stad in, bij mijn ouders op bezoek, ze wonen nu in een appartementje aan Plein 1944 in Nijmegen!”
Vraag 7: Over Nijmegen gesproken, schaam je je niet een beetje voor het vergissingsbombardement op 22 februari 1944?
Donnie: ” *sarcastisch* Ha, ha, ha, jij bent zeker de leukste thuis? Toen was ik nog niet eens geboren! Ik ben geboren in 2000 te Center City, op 4 juli, dat wel! Dat ik eruitzie als een Amerikaanse soldaat uit WO2 maakt het niet dat ik het ook ben! “
Vraag 8: Waarom draag je dan zulke kledij?
Donnie: ” Geen idee, dit zit gewoon lekker!”
Vraag 9: Heb je een vriendin?
Donnie: ” Ja, Audrey, dat meisje dat ik bij de Albert Heijn heb ontmoet, natuurlijk!”
Vraag 10: Wat doe je voor je geld?
Donnie: “Zoals ik al zei, ben ik freelance schrijver en cabaretier. Ik schrijf vooral stukjes voor het tijdschrift Yes Way in Rotterdam, en het zit daar pas sinds 2016, het is opgericht door een Amerikaanse immigrant, Cyril Hearsay, geen idee wat ie doet in Nederland. Al heeft ie wel om een of andere reden de pik op me! Maar ik kan het ook goed met hem vinden!”
Vraag 11: Wat is je favoriete muzieksoort?
Donnie: ” Ik hou eigenlijk van best veel soorten muziek, maar waar ik echt dol op ben is Nederlandstalige muziek. En dan vooral Aukje Fijn. Ik heb zelfs een nummer van haar als ringtone.”
Vraag 12: Wat vind je van Wereldbol?
Donnie: ” Meh, gaat wel, ik vind “Als ik jou zie” van dezelfde artiest beter, maar om een of andere reden is het zoontje van mijn baas er helemaal weg van!”
Vraag 13: Wat is je absolute droomhuis?
Donnie: ” Een villa in Mediterrane stijl gebouwd, het liefst met alles erop en eraan! Maar een loft lijkt me ook cool!”
Vraag 14: Heb je huisdieren?
Donnie: ” We hebben thuis een Vaporeon genaamd Tigris, en ik heb een Fennekin! Die Vaporeon is al heel oud!”
Vraag 15: Heb je nog andere vrienden behalve Audrey?
Donnie: “Jazeker, ik heb een vriend genaamd Nate, en dan ben ik ook nog vrienden met mijn buurmeisje, maar die kan af en toe best zeuren!”
Vraag 16: Je zei dat je games speelt, welke zo al?
Donnie: Ummmmmmmmm. effe nadenken…… Voornamelijk de Sims, oh, ja, en Tropico 6 is ook leuk!
Vraag 17: Wat is belangrijker, Geld of liefde/vriendschap?
Donnie: ” Ik vind vriendschap veel belangrijker dan geld, zonder vrienden kom je nergens, alhoewel ik gen nee zeg tegen veel geld.”
Vraag 18: Wanneer bedacht je dat je cabaretier wilde worden?
Donnie: “Dat was toen Nefaria tegen me zei dat ik best goed grappen kon maken en dat ik daar iets mee zou moeten doen! Toen nam ze me mee naar Hilversum en toen kreeg ik een rol in een programma! En nu heb ik mijn eigen programma!”
Vraag 19: Waar ben je het allerbangst voor?
Donnie: “Dat Nederland een super verAmerikaniseerde dictatuur wordt waarin Wijchenaren niet meer welkom zijn. ik hoor mijn baas steeds over die ideeën praten en dan word ik al bang!”
Vraag 20: Wat is je lievelingseten?
Donnie: ” Chili con carne, jammie!”
Vraag 21: En je lievelingskleur?
Donnie: Blauw *korte pauze* en geel! En nee, dat was al voor het conflict in de Oekraïne! Jij dacht zeker dat het daardoor kwam? Nee, dat is niet zo!
Vraag 22: Wat vind je van mijn nieuwe laptop?
Donnie: ” Heb je een nieuwe, ik wist niet dat je laptop naar de Fillippijnen…….. Filistijnen bedoel ik. Ik wist niet dat je laptop naar de Filistijnen was!
Bedankt voor dit interview!
Donnie: ” Ja, jij ook bedankt, en als je ooit eens een keer weer in Wijchen bent, kom dan eens even hi zeggen!”
En…… wat vonden jullie van het interview? Moet ik zoiets vaker doen, interviews met knuffels? Laat het me weten in de reacties! En oh, ja, laat het me ook weten welke knuffel ik als volgende moet interviewen!
Fijne dag verder,
Lucas
P.S. Jullie lazen het misschien al in het interview, maar ja, ik heb echt een nieuwe laptop! Hij is best blits en het duurde maar 1,5 uur om m gereed te maken voor gebruik! Best snel he?
Ik heb sinds vrijdag een nieuwe knuffel en om jullie hem beter te leren kennen, heb ik bedacht om een interview met hem te houden. De naam van de knuffel is Nate West en hij is 23 jaar oud. Hier is een foto van hem.
Vraag 1. Vertel eens wat over jezelf.
Nate: “Ik ben Nate West. Ik ben 23 jaar oud. Ik houd van computerspelletjes spelen, politiek en nog veel meer dingen. Vroeger was ik communistisch maar dat ben ik nu wat minder. Ik heb 1 broer, Link, en een zusje, Rosa.”
Vraag 2: Wat wil je nog bereiken?
Nate: “Ik wil van Katoren, mijn thuisland, een communistische staat maken, of , nou ja, dat wou ik, nu ben ik geheim agent en zit ik achter de Nefario maffia aan, een maffiafamilie die berucht is in Nijmegen.”
Vraag 3: Wat is je favoriete muziek?
Nate: Ik hou van best wel veel muziek, maar vooral van housemuziek uit de jaren 90.
Vraag 4: Wat zoek je in een man/vrouw?
Nate: “6Ik ben liever single dan dat ik me bind aan een man of vrouw, vrouwen lijken me teveel werk. Ik heb wel een vriendinnetje gehad toen ik in Wijchen woonde, maar die zeurde teveel en die heb ik gedumpt. Daar was ze erg boos over.”
Vraag 4: Waar woon je nu?
Nate: “In Nijmegen, samen met mijn vrienden Luc Hopman en Swan Brown en mijn broer Link in een loft. Het is een hele mooie loft. Echt heel mooi.”
Vraag 5: Heb je huisdieren?
Nate: “Mijn vriend Luc heeft een Fennekin genaamd Freekje, maar zelf heb ik geen huisdieren.”
Vraag 6: Wat vind je van Wereldbol?
Nate: “VERSCHRIKKELIJK. ZET UIT.”
Vraag 7: Waar heb je op school gezeten?
Nate: “Op het Center City High School for Special Education. Daar heb ik ook Luc Nefario ontmoet, met wie ik nu nog steeds contact heb. Toen ik op de basisschool zat woonde ik nog in Unova.”
Vraag 8: Dus je komt niet uit dit gedeelte van Katoren?
Nate: “Nee, maar mijn ouders zijn erheen ge-emigreerd omdat mijn vader en moeder graag op een boerderij wilde wonen. In eerste instantie vond ik dat niet leuk, maar toen ontmoette ik Luc en Swan.”
Vraag 9: Hoe heb je Luc en Swan leren kennen eigenlijk?
Nate: “Luc heb ik ontmoet via Luc Nefario, en Swan was (en is) Luc s vriendin. Zo dus, en toen vroegen ze of ik bij ze wou intrekken. En toen ben ik bij ze ingetrokken.”
Vraag 10: Welke games speel je graag?
Nate: “GTA, Sims, FIFA. Van alles wat!”
Vraag 11: Vertel eens wat over je familie.
Nate: “Mijn vader is een politicus en mijn moeder is een huisvrouw. Mijn vader vindt namelijk dat vrouwen achter het aanrecht thuishoren. Ik niet, ik ben veel progressiever dan hij en ik vind dat je ook best wel ook af en toe wat westerse dingen mag en kan doen. Mijn broer doet de PR voor een techbedrijf, maar eigenlijk wil hij iets met meer avontuur! Hij is een best avontuurlijk persoon. Mijn zusje zit nog op de basisschool en interesseert zich weinig voor politiek. Ze is nog vooral bezig met kinder-dingen.”
Nate en zijn broer Link!
Vraag 12: Ben je zelf ook communistisch?
