Lucas aan de andere kant van de Wereldbol; dag 12!

Beste lezers,

Jullie liggen waarschijnlijk nu al te slapen op het moment dat ik dit schrijf (logisch, want het is in Nederland ook 2 uur ’s nachts) maar ik ga jullie toch iets over mijn dag vandaag vertellen! Vandaag was namelijk weer een reisdag, waarop we van Key West naar Miami Beach reisden! En ik kan je dit zeggen; de reis viel heel erg mee! Gek he? Hoe de terugweg altijd korter lijkt te duren dan de heenweg! Hoe zou dat komen? Ik heb werkelijk waar geen idee!

Maar hoe vond ik Key West nou uiteindelijk? Nou, het was echt een badplaatsje, maar toch ook weer niet! Ik bedoel; het had wel souvenirwinkeltjes en restaurantjes en zo, maar het had niet echt dezelfde vibe als andere badplaatsen die ik ken zoals Gran Canaria en Chersonissos en Benidorm en zo. In Key West had je geen last van lawaaierige toeristen, geen last van geweld op straat, geen last van uitgaande jongeren en zo! Eigenlijk was Key West een heel erg autisme vriendelijke badplaats!

En bovendien ben ik vandaag ook begonnen (toen we eenmaal in het hotel aankwamen op Miami Beach) met een nieuw Sims-verhaal over de twee bovenstaande personages die samen in een penthouse wonen in mijn Sims en daar van alles meemaken in mijn Sims-stad Center City! De jongen heeft een hoge functie bij een techbedrijf en het meisje is e-sportsgamer!

En vandaag hebben mijn ouders een grote openbaring gedaan waarvan ik nog niet wist dat ze dat vonden! Ik zag mijn ouders altijd als onaangepaste zonaanbidders die overal heen gingen als het er maar warm was (en dat het daarom zoveel moeite kostte om ze mee te laten gaan naar Berlijn en het daarom zo weinig moeite kostte om naar Kaapverdië te gaan!), die het liefst de hele dag op het strand wilden liggen “bakken” en dan ’s avonds te genieten van een lekker frikandelletje speciaal of een bamihap, maar niets blijkt minder waar, mijn ouders vinden de hele dag op het strand liggen juist niet leuk omdat “dat gaat vervelen” en “ze dan als een kreeft terugkomen”, en dat willen ze niet! Ook met de mythe/het beeld wat ik over mijn ouders had over dat zij echte “all-inclusive gangers” waren waarbij na aankomst op vakantie het gelijk shirts uit en bandje om was en vervolgens bij het zwembad te gaan liggen kijken hoe de zon ondergaat achter het onbeperkt buffet en natuurlijk niet vergeten een wekkertje te zetten om op tijd te zijn om een handdoekje bij het zwembad neer te leggen en op tijd te zijn voor het ontbijtbuffet! Kijk all-inclusiveresorts waren handig toen ik en mijn broertje jonger waren en het handig was dat alles op een plek was (zwembad, strand, bar, entertainment, enz.), maar nu we ouder zijn en (vooral ik) wat flexibeler ben, vinden mijn ouders vakanties waar je ook nog dingen ziet en steeds van plek naar plek gaat leuker! Heb ik ze toch nog de ogen geopend! Of zou het die infectie zijn geweest die mijn moeder opgelopen had op een resort op Kaapverdië?

Wat wel als een paal boven water staat is dat mijn vader recentelijk een nieuwe fiep heeft ontwikkeld, namelijk reggae-muziek en daar is hij echt veel mee bezig, nu is het al een paar dagen, dat als hij muziek opzet via Spotify dat het reggae is! Ik moet zeggen dat het best relaxte muziek is! Maar ik ben toch meer fan van Top 40 muziek! Ik denk dat het mijn leeftijd is! Ik denk dat ik er ook niet raar van zou staan te kijken dat mijn vader (hopelijk woon ik dan al op mezelf zodat ik het vriendelijk kan weigeren) met mijn moeder naar Jamaica op vakantie wil ergens in de komende jaren!

Oh ja, ik moet ook nog iets kwijt over het “wachten tussen de komkommers”-debacle (ofwel dat we misschien thuis blijven deze zomervakantie)! Mijn ouders hebben er wel een neusje voor dat als ze iets hebben bedacht voor de zomer wat anders is dan normaal en ik iets anders, dat er dan toch iets gebeurt waardoor de plannen van mijn ouders uitkomen en mijn plannen in het water vallen! Goed voorbeeld, toen ik in 2020 had bedacht om in de zomer met een vriend naar Berlijn te gaan, en mijn ouders hadden bedacht om in Nederland te blijven, brak er een pandemie uit waardoor we in Nederland moesten blijven! Hopelijk betekent dit dat mijn ouders in de zomer plannen hebben om mij te verhuizen naar mijn eigen stekkie (met empty nest syndrome voor mijn moeder tot gevolg) en daar te klussen en zo!

Een man mag altijd hopen!

Fijne dag verder,

Lucas

P.S. Geen nieuws over de Kirito-pluche vandaag! Maar ik hou jullie op de hoogte!