Terrence komt morgen en mijn gedachten even opzij zetten!

Beste lezers,

Morgen gaat het gebeuren; dan komt Terrence en dan is het feest; ja, Save The Date, want morgen komt mijn nieuwe pluche van Lee Malia van Bring Me The Horizon (als Spring, de bezorgdienst, ten minste een beetje opschiet), die ik mijn denkbeeldige vriend Terrence heb gemaakt in mijn verhalen! Dus ja; Save The Date want morgen wordt het dus (als het goed is) een groot feest! Of ten minste; dat hoop ik, omdat ik heel veel geld hwb uitgegeven om die pluche bij mij te krijgen en ik heb extra betaald voor snelle levering, waarom? Nou, omdat ik de pluche op tijd bij mij wil hebben voordat Paralives uitkomt op Tweede Pinksterdag! En volgens de AI gaat dat wel lukken; en volgens PostNL, nou…. Die zeggen dat ze morgen langskomen; daar moet ik het vanavond dan nog wel over hebben met de begeleiding, want volgens de tracking is het pakketje nog niet bij PostNL dus het kan ook nog overmorgen worden; hoe het ook zij; Save the Date, want vandaag of morgen wordt een groot feest! Want dan krijg ik weer een nieuwe pluche

En daar schuurt het m ook gelijk; want eigenlijk zou ik dan willen trakteren op Piccolinis van Wagner; een beetje de feestsnack bij uitstek als ik weer eens wat te vieren heb, maar ik ga niet mijn hele weekgeld aan Piccolinis uitgeven om mijn hele woongroep te trakteren maar vervolgens zonder eigen lekkers te zitten die week! Maar gelukkig komt Paralives uit terwijl ik op Tweede Pinksterdag bij mijn ouders ben! Dus misschien, als het mag, kan ik mijn ouders trakteren op Piccolinis omdat die game, Paralives, uitkomt, en daar ben ik excited over en dan wil ik van Tweede Paasdag ook gewoon een feestje maken! Dus hopelijk mag ik die dag trakteren op Piccolinis van mijn ouders! Hopelijk vinden ze dat goed; want ja… Ik ben heel erg excited voor Paralives en kan niet wachten tot de game ook echt uit is! En hopelijk wordt het dan een leuk spel! Maar goed; ik was echt verrast toen ik zag dat de game op Tweede Pinksterdag uitkwam! Al had ik ook van tevoren even toen de release werd verzet afgelopen december even kunnen checken wat voor DAG 25 mei eigenlijk was! Maar nu kwam het echt als een verrassing, en dat, beste lezers, dat is eigenlijk veel leuker! Want dan heb ik die dag ook vrij en dan kan ik m meteen spelen als ie uitkomt; en thank God dat ik dan bij mijn ouders zit, want de woongroep-wifi heeft al moeite met een inZOI-update, laat staan met een compleet nieuwe game! Dan duurt ie er wel een dag over of zo om te doenloaden! Waar de woongroep-WiFi sterk genoeg is om mail te checken, beetje te websurfen, NOS/Wikipedia te lezen of op 1 scherm iets te streamen (hier is dat meestal voetbal of een mainstream film of radio via RadioNL (nog nooit van TuneIN of de Zweedse muziekstreamer gehoord, bonusvraagje; welke streamer bedoel ik?)) Spotify/Disney+/Podimo/NPO Start worden al lastiger, webshopping duurt ook een halfuur, en een game-update duurt uren; laat staan een volledige game; basically EDGE vermomd als Wifi! Terwijl mijn ouders hebben vrij snelle WiFi! Waarom is de WiFi op de woongroep zo, hoe zal ik het zeggen, kut, zelfs een Noord-Koreaanse Kwangmyong inbelverbinding is sneller dan de Wifi van de Woongroep!