Nate: “Was ik wel, maar ik ben recentelijk uit de partij getreden en heb me bij het Agentschap aangesloten. Ik vond die partij veel te conservatief. Communisme betekent namilijk niet dat je ouderwets moet zijn en een land wil wat zo wordt geregeerd als Noord-Korea. Communisme betekent dat je idealen hebt. Maar nu door de inval van Ruslands in Oekraïne heeft communisme weer een vieze bijsmaak gekregen hier in het westen. Toen ben ik er ook mee gekapt. Maar mijn ex-verloofde zit nog bij die *&⁽/%-partij en is nog radicaler geworden.”
Vraag 13: En die verloofde, zie je die nog vaak?
Nate: “EX-verloofde! Nee, die zie ik niet zo vaak meer! Ze heeft me laten vallen toen ze een betere (lees: sportievere) jongen kon krijgen!”
Vraag 14: Wat vind je van de ideeën van Joshua, ook een zelfbenoemd Communist ?
Nate: “Te radicaal, die gek wou tijdens de Coronacrisis het leger alle macht geven, en je weet het hé, als mensen eenmaal macht hebben dan laten ze die niet meer los! Dan zaten we nu in een militaire dictatuur, en dat moeten we niet hebben! Ik vind dat we het zo moeten doen als Costa Rica, ofwel: geen leger in vredestijd!”
Vraag 15: Heb je nog andere hobby s dan politiek en gamen?
Nate: “Ja, ik ga graag naar steden toe, vooral Europese steden, zoals Berlijn en Rome, vind ik heel mooi. Ik ben ook blij dat ik nu bij jou en Swan in Nijmegen mag wonen!”
Vraag 16: Je houdt dus van reizen, ben je al in veel landen geweest?
Nate: “Ik ben al in best veel landen geweest, Amerika, Griekenland, Israël, Duitsland, noem maar op. Mijn familie is heel reislustig, ik heb ook veel ooms en zo die expat zijn in veel verschillende landen!”
Vraag 17: Wil je echt geen vriendin?
Nate: “Ik zeg toch, ik ben een happy single! Ook al probeert Luc me wel vaak te koppelen, wat nooit lukt!”
Vraag 18: Heb je ooit wel eens iets gedaan wat niet mocht?
Nate: “Ja, ik heb ooit een keer de snoeppot leeg gesmikkeld als kind. Dat had ik moeten weten! Daarna was ik misselijk! En rotgeintjes! Belletje trekken, krant met drol in brand steken, dat soort dingen.”
Vraag 19: Waardoor werd je communist en waarom ben je er weer afgestapt?
Nate: “Ik werd communist door mijn verloofde die mij gouden bergen had beloofd en beloofd had dat ik leider van Nederland werd op de dag van de overname, daarom bleef ik bij haar en radicaliseerde ik heel erg. Maar toen ze kortgeleden iets beters kon krijgen heeft ze me laten vallen! En toen kapte ik met het communisme en ben ik mijn jongensdroom om geheim agent te worden gaan volgen!”
Vraag 20: Wat is je doel in je leven?
Nate: “Vroeger was dat, leider worden van een communistisch Nederland. Nu is dat, rijk en beroemd worden en gewoon een lekker leven leiden.”
Vraag 21: Mijn laptop is vandaag overleden. Welke laptop moet ik nemen als vervanging?
Nate: MacBook, MacBook, MacBook! Ik heb er zelf ook een en dat vind ik prima, mijn heler familie gebruikt Apple-producten, trouwens! Ik zou best wel graag mee willen op jouw kruistocht naar de CoolBlue-winkel in Nijmegen!
Dat wordt een beetje prijzig, maar bedankt voor het interview!
Nate: Bedankt dat ik het interview mocht geven! Het was erg leuk om een interview te geven voor Luc s hoekje online!
Hoe vonden jullie dit interview? En moet ik dit voortaan iedere keer zo doen bij een nieuw knuffelpoppetje? Laat het me weten in de reacties!
Fijne dag verder,
Lucas
P.S. Dit interview is gebaseerd op dingen die ik al eerder had bedacht over Nate, dus toen ik nog op de middelbare school zat, toen had ik het karakter Nate West al bedacht, al zag hij er toen wel anders uit!
In mijn Sims-verhalen gebruik ik vele namen, veelal komen ze uit de Engelstalige wereld. Maar soms zijn het ook Nederlandse, Japanse of andersoortige namen. Maar wat betekenen ze eigenlijk? Dat ga ik jullie nu vertellen!
Lucas- We beginnen natuurlijk met de naam van het hoofdpersonage en dat is niemand minder dan Lucas! De naam Lucas is een verkorting van de naam Lucanus, die “afkomstig uit Lucanië” betekent. Lucanië is een gebied in Zuid-Italië. Lucas is een jongensnaam, maar de vervoeging Luca wordt ook voor meisjes gebruikt.
Joshua- Jongensnaam die letterlijk “Jahweh/God is de redder” betekent. Veel mensen kennen deze naam van de band U2. Of uit de Bijbel. Ik vond het gewoon een stoere en avontuurlijke naam. Die ik goed vond passen bij die knuffel.
Terrence- Ierse jongensnaam die “heerser van de mensen/het volk” betekent. Vergelijkbaar met de naam Diederik in het Nederlands. Deze naam heb ik oorspronkelijk van een karakter uit de serie Totally Spies “geleend”, waarna ik m ook in mijn verhalen ging gebruiken. Een bekend personage uit mijn Simsmet deze naam is Terrence Game, de beste vriend van Lucas Nefario.
Aukje- Friese meisjesnaam, betekent “eerwaardig”. Deze naam vind ik zelf heel mooi omdat een zangeres waar ik graag naar luister ook zo heet. En die persoon heeft nu haar eigen Likybincity-karakter (of, nou, ja, het is eigenlijk een parodie!) maar dat woord kende ik niet toen ik Aukje bedacht voor het eerst (toen was ik 10, en ik kende het woord parodie pas vanaf mijn 12e)
Akira- Japanse naam, betekent “wijs”. Hoewel veel mensen denken dat dit een jongensnaam is, wordt ie in het land van oorsprong ook voor meisjes gebruikt!
Cyril- Jongensnaam, betekent “heer”. Wat eigenlijk wel toepasselijk is voor de persoon in mijn verhalen want hij vindt zichzelf de “grote man” van Center City. Deze naam is bij Likybincity kenners vooral bekend als de naam van de vader van Lucas Hearsay.
Mourad- Arabische jongensnaam, betekenis: “wens”. Deze naam heb ik ooit in een filmpje voorbij horen komen en toen dacht ik: “Ik ga m ook gebruiken voor een karakter!”
Donnie- Jongensnaam, afgeleid van Donald, wat “wereldheerser” betekent, dit is de naam van een van mijn Hetalia knuffels (al dan niet mijn bekendste Hetalia-knuffel!), waartoe ook de knuffels Terrence en Lucas Hearsay behoren! In mijn Sims is mijn knuffel Donnie een beroemd cabaretier, en hij is de hoofdpersoon van mijn aankomende boek “de Club van Wijchenaren”.
Blaire- Schotse meisjesnaam die “kind van de velden” betekent. Deze naam is vooral bekend bij mij van het karakter uit Animal Crossing, en het daarop geïnspireerde personage in mijn Sims-verhalen die een vriendin van Lucas is en de assistente van Cyril (die altijd al Cyril’s werk moet doen, terwijl Cyril lui in zijn directeursstoel Animal Crossing speelt)
Swan- Engelse naam die “als een zwaan” betekent. Volgens internet kan deze naam voor jongens en meisjes gebruikt worden, maar ik gebruik m meestal voor meisjes in mijn Sims. Een bekend karakter met deze naam is Swan Brown, een vriendin van Lucas.
Yuka- Japanse naam, de betekenis is onduidelijk, deze naam kan zowel bij jongens als bij meisjes. Maar de bekendste naamdrager in Center City is ongetwijfeld Yuka Hearsay, met wie Akira Lucas (Luc) Nefario een relatie heeft gehad en niog steeds wel goede vrienden is.
Zion- Hebreeuwse Jongensnaam die “fort” betekent. Zion is de naam van het neefje van Donnie Smits in mijn Sims. Deze naam kwam ik voor het eerst tegen op SimsVIP toen ik in Italië was. Een user daar heette zo. En ik had net een (toen nog vriend) van Donnie bedacht bij wie ik die naam ging gebruiken.
Karin- Meisjesnaam afkomstig van Catharina, wat “zuiver” betekent. Grappig, want deze naam gaf ik aan het eerste karakter wat is verzon (nog voor ik Cyril Hearsay kende). Dat was natuurlijk Karin Davis!
Shayne- Engelse naam die “God is verzoenend” betekent, dit is de naam die ik heb gegeven aan het broertje van Taksi (ofwel Luke) uit de Taksi- en Sisiverhalen van vroeger toen ik die weer herontdekte en ze ging “moderniseren”, daarbij hoorde natuurlijk ook realistische namen. Maar over Luke hebben we het al gehad (check anders even de uitleg bij de naam Lucas hierboven)
Jamie- Schotse naam die afgeleid is van Jacob, wat “hij zal beschermen betekent. Grappig, want het karakter Jamie Borden uit mijn Simswereld is een geheim agent die de wereld moet beschermen tegen de vader van Luc Nefario (daarom woont ie ook incognito bij de familie van Luc). Deze naam is geschikt voor zowel jongens als meisjes.
Nate- Daar is ie dan, de naam die ik aan mijn nieuwste knuffel ga geven. Nate is afgeleid van Nathan. Die naam betekent “geschenk van Jahweh/God”. Deze naam is een jongensnaam en de naam van Likybincity-karakter Nate West. Die achternaam heb ik met opzet ironisch gekozen, want Nate is een communist en in het westen houden ze niet zo van Communisten!😜
Zo, nu hebben jullie een overzichtje van de namen van de hoofdpersonages van mijn Sims verhalen! Bookmark deze pagina, want zodra ik een nieuwe knuffel krijg, met een nieuwe naam, update ik deze pagina!
Fijne dag verder,
Lucas
P.S. Ik was vanmorgen al om 5:00 AM wakker, wat ik toen gedaan heb? Muziek geluisterd! En mijn moeder was vanmorgen heel moe! Ik vind het nog steeds vreemd dat mensen die koffie drinken diezelfde koffie nodig hebben om wakker te worden! Vind ik echt heel vreemd dat je afhankelijk bent van een Drankje om wakker te worden!
Ik heb gisteren op Sims het karakter Nate West gemaakt. Hij heeft rood haar en blauwe ogen, en draagt vaak een blauw jasje met een grijze korte broek en rode schoenen. En om hem beter te leren kennen heb ik twee verhalen over hem geschreven. Hier is de Tweede:
‘Sorry, ik kan niet mee naar de film,’ zei Nate. Hij haalde zijn scooter uit het rek van de fietsenstalling.
‘Waarom niet? Geen zin?’ Donnie probeerde zijn teleurstelling niet te laten merken.
Nate ontweek zijn blik. ‘Nee, dat is het niet. Ik moet op mijn zusje passen vanavond.’
‘Alwéér? Afgelopen zaterdag moest je ook al oppassen. En de week daarvoor ook, toen ik met jou naar Inside Out wilde. Hartstikke gave film was dat!’
‘Ik kan er ook niets aan doen. Mijn ouders moeten nogal vaak weg.’
Donnie harkte zijn haar naar achteren met zijn vingers.
‘Waarom?’
‘Ze zijn artiesten en ze werken in een nachtclub. Een act met vuurspuwen en slangen en zo.’
‘Cool! Maar kunnen ze dan geen oppas huren?’
‘Doen ze niet. Ze vertrouwen geen andere mensen bij mijn zusje. En ze houdt ook niet van onbekenden.’
Donnie stopte zijn handen diep in zijn jaszakken. Opeens klaarde zijn gezicht op.
‘Zal ik jou dan komen helpen met oppassen?’
Nate keek hem verschrikt aan. ‘Oh nee! Ik mag van mijn ouders geen vreemde jongens in huis halen, zeker niet als ik alleen ben.’
‘Vreemde jongens? Ben ik zo vreemd?’
‘Nee, maar je snapt wel wat ik bedoel. Toch?’
Donnie haalde zijn schouders op.
‘Jammer dan! Misschien een andere keer?’
Nate glimlachte verontschuldigend en stapte op zijn scooter.
‘Zie je morgen weer op werk.’
Donnie knikte. ‘Ja, vast en zeker.’ Langzaam verscheen er een glimlachje op zijn gezicht. In gedachten verzonken liep hij over het fietspad. Plotseling rinkelde een bel. Verschrikt sprong Donnie opzij. Een meisje passeerde hem rakelings. Ze lachte lief naar hem.
‘Sorry Donnie. Waar ga je heen?’
‘Gaat jou niets aan, Aukje. Kijk maar uit waar je rijdt, muts!’
Het meisje kreeg een rood hoofd. Met een verdrietig gezicht fietste ze verder.
Nate’s ouders waren al vertrokken, toen de bel ging. Nate legde zijn broertje in de box en liep de trap af, het halletje door naar de voordeur. Hij bekeek zichzelf vlug in de spiegel op de halkast. Zijn tong gleed even langs haar tanden. Snel ritste hij zijn jasje dicht. Gelukkig was hij niet aan het vervellen. Eigenlijk verwachtte hij geen bezoek. Misschien waren zijn ouders iets vergeten. Toen opende hij de voordeur.
Een basketbalpet verborg het gezicht van de jongen die voor de deur stond. Een hand pakte de klep beet en tilde de cap op.
‘Hoi Nate.’
‘Donnie!’ Nate’s uitroep deed een wandelaar aan de overkant omkijken.
‘Donnie,’ zei ze opnieuw, zachter nu. ‘Wat doe jij hier?’
Donnie glimlachte. ‘Ik wist wel dat je verrast zou zijn. Ik was toevallig in de buurt, weet je.’
Hij haalde een reep uit zijn zak en leunde relaxed tegen de deurstijl. ‘Nestlé Crunch, mijn favoriet. Wil je een hap?’
Nate schudde zijn hoofd. ‘Dank je. Donnie, waarom…’
‘Mag ik even binnenkomen? Je bent toch alleen, of niet? Ik heb je ouders net weg zien rijden.’
Nate keek hem zwijgend aan. Hij had dus stiekem gewacht tot haar ouders vertrokken waren.
‘Ik snap niet wat je bij mij zoekt, Donnie. Je weet toch dat Aukje stapel op jou is.’
Donnie haalde zijn schouders op. ‘Pff, die met die valse stem zeker! Aukje is alleen maar lastig. Stom kind.’
Nate schudde zijn hoofd. ‘Dat is niet aardig. Ze heeft jou nooit iets gedaan, dus je moet zulke dingen niet zeggen. Ze is echt dol op jou.’
‘Vette pech voor haar. Ik niet op haar! Ik eh, vind jou veel leuker, Nate.’
‘Het spijt me. Ik mag niemand binnenlaten, dat heb ik je al verteld.’
Donnie wikkelde het zilverpapier los en nam een hap van de reep Crunch.
‘Doe niet zo flauw, Nate. Ik mag toch wel even binnenkomen. Niemand die het merkt. Kunnen wij samen oppassen en ben jij niet alleen. Misschien kunnen we samen gamen?’
‘Het kan echt niet, Donnie. Ik moet op mijn zusje letten. Ik heb geen tijd voor spelletjes.’
Ze wilde de deur dichtdoen, maar voor hij in het slot viel, zette Donnie zijn voet ertussen.
‘Doe niet zo flauw, Nate. Ik ben speciaal voor jou met de bus hiernaartoe gekomen.’
Nate keek hem aan door de kier. ‘Ik dacht dat je toevallig in de buurt was?’
Donnie grijnsde. ‘Nou ja, dat was…’ Hij keek even naar de grond. ‘Dat was een smoesje, eerlijk gezegd. Laat me nou binnen, Nate. Anders blijf ik de hele avond bedroefd voor je deur zitten.’
De manier waarop hij dat zei had iets dreigends, al bleef hij glimlachen.
‘Toe nou, Donnie.’ Nate smeekte haast. Hij vond Donnie wel aardig, en toch vertrouwde ze hem niet helemaal. Hij wist niet waarom. Het was net of hij anders was dan hij zich voordeed. Zijn glimlach had een vals randje.
‘Ik mag geen…’
Op dat moment klonk er boven een kreet.
‘Verdraaid, dat is Rosa. Als ze maar niet met haar hoofdje tussen de spijlen van de box gekomen is, of iets scherps heeft ingeslikt.’
‘Hebben jullie de box boven staan? Niet in de woonkamer?’
Nate gaf geen antwoord, draaide zich om en rende de trap op. Donnie duwde de deur verder open en stapte naar binnen. Zachtjes sloot hij de deur en bekeek zichzelf in de spiegel. Hij harkte met zijn vingers door zijn haar en knipoogde naar zichzelf.
‘Goed gedaan, Don. Binnen is binnen,’ mompelde hij. ‘Nou ik toch hier ben, kan ik meteen eens kijken of het de moeite waard is.’
Er stonden opvallend veel grote planten in lange bakken. De hal had een groene, schemerige sfeer, als het voorportaal van een oerwoud. Vlug trok hij een paar laatjes van het halkastje open. Daar zat niets bijzonders in. Voorzichtig liep Mick in de richting van de woonkamer en keek naar binnen. Ook daar krioelden planten langs de muren en er hingen zelfs lianen langs het plafond. Tussen palmen in rieten potten stonden wat onopvallende meubels in dezelfde kleur als de planten.