Nog een vraag over games en spelen; waarom doen volwassenen altijd zo nostalgisch over buitenspelen met voetbal met jassen als doelpalen, de speeltuin, blikje trap, en andere nostalgische spelletjes en zeggen deze volwassenen (vooral zure boomers) dat “kinderen weer meer naar buiten moeten” terwijl de kinderen daar geen zin in hebben! En heb je nog meer voorbeelden van buitenspellen en buitenactiviteiten waarin moderne kids geen zin meer hebben? Gelukkig snapten mijn ouders dat; Ik bedoel; toen we 15 of zo (2015 voor mij/2016 voor mijn broertje) waren dropte mijn ouders mij en mijn broertje ook niet iedere week bij het jeugdcentrum in de buurt omdat we “moesten leren uitgaan” en dat we dan op ons 16de en daarna iedere week naar de kroeg/disco gestuurd worden (wat zou ik als 18 jarige in 2018 überhaupt hebben gemoeten in een buurtkroeg; die werden toch alleen maar bezocht door een paar oude mannen die er al jaren kwamen, de echte uitgaande jeugd voor zover die nog niet was opgeslokt door online gaming, ging naar gespecialiseerde zaken in de stad; en de dorpsdisco uit 2002, daar zat nu wat anders!), ook omdat de wereld en NL veranderd waren (in 2014 alcohol- en- tabakverbod voor mensen onder de 18) en daarna nog meer regels die uitgaan voor jongeren zoals dat vroeger ging onmogelijk maakten, met hevige protest van sommige ouders en horeca! (Was dit echt zo of verzin ik dit er nu bij?) wat ook de dood van de traditionele zuipvakantie naar Lloret, Chersonissos, Renesse of Terschelling of zo (noem nog meer locaties) betekende! En dus gingen jongeren maar online gamen en de creator economy in! Maar ik zeg je; als we in 2002 online gaming en online cultuur en de creator economy zo massaal was als nu dan was die Breezercultuur een niche gebleven in plaats van dé jongerencultuur van de vroege zeroes! Maar goed; de buurtkroeg bestond in 2018 qua interieur vooral uit: En het interieur bevat altijd; een trekkast/gokkast, een jukebox, minstens drie dingen gerelateerd aan bier, een dartboard, een poolbiljart, een foto van de lokale voetbalclub aan de muur die in geen tijden meer een F5 heeft gezien (anders dan mijn plushie-tracking, die om het halfuur ge’F5’t wordt), en het ruikt er altijd naar rook, zelfs met het rookverbod nu! En verder bestaat die kroeg, als ik AI mag geloven: “”⭐ 2. De bruine kroeg (zeroes‑editie) De plek waar je “volwassen” moest zijn vanaf je 15e. TL‑licht dat altijd nét te fel was rooklucht die in je kleding kroop mannen die al sinds 1993 aan dezelfde bar hangen bier dat goedkoper was dan cola een dartbord dat NOOIT recht hing een stamtafel die je niet mocht aanraken muziek uit een jukebox die altijd haperde bitterballen die heter waren dan de zon Dit was de rite of passage voor zeroes‑jongeren.” En je vergeet deze: “4. Het bruin café (de “tijd staat hier stil sinds 1978”‑tent) De vloer plakt De stamgasten zitten op hun vaste plek en kijken boos als je die pakt De muziek is André Hazes of The Rolling Stones De bitterballen zijn heet genoeg om een vulkaan te starten De wc’s zijn… een avontuur De barkrukken zijn ouder dan jij De sfeer is: “we zijn allemaal familie, tenzij je nieuw bent.”” Dus ja, ik was nooit zo’n uitgaanstype, anders dan mijn ex-vriendin die waarschijnlijk het liefst iedere week naar de kroeg of nachtclub zou gaan (en vooral omdat dat zo “hoorde” in haar high school-sitcom wereldje wat nooit verder kwam dan 2005, toen de Breezercultuur nog trots in top stond, terwijl, als we toen de mogelijkheden hadden die we nu hebben, of in mijn puberjaren, dan was de Breezercultuur een absolute niche geweest in plaats van een moral panic) ook als zou ze er niet toegelaten worden omdat veel kroegen en clubs nu voor boven de 18 waren! En jeugdhonken waren er toen ook al vrijwel niet meer; net als de zuipkeet-cultuur; die op het platteland in het Oosten van ons land (Achterhoek, Twente, Salland en zo) nog wel een ding is maar daarbuiten niet echt meer!