Het was duidelijk: Nate’s ouders hielden van planten. Groen was beslist hun favoriete kleur.
Plotseling klonken er voetstappen op de trap. Snel liep Donnie terug naar de voordeur. Nate kwam de trap af gerend. Hij griste zijn jas van de kapstok.
‘Ik moet even naar de winkel om eten voor Rosa te halen. Er is niets meer en ze huilt van de honger. Dus jij moet nou echt gaan, Donnie.’
Donnie keek haar met grote ogen aan, alsof hij diep geschokt was.
‘En jouw kleine zusje hier alleen achterlaten? Nate, je weet dat je dat nooit moet doen in een grote stad. Ik zal wel even hier blijven wachten tot jij terug bent. Dat is veel veiliger.’
Nate aarzelde. Boven klonk opnieuw een zielig gehuil.
‘Misschien heb je gelijk, Donnie. Wil je echt op mijn zusje passen?’
Donnie voelde dat hij nu punten kon scoren. Hij liet zijn innemendste glimlach zien.
‘Geen probleem! De Don past wel op het huis en op je zusje. Kunnen we die box dan niet beter in de woonkamer zetten?’
Even was er iets van schrik in Nate’s ogen. ‘Nee! Dat mag niet van mijn ouders. Hij moet boven blijven. Daar is Rosa veiliger.’
Mick haalde zijn schouders op. ‘Best, het maakt mij niet uit.’
‘Goed dan. Ik ben zo weer terug. Ik hoop dat het niet druk is. De winkel is hier om de hoek. Maar ga alsjeblieft niet naar boven, Donnie. Rosa kent jou niet en ze schrikt d r vast dood als ze je ziet. Ze is bang voor boeven en zo.’
Donnie wuifde zijn zorgen weg. ‘Maak je niet druk. Ga nou maar gauw eten halen. Ik wacht wel op jou.’
Nate knikte. ‘Lief van je, MDonnie. Eh, ga maar even in de kamer zitten. Ik ben zo terug.’
Ze opende de deur en liep naar buiten. Toen de deur dichtviel, was het stil.
Donnie deed zijn schoenen uit, hing zijn jas aan de kapstok en plofte in de woonkamer op de bank. Hij keek nieuwsgierig rond. Zijn eerste indruk was juist geweest. De kamer leek meer op een tropische kas dan op een woonkamer. Behalve potten met palmen, glazen bakken met waterplanten en vazen vol groene stengels, stonden er overal bakjes gras.
Kattengras, dacht Mick. Ik wed dat er hier wel een paar katten rondlopen.
‘Poes, poes.’
Meteen streek er iets langs zijn benen. Een Litten keek hem nieuwsgierig aan en kroop naast hem op de bank. Even later kwamen er onder de bank nog twee kleine kopjes met spitse oortjes tevoorschijn. Ergens achter de plantenmassa miauwde een vierde Kat-Pokémon. Blijkbaar hielden ze hier veel van kat-Pokémon.
Donnie keek op zijn Smartwatch. Nate was pas vijf minuten weg. Hij zocht naar de televisie, maar kon die nergens vinden. Er stond wel een grote, groen geschilderde kast met een la onderin en twee deurtjes. Donnie liep ernaartoe en trok de la open. Hij hapte naar adem. Onderin lagen een gouden horloge en een envelop, die opvallend dik was.
Zeker weten dat daar geld in zit, dacht Donnie. Mooie, brandnieuwe dollarbiljetten. Er kwamen zweetdruppeltjes op zijn voorhoofd. Dat horloge was een buitenkansje en die envelop was ook te mooi om waar te wezen. Vlug pakte hij het horloge op, maar legde het toch terug. Te link. Hij kon beter alleen wat geld pakken. Dat merkten ze vast niet. Hij haalde een paar briefjes van $100 uit de envelop, stopte ze in zijn zak en legde de envelop terug.
Opeens klonk er een geluid in de hal. Donnie veerde op. Zijn hart begon razendsnel te kloppen. Was Nate al terug? Hij had de voordeur niet open horen gaan. Of was het misschien het zusje?
Snel duwde Donnie de la dicht. Op zijn tenen sloop hij naar de hal. De voordeur was dicht en Nate was gelukkig nergens te bekennen.
Plotseling stoof een Meowth tussen zijn benen door de trap op. Niets aan de hand. Gewoon op de bank zitten en wachten tot Nate terug is, dacht hij. Net doen alsof ik in slaap gevallen ben.
Hij liep de woonkamer in, maar net toen hij wilde gaan zitten, hoorde hij weer wat in de hal. Het kwam van boven. Eerst hoorde hij een vreemd, schuifelend geluid. Daarna opeens een kort, maar afschuwelijk gekrijs. Toen was het doodstil.
Donnie merkte dat zijn handen zich om de rand van het salontafeltje hadden geklemd. Er stond zweet op zijn rug. Hij hield zijn adem in en luisterde. Niets!
Wat was dat gekrijs? vroeg hij zich af. Kat met zijn staart tussen de deur? Rosa met haar hoofd tussen de spijlen van de box? Gekrabd door de kat? Gestikt in een bijtring?
Donnie aarzelde. Hij mocht niet naar boven, had Nate gezegd. Maar als er nu iets ergs met Rosa gebeurd was? Stel je voor dat ze hem de schuld zouden geven. En dat gestolen geld zouden ze ook ontdekken, natuurlijk. Dit was echt allemaal superlink. Hij moest het geld terugleggen en vertrekken, zodat ze hem nergens van konden beschuldigen.
Zijn handen bibberden zo toen hij het geld uit zijn broekzak haalde, dat het uit zijn vingers glipte en op de grond dwarrelde. ‘Shit!’ Donnie ging op zijn knieën zitten en stootte per ongeluk een bak met waterplanten om. Het water golfde over het groene tapijt en het geld. Donnie greep met zijn handen naar zijn hoofd. ‘Shit, shit, shit! Wat nou?’
De biljetten waren klieder. Hij probeerde ze terug in de envelop te proppen, maar dat werd een zootje. Hij pakte zijn zakdoek en begon verwoed de bankbiljetten af te drogen. Een Purugly stond opeens naast hem en vlijde zich spinnend tegen zijn benen aan.
‘Rot op, beest.’ Donnie had een rood hoofd van inspanning en voelde paniek opkomen. Nate kon elk moment thuiskomen.
Eerst hoorde hij het geluid niet. Pas toen de Meowth met een kreet wegsprong, merkte hij dat er iets aan de hand was. Hetzelfde geluid als eerst in de hal. Harder nu, gevolgd door een zachte bonk op de trap.
Donnie sprong op. Dat moest Rosa zijn. Dat rotkind was natuurlijk op de een of andere manier uit de box geklommen en kwam nu de trap af. Levensgevaarlijk. In elk geval was hij dus niet gestikt.
Snel liep Donnie de hal in. Daar bleef hij stokstijf staan. Er kwam geen kind de trap af. Wel een slang. Een exemplaar van zeker anderhalve meter lang, zo dik als een mannenarm, roze met ingewikkelde zwarte patronen. In het midden was het lijf opgezwollen. Daar zat een dikke bobbel, alsof de slang iets groots had ingeslikt.
Iets wat ongeveer zo groot is als een baby, dacht Donnie. Kippenvel trok over heel zijn lijf.
Plotseling draaide de slang zijn kop en keek Donnie aan met zijn gele ogen. Hij siste en toonde twee scherpe hoektanden. Snel gleed het lange lijf de trap af, waarbij de bobbel op elke trede bonkte.
Bijna geruisloos schoof de slang daarna over de grond. Donnie stapte achteruit, de woonkamer in. Hij smeet de deur dicht. Net te laat. De slang zat ertussen en siste van woede. Ze werkte zich door de deuropening en schoof over de vloer de kamer in. Haar lijf zwiepte in woedende zigzagbewegingen. Donnie sprong op de bank, maar de slang kronkelde zonder moeite omhoog langs de leuning. Donnie struikelde en viel achterover. Het volgende moment krulde de slang zich om zijn been. Donnie gilde, rukte zich los en sprong van de bank af. In paniek keek hij om zich heen. Naast de bank stond een koperen bloempot met een palm. De slang was over de bank gegleden en uit het zicht verdwenen.
‘Shit, waar is hij nou?’
Opeens schoot de slang onder de bank uit, de bek opengesperd. Donnie schreeuwde, tilde de koperen pot op en ramde hem met volle kracht op de kop van de slang. Een siddering ging door het lijf, toen lag het stil.
Donnie wachtte een poosje. De slang bewoog niet. Donnie hijgde van inspanning toen hij de zware pot optilde en op zijn plaats terugzette.
Hij hoefde niet bang te zijn. De slang was zo dood als een pier. Haar kop was verpletterd.
Donnie zuchtte en veegde het zweet van zijn voorhoofd. Hij liet zich op de bank zakken en keek naar de platgebeukte slangenkop.
Hoe kon een slang hier in huis komen? Opeens wist hij het. Natuurlijk, Nate had het zelf gezegd: zijn ouders waren artiesten met een slangenact. Misschien waren ze deze slang vergeten, of was hij ontsnapt uit zijn hok.
Pas toen dacht Donnie weer aan Nate’s zusje. Hij keek naar de verdikking in het midden van het slangenlijf. Had de slang Rosa opgegeten? Wat een ramp. Voor de kast lagen ook nog de natte dollarbiljetten te wachten. Wat een puinhoop. Donnie vloekte. ‘Shit! Was ik maar nooit hierheen gekomen. Wat moet ik nu zeggen als Nate thuiskomt?’
Hij hoefde niet meer na te denken, want de voordeur ging open en dicht. Donnie sprong overeind en liep snel naar de hal. Daar stond Nate met zijn hand in zijn jaszak.
‘Sorry dat het zo lang duurde, Donnie. Het was nogal druk in de winkel.’
Donnie knikte, aarzelde. Nate keek hem onderzoekend aan. ‘Is er iets? Je staat zo vreemd te kijken. Je moet nu trouwens maar gaan. Soms komen mijn ouders eerder thuis. Ze mogen jou beslist niet zien.’
Donnie wist nog steeds niet hoe hij moest beginnen. ‘Er… er was een slang,’ zei hij ten slotte.
‘Wat zeg je?’
‘Eh, ik hoorde een geluid in de hal. Ik ging kijken en er kwam een slang de trap af.’
Nate staarde hem alleen maar aan. Hij kreeg de rillingen van iets in zijn ogen.
‘Waar is de slang?’ Nate’s stem klonk hees.
‘Er is geen gevaar meer. Ik heb haar uitgeschakeld.’ Hij zweeg even. ‘Maar ik vrees dat er iets ergs gebeurd is. Ik ben bang dat die slang eh, jouw zusje… opgegeten heeft.’
Alle kleur verdween uit Nate’s gezicht.
In de groene schemer van de hal leek het of ze langzaam lichtgroen werd van ellende.
‘Wat afschuwelijk, Nate. Vreselijk. Ik wou dat ik het had kunnen voorkomen, maar ik mocht niet naar boven van je. Ik heb de slang gedood, dat was het enige wat ik kon doen. Ik heb zijn kop verbrijzeld met een bloempot.’
‘Rosa?’ Met een gil stormde Nate langs Donnie de woonkamer in. Nate gilde opnieuw en knielde neer bij het dode beest dat naast de bank lag. Zachtjes streelde ze de grote bobbel in het slangenlijf.
‘Rosa,’ fluisterde zij. Haar stem was vol ongeloof.
Donnie stond in de deuropening. ‘Ik kan niets meer doen. Eh, dus ik denk dat ik maar ga. Het spijt me van je zusje.’
Razendsnel draaide Nate zijn hoofd om en keek hem fel aan.
‘Het is jouw schuld! Ik had gezegd dat je niet mocht komen, maar jij kwam toch. Ik zei dat je weg moest gaan, maar jij wilde blijven. Als jij niet gekomen was, was er niets gebeurd!’
Haar stem klonk nog heser en zat vol haat. ‘Hoe komt dat geld daar op de grond? Nou? Zeg op!’
‘Eh… In elk geval is die slang dood. Daar heb ik voor gezorgd.’
Nate sprong overeind. ‘Jij snapt het niet, sssukkel!’
Haar stem was veranderd. En er gebeurde iets raars met haar gezicht. Haar wangen werden nog groener. Het leek of haar neus kromp.
‘Je hebt Rosa vermoord! Ze wilde alleen maar spelen. Ze deed geen vlieg kwaad.’
Donnie begreep er niets van. Ongerust keek hij naar het gezicht van Nate, dat er steeds vreemder uit ging zien.
Op dat moment sprong er iets uit haar jaszak. Een Mametchi probeerde weg te rennen, maar Nate was sneller. Zijn hand schoot uit, greep het beestje bij zijn staart en hij hield hem vlak voor zijn gezicht.
‘Rosa s hapje. Helemaal voor niets gehaald.’
Twee tellen spartelden de pootjes boven haar geopende mond. Toen schoot haar tong naar buiten. Ze liet de Mametchi in haar keelgat zakken. Hap! Slik! Weg Mametchi.
Donnie kokhalsde. Het kon niet waar zijn wat hij zag. Jongens eten geen Mametchi’s ! Een moment dacht hij dat alles één grote grap was. De slang, de Mametchi. Nate hield hem voor de gek. Dat kon niet anders.
Nate likte langs zijn lippen, slikte iets door en wees naar de bobbel in het dode slangenlijf. Een traan gleed over zijn wang.
‘De kleine boef kon niet wachten en heeft een van de poezen gepakt. Die zijn helemaal niet voor haar. Die zijn voor papa en mama!’
In een flits herinnerde Donnie zich de oranje kat die de trap op gerend was. De slang had de kat opgegeten. De slang was dus zijn zusje! Dat was krankzinnig.
Maar jongens eten ook geen muizen, dacht hij. Dat is net zo krankzinnig. En hoe kan Nate een broertje hebben dat een slang is? Dan moet hij zelf…
Donnie keek met grote ogen naar Nate. Haar neus was helemaal verdwenen en ze had alleen nog twee smalle neusgaten. Terwijl hij naar haar keek, smolten zijn oren weg in de geschubde huid van haar groene wangen. Haar ogen werden zwarte spleten die wegtrokken naar de zijkant van haar platte kop. Haar nek rekte uit en werd langer en langer.
Donnie snakte naar adem. Nate liet zich languit op de grond vallen en drukte haar armen strak tegen zijn lichaam. Het volgende moment kroop daar een grote slang, zeker twee keer zo groot als de dode, uit de kleding van Eva tevoorschijn. Ze richtte haar brede, platte kop op, toonde haar flitsende tong en siste kwaadaardig.
Donnie had genoeg gezien. Hij begreep het niet, hij wist dat het eigenlijk onmogelijk was, maar één ding wist hij zeker: hij moest hier als de donder wegwezen.
Hij nam een grote sprong in de richting van de deur. Nate’s staart zwiepte door de lucht en slingerde zich om zijn been. Donnie struikelde, schreeuwde.
De slang fluisterde in zijn oor: ‘Mijn zusje, mijn zusje heb je vermoord, ssssukkel.’
‘Ik wist het niet! Ik wist het niet!’ Donnie trapte woest met zijn been, rukte zich los en krabbelde overeind. Hij nam een duikvlucht door de deuropening, rolde meteen om toen hij in de hal neerkwam en trapte de deur dicht. Aan de andere kant bonkte Nate met haar kop tegen de deur. Het hout bewoog onder haar harde klappen. Bam! Het slot kraakte. Bam! Er kwam een uitstulping in de deur.
Donnie wachtte niet af. Hij sprong overeind en rende naar de voordeur. Bam! Bij de volgende klap had de slang een gat in de deur gebeukt. Splinters vlogen in het rond. De slang hapte stukken hout uit de deur en wrong vervolgens haar lijf door de opening.
Donnie greep de klink beet en trok de voordeur open.
Daar stond een vrouw. Ze had smalle gele ogen met zwarte pupillen, neusgaten zonder neus en een groene tint. Naast haar blokkeerde een enorme opgerolde slang de doorgang. Nate’s ouders waren thuisgekomen.
Ze deden iets met vuurspuwen en een slangenact, had Nate gezegd. Die gedachte flitste even door Micks hoofd. Nu begreep hij ook waarom het huis was ingericht als een jungle.
NateRosa
Nate’s moeder fluisterde slechts twee woorden: ‘Mijn kind!’ Blijkbaar wist zij dankzij een of ander mysterieus oermoedergevoel al wat er gebeurd was. Terwijl ze sprak, spoten er vlammetjes uit haar mond.
Nate’s vader richtte zich op tot hij hoog boven Mick uittorende, machtig en angstaanjagend, een wurgslang van meer dan vier meter lang.
Langzaam naderde Nate Donnie van achteren. Zijn geschubde lijf schoof nu traag over de vloer van de hal. Hij hijgde in zijn nek. Donnie wist dat er geen uitweg meer was…
Opeens rinkelde er een fietsbel. Er fietste een meisje langs. Iedereen keek naar de weg. Ook de grote slang draaide zijn kop. Donnie zag zijn laatste kans.
‘Aukje, wacht!’ In een wanhoopspoging duwde hij Nate’s moeder opzij en rende het tuinpad op. Eva’s vader siste toen zijn vrouw boven op hem viel. Donnie stoof de tuin uit, rende voor zijn leven.