Sowieso was mijn ex-vriendin wel een rare, want Pas later kwam de sleet in mijn middelbare school, toen die ex-vriendin kwam, met mij aanpapte om mijn populariteit te stelen, en toen ze me niet meer nodig had, of niet kon vormen naar het evenbeeld van een populaire jongen uit zo’n high school sitcom wat zij als waarheid zag ook al was het 2016/2017 en was de creator economy al opkomend net als de geek- en internetcultuur die ver afstond van wat in die series gepropageerd werd, die series zaten vaak nog vast in het zeroes-tijdsbeeld van jongeren, zoals de quarterback of de frontman van de schoolband die dan boyband covers deed, nou…. Toen dumpte ze me voor een jock, die werkelijk nog geen deuk in een pakje boter trapte maar die meid voelde zich in haar 2005-fantasie al helemaal een WAG van iemand die later de Paralympics zou halen en in een topteam zou spelen! En ik dus ruzie met haar kreeg en ik full on weeb ging terwijl de Alt-right jochies zagen dat ik depressief was en me in hun kamp probeerden te trekken (“Kom bij ons, gaan we lekker vechten tegen “het systeem”!) Beetje dit zeg maar: Nou, ik was 16, ik had net mijn liefde voor Pokémon herontdekt, en de XY reeks stond op Netflix en die vond ik best leuk, en mijn ouders hadden, omdat mijn broertje een Jolteon had gewonnen op de kermis toen hij daar was met mijn neef, een pluchen Jolteon, uit de crane game, en ik jaloers was want als er pluches van Jolteon bestaan moesten er ook pluches bestaan van dat schattige evolutievosje met inmiddels 8 paden waar kinder-Lucas echt warme gevoelens bij kreeg (en een stijve pielemuis…. Metaforisch dan ,niet letterlijk), en ik besloot mijn broertje te snubben tot hij erkende dat hij fout zat! Mijn ouders grepen in; zoals ze altrijd doen, en gingen voor mij het halve WWW afzoeken naar die pluche van Eevee (inmiddels heb ik net zoveel pluchen Eevees als er maximaal Sims in een huishouden kunnen in het spel) en vonden ze m (ironisch genoeg gezien wat ma later zei), op eBay! En hij kwam uit het VK! Dus ja, Eevee uit Londen zoals mijn 8-jarige ik wilde, of nou ja, niet Londen per se, maar iig wel het LAND waar Londen lag! Maar goed; daarna was alles even koek en ei in mijn wereld, tot die reis, de buitenlandse reis naar Tecklenburg, toen sneuveldew namelijk mijn relastie die ik had omdat ik ruzie kreeg met mijn toenmalige vriendin; haar naam is bij de redactie bekend maar we noemen haar nu even Schiereiland! Nou, ik en Schiereiland kregen ruzie in een zwembad; al kun je stellen dat dit doorgestoken kaart is omdat ze al een tijdje met een jock liep te vozen die nog geen deuk in een pakje boter trapte maar wel dacht dat ie later voor de Paralympics uit zou komen voor Nederland, maar Schiereiland, met haar “het is 2016 maar ik leef als een Queen Bee in 2005”-hoofd voelde zich al helemaal een WAG van een nieuwe topspeler! Afijn, Schiereiland dumpte me en ik raakte in een identiteitscrisis; en veel alt-right/incel-jochies bij mij op school zagen mijn depressie en probeerden me naar hun kamp te trekken, maar ik negeerden hen sdtraal en omarmde mijn innerlijke geek en weeb en gooide alle ballen op anime! En binnen no time was “die ene Eevee uit de zomer” uitgegroeid tot een ware Poké-collectie met Fennekin, een Charizard, Tyranitar, Larvitar, Victini, de gele elektrische muis zelf, Raichu (of course, ook een favoriet van mij en ik droomde van een Raichu pluche sinds ik een keer in Frankrijk op vakantie was, vgm, de Elzas-Lotharingen), Manaphy, je kon het zo gek niet verzinnen of ik had het! Ook kwamen mijn denkbeeldige vrienden weer terug zoals Joshua (die toen radicaliseerde in zeroes edgyness en plannen bedacht om Schiereiland en haar hele dorp naar Pitcairn te sturen in een krat, zodat de edgy cultuur kon winnen en de Breeezercultuur voor eens en altijd van school was gebannen), Terrence (die wat gematigder was en een Anglofiele geek was en net zon weeb als ik met een eigen podcast en een specifieke muziekvoorkeur waaronder Train en Bastille, Coldplay en Ed Sheeran, en Nederlandse hiphop, en later drie stukadoiors uit Den Haag die hit na hit sdcoorde nadat hij hun hit Noodgeval had gehoord, en die een Braixen als huisdier had, en een Absol, want Terrence is een aardige vriend, maar ook de grootste kluns die er rondloopt! En bovendien zijn zijn buren Jessie en James!), Cyril en zijn familie, Aukje Fijn (niet de echte versie, zoals ik haar in mijn hoofd had! Daardoor kweam ook Wereldbol terug en Als ik jou zie!), N Harmonia, Donnie Smits (die toen Lubach-achtig werd want ik had net Lubach ontdekt en was megafan, want Lubach trapte ook tegen clichés en tegen de maatschappij aan!), Kane Darling, nog veel andere figuren, Audrey Davis (mijn denkbeeldige vriendin die Hermione was maar dan met meer geek- en weebinvloeden in plaats van een klassieke nerd) en natuurlijk….. Ash Ketchum, vooral de XY-versie omdat ik na die relatiebreuk een held nodig had! Ja, die was nieuw, maar hij was de vriend van Terrence die Terrence had leren kennen op de middelbare school! En daarom wilde ik ook een pluche van Ash Ketchum, maar ja, die waren alleen te koop in het buitenland en daarvoor had je een creditcard nodig! Maar toen kreeg ik mijn debitcard en Ash Ketchum kocht ik toen ik mijn rig net had! Als een soort: “Nu heb ik een mijlpaal behaald! Nu mag het!” En omdat dit dus een droom was van de 16-jarige Lucas die in een relatiebreuk terechtkwam! En toen kon het eindelijk, met een Debitcard! Dus ja, ik heb nu een jaar een Ash Ketchum pluche! (En mijn rig!) En dat moeten we vieren! En hoe vieren we dat? Nou…. Tweede weken geleden vierde ik dat, door naar de de geekwinkel A Space Oddity te gaan in Amsterdam te gaan en daar gingen we dan een pluche ophalen van Leon uit Pokémon Sword en Shield! Op de dag dat andere Europese landen het einde van WOII vieren (waar wij dat al 3 dagen eerder doen!) En die pluche van Leon van Pokémon SwSh ophalen, dat was vrijdag, twee weken geleden, en dat waren de meest snel voorbijvliegende 24 uur van de afgelopen paar maanden!