‘Aukje, wacht! Wacht!’
Het meisje keek om. Ze zag Donnie en drie slangen die hem kronkelend en sissend achtervolgden. Ook Nate’s moeder had inmiddels haar slangengedaante aangenomen. Donnies gezicht was spierwit, zijn ogen groot van angst. Aukje remde een beetje af. Even gleed er een glimlach over haar gezicht. ‘Snel! Spring achterop.’
Snikkend van angst greep Donnie de bagagedrager beet en sprong. Aukje ging onmiddellijk op de trappers staan en terwijl zij meer vaart maakte, werd de afstand tussen de fiets en de slangen steeds groter. Mick hield zich huilend vast aan Aukje. Hij was bang, doodsbang.
Toen de slangen niet meer te zien waren, remde Aukje af.
Mick slikte snel een snik weg en probeerde stoer te klinken.
‘Eh, tof, dat jij net langsreed, Aukje. Het was gevaarlijk daar met die slangen. Jij hebt mij gered. Je bent een coole meid! Misschien kunnen wij samen eens…’
Aukje schudde haar hoofd. ‘Zo is het ver genoeg. Stap af, Donnie.’
Donnie snapte het niet. Ze was toch stapel op hem?
‘Wacht even,’ zei hij. ‘Laat me nog een eindje meerijden, alsjeblieft. Het is hier zo donker en…’
Aukje schudde haar hoofd. ‘Je snapt er niets van, Donnie. Ik vond het leuk even een rondje met jou te rijden. Anders zou je dat nooit willen. Je vindt dat ik vals kan zingen. Ik weet het heus wel. Jij vindt Nate veel leuker.’
‘Niet waar, Aukje,’ loog Donnie. ‘Ik vind je heus… Ik vind je wel…’
Hij zweeg en verstarde. Aukje liet zichzelf op de grond vallen en begon hevig te kronkelen. Terwijl haar gezicht veranderde keek ze schuin omhoog naar hem. Vol afgrijzen zag Donnie hoe ze veranderde. Nog even had zij het gezicht van Aukje.
‘Wist jij dat dan niet, Donnie? Nate is mijn oudere broer!’
Liefdevol slingerde de slang zich om zijn benen en snoerde hem helemaal in…
Het is een best spannend verhaal en ik vond het leuk om het te schrijven. Hopelijk hebben jullie net zoveel plezier met lezen. Laat me weten wat jullie ervan vinden! Laat vooral een reactie achter!
Fijne dag verder,
Lucas
P.S. Ik heb vanmorgen gevraagd aan mijn moeder of zij een knuffel van Nate kan maken! En als ie niet snel af is dan koop ik gewoon een knuffel die ik Nate noem!
Ik heb gisteren op Sims het karakter Nate West gemaakt. Hij heeft rood haar en blauwe ogen, en draagt vaak een blauw jasje met een grijze korte broek en rode schoenen. En om hem beter te leren kennen heb ik twee verhalen over hem geschreven. Hier is de eerste:
Hij heeft een T-shirt aan waarop Stalin de hand van Mao Zedong schudt. “Mijn kameraden”, zegt hij met een grote glimlach. “Tof shirt hè?” Nate West heeft wel honderd van dit soort shirts in de kast liggen. “Met Loekasjenko, Lenin, Brezjnev en natuurlijk Fidel Castro. Ik kies de plaatjes uit en laat ze drukken ergens bij een drukkerij in Center City in de regio Likybin. Vind je dat kapitalistisch?” Hij fronst en haalt zijn schouders op. “Ach, je kunt niet alles hebben.”
Nate is 18 en communist. Hij loopt verend door de marmeren gangen van het communistische partijbureau in Wapenfelt en knikt de portier toe. Aan het einde wijst hij naar een metershoog schilderij van Karl Marx. “Die wist het goed te voorspellen. De socialistische staat is het eindpunt. Die zal hier , ook in Katoren, ten minste in dit deel, het oosten, komen. Misschien op een iets andere manier dan hij had voorspeld, maar je moet ook met je tijd meegaan.”
De kaart van Katoren!
De Familie West vormen een communistische familie. Toen hij achttien werd, stelde zijn vader voor dat hij ook maar eens lid moest worden. “Natuurlijk wilde ik dat, ik had ernaartoe gewerkt.”
Bijna alle jongeren in Katoren gaan naar de universiteit (ik heb dat ook gedaan) en dus Nate ook. “Ik ging rechten en politicologie studeren, omdat ik daarmee de politiek in kan gaan. Dan kun je tenminste carrière maken.”
Nate neemt me mee naar zijn werkplek, een klein kamertje dat hij deelt met een meisje met een witblond permanentje. Ze werken allebei als journalist voor het partijblad. “Ik kreeg het baantje aangeboden, omdat ik mensen kende die mensen kenden. Ideaal, dus dat heb ik meteen gedaan. En ik hoef niet zo veel te schrijven. Ik surf vooral een beetje op internet, Ping en Twitter.” Zijn collega knikt en glimlacht.
“Hoewel hier veel oude mensen werken, is de partij eigenlijk jong”, legt hij uit. Onder de honderdduizend leden zit een groot aantal twintigers die het anders willen doen en een onafhankelijk Oost-Katoren willen. “Communisme betekent namelijk niet dat je ouderwets bent, maar dat je idealen hebt. Het maakt niet uit dat ik toen niet leefde, ik wil rechtvaardigheid en gelijkheid. Een betere wereld. Zoals vroeger, met uitzondering van een paar dingen.”
Hij is namelijk progressiever dan zijn ouders en daarom hangt hij het zogenoemde communisme 2.0 aan. “Speciaal voor jongeren zoals ik. We willen studeren en werken in het buitenland, want dat is hier moeilijk. Ik ben zelf nog nooit in het buitenland geweest, maar begrijp het wel. Je moet daar niets achter zoeken, we willen dat alleen omdat we zo ons land kunnen verbeteren. Zodra we een socialistische staat hebben hier in Oost-Katoren en ons hebben afgescheiden van “het Westen” (de regio Likybin en omstreken) , willen de jongeren niet meer weg, want dan is hier alles beter. Er is dan geen werkloosheid meer en iedereen zal gelukkig samen leven. Huidskleur en seksuele voorkeur, het maakt allemaal niet uit.”
Eigenlijk wil hij de goede dingen van het kapitalisme verbinden met die van het socialisme, vertelt hij. “Dus gratis medicijnen en onderwijs voor iedereen, maar wel vrijheid van media.” En vrijheid van mode? Hij knikt enthousiast. “Zeker. Want we willen natuurlijk niet terug naar de tijd van die suffe communistische kleren, al wil mijn “verloofde” dat wel, Zucht. Had ik maar een leuke vriend of vriendin in plaats van zo’n zeurend viswijf.”
Hij geeft me een T-shirt cadeau en is verbaasd als ik het niet meteen aantrek. “Waarom niet, jullie in Europa hebben toch ook veel te danken aan de communisten? Wij hebben jullie van de nazi’s bevrijd.” Hij schudt zijn hoofd als ik vertel dat ik nu in het deel van Katoren woon wat is bevrijd door de Likybinners en Simnadezen en Janovanen, ook wel bekend als de regio Likybin, maar dat ik vroeger wel in het oosten gewoond heb, in het plaatsje Wijchen. Ik zal hem maar niet vertellen dat ik zelf in een “ vorig leven een geallieerde Amerikaanse militair ben geweest.” “Echt joh? Toch gek dat jullie de bevrijding door het Rode Leger niet vieren. Zonder ons waren jullie nu allemaal fascisten.”
Als hij over straat loopt, deelt hij kaartjes van zichzelf uit. Hij geeft ze aan mooie meisjes op hoge hakken, die hem kunnen opzoeken op de sociale mediasite Ping. Een blond meisje pakt het kaartje aan en knippert met haar wimpers. Hij lacht. “Die wil wel. Maar ik doe het vooral voor de partij. Als ze op mijn pagina komen, zien ze mijn berichten over de communistische heilsstaat en Stalin.
“Nee joh, daar reageren ze helemaal niet gek op. Ik weet dat sommige mensen hem haten, maar dat komt doordat ze verkeerd geïnformeerd zijn. De genocide tegen de Oekraïeners in 1932-’33 heeft nooit plaatsgevonden. Er was gewoon honger, omdat de oogst dat jaar tegenviel. Allemaal fascistische propaganda, want Stalin hield van ons allemaal.”
Hij pauzeert even. “Zelfs van jou, want hij was een internationalist. Mensen geloven tegenwoordig alles wat ze horen. Dat komt doordat in de kapitalistische wereld alles om reclame draait. Mensen geloven wat er in commercials tegen ze gezegd wordt.”
Hierdoor zijn veel mensen in het Westen geïndoctrineerd. “Neem bijvoorbeeld aids, daar kan ik zo boos over worden.” Hij vertelt over hoe sommige Oekraïeners en Russen erover praten. “De medische industrie verspreidt leugens dat er hiv bestaat. Iedereen moet dure tabletten kopen en wat gebeurt er? Ze sterven. Dat is toch vreselijk. Aids, het is allemaal één grote leugen, in de Sovjet-Unie hadden ze nergens last van.
“Dat er een tweede poging tot de stichting van de Socialistische heilstaat komt, is bepaald in de geschiedenis. Ik maak me geen zorgen, want het gaat democratisch gebeuren. Het is al duidelijk dat jullie van de regio Likybin ons er niet bij willen hebben. Perugona heeft een unie voorgesteld, samen met Sulani. Ik zeg: ook China erbij. Dan hebben we goedkoop gas en kunnen we onze eigen economie draaiende houden.”
Daar hoeft politiek niets voor te gebeuren? “Zodra de jongeren van nu volwassen zijn, gaan ze op ons stemmen. In het westen, in het oosten, want ze komen allemaal uit Katoren. In 2027 hebben we een vernieuwde Socialistische heilstaat. Democratisch gekozen, want we hebben geen fascistische methoden nodig om ons punt te maken. Anders dan de nationalisten.”
Hij maakt een rillende beweging. “Absoluut, van het Katoreense Nationaal-Simsistische Partij en andere patriotten moet ik niets hebben. Ze zijn racistisch en homofoob, dat gaat in tegen mijn principes.
“Ik kwam pas een meisje in de metro van Rafenburg tegen dat met me aan het flirten was.” Hij begint te grijnzen en zoekt in zijn telefoon haar naam op tussen enkele honderden anderen. “Uhm, ik weet haar naam niet meer, maar weet het nog goed. Ik gaf haar mijn kaartje en ze voegde me toe. Maar toen ik zag dat ze online fan van de Llama Society, een Sim-Nationalistische beweging, was, heb ik haar gelijk ontvriend. Dat soort gekke mensen, daar kan ik niets mee.”
Dit artikel is geschreven door Donnie Smits, een freelancer in opdracht van Yes Way Katoren.
Laat me weten wat jullie ervan vinden! Laat vooral een reactie achter!
Ik zat laatst wat door mijn leerboek Creatief Schrijven van de LOI te bladeren en toen stond daarin als opdracht: “Schrijf een parodie” en ik wist niet waarop ik een parodie moest schrijven, en vanmorgen zag ik het licht ineens. Ik besloot een parodie te schrijven op het verhaal van een van mijn favoriete films, namelijk Inside Out. En omdat jullie mijn volgers zijn krijgen jullie een sneak peek.
Een jonge jongen genaamd Damian Jenkins wordt geboren in Center City in de VS. In zijn geest, die gewoonlijk “Hoofdkwartier” wordt genoemd, worden in de loop van de tijd vijf gepersonifieerde emoties gecreëerd: Vreugde, Verdriet, Angst, Walging en Woede, die elk in deze specifieke volgorde worden geïntroduceerd. De emoties zijn geladen met het reageren op Damian’s omstandigheden en het vormen van haar herinneringen, die zijn ondergebracht in bollen die een bepaalde kleur produceren afhankelijk van de emotie van de herinnering. De belangrijkste herinneringen, die bekend staan als “Core Memories”, vormen de drijvende kracht achter vijf “Islands of Personality” die elk een ander aspect van Damian’s persoonlijkheid weerspiegelen: Family Island, Friendship Island, Gamer Island, Honesty Island en Goofball Island.
Damian Jenkins
Elke emotie heeft ook een bepaald doel in Damian’s leven: Vreugde zorgt ervoor dat hij gelukkig is, Angst houdt hem veilig, Woede houdt zijn leven eerlijk en Walging voorkomt dat hij vergiftigd wordt, zowel fysiek als sociaal. Niemand begrijpt het doel van Verdriet, want het enige wat ze schijnbaar doet is Damian een slecht gevoel geven. Als gevolg hiervan wordt ze constant genegeerd en verhinderd om de besturing van het hoofdkantoor te gebruiken, voornamelijk door Joy, die Damian het liefst zo veel mogelijk tevreden houdt.
Als Damian elf is, verhuist zijn familie naar Londen in het Verenigd Koninkrijk nadat zijn vader een nieuwe baan heeft gekregen. Joy probeert van de verhuizing een prettige ervaring te maken voor Damian en de andere emoties, maar verschillende gebeurtenissen in de aanloop naar de verhuizing zorgen ervoor dat de andere emoties daar anders over denken. En Verdriet verpest de zaken nog meer wanneer ze een gelukkige herinnering in een droevige herinnering verandert door hem aan te raken en ervoor zorgt dat een kerngeheugen uit de container valt waarin het is gehuisvest. Zich ervan bewust dat herinneringen niet kunnen worden teruggedraaid als ze eenmaal verdrietig zijn geworden, houdt Joy Sadness bezig door haar de hele dag en nacht een stapel ‘mind-handleidingen’ te laten onthouden.
Op Damians eerste dag op zijn nieuwe school probeert Joy te voorkomen dat Sadness iets aanraakt door haar volledig stil te laten staan in een cirkel van krijt. Maar Sadness waagt zich buiten de cirkel en creëert een nieuwe kernherinnering nadat hij Damian aan het huilen heeft gemaakt in het bijzijn van zijn nieuwe klasgenoten. Joy probeert zich van de nieuwe herinnering te ontdoen, maar haar worsteling met Sadness leidt ertoe dat alle kernherinneringen uit hun container worden geslagen. Voordat Joy ze terug kan zetten, worden zij, Sadness en de kernherinneringen door een geheugenbuis naar de verre uithoeken van Damian’s geest gestuurd.
Terwijl Vreugde en Verdriet zich een weg banen door “Long Term Memory”, een labyrintachtige plek waar alle herinneringen uit het verleden van Damian zijn opgeslagen, komen ze Damian’s denkbeeldige vriend Bing Bong tegen, die wanhopig op zoek is naar een nieuw contact met Damian. Wanneer Bing Bong ontdekt dat zijn door liedjes aangedreven denkbeeldige wagen is gedumpt in “the Memory Dump”, een put waar verouderde herinneringen worden gewist, barst hij in tranen van snoep in en wordt getroost door verdriet terwijl Joy in verwarring toekijkt. Ondertussen proberen woede, walging en angst, terug op het hoofdkwartier, de leiding te nemen in de nasleep van Joy’s afwezigheid. Maar ze zijn niet in staat om Damian blij te maken, en in plaats daarvan per ongeluk een verhitte discussie aan te gaan met Damian’s ouders, en Goofball Island in de Memory Dump te laten vallen. De drie realiseren zich al snel dat het knoeien met Damian’s persoonlijkheid ervoor zal zorgen dat het zichzelf langzaam zal vernietigen met mogelijk rampzalige gevolgen.
Joy, Sadness en Bing Bong bedenken een plan om met de “Train of Thought” terug naar het hoofdkwartier te rijden en door de verschillende delen van Damian’s geest te trekken, zich er niet van bewust dat Damians leven langzaam begint af te brokkelen. Ze vervreemdt zijn oudere broer Terrence, zijn ouders en zijn voormalige beste vriend, worstelt in haar nieuwe omgeving en verlaat de plaatselijke computerclub nadat ze het tijdens de eerste try-out niet goed deed. Woede redeneert dat de enige manier om Damian’s persoonlijkheid te herstellen en te voorkomen dat de overgebleven eilanden in de Memory Dump vallen, is haar over te halen om weg te rennen naar een verre plaats, bij voorkeur Syrië, om een nieuwe “gelukkige” familie te vinden.
Later die nacht, terwijl Riley slaapt, arriveren Joy, Sadness en Bing Bong bij het laadperron voor de trein van het denken, alleen om te beseffen dat de trein ’s nachts niet rijdt. In een poging om de trein een vliegende start te geven, infiltreren de drie “Dream Productions”, waar Damian’s dromen en nachtmerries worden gecreëerd. Op het podium infiltreren ze een monsterlijke piraat, die Damian bang maakt en wakker maakt. Terwijl Joy, Sadness en Bing Bong aan boord gaan van de Train of Thought en zich een weg banen naar het hoofdkwartier, voert Anger zijn plan uit om weg te rennen. Damian wordt ertoe gebracht de creditcard van zijn broer te stelen, waardoor Honesty Island instort en de Train of Thought vernietigt in het proces. Joy, Sadness en Bing Bong zoeken hun toevlucht op Family Island, maar het eiland begint in stukken te vallen wanneer Damian in een wachtende bus naar het Midden-Oosten stapt. Dan, na een mislukte poging om via een onthulde herinneringsbuis naar het hoofdkwartier te liften, vallen Joy en Bing Bong op de vuilnisbelt en laten Sadness alleen achter.