Dus ja, Schiereiland is een rare, welke meid geloofde er in 2016 nog in 2005 dromen terwijl de creator economy die we nu hebben al aan het opkomen was? Ik bedoel; geen enkel meisje droomt er nu toch nog van VJ worden op een muziekzender, realityster worden, WAG worden, meedoen aan een talentenjacht op tv of een cosmeticalijn hebben (waarom was dat zo’n ding onder meiden in 2005) of gewoon “famous for being famous” te zijn! De meeste meiden (en jongens ook) willen nu juist liever iets creeëren in plaats van alleen maar aanbeden te worden!

Maar goed; ook dit; dit is onderdeel van mijn middelbare schoolnostalgie en tsja, ook dit koester ik, hoe rot ik me ook voelde in die tijd; het heeft me wel gevormd!

Maar goed; Terrence komt en daarom is het feest!

Fijne dag verder,

Lucas

P.S. Waarom dachten de jongens in mijn klas op de middelbare school als ze maar veel rotzooi trapten, dat ze dan op de “military school” terecht kwamen, en dan de nieuwe vaderlandse held zouden worden uiteindelijk? Terwijl….. Zo werkt het Nederlandse schoolsysteem niet!

P.S.P.S. Ik weet ook nog wel dat toen TS4 net een paar jaar uit was; dat veel “echte gamers” (wat nu ongeveer een holle term is, want hardcore gamers zijn niet meer dominant en iedereen speelt nu alles door elkaar, van hardcore tot cozy) The Sims 4 liepen te bashen en zeiden dat Minecraft het Life Sim genre op zou eten; waarom dachten ze dat? En de hardcore gamers dachten dat de builders van De Sims naar Minecraft zouden gaan, en de resterende Simners naar games als ThanksGiving LIFE want “Dat was Sims maar dan hardcore (en indie)” terwijl ik vond het eerder “Sims met een gimmick die het goed zou doen op YouTube voor een paar weken en daarna gaat vervelen!” (In hetzelfde straatje zou zijn gevallen als een Flappy Bird en een Goat Simulator en Untitled Goose Game en Who’s Your Daddy en Dumb Ways To Die of een Prison Architect; ofwel leuk voor even dankzij een gimmick op YT/Twitch, daarna totaal vergeten?) Terwijl we nu pas echt waardige concurrentie krijgen voor De Sims (inZOI en Paralives) en dat voelt goed!