Joy, in wanhoop en op het punt om het op te geven, barst in tranen uit en bladert door Damian’s herinneringen, en vindt een trieste waarin Damians favoriete videogame onherstelbaar crashte. Wanneer ze ziet dat Damian’s broer en ouders hem troosten (waardoor de herinnering in een gelukkige wordt veranderd), realiseert Joy zich wat de functie van Verdriet is – als een baken voor anderen fungeren om hen te laten weten wanneer Damian hulp nodig heeft. Joy helpt Bing Bong zijn raketwagen te vinden en probeert hem te starten, maar realiseert zich dat hij niet elke keer de klif bereikt. Bing Bong, in een moment van zelfrealisatie, start de raket opnieuw en springt weg voordat hij wegvliegt. Joy kijkt over haar schouder nadat ze amper de klif heeft bereikt. Omdat Bing Bong vastzit op de vuilnisbelt en dit misschien de laatste keer is dat hij Joy zal zien, bedankt ze haar dat ze hem belangrijk heeft laten zijn en verdwijnt.
Joy komt uit de vuilnisbelt en vindt Sadness, die tot de conclusie is gekomen dat haar daden Damian’s leven permanent erger kunnen maken en vlucht voor haar. Met behulp van een enorme stapel denkbeeldige vriendinnen uit Imagination Land, lanceert Joy zichzelf naar Sadness met een grote trampoline en grijpt haar voordat ze naar Headquarters vliegt, waar Anger en Disgust samenwerken om ze naar binnen te krijgen. Iedereen kijkt dan naar Joy om de situatie te redden, maar ze doet een stap achteruit en laat Sadness de controle overnemen. Damian, die zijn emoties nu onder controle heeft, stapt uit de bus voordat deze de Kanaaltunnel ingaat om naar Frankrijk te gaan, en uiteindelijk naar Istanbul, en keert terug naar haar ouders, waar hij in tranen uitbarst nadat hij heeft toegegeven dat hij haar oude leven in de Verenigde Staten van Amerika . Terwijl zijn broer hem troost, creëren Vreugde en Verdriet samen een nieuwe kernherinnering, die zowel blauw als geel gloeit, het begin van het herstel van Damian’s persoonlijkheid en een nieuw gebied van Damian’s geest.
Nu Damian zich nu aanpast aan het leven in een nieuwe stad en een nieuw land en Sadness eindelijk haar plaats moet hebben gevonden tussen haar mede-emoties, werkt iedereen samen om Damian te helpen een gelukkig leven te leiden als hij twaalf wordt en naar de middelbare school gaat (wat een kostschool is, zoals dat gebruikelijk is in het VK).
En, wat vinden jullie ervan? Ja, ik moet er nog wat foutjes uithalen en zo. Maar vergeet niet, dit is een eerste versie! Misschien ga ik ooit een boek schrijven over Damian en zijn familie!😉 Helaas is Inside Out nu niet meer mijn lievelingsfilm, die eer is nu voor de film van het boek “De Club van Lelijke Kinderen”!
Fijne dag verder,
Lucas
P.S. Ik was vandaag met mijn moeder en mijn oma naar de IKEA, en toen vertelde mijn oma mij een verhaal over toen ze op zoek was naar een woning. Dat was omstreeks 2009, en toen ze dus op zoek waren naar een woning gingen ze dus bij een huis kijken en uit dat huis kwam net een vrouw lopen die naar urine stonk. En toen ging ze door de brievenbus snuffelen en ze rook een pislucht. En toen dacht ze: ” In dit gribushuisje wil ik niet wonen!” Gelukkig voor haar heeft ze nu een leuke flat en geen “Gribushuisje”! Over het algemeen had ik het dus best gezellig met oma bij de IKEA!
Ik heb weer een nieuw Sims verhaal bedacht wat ik graag met jullie wil delen! Het gaat over Swan Lewis, een van mijn knuffels, en zijn vrienden. Ik ga vandaag wat over hen vertellen.
We beginnen met onze hoofdpersoon, Swan Lewis. Swan komt uit Azië maar heeft zijn hele leven al in Center City gewoond bij Robert Lewis en zijn familie (door wie hij geadopteerd is). En nu denk je misschien: “Is Swan geen meisjesnaam?” Het antwoord is nee, de naam Swan blijkt na onderzoek door mij een uniseksnaam te zijn. Maar goed, hierover kunnen we nog uren discussiëren. Swan is een best wel slimme jongen, ook is hij best wel knap (ook al vinden sommigen m op Kim Jong-un lijken) en hij houdt ook erg van videogames. Hij wil graag schrijver worden, en daar doet hij heel erg zijn best voor. Hij wil namelijk een boek gaan schrijven over de avonturen die hij beleeft met zijn beste vriend Joshua de Leeuw! Alhoewel Swan op de middelbare school veel gepest werd is hij toch goed terechtgekomen!
Dit is Joshua de Leeuw. De beste vriend van Swan. Hij komt uit een gezin wat toegewijd is aan het communisme en Rusland, maar hij is de enige die niks met al die communistische idealen heeft. Hij heeft meer iets met de USA en de Randstad. Daarom is hij naar Center City verhuisd. Hij heeft nog af-en-toe contact met zijn familie en dan vooral met zijn zus Lisa en zijn moeder. Zijn vader en zijn andere zus Eline ziet hij niet meer omdat die zich volledig hebben afgezonderd van hem sinds hij is ” overgelopen naar de vijand” (lees: naar de Randstad is verhuisd.) Joshua is avontuurlijk en verder heel erg slim en creatief. Ook is hij best vriendelijk. Maar als hij boos of angstig is (zoals tijdens de COVID-19 pandemie) komen er toch hele radicale ideeën uit hem (zoals het leger inschakelen om zo mensen binnen te houden tijdens een lockdown of een burgeroorlog willen starten om zo Nederland communistisch te maken!) Zijn familie komt uit Wijchen. Hoewel hij geen rol speelt in mijn aankomende boek “De Club van Wijchenaren”. Maar hij woont nu samen met zijn vrienden in Center City.
Dit Kumatora Osohe. Ze is misschien nogal, uhm, apart te noemen. Ze is een jongensmeisje die best wel stoer is, dus ze is best wel anders dan de meeste andere meisjes in Center City. Maar daarom vindt Swan haar ook zo leuk, want Swan had op de middelbare school verkering met een echt meisjesmeisje en dat beviel niet goed, to say the least! Maar Kumatora past veel beter bij Swan omdat ze allebei van gamen houden en van avontuur. Ze speelt vooral graag GTA en andere adventure games. Ze is gebaseerd op een karakter uit een game.
Dit is Lana de Wit. Lana is de vriendin van Joshua en voordat ze Joshua heeft ontmoet had ze al een heel zwaar leven achter de rug (lees hier maar). Maar nu met Joshua heeft ze haar leven weer op orde en ze is nu een romanschrijver die jeugdboeken schrijft over van alles en nog wat. Ook is Lana erg slim en dat gebruikt ze in haar boeken. Lana is verder erg perfectionistisch, maar wel erg aardig! By the way, ik heb Lana niet zelf bedacht, maar een klasgenote van de basisschool, ik heb het karakter alleen maar “geleend” en verbeterd.
En dan nu het huis. Het huis is een luxe appartement in een appartementencomplex wat ik het beste zo kan omschrijven: “Een groot open ruimte appartement, met moderne decoraties en goede verlichting. Beschikt over een grote woonkamer met een open keuken, een grote slaapkamer en een middelgrote badkamer. Heeft tevens een aparte indeling voor de kast en een kleine studio bij de entree. Bevat een groot panoramisch raam waarmee je de omringende wereld kan zien. Gebruikt wat bezittingen van Franklin’s huis op 3671 Whispymound Drive.”
Maar een foto zegt meer dan 1000 woorden zeggen ze altijd dus hier wat plaatjes.
Het complex, gezien vanaf de voorkant.Het appartement van Swan en zijn vrienden. Dit is de eerste etage.Hier zitten de keuken, de eetkamer, de woonkamer en het kantoor.Het appartement van Swan en zijn vrienden, dit is de kelder met slaapkamers en badkamer.
En dan is er nog een appartement wat niet gebruikt wordt.
Wat vinden jullie van Swan en zijn vrienden (en hun appartement)? Laat het me weten in de reacties!
Fijne dag verder,
Lucas
P.S. Vanmorgen zat ik naar het liedje “Aan de Kust” van BLOF te luisteren en toen kreeg ik een idee voor een parodie songtekst: “In de Stad”. Wat vinden jullie daarvan? Moet ik dat doen?
Luc's hoekje online 